บทที่ยี่สิบสอง
โจมตีอย่างต่อเนื่อง
ร่างของเด็กหนุ่มที่กลิ้งไปกับพื้นหลายสิบเมตรก่อนที่จะหยุดลง เอ็กซ์ได้รับาเ็จากการโจมตีอยู่ไม่น้อย เพราะว่าเขากำลังอยู่ในการต่อสู้ เด็กหนุ่มรู้เื่นั้นดีตัวของเขารีบลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของเอ็กซ์ทอดสายตามองยาวไปที่ร่างของหมาป่าทองคำที่อยู่ตรงหน้าของเขา แน่นอนว่าร่างกายของมันแข็งแกร่งราวกับทองคำแท้
เมื่อดูจากพลังการเตะของเขาแล้ว ทั้งหมัดและลูกเตะของเขาคงจะสร้างดาเมจให้มันไม่ได้มากสักเท่าไหร่หรอก
ถ้าตัวของเขาอยากจะชนะมัน เอ็กซ์นั้นควรจะพึ่งพาพลังอย่างอื่นมากกว่า สกิลที่เขาได้รับมาจากระบบมันเป็สิ่งที่ตัวของเขาน่าจะพึ่งพาได้ในตอนนี้
มือขวาของเอ็กซ์ที่กำลังอยู่ในท่าคุกเข่านั้นยกขึ้นมาเหนือหัว ก่อนที่เขาจะเรียกใช้งานสกิลของเขา
การใช้สกิลทำได้เพียงนึกคิดเท่านั้นระบบก็จะตอบสนองแล้วทำให้เขาสามารถใช้งานสกิลได้ ค่าสเตตัสในตอนนี้นั้นไม่มีค่า HP(พลังชีวิต) หรือ MP(มานา) บ่งบอก
ตัวของพวกเขาจะรับรู้ได้เอง เมื่อพลังชีวิตของเขาต่ำลงจนถึงเกณฑ์แล้วระบบนั้นจะแจ้งเตือนขึ้นมาเอง ส่วนMP(มานา) พลังที่นำมาใช้งานสกิล เมื่อ MP(มานา) ในร่างกายของเขาถูกใช้งานไปจนเกือบหมด ร่างกายของคนผู้นั้นจะอ่อนแอแล้วราวกับกำลังจะหมดสติ
ร่างของเอ็กซ์ที่กำลังร่ายเวทย์มนต์แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นบนฝ่ามือของเด็กหนุ่มที่ยกชูขึ้นเหนือศีรษะของตนเอง พลังเวทย์ได้ก่อกำเนิดเพลิงสีดำทมิฬขนาดใหญ่ที่ก่อตัวเป็รูปร่างลูกบอลเพลิง
มันคือสกิล (ลูกบอลเพลิงทมิฬ) ที่ตัวของเอ็กซ์ได้เรียนรู้มา
ขนาดของลูกบอลเพลิงสีดำใหญ่กว่าลูกฟุตบอลประมาณสิบเท่าเห็นจะได้
ดวงตาของเด็กหนุ่มเงยมองสิ่งที่ปรากฏบนฝ่ามือของตนเอง ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
‘ อะไรกันใหญ่ขนาดนี้…ชั่งเถอะ ’
เด็กหนุ่มที่เรียกลูกบอลเพลิงออกมาเขาได้ปล่อยมันออกไปอย่างรวดเร็ว ลูกบอลเพลิงสีดำได้พุ่งตรงใส่ร่างของมอนสเตอร์หมาป่าทองคำอย่างรวดเร็ว
แต่เพราะว่าขนาดของมันใหญ่เกินไป ความรวดเร็วของมันเมื่อได้เทียบกับสัตว์ป่าที่รวดเร็วเช่นหมาป่าแล้วความเร็วแตกต่างกันยิ่งนัก
แน่นอนว่ามอนสเตอร์หมาป่าทองคำได้ะโหลบการโจมตีของเอ็กซ์ได้อย่างง่ายดาย ลูกบอลเพลิงสีดำพุ่งพลาดร่างของมอนสเตอร์ไปอย่างฉิวเฉียด
แต่เมื่อย้อนกลับมาดูใบหน้าของเด็กหนุ่มแล้วดูเหมือนว่าเขานั้นจะไม่ใเลยสักนิดที่ตัวของมอนสเตอร์ตัวนั้นหลบได้
‘ จริงอยู่ที่สกิลลูกบอลเพลิงทมิฬนั้นรุนแรงแต่ว่าความเร็วของมันนั้นต่ำเกินไปจะใช้กับมอนสเตอร์หมาป่าทองคำ ถ้าอย่างงั้น… ’
ดวงตาของเด็กหนุ่มเปลี่ยนไปราวกับว่าตัวของเขานั้นคิดเื่อะไรบางอย่างได้ เขากำลังจะทำอะไรมือทั้งสองข้างของเขายกขึ้นมา
เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!! เสียงของสายฟ้าสีดำที่กำลังแสดงพลังของมันนั้นได้ดังขึ้นมา ฝ่ามือทั้งสองข้างของเอ็กซ์นั้นเริ่มมีสายฟ้าสีดำปรากฏมาออกมาที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง
‘ ัสายฟ้าทมิฬ!!! ’
เอ็กซ์ปล่อยสกิลออกมาฝ่ามือทั้งสองข้างของตนเอง ัสายฟ้าสีดำสองตัวพุ่งออกมาจากมือซ้ายและมือขวาของเด็กหนุ่ม
ตัวของเขานั้นร่ายสกิลพร้อมกันทั้งสองสกิลในครั้งเดียวด้วยฝ่ามือทั้งสองข้างเขา นั้นทำให้ัสายฟ้าสีดำที่ปรากฏออกมานั้นมีสองตัว
ัสายฟ้าสีดำนั้นพุ่งตรงเข้าหาร่างของมอนสเตอร์หมาป่าทองคำอย่างรวดเร็ว ความเร็วของมันนั้นต่างจากสกิลก่อนหน้านี้อย่างชัดเจน
แน่นอนว่าอย่างที่รู้กันดีทางวิทยาศาสตร์ว่าสายฟ้านั้นเคลื่อนที่ได้รวดเร็วแค่ไหน สกิลนี้เองก็เช่นกันัสายฟ้านั้นเคลื่อนที่รวดเร็วเหนือเสียง มันวิ่งผ่านอากาศแล้วมุ่งตรงเข้าหาร่างของศัตรู
ตึง!!! สกิลทั้งสองของเด็กหนุ่มโจมตีเข้าหาร่างของอันอย่างจังๆ มันได้ผลเพียงแค่มองครั้งเดียวตัวของเด็กหนุ่มก็รู้ได้ทันทีว่ามันได้ผล
ร่างของมอนสเตอร์หมาป่าทองคำนั้นได้ถูกช็อตด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างรุนแรง ร่างกายของมันนั้นนิ่งไปด้วยอนุภาพของสกิล
------
มอนสเตอร์กำลังติดสถานะ อัมพาต
------
เมื่อข้อความนั้นได้แจ้งเตือนขึ้นมาเอ็กซ์ก็รู้ได้ทันทีว่าเขานั้นควรจะทำเช่นไร ได้โอกาสแล้วสกิลัสายฟ้าทมิฬนั้นไม่ได้มีพลังที่รุนแรงเท่ากับสกิลลูกบอลเพลิงทมิฬ
เอ็กซ์นั้นยกมือขวาของตนเองเพื่อร่ายสกิลอีกครั้ง ลูกบอลเพลิงสีดำนั้นได้ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขานั้น เชื่องช้าเพียงวินาทีเดียวก็ไม่ได้ เด็กหนุ่มปามันออกไปอย่างรวดเร็ว
คราวนี้แม้ว่าสกิลลูกบอลเพลิงทมิฬเชื่องช้าแค่ไหนแต่มันก็สามารถโดนร่างของมอนสเตอร์หมาป่าทองคำได้อยู่ดี เพราะว่าตอนนี้ร่างของมอนสเตอร์หมาป่าทองคำถูกหยุดเอาไว้ด้วยสกิลก่อนหน้านี้แล้ว
ตูม!!! แรงะเิจากสกิลลูกบอลเพลิงทมิฬที่ปะทะเข้ากับร่างของมอนสเตอร์หมาป่าทองคำ
ดวงตาของเอ็กซ์เพ่งเล็งไปที่ร่างของมอนสเตอร์ตรงหน้าของตนเอง เขากำลังคาดหวังการผลของการโจมตีของเขาว่ามันจะได้ผลหรือเปล่า
แน่นอนว่ามันได้ผลสกิลของเขาถูกพัฒนาขึ้นจนถึงระดับสูงสุดแล้ว เพลิงสีดำที่เกิดจากสกิลลูกบอลเพลิงทมิฬกำลังเผาร่างของมอนสเตอร์หมาป่าทองคำอยู่อย่างต่อเนื่อง มันเป็ผลที่เกิดขึ้นหลังจากสกิลนั้นโดนศัตรู [เอฟเฟคต่อเนื่อง] ของสกิลลูกบอลเพลิง เพลิงสีดำที่เผาร่างของศัตรูเป็เวลายี่สิบวินาทีแล้วสร้างดาเมจต่อเนื่อง
‘ เยี่ยมได้ผล!!! ’
“ ย๊าก!!!! ” หมาป่าทองคำนั้นกำลังร้องด้วยความเ็ปในขนาดที่ร่างกายของมันนั้นกำลังถูกโจมตีด้วยเพลิงสีดำของเอ็กซ์
ดวงตาของเด็กหนุ่มนั้นเริ่มกลับมาจริงจังอีกครั้งหนึ่ง ‘ โอกาสมาถึงแล้วฉันคงไม่โง่พอจะปล่อยไปหรอก… ’
มือทั้งสองของเด็กหนุ่มยกขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่ร่ายสกิลเขาร่ายสกิลด้วยมือทั้งสองข้างของเขา
< ลูกบอลเพลิงทมิฬ >
< ัสาฟ้าทมิฬ >
< ลูกบอลเพลิงทมิฬ >
< ัสาฟ้าทมิฬ >
< ัสาฟ้าทมิฬ >
< ลูกบอลเพลิงทมิฬ >
เด็กหนุ่มร่ายสกิลใส่ร่างของหมาป่าทองคำอย่างต่อเนื่องเขาไม่ปล่อยให้มันพักหายใจเลยสักนิด พลังเวทย์ของเขาหรือว่าร่างกายของมอนสเตอร์ตรงหน้าอันไหนจะแตกสลายไปก่อนกันเด็กหนุ่มกำลังพยายามจะทดลองมันอยู่ด้วยพลังทั้งหมดของเขา
แน่นอนสกิลของเขาสามารถสร้างดาเมจให้มันได้อย่างต่อเนื่องแต่ว่า…
อยู่ๆสิ่งที่เกิดขึ้นก็ทำให้ตัวของเขาผงะไป ขนสีทองทั้งกายของมอนสเตอร์ตรงหน้าของเขากำลังส่องแสงสว่างเปล่งประกายขึ้นมาเป็สีทองอร่าม
‘ อะไรกัน!!! ’ เอ็กซ์อุทานออกมาภายในใจของตนเองหลังจากที่เขาเห็นมันสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าของเขา
เขานั้นรู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าของเขานั้นมันไม่ธรรมดา ตัวของเอ็กซ์นั้นััได้จากสัญชาตญาณของตนเองว่ามันจะมีบางสิ่งที่เกิดขึ้น
“ เวรแล้วไง… ”
จบบท