"ขอโทษทีนะฟ้าพอดีเราเพิ่งออกจากห้องประชุมรีบสุดๆเลย"เอยที่เพิ่งถึงร้านอาหารที่นัดกับฟ้าไว้เพราะวันนี้มีประชุมเธอเลยมาช้าไปเกือบชั่วโมง
"ไม่เป็ไรหรอกเราเองและที่ไปนัดเอยกะทันหันเอง"เขาเองก็ผิดที่ทักไปกะทันหันไม่ถามอีกฝ่ายให้ดีก่อน
"ตอนแรกก็ไม่มีหรอกประชุมพอจะไปไหนที่อื่นก็มีขึ้นมาทันที"เอยหยิบกระจกมาส่องหน้าเพราะเธอวิ่งหน้าตั้งผมฟูมาจากลานจอดรถ
"ผู้บริหารใหญ่ก็เป็แบบนี้แหละฮ่าๆ" ฟ้าหัวเราะมองท่าทีของเพื่อนสาวที่นั่งตรงหน้า
"เพิ่งจะคุยกันเมื่อคืนไม่คิดว่าจะนัดเร็วขนาดนี้นะหรือมีเื่อะไร" เอยมองหน้าฟ้าที่นั่งอยู่ตรงข้ามมันจะต้องมีอะไรมากกว่านั้นอยู่แล้วล่ะ
"ไม่มีอะไรหรอกนัดทานข้าวเฉยๆ"ฟ้า
"นัดทานข้าวน่ะเข้าใจแต่มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นสิบอกเรามาก็ได้ไม่งั้นจะนัดเรามารีบอะไรขนาดนี้ หรือจะสั่งอาหารก่อนก็ได้นะ"ถ้าจะให้เดาน่าจะเป็เื่ของน้องสาวเธอเพราะเท่าที่สังเกตจากเมื่อวานมันยังมีอะไรสักอย่างอยู่
"เราสั่งรอไว้แล้วมาถึงจะได้ไม่ต้องรอ"จะให้เขาพูดอย่างไงดี
"สั่งแล้วงั้นเข้าเื่ฟ้าเลยเรารอฟังเื่น้องสาวเราสินะ" เอยหยิบแก้วน้ำมาดื่มแล้วหันไปมองหน้าเพื่อน
"เราก็ไม่ได้มีอะไรสำคัญหรอกเราแค่อยากพูดอะไรสักอย่างคนที่จะรับฟังมันได้คงมีแต่เอยที่เข้าใจมาตลอด"ถึงแม้จะเป็พี่สาวของอิงแต่เอยคือคนที่รับรู้เื่ราวเราสองคนมาโดยตลอด
"ถ้าคิดว่าเราเข้าใจฟ้าขนาดนั้นฟ้าก็พูดมาเถอะ"เอย
"เราพยายามแล้วจริงๆ เอยก็คิดแค่มันเป็ความรู้สึกของเด็กๆเท่านั้นแต่ทำไมเรายังรู้สึกรักอิงแม้ไม่ได้เจอยังนึกถึงเสมอแต่พอได้เจอก็รู้สึกดีใจแล้วก็เสียใจที่ตอนนี้เราเป็คนอื่นของกันและกัน"ฟ้าถอนหายใจตอนนี้เธอกับอิงไม่ต่างกับคนแปลกหน้าหรือคนไม่รู้จักกันเลยในบางครั้งเพราะมีแต่เขาที่ชอบเป็คนทักเธอและชวนเธอคุยในทุกๆเื่
"เราก็มองเห็นแต่ฟ้ารู้อะไรไหมว่ามันไม่แฟร์สำหรับแฟนฟ้าเลยที่ฟ้ายังนึกถึงอิงทั้งๆที่ฟ้ามีเขาอยู่แล้วฟ้าต้องมีขอบเขตบ้างรู้ไหมฟ้ามีเ้าของแล้วส่วนอิงยังไม่มีใครคนที่เสียหายคืออิง"เอยดุฟ้าเพื่อนที่แสนใจอ่อนแต่ก็ซื่อบื้อจนเกินจะไป
"อันนั้นเรารู้เอยแต่เรากับพิมยังไม่ได้คบกันเราก็กำลังศึกษาดูใจกันอยู่เรายังไม่ได้ตกลงปลงใจแต่เราแค่สงสารพิมๆ ไม่มีใครไม่มีญาติที่ไหนอยู่ตัวคนเดียว"ถ้าถามว่าเขารักพิมไหมเขาก็พูดว่ารักและอยากดูแลแต่ยังไม่ใช่ในฐานะแฟนหรือคู่ชีวิตอะไรแบบนั้น แต่สำหรับอิงเขารักมาก อยากมีอิงในทุกๆ วันอยากทุก่เวลามีแต่อิงคนเดียว
"คำว่ารักไม่รักมันมาตัดสินกันด้วยความสงสารไม่ได้หรอกนะรักคือรักไม่เกี่ยวกับครอบครัวเพื่อนญาติพี่น้องหรือคำว่าสงสารรักคือความรักของคนสองคนความรักที่มาจากใจ ไม่ใช่สงสารฟ้า"เอยมองหน้าเพื่อนที่ตอนนี้น่าจะกำลังคิดมากอะไรอยู่จะเรียกว่าแค่ซื่อบื้อหรืออะไรดี แต่ไหนแต่ไรก็ใจอ่อนกับทุกเื่ไปหมด
"เฮ้อฟ้าเอยน่ะไม่ขัดถ้าฟ้าอยากจีบอิงเพราะเอยดูออกว่าอิงก็รักฟ้าแต่ถ้าฟ้ามั่นใจว่ากับน้องคนนั้นไม่มีอะไรฟ้าก็ต้องทำให้มันเหมือนไม่มีอะไรทุกอย่างที่ทำมันเหมือนคำว่าแฟนไปแล้วรู้ตัวไหม"เอย
"ขอบใจเอยมากนะที่สอนฟ้าๆจะลองจัดการดู" เขาเองก็ไม่สามารถเสียอิงไปได้เป็ครั้งที่สองเหมือนกัน
"อิงไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนแล้วเดี๋ยวนี้อิงไม่ได้หัวง่ายถ้าฟ้าไม่ชัดเจนไม่จัดการปัญหามันจะเกิดในภายหลัง"เพราะเธอมองออกเลยว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นไม่ธรรมดาแบบที่เห็นแน่ๆ
"ขอบใจมากจริงๆที่ไม่รังเกียจเรา" ฟ้า
" เราไม่มีสิทธิ์ไปรังเกียจฟ้าหรอกเื่ความรักมันอยู่ที่อิงกับฟ้าไม่ได้เกี่ยวกับเอย"ความรักใครก็ความรักคนนั้นไม่เกี่ยวกับคนอื่น
....................................
"จริงหรอ" แครอท
"ไม่อยากจะเชื่อว่าแฟนใหม่พี่ฟ้าจะร้ายกาจขนาดนี้"แบมบี้
"ฉันคิดว่าเขาอาจจะรักพี่ฟ้ามากแต่ฉันก็ไม่เคยไปทำอะไรเลยนะมานั่งคุยปรับความเข้าใจกับฉันยังได้เลย"ถ้าเธอยอมมานั่งคุยกับฉันเคลียร์ใจกันไปให้จบๆ ไม่ใช่มาตามด่าฉันอยู่แบบนี้
"ฟังจากที่แกว่าฉันก็ไม่ได้ดูถูกหรืออะไรนะแต่แค่รู้สึกว่าคนแบบนี้มันไม่ได้อยู่ในความชอบหรืออะไรของพี่ฟ้าเลยนะสวยนะก็ได้อยู่"แบมบี้ที่ก็แอบปลื้มพี่ฟ้าสมัยเรียนแต่ปลื้มไม่ใช่เชิงชู้สาวนะแบบชมเชยอะไรประมาณนี้
"ไม่แน่หรอกแบมบางทีผู้หญิงอย่างเราๆมันก็มายาแสดงละครได้" แครอท
"แน่นอนว่าไม่มีเรา3คนแน่นอนที่ทำตัวมายาแสดงละคร" แบมบี้
"หมายถึงบางกลุ่มเฉพาะกลุ่มเท่านั้น"แครอทตักหมูใส่หม้อและมองเพื่อน
"ถ้าจะนิสัยขนาดนี้ฉันเองคงไม่ไหวแน่ๆ"นี่ยังแค่ตามด่าถ้าวันหนึ่งเกิดเข้ามาตบฉันจะทำไงไม่ใช่ว่าฉันจะไม่สู้นะฉันแค่ไม่อยากมีเื่ก็เท่านั้น
"ไม่รู้ว่าพี่ฟ้าเขาจะรู้ตัวไหมว่าแฟนเขาตามด่าแกขนาดนี้"แครอทมองหมูในหม้อเธอคิดมาตลอดว่าพี่ฟ้ายังมีใจให้เพื่อนเธอ คงจะคิดผิดไป
"แบม แครอทแกสองคนว่าฉันทำตัวเหมือนมือที่สามไหม" ฉันไม่รู้ว่าการกระทำหรือที่ไปเจอเขามาบ่อยๆ จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็เถอะ
"ถ้าฟังจากแกเล่าถ้ามันแค่นั้นมันก็ไม่เหมือนหรอกแกไม่ได้ไปอ่อยให้ท่าเขาแต่มันคือการเจอกันโดยไม่ตั้งใจ"แบมบี้
"แกก็แค่สู้อย่าไปยอมก็พอเชื่อฉัน"แครอททำท่าต่อสู้
"หมูของฉันแบมเอามาเลย"แครอทที่นั่งเฝ้าหมูค่อยมองตลอดก็ต้องร้องเมื่อแบมขโมยมันไป
"ลงหม้อแล้วเท่ากับไม่มีเ้าของ"แบมบี้รีบเป่าหมูแล้วยัดมันเข้าปากไปทันที
หรือฉันจะตัดสินใจอยู่เมืองไทยไม่กลับไปที่นู่นดีนะที่ตรงนี้ยังมีเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานถึงแม้จะมีเพื่อนบินไปหาคอลวิดีโอหากันตลอดก็ตามไหนจะมีพี่เอยคุณพ่อ คุณแม่ แม่นมอีกแต่ถ้าเรายังแอบมีความรู้สึกที่มีต่อเขาอยู่ไม่มีทางลืมหรือตัดมันได้แน่ๆถ้ายังต้องเจอเขาบ่อยๆ
1K
