ตอนที่ 41 อันเชิญจอมเทพอสูรัา
" บังอาจ ! วาจาของเ้าช่างสามหาวยิ่งนัก เ้าบังอาจมาใช้วาจาลบหลู่และกล้ามายุ่งเื่ของนิกายใหญ่ทั้งสามของพวกข้า เ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรืออย่างไรกัน "
" ทางด้านผู้ร่วมก่อตั้งสำนัก 8 ัเมื่อเห็นคนยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือก็ดีใจยิ่งนัก ถึงเป็เพียงคนแค่คนเดียวเท่านั้นและไม่ไดมีพลังลมปราณและขั้นยุทธที่สูงมากเพียงใด แต่พวกเขาทั้งแปดคนเกรงว่าชายหนุ่มที่หล่อเหล่าคนนี้จะได้รับอันตรายจากการที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือในครั้งนี้จึงได้บอกชายหนุ่มคนให้รีบหนีไป "
" น้องชายพวกข้าทั้งแปดคนขอขอบคุณเ้ามากที่เ้าช่วยพูดเื่ที่พวกเราถูกปรักปรำและความเป็ธรรมในครั้งนี้ให้แก่พวกข้า แต่น้องชายเ้ารีบไปจากนี้เถิดไม่ต้องห่วงพวกข้าทั้งแปดคน "
" น้องชายรีบหนีไปเถิดเ้าพวกนิกายใหญ่ทั้งสามนี้ พวกมันสามารถพูดถูกให้เป็ผิดได้ถึงแม้พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิดเลยก็ตาม "
" ใช่ น้องชายรีบหนีไปเถิดส่วนทางนี้ข้าจะขวางทางพวกมันไว้ให้เ้าเอง "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" พวกเ้าทั้งแปดคนยังเอาตัวเองไม่รอดเลยแล้วยังจะคิดช่วยเหลือคนอื่นอีก วันนี้จะไม่ีใครหนีรอดไปจากที่นี้ได้รวมทั้งเ้าด้วยที่กล้าเข้ามาแส่หาเื่ศิษย์หลักทั้งสามนิกายใหญ่ พวกเราทั้งสามนิกายใหญ่ล้อมพวกมันเอาไว้ห้ามให้พวกมันหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว "
" หยางโจวเองเมื่อเห็นทั้งแปดคนพยายามปกป้องตนเองก็มีความประทับใจทั้งแปดคนยิ่งนัก "ข้าขอบขอบคุณพี่ชายพี่สาวทั้งแปดคนที่เป็ห่วงข้า ในเมื่อพวกเรามีบุญวาสนาได้พบเจอกันแล้ว แม้ข้าจะต้องตายข้าก็ไม่คิดจะหนีจากเ้าพวกสารเลวนี้เป็อันขาด พวกท่านโปรดวางใจเถิดตัวข้านี้จะช่วยเหลือพวกท่านทั้งแปดคนให้ปลอดภัยเองและพวกท่านทั้งแปดคนจะต้องเป็ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในทวีปัทองอย่างแน่นอน "
" พวกข้าทุกคนขอบคุณน้องชายมาก ตอนนี้พวกข้าไม่อาจทดแทนบุญคุณของเ้าที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพวกข้าได้ ถ้าพวกข้ารอดตายไปได้ในวันนี้ พวกข้าจะตอบแทนพระคุณของเ้าแน่นอน ถึงแม้พากเราจะไม่รู้จักกันก็ตาม น้องชายโปรดมาอยู่ตรงกลางพวกเราเถิด พวกเราจะคุ้มครองเ้าเอง "
" ได้เลยพี่ชายพี่สาวทุกท่าน "
" พรึ๊บบ "
" ทางด้านศิษย์หลักทั้งสามนิกายใหญ่เมื่อเห็นคนทั้งเก้าคนมาร่วมตัวกันแล้วก็เตรียมการโจมตีทันที่โดยไม่ให้ทั้งเก้าคนได้ตั้งตัว "
" พวกเราศิษย์หลักสามนิกายใหญ่สังหารเ้าพวกทรยศเผ่าพันธ์ของตนเองนี้ให้สิ้น "
" ฆ่า ! พวกมันให้สิ้น ตายยย !!! "
" ตู๊มม ! ตู๊มมม !! ตู๊มมมม !!! "
" หยางโจวเอง ก็ได้เตรียมตัวที่จะตอบโต้อยู่แล้วเพียงแต่ไม่อยากแสดงตัวต้นออกมากจนเกินไปเพื่อไม่อยากให้เป็จุดสนใจของคนอื่นมากนักจึงได้ใช้ทักษะหยุดเวลาในการที่จะสั่งสอนคนเหล่านี้ให้ได้รู้สึกสำนึกในการใช้อำนาจและพลังไปในทางที่ผิด "
" เวลาจงหยุดลง "
" พรึ๊บบ ! "
" พวกเ้าศิษย์นิกายใหญ่ทั้งสามถือว่ามีนิกายใหญ่หนุนหลัง จึงได้ไม่เกรงกลัวความผิดนึกอยากจะทำอะไรใครก็ได้ จะใส่ร้ายผู้บริสุทธิคนไหนก็ได้ ข้าหยางโจวจึงไม่อยากที่จะเข้านิกายใหญ่ของพวกเ้า ต่อไปนี้พวกนิกายใหญ่ทั้งหลายที่อ้างตัวอยู่เหนือกฏเกณฑ์อยู่เหนือความเป็คนอยู่เหนือผู้อื่น ข้าหยางโจวผู้นี้จะไปสร้างความเปลี่ยนแปลงที่ทวีปเทพอสูรัทองเอง แต่ก่อนอื่นข้าจะเป็ผู้สั่งสอนศิษย์เลวทรามของสามนิกายใหญ่แทนอาจารย์ของเ้าเอง "
" หยางโจวได้คลายเวลาให้กลับมาเดินปกติเฉพาะพี่ชายพี่สาวทั้งแปดคนเพื่อที่จะให้ทั้งแปดคนจัดการกับศิษย์หลักทั้งสามนิกายใหญ่ด้วยตัวของพวกเขาเอง "
" พี่ชายพี่สาวทุกท่านข้าเพียงช่ายเหลือพวกท่านได้เพียงเท่านี้ ที่เหลือแล้วแต่พวกท่านจะจัดการเ้าพวกนี้อย่างไรแล้วแต่พวกท่านเองก็แล้วกันนะ "
" ทางด้านทั้งแปดคนเมื่อเห็นว่าผู้คนโดยรอบหยุดนิ่งไม่มีการเคลื่อนไหวแต่อย่างใดก็ตกตะลึงถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งแปดคนเห็นเพียงหยางโจวเท่านั้นที่สามารถเคลื่อนไหวและพูดคุยกับพวกตนเองได้ "
" อ๊ะ ! น้องชายมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมทุกคนจึงได้หยุดนิ่งแม้แต่สายลมและแสงแดดจึงหยุดนิ่งไปได้ นอกจากพวกข้าทั้งแปดคนและมีเพียงเ้าเท่านั้นจึงสามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้ มันเกิดอะไรขึ้นกันหรือน้องชาย หรือว่าเป็เ้ากันน้องชายที่สามารถหยุดเวลาได้ "
" อื้อ ! จะว่าอย่างนั้นก็ได้นะพี่ชายพี่สาวทุกท่านข้าพียงอยากช่วยเหลือพวกท่านเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เท่านั้น ตอนนี้พวกท่านมีเวลาเหลือเพียงไม่เกิน 30 ลมหายใจเท่านั้นที่พวกท่านจะหนีหรือว่าจะจัดการกับเ้าพวกนี้ก่อนก็แล้วแต่ท่านตัดสินใจเอานะ "
" น้องชายข้ามีนามว่าต้าหลง และทั้งเจ็ดคนนี้เป็ผู้ร่วมก่อตั้งสำนัก 8 ั ขอขอบคุณน้องชายมากที่ช่วยเหลือพวกเราในครั้งนี้ ทางนี้พวกเราจะจัดการพวกสารเลวนี้เอง ไม่ทราบว่าน้องชายมีนามว่าอะไร น้องชายยินดีที่จะเข้าร่วมสำนักของพวกเราหรือไม่ สำนักเรายังไม่มีใครนอกจากพวกเราทั้งแปดคนที่มีเพียงอุดมการณ์และความคิดร่วมกันที่จะไม่แบ่งแยกมนุษย์อสูรหรือปีศาจมาร เพราะพวกเรายังไม่รู้ว่านอกดวงดาวัของเราจะมีเผ่าพันธ์อื่นที่แข็งแกร่งกว่าพวกเราหรือไม่ ถ้าเกิดพวกนอกดวงดาวคิดโจมตีดวงดาวของเราแล้วพวกเรายังแตกแยกกันหรือแบ่งแยกเผ่าพันธ์กันเมื่อนั้นโอกาสที่ดวงดาวเราจะล่มสลายก็เป็ไปได้ "
" ขอบคุณท่านพี่ต้าหลง และพี่สาวพี่ชายทั้งเจ็ดคนเป็อย่างมากที่ชวนข้าเข้าร่วมสำนักตัวข้ามีนามว่า หยางโจว นี้คือหยกติดตามตัวของข้า พี่สาวพี่ชายทุกคนข้าจะไปหาพวกท่านเองเมื่อถึงเวลา ตอนนี้ก็เหลือเวลาไม่กี่อึดใจแล้วที่พวกท่านจะจัดการกับคนเหล่านี้หรือพวกท่านจะหนีไป ส่วนตัวข้าต้องขอลาก่อนแล้วพบกันวันหน้า ข้าไปก่อน "
" พรึ๊บบ ! "
" น้องชายหยางโจวคนนี้เป็คนที่แปลกยิ่งนักทั้งพลังลมปราณและขั้นยุทธและทักษะวิชาที่เขาใช้ก็ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ สามารถหยุดเวลาได้แม้แต่องค์จอมเทพเองก็ไม่สามารถทำได้เช่นเขาคนนี้ "
" ใช่ท่านพี่ต้าหลงถ้าพวกเราได้เขามาเข้าร่วมสำนัก 8 ัของเราน่าจะดีไม่น้อยคงจะทำให้สิ่งที่พวกเรารวบรวมทั้งสามเผ่าพันธ์เข้าร่วมเป็หนึ่งเดียวกันคงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแน่นอน "
" ใช่ ข้าก็คาดหวังว่าเขาจะติดต่อเข้ามาหาพวกเรา อย่างไรเขาก็ให้หยกติดตามตัวนี้กับพวกเราไว้แล้ว ถ้าพวกเรามีบุญวาสนาต่อกันเราคงจะได้ทำงานร่วมกันแต่ก่อนอื่นพวกเราต้องสั่งสอนเ้าพวกศิษย์นิกายใหญ่ทั้งสามนี้ให้หลาบจำเสียก่อน คราวหลังจะได้ไม่ต้องไปรังแกคนที่อ่อนแอกว่าตนเอง วันนี้เป็ครั้งแรกที่เราสำนัก 8 ัจะได้สั่งสอนเ้าพวกชั่วช้านี้ "
.......................................................
" ขณะนั้นเองหยางโจวและเทพอสูรัได้ััและรับรู้ถึงการมาถึงของจอมปีศาจมารนอกสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร ที่มีขั้นจอมปีศาจมารยุทธขั้นที่ 2 สูงสุด ซึ่งเทียบเท่ากับ องค์จอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร เข้ามายังดวงดาวัของตนเอง ณ บริเวณที่คัดเลือกศิษย์เข้าไปยังทวีปอสูรัทอง ดังนั้นจอมเทพอสูรัทั้ง 4 ตนจึงได้ออกไปสกัดกั้นผู้บุกรุกทันทีและได้ทำการวางค่ายกลป้องกันทั้งดวงดาว และได้ติดต่อไปยังจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรถึงการมาของจอมปีศาจมารจากสุริยดวงดาวอื่นทันที่ ด้านหยางโจวเองก้ได้อำพรางตัวออกไปดูเหตุการณ์การปะทะกันของเหล่าจอมเทพอสูรัและจอมเทพปีศาจมาร "
" หยุด ! เ้าจอมปีศาจมารร้ายเ้าบังอาจยิ่งนักที่กล้ามาบุกรุกมายังสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรและดวงดาวัของพวกข้า ถ้าเ้าไม่อยากถูกพวกข้าสังหารทิ้งเ้าจงรีบกลับไปยังสถานที่เ้าจากมาซะ กลับไป "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ดวงดาวอันล้าหลังของเ้า ถ้าไม่จำเป็ข้าก็ไม่อยากจะเสียเวลามานักหลอก ข้าเพียง้ามารับหญิงสาวนางหนึ่งที่หลบซ่อนตัวยังดวงดาวนี้เท่านั้ เพียงจอมเทพอพอสูรัแค่ 4 ตน ซึ่งเ้าคงเป็พี่ใหญ่สินะแค่ขั้นจอมเทพอสูรัขั้นที่ 2 เท่านั้นและพวกเ้าอีก 3 ตน แค่ขั้นจอมเทพอสูรัขั้นที่ 1 สูงสุดเท่านั้นจะทำอะไรข้าได้ แม้แต่จอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวนี้มาด้วยตนเองก็ไม่สามารถทำอะไรข้าได้หรือให้พวกเ้ารวมจอมเทพทั้งสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร มาก็เพียงทำให้ข้าาเ็ได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทางที่ดีเ้าส่งหญิงสาวนางนั้นออกมาดีกว่า วันนี้ท่านจอมเทพผู้ปกครองสุริยดวงดาวปีศาจมารเพียงส่งข้าขั้นจอมเทพขั้นปีศาจมารขั้นที่ 2 สูงสุดมาเท่านั้นถ้าท่านจอมเทพปีศาจมารมาด้วยตนเองหรือส่งจอมปีศาจมารที่มีขั้นยุทธที่สูงกว่าข้ามา ทั้งสุริยะดวงดาวของเ้าจะได้รับความเสียหายมากกว่านี้ "
" พี่ใหญ่ัทองพวกเราไม่ต้องสนใจคำขู่ของมัน พวกเราร่วมมือกันถึงไม่สามารถเอาชนะมันได้อย่างน้อยพวกเราก็ทำให้มันาเ็ได้ไม่มากก็น้อย พวกเราร่วมมือกันก็สามารถขับไล่มันออกไปได้ "
" ใช่อย่างเ้าัครามพูดข้ากับเ้าัฟ้าจะไม่ยอมให้มันพาคนของดวงดาวนี้ไปได้แม้แต่คนเดียว "
" เ้าจอมปีศาจมารร้ายเ้าคงได้ยินสิ่งที่พวกข้าพูดแล้วนะถึงข้าจะไม่สามารเอาชนะเ้าได้แต่เ้าคิดหรือว่าเพียงเ้าเพียงผู้เดียวจะเอาชนะข้าถึง 4 ตน ได้เ้าคิดว่าเอาชนะพวกข้าได้ ถ้าอย่างนั้นเ้าก็เข้ามาได้เลย "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" หญิงสาวคนนั้นไม่ใช่คนของสุริยะดวงดาวนี้นางนั้นเป็อดีตองค์หญิงของจอมปีศาจมารคนก่อนที่ได้หนีมาหลบซ่อนยังดวงดาวของเ้า ในเมื่อพวกเ้าไม่ยินยอมมอบนางมาให้ข้าแต่โดยดีถ้าอย่างนั้นข้าก็จะไปเอานางมาด้วยตัวของข้าเอง "
" หยางโจวที่พรางตัวอยู่ได้ยินการพูดตอบโตของจอมปีศาจมารและจอมเทพอสูรัทั้งสี่ ก็รับรู้ได้ทันทีว่าเ้าจอมปีศาจมารร้ายนี้้ามาจับตัวผิงผิงภรรยาของตนกลับไปยังสุริยะดวงดาวปีศาจมารของมัน มีหรือที่หยางโจวจะยอมได้ หยางโจวคิดว่าถ้าท่านจอมเทพอสูรัทั้ง 4 ท่านไม่สามารถรับมือเ้าจอมปีศาจมารร้ายนี้ได้ เขาจะออกไปช่วยเหลือทอท่านจอมเทพอสูรัทั้ง 4 ท่านทันที "
" ไม่มีทางที่ข้าจะยอมให้เ้าจับตัวนางไปเป็อันขาดในเมื่อนางเข้ามาอยู่อาศัยในดวงดาวัของข้าแล้วก็ถือว่านางเป็คนของดวงดาวของข้าแล้วเช่นกัน "
" ในเมื่อพูดกันไม่รู้เื่ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่ต้องเสียเวลาพูดกับพวกเ้าแล้ว พวกเ้าจงตายซะ ทักษะวิชาิญญาร้าย โจมตีพวกมัน "
" กี๊สสส กี๊สสสส กี๊สสสสส "
" เสียงร้องคำรามของิญญาอันชั่วร้ายที่ถูกควบคุมดวงจิตโดยจอมปีศาจมารเข้าโจมตีเทพอสูรัทั้งสี่ทันที "
" บึ๊มมม ! บึ๊มมมม !! บึ๊มมมม !!! "
" พวกเราระวังตัวไว้มันใช้ดวงิญญาร้ายของจอมเทพคนอื่นที่มันควบคุมไว้ให้มาทำร้ายพวกเรา สร้างค่ายกลัทั้ง 4 ทิศ "
" กรึ๊มม ! กรึ๊มมม !!! กรึ๊มมมม !!!! กรึ๊มมมม !!!!! "
" อันเชิญจอมเทพอสูรับรรพการมาสิ่งสถิตยังตัวพวกข้าทั้งสี่คน "
" กรึ๊มมมมม !!!! "
" ัแดง ัคราม ัฟ้าพวกเ้าไปกำจัดิญญาร้ายพวกนี้ตัวข้าจะไปจัดการเ้าจอมปีศาจมารนี้เอง ไป "
" พวกเรารับทราบพี่ใหญ่ัทอง "
" ทักษะวิชาัแดงบรรพการทำลายเ้าิญญาชั้วร้ายนี้ซะ "
" ตู๊มม ! กี๊สสสสสสส กี๊สสสสสสส ตู๊มมม !! กี๊สสสสสสสส "
" เ้าัแดงระวังด้านหลังของเ้า "
" กี๊ส บึ๊มม ! "
" บึ๊มม !! อ๊ากกก !! บังอาจยิ่งนักที่กล้ารอบมาโจมตีข้าจากด้านหลัง จงตายซะเ้าพวกวิญาณอันชั่วร้าย ทักษะวิชาัแดงบรรพการ "
" ตู๊มม ! ตู๊มมม !! กี๊สสสสสส !!! กี๊สสสสสสส !!!! ตู๊มมมมมม !!
" เ้าัฟ้าเ้ารีบไปช่วยเ้าัแดงเร็วเข้า เ้าพวกิญญาร้ายมันกำลังโจมตีเ้าัแดงอย่างนักทางนี้ข้ายังพอรับมือได้ "
" ได้เ้าัครามทางนี้ข้าฝากเ้ารับมือไปก่อนแล้วข้าจะรีบกลับมาช่วย "
" ทางด้านัแดงเองยิ่งทำลายดวงิญญาร้ายมากเท่าไรมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นตามดวงิญญาที่โดนทำลายไปเท่านั้น "
" แย่แล้วเ้าดวงิญญาร้ายพวกนี้ยิ่งทำลายมันมากเท่าไรมันก็เพิ่มดวงจิตมันออกมามากเท่านั้น ทั้งพลังและขั้นยุทธของมันยังเพิ่มมากขึ้นด้วย ไม่ได้การแล้วพวกดวงิญญานี้มันสามารถเพิ่มดวงวิญาณที่แตกสลายได้ตัวของมันเอง เราต้องแจ้งเ้าัครามและเ้าัฟ้าแล้วห้ามทำร้ายดวงิญญาของมันเป็อันขาดเราต้องกักขังดวงิญญาของพวกมันได้เท่านั้น "