เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่14 ปล่อยใจคุณเมฆเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าดูเหนื่อยเพลีย มีอาการมึนเมาเล็กน้อย“มาแล้ววววววหรออออออออ” ฉันพูดเสียงลากยาวพลางยิ้มออกมาด้วยอาการของคนเมาคุณเมฆมองไปทั่วห้องที่ถูกจัดสถานที่ไว้อย่างสวยงาม บนโต๊ะมีอาหารมากมาย พอเขาหันมาเห็นสภาพฉันเท่านั้นแหละ เขาถึงกับทำสีหน้าประหลาดใจขึ้นมาทันทีนิชาในสภาพสวมชุดนอนสีขาวนั่งดื่มเบียร์บนโซฟา หัวฟูตาบวมมีคาบน้ำตาเลอะทั่วหน้า นั้งโยกไปมาหัวเราะไร้สติ“นิชา ทำไมถึงเป็นสภาพแบบนี้ คุณไปทำอะไรมา” คุณเมฆพูดพร้อมกับเดินเข้ามาหยิบเบียร์ออกจากมือฉัน“พอได้แล้ว คุณเมามากแล้วนะ” คุณเมฆพูดด้วยความเป็นห่วงฉันไม่สนสิ่งที่เขาพูด ฉันแย่งเบียร์จากเขามาดื่มต่อ“555555ดูพระเอกเรื่องนี้สิ หลงตัวเองอยู่นั่นแหละเดี๋ยวนางเอกก็รักพระรองซะเลย” ฉันชี้ไปที่ทีวีเครื่องใหญ่พร้อมกับพูดจาไม่รู้เรื่องเหมือนกับคนเมาคุณเมฆนั่งเงียบได้แต่จ้องมองฉันด้วยสีหน้านิ่ง สักพักเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป“พอกันที เลิกบ้าได้แล้ว ไปนอนได้แล้ว” คุณเมฆแย่งเบียร์จากมือฉันแล้วโยนทิ้งไปมือหนาคว้าตัวฉันแล้วอุ้มฉันไปยังห้องนอน“ปล่อยฉัน คุณเป็นใครถึงมาสั่งฉัน ทีตัวเองยังไปสนุกกับผู้หญิงคนอื่นได้อย่างหน้าตาเฉย ปล่อยนะ”ฉันพยายามดิ้นขัดขืน“คุณเป็นอะไรของคุณเนี่ย” คุณเมฆพูดพร้อมกับเดินอุ้มฉันไปยังห้องนอนตุ้บ!ร่างฉันถูกโยนลงบนที่นอนนุ่มๆ สักพักฉันร้องไห้หนักไม่ได้สติ นอนกอดหมอนข้างบ่นให้ตัวเอง“ฮือ ฮือ ฉันมันบ้า ยัยผู้หญิงใจง่าย ผู้หญิงหลงตัวเอง ยัยโง่ ในชีวิตนี้ไม่เคยสมหวังสักอย่าง หนูคิดถึงพ่อแม่ ฮือๆ มีแฟนก็ถูกเพื่อนสนิทแย่งไปอีก ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ ฮือ ฮือ ทำไมต้องมาหลงรัก…….ฮือๆ” ฉันได้แต่นอนร้องไห้หนักตัดพ้อชีวิตตัวเองจนเหนื่อยไม่มีแรงจะพูดต่อคุณเมฆที่นั่งฟังฉันบ่นอยู่ข้างเตียงพยายามจะจับใจความในสิ่งที่ฉันพูด“หลงรัก….คนที่คุณพูดถึงคือใครนิชา” เขาพยายามเอาคำตอบจากฉัน“คนบ้า คน…….” ฉันเริ่มหมดแรงแล้วก็หลับไปดื้อๆเขานั่งมองฉันหลับอยู่นาน มือหนาค่อยๆลูบศีรษะฉันเบาๆอย่างทะนุถนอม แถมยังนำผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้ฉันอีก“เห้อ จริงๆเลย” คุณเมฆเผยยิ้มออกมาพร้อมกับถอนหายใจ“ฝันดีนะ นิชา” เขาก้มลงมากระซิบข้างหูใบหน้าของเขาค่อยๆเลื่อนขึ้นมาแล้วริมฝีปากอุ่นๆค่อยๆประทับลงจูบบนหน้าฝากของฉันอย่างนิ่มนวลแต่ทว่า ขณะที่เขากำลังจะถอนตัวออกนั้น ฉันดันรู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มปรากฏต่อหน้าฉันท่ามกลางไฟสลัวในห้องนอน“นี่ ถึงขนาดมาเข้าฝันฉันเลยหรออออออ คนบ้า” ฉันยิ้มออกมาพร้อมกับคว้ากอดไปที่คอของเขาแล้วดึงเขาลงมาจูบหมับ! จ๊วบ อืม จู๊บบบบบบบ!ร่างใหญ่ตกใจไม่ทันตั้งตัว ดวงตาเบิกกว้าง แต่ทว่าเขากับไม่มีท่าทีขัดขืน คุณเมฆจูบฉันไม่หยุดเขาทำตัวไหลไปตามน้ำแถมมือหนาของเขาเริ่มซุกซนบนเรือนร่างของฉัน“คุณเป็นคนเริ่มเองนะ นิชา” ร่างใหญ่ไม่อาจห้ามความต้องการอันร้อนเร่าของตัวเองได้ เขาได้แต่ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามอารมณ์และบรรยากาศอันแสนโรแมนติกพาไป 18+…………………..!!!!!!!!!!!นี่ฉันกำลังฝันถึงเขาอยู่สินะ ช่างเป็นฝันที่ไม่อยากตื่นเลยจริงๆ อ้อมกอดของเขาช่างอบอุ่นอะไรอย่างนี้ กลิ่นกายหอมยั้วยวน สัมผัสจูบรสหวานน่าหลงใหล จังหวะรักอ่อนโยน ทะนุถนอม “เป็นฝันที่มีความสุขจัง”ค่ำคืนอันหนาวเหน็บแต่กับมีความอบอุ่นเข้าปกคลุมทั่วเรือนกาย18+…………..!!!!!!!!!!!! เช้าวันต่อมาแซ่แซ่! เสียงมีใครบางคนกำลังอาบน้ำจนฉันรู้สึกตัวฉันลืมตาตื่นขึ้นในตอนเช้าด้วยอาการเมาค้าง ปวดหัวเหมือนจะตาย รู้สึกแย่ไปทั้งตัว แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือตอนนี้ฉันอยู่ในสภาพร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่ม แถมทำไมทั้งตัวฉันถึงรู้สึกปวดแสบไปหมดแทบจะขยับไม่ได้“เจ็บ แสบ จัง” ฉันพึมพำออกมาฉันค่อยๆลุกขึ้นนั่งมองไปรอบๆที่เริ่มมีบางอย่างผิดปกติ ทำไมที่นอนถึงยับยู่ยี่ไปหมด แล้วเสื้อผ้ากองกระจายทั่วพื้นห้อง แถมยังมี เสื้อผ้าผู้ชายกองอยู่ข้างเตียง แล้ว กกน ผู้ชายสีดำนี่อีก“แต่เดี๋ยวนะ…นี่ไม่ใช่ฝัน…..เมื่อคืนฉัน…..” ฉันคิดในใจจากนั้นภาพความจำอันเลือนลางเมื่อคืนได้ผุดขึ้นมาในหัวฉันเป็นซ็อตๆตอนนี้ฉันเริ่มสติแตกแก๊ก แอ๊กกก เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นพอหันไปมอง เท่านั้นแหละ….“ไง ตื่นแล้วหรอ” คุณเมฆจ้องมองฉันด้วยสายตาหวานเยิ้มพร้อมกับส่งยิ้มให้ฉันภาพหนุ่มลูกครึ่งยืนเปลือยกายท่อนบนโชว์กล้ามท้องแน่นๆ โชว์หุ่นอันเฟอร์เฟคพร้อมผ้าขนหนูสีขาวปกปิดท่อนล่างไว้“คุณเมฆ!” ฉันทำหน้าตกใจรีบเอาผ้าห่มคลุมโปงแล้วฉันก็ตรัสรู้ได้ในทันทีว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นระหว่างเราสองคน“ซวยแล้ว นี่ไม่ใช่ฝัน” ฉันบอกตัวเองในใจฉันพยายามจะลุกขึ้นหนีออกจากห้องแต่ทำไมถึงขามันไม่ยอมขยับ ตอนนี้เหมือนทั้งตัวมันปวดแสบไปหมด ขยับตัวแต่ละที เจ็บจี๊ดไปทั้งตัวแถมยังปวดเมื่อยตามกล้ามเนื้อสุดๆ ฉันจะทำไงดี ทำไมมันถึงทรมานแบบนี้นะ“โอ๊ยยยยยย” ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด“อย่าพึ่งลุกสิ เดี๋ยวแผลก็อักเสบหรอก” คุณเมฆพูดพร้อมกับเดินเข้ามาดูอาการเหมือนกับเขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของฉัน“ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ออกไปเลยนะ” ฉันไล่เขาไปด้วยความโมโหพร้อมกับเอาผ้าห่มคลุมโปงไว้ตอนนี้ฉันอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว“นิชา ผมขอโทษ ฟังผมก่อนนะ คือเรื่องเมื่อคืน..”ยังไม่ทันที่คุณเมฆจะอธิบายจนจบ“ฉันบอกให้ออกไป ไม่ได้ยินหรือไง” ฉันไล่เขาคุณเมฆเดินมาหยิบเสื้อผ้าตัวเองโดยที่ไม่พูดอะไรต่อ เขาคงรู้ว่าฉันกำลังสับสน“วันนี้ผมมีธุระด่วนต้องบินไปต่างประเทศ ถ้ามีอะไรหรือไม่สบายรีบโทรหาพลอยใสนะ ถึงที่นั่นแล้วผมจะโทรหา แล้วก็อย่าลืมลุกมาทานโจ๊กร้อนๆด้วยนะ ผมเตรียมไว้ให้อยู่ข้างนอก” คุณเมฆพูด“ออกไปได้แล้ว” ฉันไล่เขาอีกครั้งฉันเริ่มร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่าร้องออกมาทำไมด้วยซ้ำ ไม่นานคุณเมฆก็เดินออกจากห้องไป“นี่ฉันทำอะไรลงไป….”แล้วสายตาของฉันก็มองลงไปเจอคาบเลือดบนผ้าปูที่นอนก็เข้าใจทุกอย่างชัดเจน“เมื่อคืนฉันนอนกับเขาจริงๆด้วย ฮือๆ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่14

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่14

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้