ตอนที่ 114
การต่อสู้ของเหล่าฮีโร่ล่วงเลยมานานนับชั่วโมงสตีฟเองก็ไม่ได้เนียนอู้เฉยๆเขาคอยสอดส่องไปทั่วใครจะพลาดท่าเขาก็ช่วยด้วยหินที่เก็บมาแถวๆนั้นตอนนั้นเองมีฮีโร่คนหนึ่งวิ่งมาพร้อมโทรโข่ง
“ทุกคนพวกทหารแจ้งมาแล้วว่าพวกเราอพยพประชาชนเรียบร้อยแล้วพวกเราถอนกำลังได้แล้ว” ฮีโร่คนนั้นตะโกนใส่โทรโข่งเสียงดัง
“ทุกคนเตรียมถอนกำลังถอยมาอยู่หลังฉันให้หมด” ฮีโร่คนหนึ่งตะโกนสตีฟได้ยินฮีโร่แถวนี้คุยกันแว่วๆดูเหมื่อนฮีโร่คนนี้จะเป็นหัวหน้าสมาคมฮีโร่ของรัฐนี้
สิ้นเสียงตะโกนฮีโร่ทุกคนก็ผละจากสัตว์กลายพันธ์ที่กำลังสู้อยู่และถอยมาอยู่หลังชายคนนี้กันหมด
“สกิลควบคุมดินกำแพงพสุธา !!” ฮีโร่คนนั้นตะโกนออกมาก่อนจะทาบมือลงไปที่พื้น
ครืน !! พื้นดินที่สตีฟยืนอยู่เกิดสั่นเหมือนกับกำลังจะมีแผ่นดินไหวแรงสั่นของมันทำให้ฮีโร่หลายคนทรงตัวไม่อยู่จนล้มลงกับพื้น
ตู้ม !! ทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีกำแพงดินโผล่ขึ้นมาจากพื้นมันหนาราวๆห้าเมตรสูงราวๆสิบเมตร มันยาวหลายร้อยเมตรจากที่สตีฟเห็น
“แฮ่กๆๆๆ จังหวะนี้แหละถอยเร็ว” ฮีโร่คนที่ใช้สกิลสร้างกำแพงดินนี่พยายามฝืนพูดออกมาทั้งๆที่หน้าซีดไปหมดจากการใช้สกิลนี้
“สกิลนี่ยอดไปเลยแฮะถ้าไม่ต้องใช้ให้มันยาวแบบนี้ล่ะก็อยากรู้จริงๆว่ามันจะหนาและสูงได้เท่าไหร่” สตีฟพูดเบาๆจากนั้นเหล่าฮีโร่ที่เห็นว่านี่เป็นเวลาถอยแล้วต่างรีบถอยหนีกลับเข้าเมืองทันที
โฮ่ก !! ก๊าซ !! มอ !! เสียงเหล่าสัตว์กลายพันธ์คำรามออกมาจากอีกฟากของกำแพงสตีฟได้ยินเสียงฝีเท้ามันวิ่งกันใหญ่ดูเหมือนมันกำลังจะพยายามหาทางข้ามมาฝั่งนี้อยู่
ตึง !! ตึง !! สัตว์กลายพันธ์บางตัวพยายามทำลายกำแพงนี้แต่ดูเหมือนกำแพงดินหนาห้าเมตรนี้จะแข็งแรงพอสมควร
สตีฟมองหาซาร่าก่อนจะเห็นเธอสตีฟแทรกตัวเบียดๆเข้าไปก่อนจะคว้าหมับเข้าที่แขนของเธอ
หมับ !! สตีฟคว้าแขนของซาร่าเอาไว้เธอผงะไปครู่หนึ่งเพราะตกใจที่จู่ๆก็มีคนมาคว้าแขนแต่เมื่อเห็นว่าเป็นสตีฟเธอก็ถอนหายใจออกมา
“ไปกันเถอะซาร่าถึงผมไม่ได้ปิดบังเรื่องเลเวลแล้วแต่ก็ไม่อยากให้คนอื่นรู้มากเท่าไหร่เพราะขี้เกียจตอบคำถามดีนะที่ผ่านมาฮีโร่คนอื่นๆมัวแต่วุ่นกับสัตว์กลายพันธ์เลยไม่ได้มาสนใจผม” สตีฟพูด
“อืม” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะพาสตีฟเหาะขึ้นท้องฟ้าไปและตรงไปทางเมือง
สตีฟเหลียวไปมองด้านหลังก่อนจะเห็นฝูงสัตว์กลายพันธ์กำลังวิ่งอ้อมกำแพงและกำลังมุ่งตรงไปที่เมืองอยู่
“ดูเหมือนพวกมันต้องการจะเข้าเมืองให้ได้เลยนะ ดูพวกมันสิเยอะยังกับฝูงมด ผมลงไปเครียซะดีมั้ยเนี่ย” สตีฟอดพูดไม่ได้
“ไม่ได้นะสตีฟถ้านายจัดการมันทั้งหมดฮีโร่คนอื่นๆจะไม่มีที่ให้เก็บเลเวลนะ ถ้าไปที่แคนนาดาหรือเม็กซิโกบางทีมันก็อันตรายเกินไป ให้พวกมันเข้าเมืองไปน่ะดีแล้ว พวกประชาชนเองก็อพยพไปหมดแล้ว ฮีโร่ที่กำลังหนีอยู่คงอพยพไปรัฐอื่นเหมือนกัน ดูเหมือนเราจะเสียรัฐนี้แล้วล่ะ เอาไว้สักวันที่มนุษย์แข็งแกร่งมากพอค่อยมาทวงรัฐนี้คืน” ซาร่าพูด
“อืม” สตีฟพยักหน้าถึงเขาจะเห็นสัตว์กลายพันธ์พวกนี้เป็นบ่อเงินบ่อทองของเขาแต่ถ้าเขาเห็นแก่ตัว จนคนอื่นไม่สามารถเก็บเลเวลและหาเงินได้เขาจะเอาสัตว์กลายพันธ์ที่ล่ามาได้ไปขายใครล่ะจริงมั้ย แล้วถ้ามนุษย์เหลือจำนวนน้อยลงกว่านี้การบริโภคอาหารก็ยิ่งน้อยลงตามไปด้วย
“ว่าแต่ทางด้านนายเป็นไงบ้าง” ซาร่าถาม
“ก็ฆ่าไปหลายพันอยู่แต่น่าแปลกใจผมเจอตัวที่เลเวลสองร้อยกว่าด้วยนี่สิ” สตีฟพูด
“หือนายเจอตัวแบบนั้นด้วยเหรอ” ซาร่าอุทาน
“ใช่เจอจรเข้เพลิงเลเวลสองร้อยสามสิบแปด ดีนะที่มันไม่ไปโผล่ทางเธอไม่งั้นคงมีคนตายเป็นเบือ” สตีฟพูด
“แล้วจัดการมันได้มั้ย” ซาร่าถามสตีฟ
“แน่นอนสิที่รักคิดว่าผมเป็นใครกันล่ะเกล็ดของมันสวยสุดๆไปเลยล่ะผมว่าต้องขายได้หลายตังแน่เลย” สตีฟพูด
“สวยงั้นเหรอ” ซาร่าพยักหน้าสตีฟเห็นดังนั้นก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ามิติก่อนจะหยิบเกล็ดของมันที่ถูกถลกและหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ออกมา
“นี่มันเกล็ดสีแดงเพลิงสวยจังยังกับสีของทับทิม” ซาร่ามองด้วยสายตาเป็นประกาย
“ใช่มั้ยล่ะ” สตีฟเองก็คิดว่ามันสวยมาก
“เอาไว้ผมจะเก็บเอาเกล็ดของมันเอาไว้หน่อยเพื่อตัดกระเป๋าให้คุณดีมั้ย” สตีฟถามภรรยา
“ดีเลยฉันจะได้ไม่ต้องไปซื้อเอาเป็นกระเป๋าถือแบบมีสายสะพายนะสตีฟ” ซาร่าพูด
“ได้เลยที่รัก” สตีฟพยักหน้า
“ว่าแต่นี่นายเลเวลสองร้อยยี่สิบหกแล้วงั้นเหรอ” ซาร่าตรวจสอบสถานะสตีฟดู
“เจ้าจรเข้เพลิงนั่นให้มาเลเวลเดียวเองงั้นเหรอเนี่ยไม่เหมือนตอนจัดการไวเวิร์นเลยแฮะเจ้านั่นให้มาตั้งห้าเลเวล” สตีฟพูดพลางตรวจสอบสถานะของตน
หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 226อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 29ฉายา : สุดยอดพ่อบ้านRank : SSSสถานะความแข็งแกร่ง 430ความเร็ว 395พลังกาย 362ความฉลาด 60โชค 18
“ค่าสถานะขึ้นมาไม่มากเท่าไหร่แฮะ” สตีฟพูดเบาๆหลังจากเห็นค่าสถานะของตัวเอง
“แล้วของเธอล่ะซาร่าเลเวลขึ้นบ้างมั้ย” สตีฟถามซาร่า
“ไม่เลยสักเลเวลดูเหมือนระบบจะประเมินว่าทีมฉันมีหลายคนค่าประสบการณ์เลยแบ่งกันเอาจริงๆฉันก็จัดการไปราวๆสี่สิบห้าสิบตัวเท่านั้นเองเพราะลงมือได้ไม่เต็มที่ไม่งั้นคนอื่นจะโดนลูกหลงได้” ซาร่าอธิบาย
“แย่จังเลยเนอะเก็บกันเป็นทีมเนี่ย” สตีฟอดพูดไม่ได้
“อืมถึงจะได้ค่าประสบการณ์แบบหารแต่มันก็ปลอดภัยเพราะมีคนคอยสนับสนุนอยู่ตลอด” ซาร่าพูดถึงข้อดีข้อเสียของมัน
“นั่นสินะจากที่ผมเห็นวันนี้มีฮีโร่ที่ใช้สกิลหลากหลายมากเลย ที่ผมสนใจก็มีคนที่ใช้สกิลบูสต์นั่นและก็คนที่ใช้สกิลสร้างเครื่องดื่มชูกำลังนั่น นึกไม่ถึงว่าจะมีแบบนี้ด้วย” สตีฟพูด
“อืมสกิลของมนุษย์น่ะมีมากมายจนนายจินตนาการไม่ออกเลยล่ะว่ามันมีอะไรบ้าง” ซาร่าบอก
หลายชั่วโมงต่อมา
ทั้งคู่เหาะกลับมาจนถึงนิวยอร์คและเมื่อมาถึงมือถือของสตีฟก็ดังขึ้นทันที
“หือมาถึงมือถือก็ดังเลยแฮะ” สตีฟแปลกใจก่อนจะหยิบมือถือออกมาดู
ก่อนจะเห็นสายที่ไม่ได้รับกว่าสี่สิบสายมันเป็นสายของเจ้าหน้าที่ที่คอนโดสตีฟ
“ครับสตีฟพูดสายครับ” สตีฟรีบรับมือถือทันที
คุณไปไหนมากันครับเนี่ยคุณสตีฟกว่าจะโทรติดโทรไปที่โรงแรมเขาก็แจ้งว่าคุณเช็คเอาท์ออกไปแล้ว เสียงปลายสายพูดอย่างหงุดหงิด
“ขอโทษทีครับพอดีผมกับภรรยาไปรัฐอื่นมา” สตีฟพูด
อย่างนี้นี่เองพอดีทางเราจะแจ้งว่าห้องของคุณซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว ปลายสายบอก
“โอ้เสร็จก่อนกำหนดตั้งหลายวันเลยนะครับขอบคุณมากครับ” สตีฟรีบพูดขอบคุณก่อนจะวางสายไป
“ใครโทรมาเหรอสตีฟ” ซาร่าถาม
“ห้องเราซ่อมเสร็จแล้วน่ะ” สตีฟพูด
“ว้าวดีจังเลยเราไม่ต้องนอนโรงแรมแล้วสินะ” ซาร่าพูดพลางเหาะตรงไปที่คอนโดของพวกเขาทันที
ตึก !! ตึก !! ทั้งคู่เหาะลงที่ระเบียงคอนโดที่ซึ่งไม่ได้กลับมานานหลายสัปดาห์
ครืด !! สตีฟเปิดประตูระเบียงก่อนจะเดินเข้าไปเปิดไฟภายในห้อง
พรึ่บ !! ไฟภายในห้องถูกเปิดขึ้นมาสตีฟมองดูห้องโล่งๆ
“ต้องซื้อเฟอร์นิเจอร์มาเปลี่ยนสินะพรุ่งนี้เราไปซื้อกันมั้ยซาร่า” สตีฟถาม
“ได้สิแต่ก่อนอื่นขอไปอาบน้ำมาก่อนนะตัวฉันเต็มไปด้วยฝุ่นเต็มไปหมดเลย” ซาร่าพูด
“อืม...ผมอาบด้วยสิ” สตีฟพูดทำให้ซาร่าหน้าแดงทันที
“อะไรกันที่รักแค่ผมจะอาบน้ำด้วยถึงกับเขินเลยเหรอ” สตีฟแกล้งแซว
“ก็คุณนั่นแหละไม่รู้ช่วงนี้เป็นอะไรดูฟิตผิดปกติ” ซาร่าพูดเพราะเมื่อหลายวันก่อนขนาดมีเด็กๆอยู่ด้วยสตีฟสามีเธอยังมีอารมณ์ทำเรื่องอย่างว่า
หึหึ !! สตีฟแสยะยิ้มออกมาก็นะเขาหายจากอาการเป็นหมันนั่นแล้วเลยทำให้อารมณ์ขึ้นง่ายกว่าปกติจากนั้นสตีฟก็ใช้ความเร็วขั้นเทพของตัวเองพุ่งเข้าไปหาซาร่า
ฟุ่บ !! ว้าย !! ซาร่าร้องอุทานออกมาอย่างตกใจเพราะจู่ๆเสื้อผ้าเธอก็ถูกถอดออกไปหมดเหลือแต่ชุดชั้นใน
“ตาบ้าอย่ามาใช้กำลังข่มเหงกันแบบนี้นะ” ซาร่าอายหน้าแดงก่อนจะต่อว่าสตีฟ
“หึหึ !! รีบอาบน้ำกันเถอะที่รักผมจะช่วยถูหลังให้คุณเอง” สตีฟพูดก่อนจะช้อนร่างของซาร่าขึ้นและเดินเข้าห้องน้ำไป
ว้ายสตีฟอย่านะ !! เสียงซาร่าดังลอดออกมาจากประตูห้องน้ำก่อนจะมีเสียงครางแสนสยิวของซาร่าดังออกมา
อ๊าง !!!!!!!!!
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
“หลับไปซะแล้ว” สตีฟมองดูซาร่าที่นอนหลับอยู่บนเตียงหลังจากผ่านการอาบน้ำมา ???
ตอนนั้นเองมือถือของสตีฟก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“หือทำไมวันนี้มีคนโทรมาเยอะจัง” สตีฟอดแปลกใจไม่ได้เพราะเขาไม่ค่อยมีคนโทรมาเท่าไหร่และเมื่อหยิบมือถือออกมาดูสตีฟก็เห็นว่าเป็นคุณลุงคนขายเนื้อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต
“สตีฟพูดสายครับ” สตีฟรับมือถือ
คุณสตีฟครับผมโอนเงินจากการขายเนื้อรอบแรกไปให้แล้วนะครับตรวจดูบัญชีคุณได้เลย เสียงของลุงคนขายเนื้อพูด
“โอ้ขอบคุณครับว่าแต่เนื้อหมดหรือยังครับผมได้ล็อตใหม่มาอีกเพียบเลย” สตีฟนึกถึงซากสัตว์กลายพันธ์ในกระเป๋าที่มีหลายพันตัวแถมยังมีเนื้อจรเข้เพลิงอีก
ผมปล่อยไปหมดแล้วล่ะครับเนื้อสัตว์กลายพันธ์ที่คุณได้มารอบนี้มันขายดีเป็นอย่างมากเพราะไม่เคยปรากฎขึ้นในอเมริกามาก่อนจึงขายได้ง่ายแถมราคายังสูงกว่าปกติด้วยถ้าอย่างนั้นแค่นี้นะครับผมไม่รบกวนแล้ว ลุงคนขายเนื้อพูด
“ครับเดี๋ยววันสองวันนี้ผมจะเอาซากสัตว์กลายพันธ์ล็อตใหม่ไปให้แล้วกัน” สตีฟพูดก่อนจะวางสายไป
“ไหนดูซิได้เงินมาเท่าไหร่” สตีฟเปิดระบบขึ้นมาดู
หน้าต่างเงินคงเหลือ 2,950,487,224 เหรียญ (ดอลล่า)
“โอ้วมีตั้งเกือบสามพันล้านแสดงว่าเนื้อพวกนั้นราคาดีกว่าปกติสินะ” สตีฟพูดเพราะเนื้อสัตว์กลายพันธ์พวกนั้นได้มาจากยุโรป หาในอเมริกาไม่ได้มันถึงได้ราคามากกว่าปกติ
“จะว่าไปมีเงินขนาดนี้แล้วทำอะไรดีนะ” สตีฟคิดว่าจะเอาเงินไปทำอะไรดีตอนนั้นเองจู่ๆสตีฟก็นึกถึงเด็กๆอย่างพวกซาช่าและสองแฝดขึ้นมาซะงั้น
“จริงสิเราหายเป็นหมันแล้ว ถ้าในอนาคตเรามีตัวเล็กขึ้นมาล่ะ ตอนอยู่ที่โรงแรมเรานอนเบียดกับพวกเด็กๆอึดอัดจะตาย ถ้าในอนาคตเรามีลูกสักสองหรือสามคน เราคงอยู่คอนโดแบบนี้ไม่ได้ซื้อบ้านใหม่ดีมั้ยนะ” สตีฟพูดเบาๆพลางวางแผนอนาคต
“งือ...สตีฟ.....” เสียงซาร่าละเมอออกมาก่อนสตีฟจะเห็นเธอควานหาร่างของเขาไปทั่วเตียง
“ผมอยู่ที่นี่รัก” สตีฟขึ้นไปนอนบนเตียงก่อนจะดึงร่างของซาร่าเข้ามากอดเอาไว้ก่อนจะหลับตาลง
พรุ่งนี้ค่อยปรึกษาซาร่าเรื่องซื้อบ้านแล้วกัน สตีฟคิดก่อนจะหลับไปในไม่นาน
จบ...