ตอนที่ 6 เ้ากรรมนายเวร
“หะ...ห๊ะ?! เดี๋ยวหมายความว่าไง ไอ้ผีพระหัวขาดตามผมมาหรอ?”
นิคหันไปมองข้างหลังตัวเองอย่างหวาดระแวง กลัวว่าจะเจอประสบการณ์น่าขนลุกแบบวันนั้นอีกรอบ เอ็กซ์ที่เห็นท่าทีแบบนั้นของนิคก็ถึงกับหัวเราะชอบใจออกมา
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่หรอกครับ ไม่หรอก ตอนนี้ผีตัวนั้นอยู่นอกบ้านนั้นแหละ มันเข้ามาในบ้านผมไม่ได้หรอก”
“หมายความว่าไง?”
เอ็กซ์จึงอธิบายให้นิคฟังถึงสิ่งที่เขากำลังสงสัย
“คือที่บ้านผมเนี้ยมีการลงอักขระยันต์เอาไว้รอบๆ กำแพงบ้านครับ เป็อาณาเขตล้อมรอบบ้านเอาไว้ พวกผี ปีศาจ หรือสิ่งชั่วร้ายต่างๆ เลยไม่สามารถผ่านอาณาเขตที่ผมทำไว้ได้ นอกซะจากว่าผมจะอนุญาตน่ะครับ เพราะงั้นสบายใจได้”
“ขอบคุณครับ” นิคที่ได้ยินแบบนั้นก็โล่งใจกล่าวขอบคุณเอ็กซ์ แต่แล้วเขาก็นึกเื่ที่จะคุยกับเอ็กซ์ขึ้นมาได้
“เอ่อ…หมอผีเอ็กซ์คือ...”
“เรียกเอ็กซ์เฉยๆ ก็ได้ครับคุณนิค”
“ครับ คือว่าผมอยากรู้น่ะครับว่าผีที่ตามผมมาเป็ใครแล้ว้าอะไรจากผมถึงต้องตามมาหลอกมาหลอนผมด้วย ช่วยบอกหน่อยได้มั้ยครับ?”
เอ็กซ์ที่ทราบเื่ที่นิคอยากจะปรึกษาแล้ว เขาก็ครุ่นคิดอยู่ภายในใจตนเองอยู่สักพักก่อนจะได้คำตอบกลับมา
“อืม…ผีตัวนั้นเนี่ย รู้สึกจะเป็เ้ากรรมนายเวรนะครับ มันมีแรงอาฆาตพยาบาทที่รุนแรงมากเลย”
“แล้วคุณเอ็กซ์มีวิธีจะช่วยผมมั้ยครับ?”
เอ็กซ์มองไปรอบๆ ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ตู้ เลื่อนลิ้นชักออก พร้อมกับหยิบสร้อยคอเส้นหนึ่งออกมา เอ็กซ์เดินมาหานิคก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้และยื่นมันให้กับเขา ปรากฏว่ามันคือสร้อยพระที่เหมือนกับของที่เอ็กซ์สวมใส่อยู่
“นี่...คุณนิค สร้อยที่ผมทำเลียนแบบขึ้นมาเอง มันอาจจะด้อยกว่าหน่อยหนึ่ง แต่ก็พอปกป้องคุณจากพวกภูตผีแล้วก็สิ่งชั่วร้ายได้”
นิคหยิบสร้อยเส้นนั้นมาสวมไว้ที่คอก่อนที่เอ็กซ์จะกล่าวต่อ
“ต่อไปคุณก็หมั่นทำบุญ เข้าวัดเข้าวาเยอะๆ อุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้กับเ้ากรรมนายเวรของคุณซะ”
“ได้ครับคุณเอ็กซ์” นิคยกมือไหว้ขอบคุณเอ็กซ์
“แล้วคุณจะไปพักไหนล่ะ คุณได้เช่าโรงแรมไว้มั้ย?”
เมื่อเอ็กซ์ถามถึงโรงแรมขึ้นมานิคก็พึ่งนึกออกว่าเขายังไม่ได้จองโรงแรมเลยซักที่ ทำเอาเขากุมขมับและคิดว่าอาจจะไม่มีที่นอนแล้ว
เพราะกว่าจะเข้าไปในเมืองก็อีกหลายชั่วโมง ไหนจะรถแท็กซี่หรือรถรับส่งแถวบ้านเอ็กซ์ก็คงจะไม่มีอีก เขาคงต้องเดินเท้าไปที่ย่านชุมชน เพื่อต่อรถเข้าไปในเมือง
“ยังครับ ยังไม่มีครับ…” นิคเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก “แต่เดี๋ยวผมเข้าไปในเมืองแล้วหาโรงแรมเอาก็ได้ครับคุณเอ็กซ์”
“คุณนิคอยู่พักบ้านผมสักพักมั้ยละครับ?”
นิคมองหน้าเอ็กซ์ด้วยความประหลาดใจ เอ็กซ์จึงเอ่ยต่อ
“คือว่าจะให้คุณไปหาโรงแรมตอนนี้มันก็ใช่เื่ เผลอๆ ตอนไปถึงเมืองโรงแรมอาจจะเต็มหมดแล้วก็ได้ เพราะฉะนั้นผมว่าคุณควรค้างบ้านผมไปสักพักดีกว่านะครับ”
นิคพยักหน้ารับ เขายกมือไหว้เอ็กซ์ดวงตาของเขาชุ่มไปด้วยน้ำใสๆ
“ขะ...ขอบคุณนะครับคุณเอ็กซ์ ถ้าจบเื่นี้เมื่อไหร่ผมจะจ่ายให้อย่างงามเลยครับ”
“ไม่ครับไม่เป็ไร ผมยินดีช่วย เพราะงั้นเื่เงินไม่ต้องหรอกครับ”
“จะดีหรอครับคุณเอ็กซ์?”
เอ็กซ์มองเข้าไปในแววตาของนิคแล้วพยักหน้าให้คำตอบทันที
“ครับไม่เป็ไร พอดีพระอาจารย์ผมเคยสอนไว้น่ะครับว่าให้ช่วยเหลือผู้อื่นที่กำลังลำบาก ด้วยหยาดเหงื่อของเราอย่างเต็มกำลัง หากคนๆ นั้นกำลังลำบากอย่างมาก และคุณก็คือหนึ่งในนั้น เพราะงั้นเดี๋ยวผมจะช่วยอย่างสุดกำลังเลย”
นิคที่ได้ยินคำเอ่ยอันแสนอบอุ่นของเอ็กซ์ มันทำเอาเขาแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว หยาดน้ำตาใสๆ ไหลรินลงมาอาบแก้มของชายหนุ่มหน้าหวาน เสียงสะอื้นดังระดมไปทั่วบ้าน เอ็กซ์เดินมาข้างลำตัวของนิคพร้อมกับยกมือขึ้นลูบหลังปลอบโยนเขาอย่างอ่อนโยน
นิคได้มาอยู่บ้านของเอ็กซ์เป็การชั่วคราว เอ็กซ์ได้ให้นิคไปอาบน้ำผ่อนคลายร่างกายก่อน ส่วนเขาจะทำอาหารไว้รอนิคอาบเสร็จจะได้กินข้าวกันเลย
“คุณนิค คุณไปอาบน้ำที่ชั้นสองก่อนนะเดี๋ยวผมทำอาหารไว้รอ รู้สึกคุณไม่ได้อาบน้ำั้แ่เมื่อวานเลยใช่มั้ยล่ะ?”
นิครู้สึกเขินนิดๆ ที่เอ็กซ์รู้ด้วยว่าเขาไม่ได้อาบน้ำมา เป็เพราะการเดินทางที่ยาวนานนิคที่อยากจะมาถึงบ้านของเอ็กซ์ไวๆ จึงไม่อยากเสียเวลากับอะไร
“ได้ ขอบคุณนะ”
นิคขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน เขาเข้าไปในห้องอาบน้ำก่อนจะถอดเสื้อผ้าที่มีแต่เหงื่อไคลออก แล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำและเปิดฝักบัวทันใดนั้นน้ำก็ไหลออกมาอาบร่างกายของชายหนุ่ม เขาหยิบสบู่ถูตามร่างกายก่อนจะนำใบหน้าไปัักับน้ำโดยตรง
‘สบายจัง’ ภายในจิตใจของนิคทั้งสงบและสุขสบายเป็อย่างมาก ตลอดหลายวันมานี้เขาต้องคอยระแวดระวังว่าผีพระหัวขาดจะโผล่มาตอนไหน แต่ ณ ่เวลานี้เขาไม่ต้องกังวลกับอะไรทั้งนั้น เขาเพียงแค่อาบน้ำให้สบายใจก็พอ