พวกท่านสองคน กำลังมองหาทำเลที่ดีในการจอดยานยนต์คันนี้กัน
“จอดฝั่งนู้นกันดีกว่านะมันไม่ไกลสักเท่าไหร่นัก รถที่จอดอยู่บริเวณใกล้ๆ ไม่หนาแน่นจนเกินไปเรายังพอเลี้ยวรถออกได้สะดวกกว่ามาก เพราะยานยนต์เราค่อนข้างใหญ่”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“อือ ตรงนั้นใช้ได้เลยไปเถอะ ถ้าพวกนั้นไม่อยู่ตรงประตูกลางอย่างที่พึ่งคุยกันล่าสุดเราค่อยโทรตามพวกเขาและย้ายไปรับพวกเขาตรงประตู อื่นกัน”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
เมื่อได้ที่จอดยานยนต์เป็ที่เรียบร้อย อยู่ห่างจากประตูของ กองทิ้งของเสียพอสมควร เพราะบริเวณนั้นมีรถจอดหนาแน่นแล้วไม่สามารถจอดซ้อนคันกันได้
“เอาล่ะโทรหาเ้าเฉิงเฉิง หรือเ้าลู่ซือเลยนะ”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“ได้”คุณตาลู่คง หยิบมือถือโทรหาคุณปู่เฉิงเฉิง
“ตื๊ด…………ตื๊ด………..ตื๊ด…………ตื๊ด………..ตื๊ด……..เอ๊ะเบอร์ของลู่คงนี่โทรมามีอะไรหรือเปล่าเนี่ย”คุณปู่เฉิงเฉิง
“ว่าไงลู่คง มีอะไรด่วนรึเปล่า พวกฉันพึ่งเข้านอนกันเมื่อสักพักนี่เองเพราะพรุ่งนี้เช้าจะเดินทางออกจากกองทิ้งของเสียกลับเข้าหมู่บ้านกันเลย”คุณปู่เฉิงเฉิง
“ไม่มีอะไรด่วนหรอกเ้าเฉิงเฉิง พอดีมารับพวกเรากลับหมู่บ้านกันน่ะ”คุณตาลู่คง
“อือดีแล้วไม่มีอะไร แต่เดี๋ยวนะ!! เมื่อตะกี้แกบอกว่ามารับพวกเรางั้นเหรอ??”คุณปู่เฉิงเฉิง
“ก็ใช่น่ะสิ รออยู่ที่ประตูกลางเนี่ยไม่แน่ใจว่าพวกแกจะอยู่ตรงประตูไหนกันน่ะสิ”คุณตาลู่คง
คุณตาลู่ซือ(ตาของชิวชิว)ที่นอนเต็นท์เดียวกันใเสียง ตื่นขึ้นมา
“ลู่คงแกจะมารับทำไมเสียดายเงินที่จ้างรถมา ไหนๆ ก็ใกล้จะกลับหมู่บ้านกันอยู่แล้วถือซะว่ารอบนี้ประหยัดค่ารถจ้างมา”คุณปู่เฉิงเฉิง
“พวกมันมารับเรางั้นเหรอ”คุณตาลู่ซือ
“อือ”ปู่เฉิงเฉิง
“บ่นเป็ตาแก่ไปได้รีบพาพวกเด็กๆ กับทุกๆ คนมาเถอะฉันกับเ้าเฟยเทียนรออยู่ตรงลานจอดรถลานสำรองประมาณ 500 เมตรได้น่ะ”คุณตาลู่คง
“เฮ้อก็ได้ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ”คุณปู่เฉิงเฉิง
“ไห่ไห่ เด็กๆ ตื่นก่อนเร็วเข้าปู่เฟยเทียนกับตาลู่คงมารับพวกเราแล้วลูกรออยู่ที่ลานจอดรถสำรองนะ”คุณตาลู่ซือ
“ครับ”
“คุณพ่อครับทำไมลุงสองคนถึงมารับพวกเราได้ล่ะครับเนี่ยแปลกจังมีอะไรกันหรือเปล่าครับที่หมู่บ้านตอนพวกเราไม่อยู่”คุณพ่อไห่ไห่ เริ่มวิตกกังวลที่รับรู้ว่าคุณลุงทั้งสองมารับกลางดึกกลางดื่นแบบนี้มันแปลกมากจริงๆ
“อือ พ่อก็แปลกใจอยู่มากนะแถมพวกมันยังให้พ่อพาทุกๆ คนขึ้นรถเลยนี่สงสัยจะเหมารถใหญ่มาเลยนะเนี่ยถ้าไม่งั้นมันคงจะมาค้างคืนกับพวกเราด้านในนี้แล้ว ดีหน่อยคืนนี้นอนบนรถกันพวกเราจะได้พักผ่อนกันยาวๆ ไปเลย”คุณตาลู่ซือ(ตาชิวชิว)
“งั้นก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปปลุกทุกๆ คนเอง ส่วนเด็กๆ บางส่วนคุณพ่อพาเด็กๆ ไปก่อนได้เลยครับพวกผมจะตามไปทีหลัง”คุณพ่อไห่ไห่
“ตกลง”คุณปู่เฉิงเฉิง คุณตาลู่ซือ
คุณพ่อไห่ไห่ไปลุกทุกๆ คนให้ตื่นและแจ้งว่ามีคนในหมู่บ้านนำรถมารับพวกเขากันแล้ว เมื่อทุกคนรับทราบต่างเก็บเต็นท์นอน เตรียมตัวออกด้านนอกไปที่ลานจอดรถสำรองกันเลย
ส่วนคุณปู่เฉิงเฉิง คุณตาลู่ซือ ที่พาพวกพี่ชายเดินล่วงหน้ามาก่อนแล้วได้สักพักหนึ่ง ก็มองหาคุณตาลู่คง และคุณปู่เฟยเทียนกันว่าจอดรถอยู่ตรงไหนกันเนี่ย เห็นแต่รถคันเล็กแถวนี้ซึ่งอย่าบอกนะว่าเหมามาหลายๆ คัน มันก็เป็ไปไม่ได้ และพวกนั้นมันจอดรถตรงไหนกัน
“ตื๊ด………..ตื๊ด…………ว่าไงเ้าเฉิงเฉิงออกมาถึงลานจอดรถสำรองหรือยัง”คุณตาลู่คง
“ถึง่แรกแล้ว แต่เรามองดูแล้วไม่น่าจะมีรถใหญ่จอดแถวนี้เลยนะพวกแกจอดรถไกลมากเลยเหรอไงกัน”คุณปู่เฉิงเฉิง
“เปล่านี่ก็จอดบริเวณ่ต้นๆ นั่นและ ลานจอดรถสำรองรถมาจอดน้อยไม่เหมือนลานหลัก รอเดี๋ยวนะจะเดินไปด้านหน้าให้แกเห็นเอง”คุณตาลู่คง
“นู้นใช่ไหมครับคุณปู่ ผมเห็นคุณตาลู่คงแล้ว”พี่รองตงตง
“ทางนี้เด็กๆ”คุณตาลู่คง
ยังดีที่ว่าบริเวณแถบนี้ให้เทคโนโลยีที่ทันสมัย ไฟที่สาดส่องแถวนี้ใช้ระบบพลังงานโซลาร์เซลทั้งหมด ทำให้ปลอดภัยเห็นเส้นทางตลอดทั้งคืน มันจะปรับเปลี่ยนตามแสงรอบด้าน ถ้าคืนเดือนมืดแสงไฟจะสว่างมาก มันเป็ระบบที่ดีที่สุด
“สวัสดีครับคุณตา”เด็กๆ ทักทายคุณตาลู่คงกัน
“พวกแกจอดรถไว้ที่ไหนกันไม่เห็นมีรถบัสหรือคันบรรทุกคันใหญ่เลยนะ”คุณตาลู่ซือ
ไม่ใช่แค่คุณปู่เฉิงเฉิง คุณตาลู่ซือ เท่านั้นที่มองหา เด็กๆ ก็ช่วยกันมองหารถที่จะกลับหมู่บ้านด้วยเช่นกัน
“แล้วใครบอกแกว่าพวกฉันเอารถมารับวะ”คุณตาลู่คง
“อ้าวไอ้นี่ หาเื่ซะแล้วไงก็โทรมาหาฉันบอกว่าจะมารับไม่เอารถมารับแกจะเหาะมาหาฉันหรือไงวะไอ้เฒ่า”คุณปู่เฉิงเฉิง
“ฮ่า………ฮ่า…………ก็ไม่ได้เหาะมาและไม่ได้เอารถมารับแต่ว่าเอาเ้านี่มารับน่ะ”คุณตาลู่คง ส่งสัญญาณให้คุณปู่เฟยเทียนรับรู้
คุณปู่เฉิงเฉิง คุณตาลู่ซือ และพวกพี่ชายมองตามนิ้วของคุณตาลู่คงก็ยังคงไม่เห็นอะไรเช่นกัน ไฟแถวนี้ก็มีทำไมถึงยังไม่เห็นรถล่ะ
และแล้วอยู่ดีๆ ทุกๆ คนก็เริ่มเห็นเงาอะไรบางอย่างเริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ และสิ่งที่เห็นด้านหน้าห่างพวกเขาไปไม่กี่ก้าวนั่นก็คือ
“ยานยนต์ !!!!!” ทุกๆ คนะโออกมาพร้อมๆ กัน
“ชู่ว์ ………….เบาๆ เดี๋ยวคนเขาก็แตกตื่นกันหมดหรอก”คุณตาลู่คง
“ไปเด็กๆ ขึ้นยานยนต์กันก่อนนะเดี๋ยวมีอะไรเราค่อยคุยกันบนนั้น แล้วคนที่เหลือล่ะ”คุณตาลู่คง
“นู้นไงล่ะ เดินมากันนู้นแล้ว พวกเขาเก็บเต็นท์นอนพึ่งเสร็จน่ะ”คุณปู่เฉิงเฉิง
“นี่มันอะไรกันทำไมพวกแกถึงเอายานยนต์มารับพวกฉันได้เนี่ย"คุณตาลู่ซือ
เด็กๆ ที่ตอนนี้วิ่งกรูกันไปที่ยานยนต์คันสวย และใหญ่โตที่มีคุณปู่เฟยเทียนอยู่บนนั้นคนเดียว
คุณปู่เฟยเทียนเปิดประตูยานยนต์ให้เด็กๆ ขึ้นมา้ากันจนครบและปิดยานยนต์อีกครั้ง
“ว้าว” เด็กๆ ผู้ชายต่างตื่นตาตื่นใจยานยนต์คันนี้อย่างมาก ต่างััและสนใจหน้าจอโฮโลแกรมของเครื่องยนต์คันนี้
“ยานยนต์คันนี้ของใครหรือครับคุณปู่เฟยเทียน”พี่ใหญ่ชุนชุน
“เดี๋ยวปู่จะตอบคำถามทีเดียวตอนที่ทุกๆ คนมาถึงดีกว่านะเด็กๆจะได้รู้พร้อมๆ กันทีเดียวเลย หาที่นั่งกันได้เลยนะ”คุณปู่เฟยเทียน
“ครับ” เด็กๆ ตอบรับและเลือกที่นั่งกัน
คุณปู่ และคุณตาของแม่หนูน้อยชิวชิว ต่างมองหน้ากันและหันไปดูยานยนต์ถึงกับแปลกใจเป็อย่างมาก ยิ่งมาเสียเงินจ้างมารับยิ่งยากมากเพราะราคามันต่างกับรถยนต์หรือรถบรรทุกมาก ทำไมพวกนี้มันถึงใจกล้าจ้างมารับพวกเรากันนะ
“ทำไ………………”คุณตาลู่ซือ
“เดี๋ยวค่อยคุยกันทีเดียวที่ยานยนต์เถอะลู่ซือ เฉิงเฉิง”คุณตาลู่คง
ยังไม่ทันที่คุณตา หรือคุณปู่ ของชิวชิวจะเอ่ยปากถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับยานยนต์คันนี้ คุณตาลู่คงก็พูดดักไว้ก่อนเลย
เมื่อพวกท่านรอได้ สัก 15 นาทีได้พวกคุณพ่อ คุณลุง และคนที่เหลือก็มาถึงลานจอดรถสำรองกันแล้ว และต่างก็ตาโตอ้างปากค้างกันเมื่อรู้ว่ามียานยนต์มารับพวกเขาถึงที่นี่
คุณตาลู่คงรีบเร่งให้ขึ้นยานยนต์กัน ให้ครบหมดทุกๆ คนและเริ่มเล่าเื่ราวเกี่ยวกับเ้ายานยนต์คันหรูคันนี้โดยละเอียด ให้กลุ่มที่อยู่ด้านนอกฟัง
“ชิวชิวเจอยานยนต์คันนี้ !!”คุณปู่เฉิงเฉิง
“น้องเล็กน่ะเหรอครับ” พี่รองตงตง
“ใช่แล้ว แม่หนูน้อยชิวชิวของเราเป็ดาวนำโชคแท้ๆ เลยไม่ใช่แค่ยานยนต์เท่านั้น นี่พวกเ้าดูทองคำพวกนี้ที่เอามาทั้งหมด 30 กิโลกรัมก็เป็ชิวชิวที่เจอที่แม่น้ำในวันเดียวกัน”ท่านตาลู่คง
“ทองคำ 30 กิโล !!” ทุกๆ คนเอ่ยพึมพำว่ายานยนต์และทองคำอย่างสติหลุดลอยกันไปแล้ว
เพียงแค่วันเดียว วันเดียวเพียงเท่านั้นแม่หนูน้อยชิวชิวเป็คนเจอของพวกนี้ ชิวชิวเป็ดาวนำโชคของหมู่บ้านอย่างแท้จริงๆ แค่เพียงวันเดียวเท่ากับว่าหาเงินได้เป็สิบๆล้านหยวนเ้ายานยนต์คันนี้ราคาก็ล้านหยวนขึ้น ไหนจะทองคำพวกนี้รับรองเลยว่าต้องหลักล้านหยวนแน่นอนถ้านำไปขายแต่จะได้กี่ล้านนั้นคงจะต้องดูราคาที่ทางร้านรับซื้อก่อนว่าให้ราคากิโลกรัมอยู่ที่เท่าไหร่กัน
“ทองคำพวกนี้จะเอาไปขายที่เมืองหลวงใช่ไหมลู่คง เฟยเทียน”คุณตาลู่ซือ
“ใช่”คุณปู่เฟยเทียน / คุณตาลู่คง
“เพราะพวกเราจะต้องเอายานยนต์คันนี้ไปลงทะเบียนเป็เ้าของนะให้เ้าไห่ไห่เป็คนลงทะเบียน”คุณตาลู่คง
“ผมไม่เอาหรอกครับคุณลุง เป็ชื่อคุณพ่อก็ได้นะครับ”คุณพ่อไห่ไห่
“ไม่ได้หรอกเ้าไห่ไห่ ยานยนต์คันนี้ลุงปรึกษาทางแม่ของเราแล้ว และทุกคนก็เห็นด้วยถึงแม้ว่าจะเป็สมบัติของหมู่บ้านเราอย่างที่เราเคยให้สัญญากันั้แ่บรรพบุรุษมาหลายร้อยปีแล้วก็จริง แต่สมัยนี้จะต้องระบุชื่อเ้าของ และคนที่เจอยานยนต์คันนี้คือหลานเล็กชิวชิว ที่เป็ลูกสาวเรานะ”คุณปู่เฟยเทียน
“เพราะฉะนั้นแล้วคนที่เหมาะสมที่สุดก็คือแกเ้าไห่ไห่ ไม่มีใครในหมู่บ้านที่จะไม่เห็นด้วย” คุณตาลู่คง
ทุกๆ คนบนยานยนต์ต่างพยักหน้าเห็นด้วยกันหมดในข้อนี้ คนที่เหมาะสมกับการลงชื่อเป็เ้าของชื่อหยางไห่ไห่ผู้เป็คุณพ่อของแม่หนูน้อยชิวชิว ที่เป็ดาวนำโชคของหมู่บ้านในขณะนี้
“พวกแกว่ายังไงเฉิงเฉิง ลู่ซือ เห็นด้วยหรือไม่”คุณปู่เฟยเทียน
“อือ ทำแบบนี้น่ะถูกต้องแล้วล่ะไห่ไห่”คุณตาลู่ซือ
“ก็ได้ครับคุณพ่อ คุณลุง และทุกๆ คนด้วยขอบใจนะที่ไว้ใจกัน”คุณพ่อไห่ไห่
ทุกๆ คนยิ้มแย้มและต่างสนใจคู่มือและการขับยานยนต์คันนี้จากคุณปู่เฟยเทียนและคุณตาลู่คงกัน เพราะพวกเขาจะเดินทางกันคืนนี้เลย เพื่อตรงไปที่เมืองหลวงเพื่อนำทองคำ 30 กิโลกรัมไปขายก่อน และนำเงินก้อนนี้ส่วนหนึ่งไปลงทะเบียนการเป็เ้าของยานยนต์คันนี้
“ทุกคนเข้าใจกันแล้วใช่ไหม จำเป็ต้องขับกันให้เป็ทุกๆ คนนะ เผื่อใครมีธุระอันใดจะได้ไม่มีปัญหาในการใช้ยานยนต์ มันไม่ยากอะไรและตอนนี้เราอยู่ในโหมดคำสั่งขับเคลื่อนอัตโนมัติ และกำหนดเวลาเพื่อให้ถึงเมืองหลวง่ 07.00 โมงเช้า” คุณตาลู่คง
“ยานยนต์คันนี้สมรรถนะของมันยอดเยี่ยมจริงๆ สมแล้วที่เป็ยานยนต์ที่มีราคาหลักล้านหยวน ความเร็วของมันเหลือเชื่อมากเลยนะ”คุณปู่เฉิงเฉิงของชิวชิว
“แบบนี้ไม่ว่าจะเดินทางไปเมืองไหนแค่กำหนดเวลา และความเร็ว ระบบความปลอดภัยก็ดีมากเหลือเกินจริงๆ เขาถึงว่ายานยนต์พวกนี้ ไม่เคยเกิดอุบัติเหตเลยนะ เพราะมันถือความปลอดภัยเป็อันดันหนึ่ง”คุณตาลู่ซือ
“ไม่อยากเชื่อเลย น้องเล็กจะโชคดีไปกองทิ้งของเสียเป็ครั้งแรกก็ได้ยานยนต์ใหม่เอี่ยมอันนี้มาเลยนะครับ”พี่ใหญ่ชุนชุน
“แบบนี้พวกเราก็สะดวกสบายกับการเดินทางขึ้นมากเลยนะครับ”พี่รองตงตง
“ใช่แล้วล่ะเด็กๆ”คุณตาลู่ซือ
“เมื่อเรามียานยนต์คันนี้แล้ว ครั้งต่อๆไป เราก็สามารถเดินทางไปที่ไกลๆ ได้ระยะสั้นๆเลยใช่ไหมครับ”พี่เฟยอิน(หลานปู่เฟยเทียน)
“ใช่แล้วหลานชาย”คุณปู่เฟยเทียน
“และเราก็สามารถเดินทางได้หลายๆที่ด้วยดีจังนะครับ”พี่เฟยฟา(หลานปู่เฟยเทียน)
“ขนาดเดินทางไปเมืองหลวง ยังใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงเองด้วยครับ”พี่ลู่จิว(หลานชายคุณตาลู่คง)
“เหมือนกับผมยังนอนไม่ตื่นดีเลยนะครับตอนที่ คุณลุงมาปลุกพวกเราว่าคุณตากับคุณปู่มารับเรากลับหมู่บ้าน”พี่ลู่เจ๋อ(หลานชายคุณตาลู่คง)
“ฮ่า……….ฮ่า………….ฮ่า……….ฮ่า………….ฮ่า……….ฮ่า………….ฮ่า……….ฮ่า………….” ทุกๆ คนต่างหัวเราะอารมณ์ดีกัน และทยอยนอนหลับพักผ่อนกันอย่างมีความสุขอากาศบนยานยนต์ปรับเปลี่ยนสภาพให้อุ่นขึ้น ่เวลากลางคืนมักจะหนาวเย็นมาก
หนุ่มน้อย 20 คนและหนุ่มใหญ่ทั้ง 40 รวมคุณปู่เฟยเทียนปละคุณตาลู่คงที่มาด้วยเป็ 42 คนกำลังนอนหลับพักผ่อน บนยานยนต์คันหรูอย่างสบาย โดยที่เ้ายานยนต์คันนี้กำลังขับเคลื่อนอัตโนมัติ จุดหมายปลายทางคือเมืองหลวง่ 07.00 โมงเช้านั่นเอง
กลุ่มคนที่รับกลับหมู่บ้าน
1.คุณตา จางลู่ซือ อายุ 60 ปี (คุณตาแท้ๆของชิวชิว)
2.คุณปู่ หยางเฉิงเฉิง อายุ 60 ปี (คุณปู่แท้ๆของชิวชิว)
3.คุณพ่อ หยางไห่ไห่ อายุ 34 ปี
4.พี่ชาย หยางชุนชุน(ฤดูใบไม้ผลิ) อายุ 9 ปี (พี่ชาย)
5.พี่ชาย หยางตงตง(ฤดูหนาว) อายุ 8 ปี (พี่ชาย)
6.จางลู่เมิ่ง อายุ 38 ปี คุณลุงลู่เมิ่ง
7.ลูกชายคนรอง หยางเฟยอวี่ อายุ 34 ปี คุณลุงเฟยอวี่(ลูกชายคนรองปู่เฟยเทียน)
8.หลานชาย หยางเฟยอิน อายุ 11 ปี พี่เฟยอิน(หลานปู่เฟยเทียน)
9.หลานชาย หยางเฟยฟา อายุ 9 ปี พี่เฟยฟา(หลานปู่เฟยเทียน)
10.ลูกชายคนรอง จางลู่เฟิน อายุ 34 ปี คุณลุงลู่เฟิน (ลูกชายคนรองคุณตาลู่คง)
11.หลานชาย จางลู่จิว อายุ 11 ปี พี่ลู่จิว(หลานชายคุณตาลู่คง)
12.หลานชาย จางลู่เจ๋อ อายุ 9 ปี พี่ลู่เจ๋อ(หลานชายคุณตาลู่คง)
13. เด็กๆ ในหมู่บ้านอีก16 คน และคนโตในหมู่บ้านอีก 32 คน
****************************
ขบวนหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่จะพากันเข้าเมืองหลวงนำทองคำ 30 กิโลกรัมไปขาย จะได้เงินหยวนสักเท่าไหร่กลับหมู่บ้านไปให้แม่หนูน้อยชิวชิวของเรานะ ????