“ขอบใจพี่น้องทุกท่านที่ช่วยกัน วันนี้จะไม่สำเร็จเลยหากปราศจากทุกคน”
เสียงซานเชสปราศรัยดังกึกก้องพร้อมเสียงเฮของทุกคน หนึ่งในเสียงเฮก็มีดาม็องรวมอยู่ด้วย ส่วนเบิร์ดไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายอะไรนัก เขาแค่ถูกเพื่อนลากมาอย่างไม่เต็มใจนัก
“ขวานนี้เพื่อความรุ่งโรจน์ของหมู่บ้านต้นหอม” ซานเชสะโปลุกใจเมื่อชูขวานั์ขึ้นฟ้าด้วยสองมือ เขาเตรียมเผด็จศึกเ้าหมูป่าหนังกรอบระดับขีดจำกัดที่ลมหายใจใกล้หมดลงเต็มทีแล้ว
ฉัวะ!!
เสียงเฮยิ่งดังกึกก้องไปทั่วป่าขึ้นไปอีกเมื่อซานเชสฟาดขวานั์ลงเพื่อปะาชีวิตเ้าหมูป่าหนังกรอบผู้น่าสงสาร
ดาม็องกำลังฉลองที่เขาจะได้ละเว้นค่าใช้จ่ายในหมู่บ้านหนึ่งวัน สำหรับคนอื่นอาจดูมีค่าเพียงน้อยนิด แต่สำหรับเขามันเท่ากับเขาได้รับโอกาสกลับบ้านที่โลกเพิ่มอีกหนึ่งวันเลย
ในขณะที่ทุกคนกำลังเริ่มฉลองกับความสำเร็จที่สามารถฆ่าสัตว์อสูรระดับขีดจำกัดลงได้ ทันใดนั้นพวกเขาก็ต้องหยุดอย่างกะทันหันพร้อมกับการแหกปากโวยวายของผู้นำของพวกเขา
“ใคร?! ใครมันบังอาจกล้าแย่งสัตว์อสูรของกูไป! บอกมานะ!!” ซานเชสตะคอกออกมาอย่างเดือดดาลจนหน้าดำหน้าแดง
ทุกคนต่างงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น? ทุกคนต่างเห็นว่าบอสซานเชสของเขาเป็คนลงมืออยู่คนเดียว ไม่ได้มีใครสอดมือหรือแม้แต่จะขยับจากที่ยืนอยู่เดิมเลยสักคน
“เกิดอะไรขึ้นครับบอส?” โอเว่นถามแทนทุกคน
“นี่แกไม่เห็นหรือไงว่ามีคนปาหอกมา!” ซานเชสตวาดกลับไป
โอเว่นมีสีหน้าใและมึนงงไปพร้อม ๆ กัน ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็มีสีหน้าแบบเดียวกันกับโอเว่น
“ไป! มัวแต่ยืนนิ่งกันทำไม? ออกไปตามล่าหาเ้าหัวขโมยกันได้แล้วไอ้พวกโง่!” ซานเชสแหกปากออกคำสั่งเสียงดังลั่น แต่กว่าทุกคนจะเริ่มขยับมันก็สายไปเสียแล้ว เพราะเ้าของหอกได้อันตรธานหายไปทันทีที่เขาได้ยินสิ่งที่เขาอยากได้ยินมากที่สุดไปแล้ว
< หมูป่าหนังกรอบขีดกำจัดถูกสังหาร ได้รับิญญาอสูรหมูป่าหนังกรอบระดับขีดกำจัด เมื่อกินเนื้อของหมูป่าหนังกรอบ คุณมีโอกาสได้รับแต้มพัฒนาขั้นขีดกำจัด >
เตชินท์กำลังวิ่งสุดชีวิตพร้อมกับยิ้มร่าไปด้วย เขาไม่คาดคิดเลยว่าวันนี้จะเป็วันที่ดวงดีสุด ๆ ราวกับพระเ้าตอบแทนที่เขาอดทนกับภารกิจบ้า ๆ มาหลายวันก็ไม่ปาน หรืออาจจะมีเื่ร้ายเกิดขึ้นภายหลังนับจากการโชคดีเกินไปของเขาก็ได้ แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจ เขาขอดื่มด่ำกับ่เวลาแห่งความสุขนี้ก่อน แล้วจะดีหรือร้ายหลังจากนี้ค่อยว่ากัน
อย่างไรเสียเตชินท์ต้องขอบคุณประสบการณ์อันโชกโชนนับสิบปีของเขา บวกกับความโง่ที่อวดดีของซานเชสที่ทำให้เขาขโมยการโจมตีครั้งสุดท้ายครั้งนี้ได้สำเร็จ
ซานเชสนั้นโง่และอวดดีที่คิดจะปลิดชีพเ้าหมูป่าหนังกรอบด้วยการตัดคอของมันเพื่อความเท่ นั่นจึงเป็การเปิดโอกาสให้กับเตชินท์ และด้วยประสบการณ์ของเตชินท์ก็ได้ใช้โอกาสที่อีกฝ่ายมอบให้อย่างคุ้มค่า
ในขณะที่ซานเชสกำลังจะใช้ขวานสับคอเ้าหมูป่าหนังกรอบ เตชินท์ก็กะจังหวะในการปาหอกออกไปด้วยเวลาที่แม่นยำ หากขาดประสบการณ์อันโชกโชนแล้วเร่งปาเร็วขึ้นหรือช้าไปเพียง 0.1 วินาที การขโมยการโจมตีครั้งสุดท้ายจะพลาดทันที
ในสถานการณ์เช่นนี้ทุกคนต่างต้องคิดว่าเตชินท์ควรปาหอกให้ถึงหมูป่าหนังกรอบก่อนขวานของซานเชสจะสับลงมา แต่นั่นไม่ใช่ เตชินท์รู้ดีว่าการสับคออย่างที่ซานเชสตั้งใจทำ มันไม่ได้ดับลมหายใจของเ้าหมูป่าหนังกรอบลงทันทีที่คอมันถูกสะบั้นให้ขาด แต่มันจะเหลือเวลาอีกไม่กี่วินาทีเพื่อดับสัญญาณชีพของเ้าหมูป่าหนังกรอบลงหลังจากนั้น และนั่นคือโอกาสของเตชินท์
ตลอดทั้งบ่ายเตชินท์เอาแต่ซ้อมปาหอก เขากะและคำนวณระยะและกำลังในการปาของเขาเพื่อที่จะได้แม่นยำที่สุด อย่างไรก็ตาม เขาถือว่ามีโชคในเื่น้ำหนักหอกอยู่เหมือนกัน
เนื่องจากเขาไม่กล้านำหอกขั้นวิวัฒนาการของเขาออกมาซ้อม แต่เมื่อถึงเวลาใช้งานจริง เมื่อนำหอกขั้นวิวัฒนาการออกมา ช่างโชคดีที่น้ำหนักของมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงจากหอกขั้นสามัญแม้แต่น้อย ไม่อย่างนั้นเขาจำเป็ต้องเปลี่ยนน้ำหนักการปาอย่างกะทันหัน และนั่นอาจจะส่งผลทำให้เกิดความผิดพลาด 0.1 วินาทีขึ้นมาได้
อย่างไรก็ตาม ความโชคดีของเตชินท์ยังไม่ได้หมดอยู่แค่นี้ ด้วยแต้มพัฒนาของเตชินท์ที่มีน้อยเกินไปหากต้องสู้กับสัตว์อสูรระดับขีดจำกัด บวกกับหอกขั้นวิวัฒนาการที่อ่อนแอกว่าเ้าหมูป่าหนังกรอบระดับขีดจำกัดถึงสองระดับ นั่นทำให้ผลออกมาคือ หอกขั้นวิวัฒนาการของเตชินท์แตกสลายไปทันที
แต่กฎก็เป็กฎ แม้เ้าหมูป่าหนังกรอบระดับขีดจำกัดจะตายเพราะการสับคอจนขาดด้วยขวานั์ของซานเชสก็จริง แต่ด้วยระยะที่เหลือเพียงเสี้ยววินาทีก่อนระบบทั้งหมดในตัวเ้าหมูป่าหนังกรอบจะดับลง หอกของเตชินท์ได้พุ่งเข้ามาเสียบเพื่อสร้างความเสียหายได้เป็คนสุดท้าย
มันจึงเข้ากับกฎเหล็กของมิติมาตุภูมิทันที ‘ผู้ใดคือผู้โจมตีคนสุดท้ายก่อนที่สัตว์อสูรจะตายลง ผู้นั้นจะถูกนับว่าเป็ผู้ฆ่าสัตว์อสูรนั้นและเขาจะได้รับรางวัลตอบแทน’
ด้วยกฎข้อนี้ ซานเชสที่ได้เห็นทุก่จังหวะที่หอกพุ่งมาเสียบใส่เ้าหมูป่าหนังกรอบของเขาและแตกสลายทันทีหลังเขาเพิ่งสับลงคอของเ้าหมูป่าหนังกรอบ จึงทำให้เขาเดือดดาลเป็อย่างที่สุด เพราะเ้าหอกเ้าปัญหานี้นี่เองที่ทำให้เขาไม่ได้รับเสียงแจ้งเตือนใด ๆ ที่ควรจะดังขึ้นในหัวของเขาทันทีที่เขาดับสวิตช์ของเหยื่อของเขา
และนั่นคือเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่เตชินท์ต้องขอบคุณความโง่ของซานเชสและประสบการณ์อันโชกโชนนับสิบปีของเขาในการขโมยการโจมตีครั้งสุดท้ายได้สำเร็จ และได้รับิญญาอสูรหมูป่าหนังกรอบระดับขีดจำกัดมา แม้จะต้องเสียหอกขั้นวิวัฒนาการไป แต่มันก็เป็การแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
“ปาหอก?” ดาม็องหันไปมองหน้าเพื่อนของเขา ในขณะเดียวกันเบิร์ดทำสัญญาณมือ ใช้นิ้วชี้ปิดปากเพื่อบอกให้เพื่อนเงียบปากไว้
ทันทีที่แกล้งทำเป็ออกตามหาตามคำสั่งและพ้นระยะการได้ยินของผู้อื่น ดาม็องก็ขึงตาพร้อมกับพูดด้วยเสียงกระซิบกับเบิร์ดว่า “ใช่หมอนั่นหรือเปล่า?”
เบิร์ดเม้มปากก่อนจะกระซิบตอบด้วยสีหน้าจริงจังว่า “คิดว่าไม่ใช่และหวังว่าจะไม่ใช่”
“ก็ขอให้เป็อย่างนั้นเถอะ” ดาม็องกัดฟันก่อนจะจู่ ๆ ก็โวยวายขึ้นมาจนคนที่อยู่รอบ ๆ หันมามอง “เป็ใครกันว่ะ! ค่าใช้จ่ายฟรีหนึ่งวันของฉัน...”
ตอนนี้ทุกคนต่างคิดเห็นและรู้สึกเช่นเดียวกันกับดาม็อง เพราะทุกคนต่างมากันที่นี่เพื่อการละเว้นค่าธรรมเนียมหนึ่งวัน แต่ถ้าพวกเขายังหาคนร้ายไม่ได้อย่างนี้ อย่าว่าแต่ละเว้นค่าธรรมเนียมเลย จะได้กลับบ้านกันหรือเปล่าก็ไม่รู้
“ขออภัยครับบอสซานเชส ดูเหมือนว่าคนร้ายอาจหนีไปไกลแล้ว” โอเว่นก้มหัวโค้งเพื่อแสดงความสำนึกผิดต่อซานเชส
“มันคือหอกหนอนบุ้งเขาแหลมระดับวิวัฒนาการ” ซานเชสยังคงขบฟันแน่นขณะกล่าวออกมาด้วยอารมณ์ขุ่นมัว “แกพอจะรู้บ้างไหมว่ามีใครบ้างที่ใช้มัน?”
หอกหนอนบุ้งเขาแหลมเป็หอกิญญาอสูรที่คนของหมู่บ้านต้นหอมทุกคนรู้จักดี เพราะหนอนบุ้งเขาแหลมเป็สัตว์อสูรประจำพื้นที่ จึงทำให้มีคนใช้หอกหนอนบุ้งเขาแหลมกันอย่างแพร่หลาย แต่ถึงอย่างนั้นส่วนใหญ่ก็มีเพียงหอกหนอนบุ้งเขาแหลมระดับสามัญเท่านั้น มีน้อยคนนักที่จะมีหอกหนอนบุ้งเขาแหลมระดับวิวัฒนาการ
เมื่อเจอคำถามนี้เข้าไป ในความทรงจำของโอเว่นนั้นมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เขาเคยเห็นว่าใช้หอกหนอนบุ้งเขาแหลมระดับวิวัฒนาการ เขาจึงตอบออกไปว่า “บอสหมายถึงโจเซฟงั้นเหรอครับ?”
ซานเชสส่ายหัวแล้วถามใหม่ว่า “มีคนอื่นนอกจากโจเซฟอีกไหม?”
โอเว่นพยายามนึก และก็ได้คำตอบมาอีกหนึ่งชื่อ “ผมจำได้ว่าเสี่ยวจวงก็มีครับ”
“ไม่น่าจะใช่ เพราะเขาน่าจะไปที่หมู่บ้านนั่นั้แ่เมื่อคืนแล้ว” ซานเชสตอบอย่างมั่นใจ เขาเชื่อว่าเขารู้จักคนของเขาดี “และเขาก็ไม่น่าจะกล้าตลบหลังฉันอย่างนี้ด้วย”
โอเว่นเบ้ปากอยากจะสวนว่า ‘สัตว์อสูรระดับขีดจำกัดเลยนะ บางทีเขาอาจจะอดใจไม่ไหวก็ได้’ แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยออกไป
หลังจากนั้นโอเว่นก็ไล่ซักถามทุกคนว่ามีใครเคยเห็นคนใช้หอกหนอนบุ้งเขาแหลมระดับวิวัฒนาการอีกบ้าง
คำตอบของทุกคนเป็ไปในทิศทางเดียวกันคือ โจเซฟ แม้แต่ดาม็องก็ไม่คิดว่าเตชินท์จะมีหอกขั้นวิวัฒนาการเช่นกัน เพราะเมื่อกลางวันเขาเห็นเตชินท์ใช้แต่หอกระดับสามัญเท่านั้น
“ดูเหมือนว่าเราอาจจะต้องไปถามสองคนที่เพิ่งกลับมาจากที่นั่นสักหน่อยแล้ว” ซานเชสกำลังนึกถึงหว่องและสกาย
ในขณะเดียวกันเบิร์ดเขาก็มีบางอย่างติดอยู่ในใจแต่ไม่พูดออกไป
‘หรือว่าเขาก็ได้ิญญาอสูรหนอนบุ้งเขาแหลมระดับวิวัฒนาการด้วยนะ?’
กดใจหรือคอมเมนต์เป็กำลังใจกันด้วยนะครับ