ฉัวะะะะะ!!
ดาบเงินของลูเซียนฟันเฉือนผ่านอกของ Mutated Hunter อย่างรุนแรง เืสีดำพุ่งกระจายกลางอากาศพร้อมเสียงกรีดร้องบิดเบี้ยวที่ดังะเืถนนทั้งสาย ร่างมหึมาของมันถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนกรงเล็บั์จะกวาดใส่พื้นอย่างโมโหจนถนนแตกร้าวเป็ทางยาว
แต่ครั้งนี้… ทุกคนััได้ทันทีว่า สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว
แรงกดดันที่เคยดูสิ้นหวัง เริ่มถูกผลักกลับทีละน้อย หลังวงแหวนสีทองของ Dominion Field แผ่ออกปกคลุมพื้นที่รอบตัวธีร์ ร่างกายของทุกคนในทีมสำรวจเบาขึ้นอย่างชัดเจน ความเหนื่อยล้าลดลง พละกำลังเพิ่มขึ้น แม้แต่ตำรวจที่าเ็ยังรู้สึกว่าหายใจได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม
ผู้กองภาสมองมือของตัวเองด้วยสีหน้าตกตะลึง เพราะแม้เขาจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สัญชาตญาณบอกได้ทันทีว่า พลังของเด็กหนุ่มตรงหน้า กำลังเปลี่ยนสนามรบทั้งหมด
ส่วนมิน… กำลังมองธีร์ด้วยสายตาสั่นไหวเล็กน้อย
เพราะั้แ่โลกพังทลายลงมา เธอเห็นธีร์ค่อย ๆ เปลี่ยนไปทีละนิด จากเด็กมหาวิทยาลัยธรรมดาที่ชอบเล่นเกมกับเพื่อน กลายเป็คนที่ผู้คนเริ่มฝากความหวังไว้โดยไม่รู้ตัว
และตอนนี้…
เขากำลังยืนอยู่กลางสนามรบ ในฐานะ “ศูนย์กลาง” ของทุกคนจริง ๆ แล้ว
กรรรรรรรรร…
Mutated Hunter เริ่มหอบหนักขึ้น เืสีดำจำนวนมากไหลออกจากาแบนอก แต่ดวงตาสีเหลืองข้างเดียวของมันกลับยิ่งเต็มไปด้วยความอาฆาต มันกำลังจ้องธีร์ไม่ละสายตา ราวกับเริ่มเข้าใจแล้วว่า พลังทั้งหมดที่เปลี่ยนสนามรบนี้ มาจากมนุษย์คนเดียวตรงหน้า
ทันใดนั้นเอง
มันก็แหงนหน้าคำรามขึ้นฟ้า
โฮกกกกกกกกกกก!!!
เสียงคำรามดังสะท้อนไปทั่วเขตเมืองร้าง ก่อนเสียงฝีเท้าจำนวนมากจะเริ่มดังขึ้นจากถนนรอบด้าน
ตึก… ตึก… ตึก…
ซอมบี้กลายพันธุ์กำลังเดินออกมาจากทุกทิศทาง
ไม่ใช่สิบตัว
ไม่ใช่ยี่สิบตัว
แต่เป็ “ฝูง” ขนาดใหญ่ที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ราวกับได้รับคำสั่งพร้อมกันทั้งหมด
สีหน้าของผู้กองภาสซีดลงทันที
“บ้าเอ๊ย… มันเรียกพวกมาเพิ่ม!”
ถนนทุกสายเริ่มเต็มไปด้วยดวงตาสีแดงจำนวนมหาศาล เสียงคำรามและเสียงเท้าลากพื้นดังปะปนกันจนบรรยากาศชวนขนลุก แม้แต่คนที่เคยผ่านาเมื่อคืน ยังรู้สึกสิ้นหวังขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นจำนวนของพวกมัน
“ถ้าปล่อยไว้อีกไม่นาน เราจะโดนล้อมหมดแน่!” นนท์ะโขึ้น
แต่ธีร์กลับยังยืนนิ่ง
เพราะในตอนนี้ หน้าต่างระบบตรงหน้าเขากำลังเปลี่ยนไปอีกครั้ง
[Dominion Field ทำงานต่อเนื่อง]
[ค่าความเป็ผู้นำเพิ่มขึ้น]
[ปลดล็อกคำสั่งสนามรบเบื้องต้น]
[สามารถสั่งการยูนิตในอาณาเขตได้]
หัวใจของธีร์เต้นแรงขึ้นทันที
เขารีบเปิดหน้าต่างใหม่ ก่อนพบว่าชื่อของทุกคนในทีมเริ่มปรากฏขึ้นบนหน้าจอ พร้อมสถานะ พลังชีวิต และตำแหน่งแบบเรียลไทม์ ราวกับเกมวางแผนขนาดใหญ่กำลังถูกฉายอยู่ตรงหน้าเขา
และในวินาทีนั้นเอง…
ธีร์ก็เข้าใจทันทีว่า คลาสของเขาไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อ “สู้คนเดียว”
แต่มันถูกสร้างมาเพื่อ “นำกองทัพ” ต่างหาก
สายตาของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไปช้า ๆ
ก่อนจะะโออกไปอย่างหนักแน่น
“ผู้กองภาส! ตั้งแนวยิงตรงแยกซ้าย!”
“นนท์ คุมฝั่งขวา อย่าให้พวกมันทะลุเข้ามา!”
“มิน พาคนเจ็บถอยเข้าร้าน!”
ทุกคนชะงักไปเล็กน้อย เพราะน้ำเสียงของธีร์เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน มันไม่ใช่คำพูดลังเลแบบเดิมอีกแล้ว แต่เป็เสียงของคนที่ “ตัดสินใจแล้ว” จริง ๆ
และแปลกมาก…
ทุกคนกลับทำตามทันทีโดยแทบไม่คิด
ติ๊ง!
[Leadership Effect ทำงาน]
[ยูนิตฝ่ายเดียวกัน ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น]
เสียงปืนเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง
ปัง! ปัง! ปัง!
ตำรวจเริ่มตั้งแนวยิงสกัดฝูงซอมบี้ตรงทางแยก ขณะที่นนท์ใช้ดาบสายฟ้าสำรองที่ระบบเพิ่งสร้างขึ้น ฟันหมาป่าเกราะดำที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ส่วนลูเซียน… กำลังปะทะกับ Mutated Hunter อย่างดุเดือดกลางถนน
ตูมมมม!!
ทุกครั้งที่ดาบเงินกับกรงเล็บั์ปะทะกัน พื้นถนนจะะเิออกเป็วงกว้าง ร่างของทั้งสองเคลื่อนที่เร็วเกินสายตามองทัน จนผู้คนรอบด้านเห็นเพียงเงาสีเงินกับเงาสีดำปะทะกันไปมาเท่านั้น
แต่ธีร์เริ่มมองออกแล้ว
เพราะหน้าต่างระบบของเขา กำลังคำนวณการเคลื่อนไหวของศัตรูให้แบบเรียลไทม์
[คาดการณ์เส้นทางโจมตีสำเร็จ]
[จุดอ่อนชั่วคราวปรากฏ : บริเวณลำคอ]
ดวงตาของธีร์เบิกกว้างทันที
“ลูเซียน!” เขาะโสุดเสียง “ลำคอด้านขวา!”
แทบจะพร้อมกัน
Mutated Hunter ก็เหวี่ยงกรงเล็บเข้าใส่อัศวินแห่งแสงเต็มแรง
แต่ครั้งนี้ ลูเซียนกลับยิ้มบาง ๆ
เพราะเขาเอง… ก็เห็นข้อมูลเดียวกันผ่าน Dominion Field เช่นกัน
ฟึ่บ!!!
ร่างของลูเซียนหายไปจากตำแหน่งทันที ก่อนปรากฏด้านข้างของ Mutated Hunter ในมุมอับที่อีกฝ่ายเปิดช่องว่างไว้พอดี
ดาบเงินถูกฟันออกด้วยความเร็วสูงสุด
ฉัวะะะะะะ!!!
หัวของ Mutated Hunter ถูกเฉือนขาดครึ่งทันที
เืสีดำพุ่งทะลักขึ้นกลางอากาศ ขณะที่ร่างมหึมาของมันชะงักนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้นอย่างช้า ๆ
ตึงงง…
ทั้งถนนเงียบลงทันที
และในวินาทีต่อมา…
ซอมบี้ทุกตัวรอบด้าน ก็หยุดเคลื่อนไหวพร้อมกัน
365
