บทที่ 1 ผู้หญิงที่ทำตัวเป็คนบริสุทธิ์ไร้เดียงสา แต่แท้จริงแล้วเป็คนเ้าเล่ห์และมีเจตนาไม่ดี
จนกระทั่งเซี่ยเสี่ยวเล่ยลากกระเป๋าเดินทางออกจากสนามบิน แล้วก้าวพลาดตกบันได รู้สึกถึงความเ็ปที่แท้จริง เธอจึงแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป แต่ข้ามมิติมาจริงๆ
เซี่ยเสี่ยวเล่ยวัย 25 ปี มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ ชีวิตในครอบครัวมีแต่ความสุข ตอนนี้เธอเรียนจบแล้ว เหลือแค่แต่งงานกับหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย เกื้อหนุนกันและกันก็เท่ากับปีนขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของชีวิต
แต่ระหว่างทางไปพบคู่หมั้นคู่หมายที่แม่นัดดูตัว เธอดันเกิดอุบัติเหตุรถชน พอลืมตาขึ้นมาอีกที ก็พบว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่บนเครื่องบิน
เซี่ยเสี่ยวเล่ย: ???
เธอใมาก รีบมองซ้ายขวา แต่ไม่เห็นใครที่รู้จักสักคน เลยถามพนักงานต้อนรับบนเครื่องว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้
แต่คำตอบของพนักงานกลับมีเพียงรอยยิ้มเก้อ
เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกเหมือนโดนมองว่าเป็คนบ้า
เื่แรกที่ทำหลังจากลงจากเครื่อง คือเปิดมือถือ ปลดล็อกด้วยลายนิ้วมืออย่างคุ้นเคย แต่ในวินาทีที่หน้าจอสว่างขึ้น เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ชะงักไป
ภาพพื้นหลังมือถือไม่เหมือนของตัวเอง แอปพลิเคชั่นต่างๆก็ไม่เหมือนของตัวเอง แล้วพอมองตัวเครื่องมือถืออีกรอบอย่างละเอียด - โอ้โห นี่ไม่ใช่มือถือเธอเลย! แม้กระทั่งยี่ห้อยังไม่เหมือนกัน! ปกติมือถือเธอจะมีเคสโทรศัพท์น่ารักสไตล์สาววัยรุ่น แต่มือถือเครื่องนี้ไม่มีอะไรเลย!
ความกลัวผุดขึ้นในใจของเซี่ยเสี่ยวเล่ย นี่เธอเจออะไรอยู่กันแน่ ไม่เพียงโผล่มาขึ้นเครื่องบินอย่างไร้เหตุผล แม้แต่มือถือก็ถูกคนอื่นสับเปลี่ยนไปด้วย!
เธอเปิดหน้าโทรออก กดเบอร์ตามสัญชาตญาณ โทรหาแม่ผู้น่ารักและยิ่งใหญ่ของเธอเพื่อขอความช่วยเหลือ
"หมายเลขที่คุณเรียก เป็หมายเลขที่ไม่มีผู้ใช้..." เสียงบริการเย็นชืดตอบกลับมา
เซี่ยเสี่ยวเล่ย: ??? แม่เปลี่ยนเบอร์อีกแล้วเหรอ
จากนั้นเธอก็โทรหาพ่อ
"หมายเลขที่คุณเรียก..."
เซี่ยเสี่ยวเล่ย: ??? สามีภรรยาใจตรงกัน?
เซี่ยเสี่ยวเล่ยยังไม่ยอมแพ้ พยายามโทรหาพี่ชายต่ออย่างไม่ลดละ
"หมายเลขที่คุณเรียก..." ยังไม่ทันฟังจบ เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็วางสายทันที
พวกคุณสามคนเปลี่ยนเบอร์พร้อมกันเพื่อจะกีดกันสาวน้อยผู้น่ารักคนนี้เหรอ? กลั่นแกล้งกันแรงไปแล้ว นี่มันครอบครัวจอมปลอมชัดๆ!
เซี่ยเสี่ยวเล่ยผู้สิ้นหวังจึงโทรหาเพื่อนสนิทคนเดียวที่เธอยังจำเบอร์ได้
แต่ผลลัพธ์ก็ยังเป็หมายเลขที่ไม่มีผู้ใช้เช่นเดิม
เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกว่านี่ไม่น่าจะเป็เื่บังเอิญแล้ว
จนกระทั่งเธอโทรไปที่เบอร์คอลเซ็นเตอร์ของเครือข่ายที่ใช้ ด้วยใจที่หวั่นไหวและลุ้นระทึก แต่ก็ได้รับการแจ้งเตือนว่าเป็หมายเลขที่ไม่มีอยู่จริงเช่นเดิม
เซี่ยเสี่ยวเล่ยใจนเกือบทำมือถือหล่น
ความคิดที่ว่าที่นี่ไม่ใช่โลกที่ตัวเองใช้ชีวิตอยู่ ผุดวาบขึ้นมาในสมอง
เธอเปิดมือถือ เปิด GPS ค้นหาตำแหน่ง และพบว่าที่นี่คือเมือง A
โลกที่ตัวเองอาศัยอยู่ไม่มีชื่อเมืองแบบนี้เลย ไม่ว่าจะมองยังไง ก็เหมือนชื่อเมืองที่คุณนักเขียนนิยายโรแมนติกแต่งขึ้นมา --เหมือนกับนิยายเื่ที่เธออ่านเมื่อคืนนี้!
เธอยกมือถือขึ้น ตรวจสอบรายชื่อผู้ติดต่อ และพบว่าเบอร์ที่บันทึกไว้มีแค่ไม่กี่คน นอกจากญาติแล้ว ก็มีแค่คนที่ชื่อ "เฉินลั่วลั่ว"
แต่เอ๊ะ?
ชื่อนี้ดูคุ้นๆ เหมือนเป็ชื่อตัวเอกหญิงในนิยายที่เธออ่านเมื่อคืนเลย
หลังเงียบไปสักพัก เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็เกิดความคิดบ้าๆขึ้นมา
ทั้งชื่อเมืองและตัวเอกหญิงก็ตรงกัน นี่ฉันคงไม่ได้ข้ามมิติเข้ามาในนิยายหรอกนะ?
หรือว่านี่จริงๆ แล้วเป็ความฝัน?
แต่พอนึกถึงความเ็ปที่สะดุดล้มก่อนหน้านี้ เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ปฏิเสธความเป็ไปได้อย่างหลัง
นี่เป็เื่จริงแน่ๆ ก้นฉันยังเจ็บอยู่เลย
แต่ว่าก็ว่าเถอะนะ เื่ไปพบคู่หมั้นดันเกิดอุบัติเหตุรถชนก็แล้วไปเถอะ
แต่พอรถชนแล้วดันถูกส่งข้ามมิติมาในนิยายอย่างมหัศจรรย์เนี่ยนะ?
งี้ฉันจะยังได้กลับบ้านไหม? ว่าแต่มีระบบโกงอะไรไหมเนี่ย? แล้วตัวละครที่ฉันถูกส่งข้ามมิติมาเป็ใครกัน?
"เสี่ยวเล่ย!"
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเรียก เซี่ยเสี่ยวเล่ยเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง สาวน้อยผู้มีหน้าตาสดใสกำลังก้าวเร็วๆ เดินมาหาเธอ
เรียกฉันเหรอ? เ้าของร่างคนนี้ก็ชื่อเสี่ยวเล่ยเหมือนกัน?
ข้อมูลในสมองของเซี่ยเสี่ยวเล่ยเริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว ค้นหาว่ามีใครชื่อเสี่ยวเล่ยบ้างในนิยาย
และไม่นานเธอก็นึกออก พริบตานั้นหัวใจทั้งดวงก็เริ่มแตกสลาย
เซี่ยเสี่ยวเล่ย - ตัวร้ายหญิงสมองแมวแสนใจร้าย ผู้หญิงที่ทำตัวเป็คนบริสุทธิ์ไร้เดียงสา แต่แท้จริงแล้วเป็คนเ้าเล่ห์และมีเจตนาไม่ดี!
ใช่แล้ว ชื่อเดียวกันกับเธอ!
272
![[จบ] รักหมดใจ นายเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699511236_88043022.webp)
