ปัง!
ประตูห้องพยาบาลถูกแรงประหลาดกระแทกเปิดออก
สายตาทุกคู่หันไปมองที่ประตู
ชายร่างกำยำคนหนึ่งพุ่งเข้ามา
ชายคนนั้นตัวเปื้อนเื หน้าซีดเผือดเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง รองเท้าหายไปข้างหนึ่ง สองเท้าเต็มไปด้วยโคลน
“คุณหมอครับ ช่วยสัตว์อสูรของผมด้วย!”
ชายร่างกำยำผู้นี้หน้าตาดูดุดันแต่ตอนนี้ดวงตาของเขากลับมีน้ำตาคลอ
“อาเหล่ย ทำไมถึงดูโทรมขนาดนี้คะ?”
“คุณหนูใหญ่ รองประธานหลิวพวกคุณก็อยู่ด้วยหรือครับเนี่ย~”
ชายร่างกำยำปาดน้ำตาเปิดตราผนึกอสูรและอัญเชิญสัตว์อสูรออกมา
สุนัขพันธุ์มาสทิฟตัวมหึมานอนหอบอยู่บนพื้นาแที่ท้องน่าใ เืไหลไม่หยุดย้อมพื้นห้องพยาบาลเป็สีแดงฉาน
นั่นคือมาสทิฟั์ตามรกตสัตว์อสูรระดับเหนือธรรมชาติ (ขั้นสาม)
ตอนนี้ร่างกายของมันแย่ถึงขีดสุดดวงตาสีเขียวค่อยๆ พร่าเลือน เหลือเพียงลมหายใจรวยริน
“พี่เยียนหราน อาคนนี้คือใครเหรอครับ?”
“เขาคือสมาชิกาุโของสมาคมเราชื่อฉีเหล่ย เคยร่วมเป็ร่วมตายกับพ่อมาแล้ว...”
ฉีเหล่ยเป็ผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับหกดาวเขาไม่เคยถอยหนีเมื่อเผชิญหน้ากับกองทัพสัตว์อสูรในสนามรบ
แต่ในตอนนี้เมื่อเห็นสัตว์อสูรของตัวเองกำลังจะสิ้นใจเขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยด้านที่อ่อนแอออกมา น้ำตาไหลอาบแก้ม
หลิวเยวี่ยสั่งการว่า“สัตวแพทย์สัตว์อสูรทุกคนให้การรักษากับมาสทิฟั์ตามรกตเป็อันดับแรก!”
ในห้องพยาบาลสัตวแพทย์สัตว์อสูรทุกคนกรูกันเข้ามา
มาสทิฟั์ตามรกตนอนอยู่บนเตียงผ่าตัดดวงตาปิดสนิท
“โอ้โห าแใหญ่มาก”
“เสียเืเยอะเกินไป ต้องห้ามเืก่อน!”
“ยาห้ามเืใช้ไม่ได้ผลแล้ว ผสมยา!”
“มันยังไม่ได้ผล เืไหลไม่หยุดเลย!”
ในขณะที่สัตวแพทย์สัตว์อสูรหลายคนกำลังทำอะไรไม่ถูกเซี่ยวซิงอวี่ก็เดินเข้ามา
“าแนี้เกิดจากนางพญาผึ้งพิษเข็มทองสัตว์อสูรระดับราชันอสูร ดังนั้นยาห้ามเืทั่วไปจึงใช้ไม่ได้ผล”
ฉีเหล่ยพูดอย่างตื่นเต้น“หนุ่มน้อย นายรู้ได้ยังไงว่าตอนฉันทำภารกิจฉันเจอนางพญาผึ้งพิษเข็มทอง?”
เซี่ยวซิงอวี่มีสีหน้าสงบนิ่งวิเคราะห์อย่างตรงไปตรงมา
“รอบๆ าแมีผลึกสีเขียวใส”
“นี่คือพิษเฉพาะของนางพญาผึ้งพิษเข็มทอง”
“เมื่อสัตว์อสูรโดนพิษนี้าแจะไม่สามารถหายได้ และจะตายอย่างทรมาน”
หลิวเยวี่ยแอบสังเกตการณ์แววตาที่มองเซี่ยวซิงอวี่เปลี่ยนเป็ชื่นชมมากขึ้น
เซี่ยวซิงอวี่พูดอีกครั้ง
“ผมช่วยมาสทิฟั์ตามรกตห้ามเืได้แต่ไม่รู้ว่าคุณจะเชื่อใจผมหรือเปล่า”
“หนุ่มน้อย ฉันเชื่อใจนาย!”
ตอนนี้ฉีเหล่ยไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจึงทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับเด็กหนุ่มลึกลับคนนี้
“หญ้าเทวะหนึ่งต้น”
“ดอกจื่ออิงบดละเอียด ทำน้ำยา 20 กรัม เตรียมไว้”
“แก่นอสูรธาตุพิษระดับเหนือธรรมชาติหนึ่งอัน”
“แล้วก็...”
“ส่วนผสมทั้งหมดนำมาต้มรวมกันใช้เวลาห้านาทีเท่านั้น”
สัตวแพทย์สัตว์อสูรหลายคนมองหน้ากันและอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถาม
“คุณครับสมุนไพรที่คุณพูดถึงล้วนเป็ยาพิษที่แตกต่างกันนี่ไม่ใช่การซ้ำเติมาแสัตว์อสูรเหรอ?”
เซี่ยวซิงอวี่พูดด้วยเสียงเ็า
“รีบจัดยาตามตำรับยาของผมไม่อย่างนั้นหากพลาดเวลาช่วยชีวิตที่ดีที่สุดมาสทิฟั์ตามรกตตัวนี้ต้องตายแน่นอน”
ฉีเหล่ยไม่ลังเล ะโลั่น“อย่ามัวยืนเฉย รีบไปจัดยา!”
หลิวเยวี่ยก็พูดออกมาเช่นกัน
“ทำตามที่เซี่ยวซิงอวี่บอก”
สัตวแพทย์สัตว์อสูรหลายคนเร่งรีบจัดยาตามตำรับยาของเซี่ยวซิงอวี่
ห้านาทีต่อมายาสีเขียวเข้มหนึ่งถ้วยก็ถูกกลั่นออกมา
ยามีกลิ่นเหม็นมาก มีพิษหลายชนิดผสมอยู่
เซี่ยวซิงอวี่นำยาทาลงไปบนาแของมาสทิฟั์ตามรกตอย่างสม่ำเสมอ
ฉ่า~
าแมีควันสีขาวข้นลอยขึ้นมากลิ่นเนื้อที่เน่าเปื่อยอบอวลไปทั่วห้องพยาบาล
มาสทิฟั์ตามรกตร้องโหยหวนด้วยความเ็ปเืสองสายไหลจากดวงตา
ในฐานะผู้ควบคุมสัตว์อสูรฉีเหล่ยยืนอยู่ข้างๆ หัวใจของเขาแทบจะหลุดออกมาจากอก
หลังจากควันหนาแน่นจางหายไป
มาสทิฟั์ตามรกตหยุดร้องโหยหวนและฟื้นคืนพลังชีวิต
สัตวแพทย์สัตว์อสูรหลายคนเผยสีหน้าตกตะลึง
“หยุดแล้ว เืหยุดแล้ว!”
“ยานี้มันวิเศษเกินไปแล้ว!”
“ดูสิาแกำลังสมานตัวด้วยตาเปล่าเลยนะเนี่ย?”
“มันเป็ปาฏิหาริย์ทางการแพทย์จริงๆ!”
หลังจากทายาาแของมาสทิฟั์ตามรกตก็ลอกเนื้อเน่าจำนวนมากออกไป แล้วสมานตัวอย่างรวดเร็ว
ภายในเวลาเพียงสามนาทีาแส่วนใหญ่ก็หายดีแล้ว
ครืด~
มาสทิฟั์ตามรกตยกหัวขนาดใหญ่ขึ้นส่งเสียงคำรามต่ำๆ ไปทางฉีเหล่ย บอกให้เ้านายไม่ต้องเป็ห่วง
“เหมาฉิว ปลอดภัยแล้วนะ ดีจริงๆ!”
ฉีเหล่ยพุ่งเข้าไปกอดมาสทิฟั์ตามรกตด้วยความดีใจจนน้ำตาไหล
ชายร่างกำยำแข็งแกร่งคนหนึ่งที่ร้องไห้ในสถานการณ์เช่นนี้ไม่ได้ดูประดิษฐ์เลยแม้แต่น้อยแต่กลับแสดงให้เห็นถึงความอบอุ่นของมนุษย์
“าแของมาสทิฟั์ตามรกตยังไม่หายสนิทแต่โชคดีที่พิษถูกยาที่ผมปรุงไว้สามารถระงับพิษได้”
“เพื่อหลีกเลี่ยงผลข้างเคียงผมได้เขียนขั้นตอนการฟื้นฟูอย่างละเอียดไว้ในกระดาษแผ่นนี้แล้วครับ”
ฉีเหล่ยรับกระดาษจากมือของเซี่ยวซิงอวี่และรู้สึกซาบซึ้งใจ
“หมอเทวดาตัวน้อยขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตสัตว์อสูรของฉัน บุญคุณนี้ฉัน ฉีเหล่ย จะจดจำไปตลอดชีวิต!”
“ว่าแต่ นายชื่ออะไร?”
ฉินเยียนหรานวิ่งเข้ามากอดแขนเซี่ยวซิงอวี่ด้วยสีหน้าภูมิใจ
“อาเหล่ยนี่คือน้องชายบุญธรรมของหนูเองค่ะ ชื่อเซี่ยวซิงอวี่!”
“หมอเซี่ยว ฉันติดหนี้ชีวิตนายถ้านายมีเื่อะไรให้ช่วย ฉัน ฉีเหล่ย ยินดีตายถวายชีวิต!”
สำหรับผู้ควบคุมสัตว์อสูรแล้วสัตว์อสูรก็คือชีวิตของพวกเขา
เซี่ยวซิงอวี่ดึงมาสทิฟั์ตามรกตกลับมาจากขุมนรกถือเป็บุญคุณอันยิ่งใหญ่สำหรับฉีเหล่ย
ฉินเยียนหรานตบไหล่หลิวเยวี่ยแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “น้าคะตอนนี้น้าคงยอมรับฝีมือการแพทย์ของน้องซิงอวี่แล้วใช่ไหม?”
สายตาของหลิวเยวี่ยจับจ้องไปที่แผ่นหลังของเซี่ยวซิงอวี่
ตอนนี้เซี่ยวซิงอวี่กำลังเดินไปรักษาอาการาเ็ของสัตว์อสูรตัวอื่นๆด้วยตัวเอง ยาที่ใช้รักษาโรคก็ได้ผลทันตาเห็นทำให้ผู้ควบคุมสัตว์อสูรต่างรู้สึกขอบคุณและชื่นชม
“หมอเซี่ยวขอบคุณมากที่รักษาสัตว์อสูรของฉัน!”
“หมอเซี่ยวเต่าหินูเาของฉันเป็โรคเบื่ออาหาร รักษาได้ไหม?”
“หมอเซี่ยว...”
ในห้องพยาบาล เสียงเรียก“หมอเซี่ยว” ดังขึ้นไม่ขาดสาย
เซี่ยวซิงอวี่รักษาสัตว์อสูรแต่ละตัวอย่างอดทนพร้อมทั้งเขียนแผนการฟื้นฟูลงบนกระดาษและส่งให้ผู้ควบคุมสัตว์อสูรแต่ละคน
หลิวเยวี่ยจ้องมองอย่างลึกซึ้ง เธอครุ่นคิด
“เด็กหนุ่มคนนี้มีวิชาแพทย์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆเป็คนมีความสามารถที่หาได้ยาก”
“ถ้าวิชาแพทย์ของเขาถูกเปิดเผยเกรงว่าจะดึงดูดการแย่งชิงจากตระกูลใหญ่และสมาคมผู้ควบคุมสัตว์อสูรทุกแห่ง”
ในยุคนี้ สิ่งที่มีค่าที่สุดคือพร์
สัตวแพทย์สัตว์อสูรที่มีฝีมือการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมสามารถได้รับการแต่งตั้งเป็เภสัชกรพิเศษของตระกูลใหญ่หรือถูกสมาคมผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับสูงทุ่มเงินซื้อตัวไปหรือแม้กระทั่งเป็แขกคนสำคัญของจักรพรรดินีแห่งหลงกั๋ว...
หลิวเยวี่ยเผยรอยยิ้มเล็กน้อย
“โชคดีที่เด็กคนนี้เป็น้องชายบุญธรรมของเยียนหรานด้วยความสัมพันธ์นี้ เขาจะเป็คนของสมาคมชางฉยงของเราในอนาคต”
จากนั้นหลิวเยวี่ยก็เดินไปหาเซี่ยวซิงอวี่
“เซี่ยวซิงอวี่วิชาแพทย์ของนายใช้ได้เลยนะ ดีมากจริงๆ”
“รองประธานหลิวชมเกินไปแล้วครับ”
“เอ๊ะ~ จะเรียกรองประธานหลิวทำไมเรียกน้าเหมือนเยียนหรานก็ได้”
ฉินเยียนหรานหัวเราะเห็นด้วย“ใช่แล้ว นายเป็น้องชายพี่ น้าของพี่ก็คือน้าของนายไง!”
“น้า~ น้า~”
เซี่ยวซิงอวี่เรียกเสียงแ่ๆด้วยสีหน้าเขินอาย
หลิวเยวี่ยเผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนและใจดี
“ซิงอวี่ต่อไปนายจะเป็เภสัชกรพิเศษของสมาคมชางฉยงของเราแล้วนะ”
เภสัชกรพิเศษ คือ“คำยกย่อง” ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับสัตวแพทย์สัตว์อสูร
“ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหมนี่เป็ครั้งแรกที่รองประธานหลิวหัวเราะใช่ไหม?”
“ที่ทำให้สาวงามน้ำแข็งหัวเราะได้อย่างเมตตาเช่นนี้หมอเซี่ยวเป็คนสำคัญจริงๆ!”
“หมอเซี่ยวสุดยอด!”
“รองประธานหลิวชอบหมอเซี่ยวหรือเปล่าเพราะเธออายุสามสิบกว่าแล้ว ยังไม่แต่งงานเลย...”
หลิวเยวี่ยหุบยิ้มกะทันหัน
“ใครพูดจาเหลวไหลน่ะ? หักเงินเดือนครึ่งปี!”