"ตึก ตึก ตึก" เสียงก้าวเท้าของชายคนหนึ่งและลูกของเขากำลังเดินเข้ามาในหอดวงดารา "มู่หาว นี่ข้าเองออกมาต้อนรับช้าหน่อยสิ" หนีฟานพูดขึ้นที่หินหยกสื่อสารที่เอาไว้สื่อสารผ่านที่ไกลๆหรือคนละที่ได้ ไม่ทันไรบนไดที่จะเชื่อมไปชั้นสองก็มีคนลงมา เป็บุรุษชายรูปร่างคล้ายบัณฑิตแต่งตัวมีฐานะรูปร่างหน้าตาก็จัดว่าหล่อมากเลยทีเดียว "เพื่อนข้า ในที่สุดเ้าก็มาที่มาวันนี้คงมาเอาของสิ่งนั้นสินะงั้นก็ตามข้ามา" บุรุษนามมู่หาวได้พูดขึ้นน้ำเสียงเชิงเชินชวน "อืม" หนีฟานพยักหน้า สักพักทั้งสามก็เดินขึ้นมาบนชั้นสูงสุด
ที่นี่มีปราณบริสุทธิ์มากมายหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน ตรงสุดห้องมีกล่องใหญ่ลงอักขระสีฟ้าดูเหมือนว่าภายในกล่องนี้จะมีปราณมากมายขนาดใหญ่อยู่ "ท่านพ่อมันคืออะไรงั้นหรอ?" พันหลังเห็นกล่องนี้ก็ทำท่าสงสัยราวกับผู้ใหญ่ซื้อของเล่นให้เด็กแต่เด็กไม่รู้วิธีใช้ "เ้าเข้าไปเปิดดูสิแล้วเ้าจะเข้าใจ" หนีฟานไม่ตอบแต่เป็บอกให้พันหลงเข้าไปเปิดเองพันหลงพยักหน้าพลันเดินเข้าไปเปิดทันที
แสงไฟสีฟ้าครามส่องสว่างจ้าออกมาจากกล่องพลันดูดกลืนพันหลงเข้าไปในนั้น ข้างนอกหนีฟานก็เริ่มต้นบทพูด "ฝากดูแลลูกข้าด้วยอย่าให้มีใครมารบกวนเขาเด็ดขาด" หนีฟานพูดเชิงเป็การฝากลูกไว้ให้ดูแล ข้าฝากลูกให้อยู่ที่นี่ 4 ปีหลังจากนั้นโปรดพาลูกข้าเข้าสำนักอวตารศักดิ์สิทธิ์ด้วย" มู่หาวพยักหน้า "ได้ลูกเ้าก็เหมือนลูกข้า ข้าจะดูแลเค้าเอง" ภายในกล่องเป็มิติใหญ่สีน้ำเงินมีดาวระยิบระยับพร้อมับินผ่านไปมา สุดท้ายัเ่าั้ก็พุ่งไปหาพันหลงจนหมด หลังจากเกิดเหตุการณ์นั้นทุกสิ่งทุกอย่างหายไปเหลือไว้แต่มิติสีน้ำเงิน
ปรากฏตัวพันหลงอีกคนนึงเข้า จากนั้นก็เริ่มทำการสู้กับพันหลง "สุดยอดเ้าสิ่งนี้มันเหมือนกับข้าไม่มีผิดงั้นข้าจะเรียกเ้าว่า เสี่ยวหลงแล้วกัน" เสี่ยวหลงพยักหน้าจากนั้นก็เริ่มสู้กับพันหลงเรื่อยๆ บางครั้งเสี่ยวหลงก็ทำท่าทางแปลกๆเหมือนกับกำลังแสดงทักษะใหมาอยู่ พันหลงเห็นดังนั้นก็เริ่มทำตาม พันหลงพบเื่น่าแปลกใจขึ้นเพราะไม่รู้สึกหิวเหนื่อยหรือง่วงแม้แต่น้อย "ดีละ ถ้าอย่างนี้เราก็สามารถฝึกได้เรื่อยๆเลยสินะ" พันหลงอาศัยการทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ เปรียบเสมือนเสี่ยวหลงที่อยู่ตรงหน้าเป็คู่แข่งและเป็อาจารย์คอยสอนทักษะให้เค้าและต้องก้าวข้ามให้ได้
ผ่านไป 2 ปี เท่ากับโลกแห่งความจริง ตอนนี้พันหลงก็สามารถเรียนทักษะของเสี่ยวหลงหมดและก้าวข้ามเสี่ยวหลงได้แล้ว เสี่ยวหลงพยักหน้าร่างกายเสี่ยวหลงพลันสลายหายไปปรากฏขลุ่ยหยกขึ้น "ขลุ่ยนี้มันคืออะไรกัน" พันหลงพูดจบขลุ่ยก็เริ่มที่จะโจมตีพันหลงราวกับเป็อสูรเืร้อนอย่างไรอย่างนั้น "ถ้าเ้า้าอย่างนั่นก็ได้ข้าจะเป็คู่ซ้อมให้" พันหลงเองก็ไม่ยอมแพ้พยายามจะจับขลุ่ยนั้นมาเป่าให้ได้จนในที่สุดขลุ่ยก็หมดฤทธิ์ลอยเข้าสู่มือพันหลงภายนอกถัดจากด้ามเป่าเขียนไว้ว่า 'ขลุ่ยสยบอสูร' อาวุธที่สามารถเข้าไปในจิตได้เปรียบเป็เมื่อร่างกายสูญสลายแต่ขลุ่ยนี้ก็ยังอยู่ในจิตวิญญาน
ฉับพลันความรู้บทเพลงทักษะต่างๆก็เข้าสู่สมองของพันหลงจนเค้าแทบจะเป็ลมเลยบทเพลงมีบทแต่ละบทเขียนไว้ว่า
"บทที่ 1 อสูรหยุดนิ่ง บทที่ 2 อสูรกราบ บทที่ 3 อสูรน้อมรับบัญชา บทที่ 4 สยบอสูรทั้งปวง"
เหมือนกับว่าขลุ่ยยอมรับพันหลงเป็เ้านายมันแล้ว ทักษะที่ได้มาคือ "ทักษะลับตระกูลหนี 1 เท้าักลืนกิน ทักษะลับตระกูลหนี 2 เนตรั ทักษะลับตระกูลหนี 3 แปลงกายครึ่งั ทักษะลับตระกูลหนีผสานตระกูลเสวี่ย ัเยือกแข็ง"
พันหลงรับรู้ได้ทันทีว่านี่ต้องเป็ของที่พ่อและแม่มอบให้เขาเอาไว้แน่จึงต้องตั้งใจฝึกฝน
ผ่านไป 2 ปี ครบ 4 ปีที่หนีฟานฝากพันหลงไว้กับมู่หาว บัดนี้พันหลงก็อายุ 14 ปีเต็ม เรียนรู้ทักษะ บทเพลงเอาไว้หมดแล้ว ข้างนอกมิตินั้นร่างของพันหลงพลันออกมาจากกล่องแสงร่างกายของพันหลงตอนนี้เรียกได้ว่าหล่อและสมส่วนเลยทีเดียว "4 ปีแล้วสินะ" พันหลงพูดขึ้น "เ้าตื่นจากการจำศีลบ่มเพาะแล้ว มาหาลุงสิ" บุรุษชายเดินเข้ามาเขาก็คือ มู่หาว "ท่านคงจะเป็ผู้นำหอการค้ามู่หาวสินะ แล้วท่านพ่อของข้าละ" พันหลงกล่าวถามถึงพ่อตัวเอง
"เมื่อตอนที่เ้าถูกดูดเข้าไปในนั้นพ่อของเ้าและแม่เ้าก็ได้ออกเดินทางไปทำธุระที่ทวีปมืดแล้ว ในตอนนี้เ้าต้องอยู่ภายในการดูแลของข้า ข้าจะพาเข้าตะกูลของข้าตามมาสิ" ในตอนนี้มู่หาวจะต้องดูแลพันหลงจนกว่าพันหลงจะสามารถเข้าสำนักอวตารเทพได้ พันหลงเข้าใจในทันทีว่าพ่อและแม่ต้องมีธุระอันสำคัญมากๆจึงต้องฝากเขาให้กับคนที่ไว้ใจได้ซึ่งคนนั้นก็คือ มู่หาว
ไม่ช้าทั้งสองก็เดินมาถึงตระกูลมู่ ตระกูลตำแหน่งเ้าเมืองอันดับ 1 ในเมืองสาบสูญ พื้นที่ตระกูลมู่กว้างใหญ่ไพศาล เมื่อเข้ามาในนี้จะพบเห็นลานผู้ฝึกยุทธ์ของผู้เยาว์ตระกูลมู่ ผู้ฝึกสอนตระกูลมู่เห็นมู่ห่วก็พลันคารวะทันที "ยินดีต้อนรับท่านผู้นำตระกูล" มู่หาวนอกจากจะเป็หัวหน้าหอการค้าก็เป็ถึงผู้นำตระกูลมู่ด้วย "เ้าพักรวมกับผู้เยาว์ตระกูลข้าไปก่อน วันพรุ่งนี้ข้าจะหาบ้านพักใหม่ให้" เนื่องจากพันหลงออกจากมิติมาเร็วมากจึงไม่ได้มีบ้านพักจัดไว้ก่อน "เข้าใจแล้ว" พันหลงกล่าวขอบคุณั้แ่พันหลงออกมาจากมิติก็พลันคิดถึงเหตุการณ์ที่เด็กน้อยรุมแกล้งเด็กอีกคนอยู่
เขาคิดว่าอาจจะไม่ได้แย่ไปซะหมดเพราะมู่หาวก็เป็คนดีเหมือนกัน เมื่อพันหลงเข้าไปในบ้านพักปรากฏเหล่าผู้เยาว์อายุประมาณเค้ากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้ากันแต่ที่น่าใคือผู้เยาว์พวกนั้นเป็ผู้หญิง เมื่อเหล่าหญิงสาวเห็นพันหลงก็พลันชักอาวุธออกมาเตรียมโจมตีพันหลง "ใจเย็นๆแม่นางข้าไม่ได้ตั้งใจข้าไม่รู้ว่าบ้านพักแห่งรี้เป็ของพวกท่าน" พันหลงกล่าวขอโทษไปแต่เหล่าหญิงสาวกลับไม่ยอมเตรียมโจมตีพันหลงเข้าให้แล้ว "ตายซะเถอะเ้าหื่นกาม เ้าไม่ใช่คนของตระกูลข้าหนิเ้าเข้ามาได้ยังไง"
หนึ่งในกลุ่มหญิงสาวพูดขึ้นแต่ไม่ทันให้พันหลงตอบนางก็วิ่งมาโจมตีพันหลงซะแล้วนางคนนี้มีขื่อว่า มู่ เจียว(อ่อนโยน)ซือ(ความสุข) แต่เจียวที่แปลว่าอ่อนโยนกลับไม่ตรงกับนิสัยของนางเลย กระบี่สีแดงทั้งอันปลดปล่อยเปลงเพลิงหมายจะเผาพันหลงให้มอดไหม้เป็เถ้าถ่าน "เปลงเพลิงสลายอากาศ" มู่เจียวซือใช้ทักษะที่ตนเองถนัดที่สุดนางเป็คนรอบคอบเพื่อที่จะมั่นใจให้แน่นอนว่าพันหลงจะไม่สามารถรับได้นางปลดปล่อยปราณระดับกำเนิดจิตเทวะขั้น 5 เสริมออกไปด้วย
พันหลงไม่รู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อยด้วยระดับของนางในตอนนี้แต่ที่พันหลงใมากที่สุดคือใบหน้าของนาง หน้าตาของนางนั้นเหมือนกับคนรักในอดีตของพันหลงราวกับว่านางกลับมาเกิดใหม่ตอนนี้ตัวพันกลงสั่นระริกหวนคิดถึงความทรงจำเก่าที่พันหลงไม่สามารถปลดป้องนางได้ นางเป็คนเดียวที่พันหลงรักและนางเองก็เป็ทุกสิ่งทุกอย่างของเขา พันหลงปล่อยให้นางโจมตีเข้าใส่ตัวเองพลางคิดว่าอาจจะเป็บทลงโทษที่เมื่ออดีตไม่สามารถปกป้องนางได้ "ฉึก" พันหลงปล่อยร่างกายตนเองเอาปราณที่เกาะร่างของตัวเองออกไป ไม่นานตรงหน้าอกข้างซ้ายมีเืจำนวนมากหลั่งไหลซึมอาภรณ์ที่พันหลงใส่
แต่บาดแพ้แค่นี้ไม่สามารถทำอะไรพันหลงได้ร่างกายพันหลงเปลี่ยนเป็ครึ่งัสีฟ้าเยือกแข็งปลดปล่อยปราณระดับกำเนิดจิตเซียนขั้น 9 ดาบที่เสียบแทงหัวใจพันหลงนั้นถูกดูดหายไปพร้อมร่างก็กลับไปไม่มีาแแล้ว "กรร" พันหลงคำรามเสียงดังร่างกายมู่เจียวซือพลันสั่นสะท้านตอนนี้พลันหลงสติหลุดราวกับควบคุมตัวเองไม่ได้ทักษะัเยือกแข็งจะถูกใช้อัตโนมัติในตอนที่เ้าของกำลังจะตายเพื่อป้องกันเ้าของแต่ก็ต้องแลกกับการควบคุมตัวเองไม่ได้จนกว่าปราณในร่างจะถูกใช้หมดไป
จิตของพันหลงเสมือนถูกดูดเข้าไปในมิติแห่งจิตใจตรงหน้าของพันหลงปรากฏร่างของัขนาดใหญ่ตัวสีฟ้าปลดปล่อยออร่าเยือกแข็งออกมา
"เ้าสินะเป็คนสืบทอดทักษะัเยือกแข็งหน่ะ มาสิมาทำพันธสัญญากับข้าแล้วเ้าจะได้พลังที่ไร้ขีดจำกัดไว้ในมือ" ัเยือกแข็งพูดจาหลอกลวงพันหลงให้ทำพัธสัญญาเพื่อที่จะได้ยึดครองร่างกายและจิตใจเป็ของตัวเอง
"เ้าัตัวนีบังอาจพูดจาโป้ปด" พันหลงไม่รอช้าหยิบขลุ่ยสยบอสูรออกมาเป่าบทเพลงแต่ละท่วงทำนองจนถึงบทสุดท้าย 'อสูรน้อมรับบัญชา' ัเยือกแข็งสัตว์อสูรระดับปราชญ์อสูรเทวะเมื่อได้ฟังท่วงทำนองทั้งหมดสติก็พลันหายไป "จงสละร่างกายของเ้าและจิตวิญญานผสานเข้ากับกระบี่ของข้าซะ" พันหลงสั่งัเยือกแข็งสติลืมเลือน สาเหตุที่พันหลงไม่ฆ่าเลยเพราะพลังของสัตว์อสูรตัวนี้แข็งแกร่งแถมเป็จิตวิญญานเดียวกับกระบี่ัเยือกแข็งทำให้สามารถเพิ่มระดับได้เป็อย่างดี
พูดจบร่างกายและจิตวิญญานของัเยือกแข็งก็หายไปรวมเข้ากับกระบี่ัเยือกแข็ง รูปร่างของกระบี่เปลี่ยนไปเป็มีเกร็ดน้ำแข็งและหน้าของัพันล้อมรอมด้านจับดูแล้วสวยงามเป็อย่างยิ่งจากระดับของกระบี่ระดับเทพนภาขั้นสูงเปลี่ยนระดับไปเป็ระดับเซียนขั้นสูง "เยี่ยมกระบี่เล่มนี้แค่ธาตุน้ำแข็งก็มีระดับสูงกว่าดาบเทพซิกฟัสแล้ว" พันหลงภูมิใจกระบี่นี้ของตนเองเป็อย่างมาก "ออกนอกมิติ" พันหลงพูดเสร็จมิติก็เปลี่ยนไปเป็โลกแห่งความจริงปรากฏเห็นบ้านพักที่ถูกทำลายย่อยยับและร่างของตัวเองที่กำลังยืนบนอากาศ "หนักไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ยแต่เท่านี้เราก็สามารถควบคุมทักษะนี้ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว"
มู่หาวบินกลับมาอย่างรวดเร็วเตรียมใช้กระบี่เตรียมตัวจะฟาดฟันพันหลงเพราะจากที่มู่หาวได้ยินมาจากหนีฟานเมื่อแปลงกายด้วยทักษะนี้จะควบคุมตัวเองไม่ได้เค้าเลยคิดที่จะหยุดพันหลง "เ้าัชั่วออกจากร่างกายหลานข้าเดี๋ยวนี้ซะ" มู่หาวะโเสียงดังในตอนนี้พันหลงก็เปรียบเสมือนหลานของเค้าแล้ว "ท่านมู่หาวใจเย็นๆนี่ข้าเองตอนนี้ข้าสามารถควบคุมทักษะนี้ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว" เมื่อมู่หาวเห็นดังนั้นจึงหยุดการโจมตีสำรวจร่างกายของพันหลงจากนั้นเข้าก็เริ่มหัวเราะออกมา "หนีฟานดูลูกเ้าสิเพียงแค่ไม่มีปีก็สามารถควบคุมทักษะนี้ได้แล้ว ลูกของเ้าช่างเป็คนที่อัจฉริยะเหนือเ้าจริงๆ มาๆหลานลุงข้าจะจัดงานเลี้ยงให้เ้าเสียหน่อย"
โชคดีที่ผู้ฝึกสอนตระกูลมู่เห็นเลยมาช่วยเหล่าหญิงสาวได้ทัน ที่พังตอนนี้เหลือแต่บ้านพักและการซ่อมบ้านพักนั้นเป็เื่ง่ายดายยิ่งเพราะค่าใช้จ่ายต่างๆก็ถือว่าสบายกระเป๋าของตระกูลมู่ยิ่งนะ ตกดึกก็ได้มีการจัดงานเลี้ยงฉลองโดยที่พันหลงนั่งข้างๆมู่หาวเป็เ้าภาพพิธีเปิดงาน "ท่านพ่อข้ามาหาท่านแล้วเกิดปัญหานิด" หญิงสาวหน้าตางดงามเดิมเข้ามาทักทายมู่หาวแต่ไม่ทันได้พูดจบนางเห็นหน้าของพันหลงก็เป็อันใ นางคือมู่เจียวซือมีตำแหน่งเป็ลูกสาวเพียงคนเดียวของมู่หาว
"ท่านพ่อท่านพาคนนอกอย่างเขาเข้ามาได้อย่างไรกัน" เจียวซือยังโกรธที่พันหลงทำกระบี่สุดรักของนางหายไป "คนนอกอะไรกันนี่คือ หนีพันหลง คนที่ข้าบอกเ้ายังไงหล่ะ เสี่ยวซือ" นางมีอายุเท่ากับพันหลงซึ่งในตอนนี้นางรู้สึกตกในเป็อย่างมาก นางก็ได้ยินชื่อเสียงของหนีฟานมามากและอยากเห็นลูกของเค้าเพื่อจะท้าประลองสู้แต่หลังจากเห็นพันหลงแปลงร่างและปลดปล่อยปราณระดับสูงออกมานางก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเค้าแน่
"วันพรุ่งนี้เมืองสาบสูญจะมีการแข่งขันผู้เยาว์ที่อายุไม่เกิน 16 พันหลงเ้า้าร่วมประลองด้วยหรือไม่" ในเมืองสาบสูญทุกๆ 4 ปีจะมีการจัดการแข่งขันของเหล่าผู้เยาว์แต่จะลงแข่งไหมนั้นก็แล้วแต่สิทธ์ของเค้าไม่ได้มีกฏบังคับใด "ไม่หล่ะท่านลุงข้าอยากดูการประลองมากกว่า พอดีข้ารู้สึกไม่อยากประลองเท่าไหร่" พันหลงจำได้ดีถึงเด็กที่เค้าไปช่วยไว้เมื่อ 4 ปีก่อนตอนนี้พันหลงอยากรู้ว่าเด็กคนนั้นฝีมือพัฒนาไปอย่างไรบ้างแล้ว
เมื่อเจียวซือได้ยินดังนั้นนางก็ขบคิดในใจว่า 'เป็ลูกของหนีฟานแต่กลับไม่กล้าลงแข่งเสียชื่อของเค้าหมด' แต่นางไม่เลยรู้ว่าคิดอย่างนี้มันผิดมหันต์มากแค่ไหนและในการประลองในวันพรุ่งนี้นางเองก็จะเข้าร่วมด้วย
##################################################################################
-อาจจะอ่านยากไปก็ต้องขอโทษด้วยนะครับตอนหน้าๆผมจะพยายามทำให้เนื้อเื่อ่านง่ายขึ้น
3K
