เวลาที่เราี้เีนอนกลิ้งไปมามักจะผ่านไปไวเสมอ มะยมรู้สึกแบบนั้นอย่างไม่ได้ตั้งใจหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป โดยการที่เธอนอนแล้วก็กิน กินเสร็จแล้วก็นอน ส่วนเื่เครียดต่างๆ ไหลไปกับหนังแอคชั่นที่เธอดูไปแล้วเรียบร้อย หนังที่เธอดูแสดงโดยจากดาวอะไรสักอย่างที่เธอเปิดดูเพราะพระเอกหล่อดี เปิดมาก็ยิงกันแล้วที่สำคัญหนังเื่นี้ไม่มีเนื้อหาอะไรเลยนอกจากยิงกัน แต่เธอก็นั่งดูจนจบไม่รู้ทำไม
หญิงสาวมองปกหนังอย่างไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เธอดูหนังที่ไม่รู้ว่าสารที่เขา้าสื่อได้อย่างสนุกสนานเป็สัปดาห์ได้ยังไงกันนะ เธองงตัวเองจริงๆ
“วันนี้ต้องไปตรวจว่ายาออกลิสได้ดีไหมกลับไปเดินเที่ยวในเมืองเพื่อออกกำลังกาย” หญิงสาวจดลิสรายการลงในหนังสือ “อืมสำรวจพวกแหล่งที่มีการขายส่งอย่างพวกเมล็ดพันธุ์ เสื้อผ้า ของใช้ในบ้าน ในเรายังต้องไปเดินดูเฟอร์นิเจอร์ด้วย อันนี้ห้ามลืมแต่สามารถเก็บได้ดูตอนที่ห้องใกล้เสร็จได้ เข้าร้านหนังสือด้วยดีกว่าเพื่อจะได้ดูหนังสือให้ตัวเล็ก” มะยมมองหน้าท้องของตัวเอง “เ้าหนูออกมาแล้วต้องเป็เด็กดีนะ ดูสิหนูยังไม่ออกมาแม่ก็เตรียมสรรหาหนังสือไว้ให้หนูอ่านแล้ว รับรองต่อให้ลูกแม่ไอคิวไม่เอาไหน โดนยัดความรู้แบบนี้ไม่ก็ต้องสู้คนอื่นได้บ้างละน่า”
มะยมคิดไปร้อยแปดอย่างที่ว่าจะดูแลลูกยังไง ห้องลูกจัดยังไงเข้าโรงเรียนที่ไหน ระหว่างอยู่ในห้องว่างๆ เธอก็ได้โทรไปคุยฟุ้งกับน้ำมลจนเดี๋ยวนี้แค่เห็นเบอร์เธอเพื่อนสาวก็แทบจะตัดสายทิ้งแล้ว ในความรู้สึกของน้ำมลหลานเธอออกมาดูโลกเมื่อไหร่จะต้องอยากมุดกลับที่เดิมแน่ ถ้าต้องมาคอยรับมือกับแม่เ้าปัญหาอย่างมะยม เธอที่เป็เพื่อนตัวห่างกันขนาดนี้ยังปวดหัว แล้วเ้าหนูน้อยที่จะต้องตัวติดกับแม่ล่ะจะขนาดไหน แค่คิดก็เหนื่อยใจ
มะยมเตรียมตัวเดินทางไปยังโรงพยาบาลอย่างอดกังวลไม่ได้ถึงเธอจะดูแลตัวเองดีแค่ไหน ถ้าหากยาออกลิสไม่เต็มที่ก็มีสิทธิ์ที่เธอจะเสียลูกไป เพราะผู้ชายใจร้ายคนนั้นแท้ที่ทำให้เธอเครียดจนมีผลกับเ้าตัวเล็ก
หญิงสาวมาถึงโรงพยาบาล เหมือนกับครั้งก่อนมีคนนำทางเธอเข้าไปพบแพทย์แต่วันนี้เนื่องจากคนเยอะมากและคิวของเธอก็อยู่ท้ายๆ ดังนั้นเลยต้องรอหน่อย
เมื่อผู้หญิงอยู่รวมกันมากๆ เื่ที่พวกเขามักจะคุยกันก็มีั้แ่อวดลูกอวดแฟนไปจนถึงหมาแมวที่บ้าน และที่สำคัญข่าวสารของคุณแม่บ้านนั้นเร็วมาก เื่เกิดเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วเหล่าแม่บ้านก็สามารถหยิบมันมาเล่าต่อกันได้แล้ว
มะยมนั่งฟังคุณแม่ท่านอื่นพูดเกี่ยวกับโรงเรียนของลูกว่าที่ไหนดีที่ไหนมีครูเก่งที่ไหนถูกที่ไหนแพงไปจนถึงยามที่เฝ้าหน้าประตูมีบ้านอยู่ที่ไหน หญิงสาวนั่งฟังจนงงไปหมด ทำไมมันเยอะอย่างนี้ล่ะ ยังไม่ทันที่เธอจะทำความเข้าใจทั้งหมด คุณแม่ที่มีญาติอยู่ที่ดาวอื่นก็พูดเปลี่ยนไปเื่การประชุมระหว่างดวงดาวเสียอย่างนั้น
“นี่ว่าก็ว่าเถอะนะคะ ดาวโลกเราไปกู้เงินมาหรือเปล่าคะ” คุณแม่คนนั้นเปิดประเด็น “คือญาติของฉันถูกเลือกให้ไปเป็แม่ครัวในงาน เห็นว่าดาวโลกของเรากู้เงินมามหาศาลแล้วยังไม่มีการจ่ายเงินคืนอีก จนตอนนี้อาจมีการลงมติให้ดาวโลกชดใช้แล้วค่ะ”
“แล้วชดใช้ยังไงเหรอคะ” คุณแม่ที่นั่งข้างมะยมถามขึ้นเมื่อเห็นว่าคุณแม่คนนั้นหยุดไป
“พวกคุณได้ฟังแล้วเหยียบไว้เลยนะคะ” คุณแม่คนนั้นมองซ้ายขวา ก่อนจะกระซิบออกมา “เห็นว่าจะใช้ดาวโลกของเราในการทดลองอะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ ญาติของฉันบอกให้ฉันระวัง เพราะคนธรรมดาอย่างเราจะให้หาเงินย้ายไปดาวอื่นมันก็ออกจะเกินกำลัง”
“ญาติของคุณให้ระวังตัวยังไงบ้างเหรอคะ” มะยมถามออกมาอย่างสงสัยหัวข้อนี้มันคุ้นๆ เหมือนเธอเคยอ่านมาผ่านๆ อย่างไรก็ไม่รู้
“ญาติฉันบอกให้เสริมโครงสร้างของบ้าน ผลึกที่จำเป็ก็ควรหาซื้อไว้แพงยังไงก็ต้องมีไว้สำรอง ที่สำคัญต้องมีเครื่องฟอกอากาศ” คุณแม่คนนั้นลดเสียงลงอีก “ที่สำคัญเธอบอกว่าควรกักตุนอาหารไว้เยอะๆ อีกอย่างเมื่อวานเธอยังส่งอาวุธมาให้ฉันด้วยทำเอาสามีฉันเกือบเป็ลมตอนเปิดกล่อง”
“มันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่” คุณแม่อีกคนถามอย่างกังวล
“เห็นว่าอาจภายในครึ่งปีหรือเร็วกว่านั้นค่ะ ตอนนี้ทางที่ประชุมเขายังไม่เคาะออกมา อย่างไรการเสริมโครงสร้างที่อยู่กับการกักตุนอาหาร เราคนเป็พ่อเป็แม่มันก็ต้องมีการกักคุนอยู่แล้ว โครงสร้างก็ต้องเสริมเพื่อความปลอดภัยของลูก ดังนั้นเื่พวกนี้ต่อให้ไม่เชื่อก็รองเตรียมการไว้ก็ไม่เสียหาย”
หลังจากนั้นพวกคุณแม่ก็เปลี่ยนไปคุยกันเื่ของดาราว่าคนนั้นเลิกกับคนนี้คนนั้นคบกับคนนั้น
มะยมไม่ได้ฟังส่วนที่เหลืออีกเธอกำลังคิดว่าเอกสารที่เธอเจอกับคุณแม่คนนั้นพูดจะเป็เื่เดียวกันหรือไม่ ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นคงถือว่าอาจจะมีโชคอยู่บ้างหากทำเื่ขอ พิจรนาลดหย่อนอะไรก็ว่าไป แต่ถ้ามันเป็เื่เดียวกันอย่างนั้นเธอแย่แน่ การใช้ดาวดวงอื่นเป็สถานที่ทดลองไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้นแต่ว่ามันถือว่าเป็เื่ที่โหดร้ายระหว่างดวงดาว เธอจำได้ว่าตอนที่ฝึกเป็หน่วยพิเศษนั้น อาจารย์เคยบอกว่าเคยมีการทำแบบนี้ทั้งจักรวาลเกิดเพียงสามครั้งเท่านั้น ครั้งแรกนั้นคือการทดลองยารักษาโรคบางอย่าง ระหว่างการทดลองไม่มีประชากรเสียชีวิตเกือบทั้งดวงดาว ครั้งที่สองเป็การทดลองยืดอายุอันนี้ไม่ได้มีผู้เสียชีวิตแต่เป็กลายสภาพที่จัดว่าน่ากลัวทีเดียวเห็นว่าคนบนดาวดวงนั้นเคยให้สัมภาษณ์ว่าการกลายสภาพทำให้พวกเขาอยู่ไม่สู้ตาย สวนครั้งที่สามนั้นเป็การวิจัยอาวุธและผลออกมาคือดาวดวงนั้นถูกลบหายไปจากกาแลคซีเลย การที่จะโดนแบบนั้นได้คือดาวดวงนั้นจะต้องติดหนี้อย่างที่ชาตินี้ไม่สามารถหามาใช้คืนเ้าหนี้ได้จึงจะเกิดการเรียกเก็บหนี้แบบนี้
แค่คิดหญิงสาวก็หนาวเยือกไปถึงขั้วหัวใจ เธอจะไม่ยอมให้ลูกของเธอเจออันตรายแบบนั้นเด็ดขาด มะยมมองคิวที่อีกนานกว่าจะถึงตนเองก่อนจะลุกออกไปโทรศัพท์ทันที
“สวัสดีค่ะคุณระรินใช่ไหมคะ” มะยมต่อสายหาระรินทันที
“ฉันอยากทราบว่าชั้นที่ฉันซื้อห้องไว้นะคะ ไม่ทราบว่าห้องข้างเคียงมีคนซื้อไว้ไหมคะ” หญิงสาวตัดสินใจรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ “ถ้าไม่มีจะเป็อะไรไหมคะถ้าฉันจะขอซื้อทั้งชั้น”
มะยมตัดสินใจซื้อชั้นนั้นทั้งชั้นและขอให้เรารวมสามห้องให้เป็ห้องเดียวกันโดยให้เหลือห้องนอนไว้สาวห้องตามเดิม แต่เพิ่มห้องเย็นสำหรับเก็บของสดกับห้องกับเมล็ดพันธุ์ โดยเธออ้างว่าเธอจะขายของออนไลน์จำเป็ต้องมีที่เก็บของมากหน่อย ในส่วนของสองห้องที่เหลือเธอจะคัดเลือกคนที่จะมาเป็เพื่อนบ้านเอง อย่างไรก็ดีเธอยังขอให้เขาทำให้ระเบียงของทั้งสองห้องเป็แบบเธอ และยังขอให้เขาติดเครื่องฟอกอากาศแบบใช้ผลึกให้เธอด้วย
อาจเป็เพราะเธอกลัวไปก่อนกาล หากเหตุการณ์ไม่ใช่อย่างที่เธอคาดถ้าอย่างนั้นเ้าตัวเล็กของเธอก็มีที่เล่นมากขึ้น แต่ถ้าเป็อย่างที่เธอคาดอย่างนั้นเธอกับลูกก็จะมีรังที่ปลอดภัยให้อยู่อาศัย
มะยมโทรไปหาคนรู้จักเพื่อเล่าเื่ให้ฟัง แต่ผลกลับเป็ว่ามีใครว่างคุยกับเธอสักคนจนเธอตัดใจไม่โทรไปรบกวนพวกเขาอีกเพราะอย่างไรตอนนี้ก็จนจะถึงเวลาที่เธอจะเข้าห้องตรวจแล้ว