สุดยอดลูกเขยไร้เทียมทาน

บทที่ 23 โกดังหมายเลข 8

เมื่อเซียวเฉินมาถึงที่นี่ เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่โกดังหมายเลข 8 ตรงหน้า

"คุณเซียวเฉิน รายการสินค้าทั้งหมดอยู่ที่นี่ กรุณาตรวจสอบด้วยครับ"

ชายวัยประมาณ 40 ปีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กล่าวกับเซียวเฉิน พร้อมกับยิ้มเล็กน้อย

เซียวเฉินพยักหน้า แล้วหันไปมองชายตรงหน้า

เมื่อเซียวเฉินเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าแล้ว เขาก็เข้าใจได้ทันที

แต่ตอนนี้เซียวเฉินกลับแสดงท่าทีเฉยชา

"อืม ผมเข้าใจแล้ว"

เซียวเฉินมองทุกอย่างตรงหน้าอย่างละเอียด

โกดังหมายเลข 8 เป็๲หนึ่งในโกดังที่สำคัญของหลินกรุ๊ป ปกติแล้วการรักษาความปลอดภัยที่นี่จะเข้มงวดมาก

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีคนจ้องจะเข้ามา จึงให้เซียวเฉินออกมาคุมเอง

ตอนนี้ ชายข้าง ๆ เงยหน้ามองมาที่เซียวเฉินด้วยสีหน้าลังเลใจ

เซียวเฉินหันมามองชายตรงหน้า ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า "มีอะไรหรือเปล่า มีเ๱ื่๵๹อะไรเหรอ?"

พอเซียวเฉินพูดจบ ชายตรงหน้าก็ถามด้วยความสงสัยว่า "คุณเซียวเฉิน จริง ๆ แล้วจะมีคนมาโจมตีพวกเราเหรอครับ"

ชายคนนี้ทำงานที่โกดังหมายเลข 8 มานานกว่า 10 ปีแล้ว

สำหรับหลินกรุ๊ป คนเหล่านี้ก็มีความรู้สึกที่ดีมากเช่นกัน

สวัสดิการและผลประโยชน์ที่นี่ ถึงแม้จะไม่ได้ดีที่สุดในเจียงเฉิง แต่ก็ถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้าของเจียงเฉิง

เวลานี้เซียวเฉินเมองไปข้างหน้า ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะพยักหน้าพูดว่า

"ใช่แล้ว จะมีคนมาจริง ๆ แต่ว่า..."

ตอนแรกที่ได้ยินเซียวเฉินบอกว่าจะมีคนมาโจมตี สีหน้าของคนตรงหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

แต่ตอนนี้ เมื่อเห็นท่าทางของเซียวเฉินแบบนี้ คนตรงหน้าก็มองไปที่เซียวเฉินทันที

เมื่อเห็นแบบนั้น สีหน้าของเซียวเฉินก็ยิ่งแสดงความมั่นใจออกมาอย่างบอกไม่ถูก

"แต่ว่า ตราบใดที่ผมอยู่ที่นี่ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีกี่คน ผมก็มีวิธีรับมือได้ทั้งหมด!"

หลังจากที่เซียวเฉินพูดจบ ชายวัยกลางคนตรงหน้าก็รู้สึกตื่นเต้นมาก

"อืม"

พร้อมกับที่คนตรงหน้าพยักหน้า และพูดให้ทุกคนรวมตัวกัน

เพราะพวกเขารู้ดีว่า ในเมื่อตอนนี้เซียวเฉินเรียกพวกเขามา ต้องมีเ๱ื่๵๹อะไรที่จะมอบหมายให้พวกเขาแน่ ๆ

ส่วนคนเหล่านี้ต่างพากันมองไปที่คนตรงหน้า ขณะที่เซียวเฉินก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองไปข้างหน้าอย่างไม่รู้ตัว

สำหรับเซียวเฉิน จริง ๆ แล้วสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็๲ปัญหาอะไร

"ทุกคน ผมรู้ว่าในใจพวกคุณต่างก็ร้อนใจ หรือแม้กระทั่งกังวล"

"แต่ตอนนี้ผมบอกทุกคนได้ว่า ถ้าพวกมันกล้ามา ผมจะทำให้พวกมันไปไม่กลับ และหลังจากการซื้อขายครั้งนี้ ทุกคนจะได้รับโบนัสก้อนหนึ่ง!"

เมื่อเซียวเฉินพูดจบ ใบหน้าของคนเหล่านี้ยิ่งเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

จริง ๆ แล้วนี่ก็เป็๲กฎของพวกเขา ถึงแม้ว่าเงินรางวัลจะไม่มากนัก แต่ก็ถือเป็๲แรงจูงใจสำหรับพวกเขา

"ดีล่ะ ตรงนี้ฝากพวกคุณก่อน ผมจะออกไปซื้อของสักหน่อย!"

เซียวเฉินพูดพลางพยักหน้าให้คนเหล่านี้

ถ้าพูดว่าก่อนหน้านี้ พวกเขาอาจจะไม่ค่อยมั่นใจว่าจะต้านทานได้หรือไม่

แต่ตอนนี้แตกต่างออกไป คนเหล่านี้ยิ่งมั่นใจเต็มที่ แม้กระทั่งในสายตาของพวกเขา การแก้ไขเ๱ื่๵๹ครั้งนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย

และในตอนนี้ ไม่ไกลจากโกดังหมายเลข 8 กลุ่มคนกำลังวางแผนว่าจะจัดการกับเ๱ื่๵๹โกดังหมายเลข 8 อย่างไรต่อไป

ตอนนี้ หัวหน้าของคนเหล่านี้ ชายวัยราวสามสิบต้น ๆ สายตาของเขาจับจ้องไปข้างหน้า มองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ชายคนนี้จะเริ่มพูดกับคนที่นี่ว่า "ทุกคน เชื่อว่าทุกคนก็เห็นแล้วว่าเ๱ื่๵๹นี้เป็๲อย่างไร พวกแกน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว!"

พูดจบ คนรอบข้างก็เริ่มพยักหน้ากันหมด

ฝั่งโกดังหมายเลข 8 นี้ ถ้าพูดว่าสามก้าวหยุดหนึ่งครั้ง ห้าก้าวเป็๲หนึ่งจุดยาม ก็ไม่เกินจริงเลย

ดังนั้น ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ พวกเขาจะได้รับชัยชนะสุดท้ายได้อย่างไร จริง ๆ แล้วถ้าพูดถึงเ๱ื่๵๹นี้ก็ยังมีความยากลำบากไม่น้อยเลย

คนเหล่านี้จึงมองหน้ากัน และเริ่มท้อแท้ในใจ

แต่ชายคนนั้นกลับมองออกว่าคนเหล่านี้กำลังคิดอะไรอยู่

เขาเงยหน้าขึ้น สายตามองไปที่ด้านหน้าอย่างมุ่งมั่น

จากนั้นชายคนนั้นก็เอ่ยว่า "พวกแกกลัวอะไรกัน พี่น้องของเติ้งเฟยจะขี้ขลาดตาขาว กลัวตายได้ยังไง!"

"ถ้าจัดการเ๱ื่๵๹นี้เสร็จ เมื่อถึงเวลานั้นหัวหน้าใหญ่จะต้องไม่ทำให้พวกเราเสียเปล่าแน่นอน!"

แต่เดิมคนเหล่านี้ยังไม่ค่อยมั่นใจสักเท่าไหร่ แต่เมื่อได้ยินดังนั้นดวงตาของพวกเขายิ่งเปล่งประกายความกระตือรือร้นที่บอกไม่ถูก

แม้กระทั่งในสายตาของคนเหล่านี้ ยิ่งรู้สึกว่าสำหรับพวกเขาแล้ว เป็๲โอกาสที่ดีมาก ๆ

หากสามารถคว้ามันไว้ได้ดี ยึดโกดังหมายเลข 8 ไว้ได้ เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาจะจัดการหลินกรุ๊ป ไปพร้อม ๆ กัน ก็ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ที่เป็๲ไปไม่ได้เลย

แต่ตอนนี้ เติ้งเฟยเองก็ยังค่อนข้างมั่นใจอยู่

"ทุกคน ฉันคิดว่าครั้งนี้ สิ่งที่พวกคุณต้องทำก็คือ ตอนนี้ต้องทุ่มเททุกอย่างเพื่อยึดโกดังหมายเลข 8 ให้ได้ก่อน!"

เติ้งเฟยพูดจบ คนรอบข้างก็ไม่พูดอะไร แต่จ้องมองไปยังที่ไกล ๆ อย่างเหม่อลอย

เห็นคนเหล่านี้เป็๲แบบนี้ เติ้งเฟยก็ยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่ จึงอดไม่ได้ที่จะพูดกับเหล่าคนตรงหน้าโดยไม่ทันคิด

"แปลกจริง พวกแกเป็๲อะไรไป!"

เติ้งเฟยรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นแม้จะฟังดูทำให้คนตื่นเต้นเร้าใจมาก แต่ก็ไม่ถึงกับต้องทำสีหน้าแบบนั้นนี่นา

คนเหล่านี้ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ตอนนี้ หนึ่งในนั้นก็ยกมือชี้ไปที่ด้านหลังของเติ้งเฟย

เติ้งเฟยยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่ เขาจึงหันไปมองด้านหลัง

ผลก็คือ ถ้าไม่หันไปมองก็อาจจะดีกว่านิดหน่อย แต่พอมองไปแล้ว ตอนนี้เติ้งเฟยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"แกเป็๲ใคร?"

พอเติ้งเฟยพูดจบ ตอนนี้เซียวเฉินที่ยืนอยู่ตรงนั้น กอดอกแล้วกวาดตามองไปข้างหน้า

เมื่อเห็นแบบนี้ เซียวเฉินยักคิ้วเล็กน้อย พูดออกมาว่า

"พวกคุณกำลังถามผมใช่ไหม ผมเป็๲คนจากโกดังหมายเลข 8 เมื่อครู่ได้ยินพวกคุณพูดอะไรน่าสนใจเลยมาดูหน่อย!"

หลังจากเซียวเฉินพูดจบ สีหน้าของเติ้งเฟยก็เ๾็๲๰าจ้องมองไปที่เซียวเฉินตรงหน้า

เมื่อมองไปที่อีกฝ่ายสักพัก เติ้งเฟยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย "เป็๲คนจากโกดังหมายเลข 8 สินะ ดีล่ะ ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม จัดการมัน!"