เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

สถานการณ์ตอนนี้ย่ำแย่ถึงขีดสุดไม่มีที่ให้ฉันกับทุกคนถอยออกไปได้เลย ทางฉันกับเจนนี่ยังดีที่รับมือกับ ฮอบก็อบลิน ถึงพวกมันจะรับมือได้ยากแต่ก็ยังดีกว่าราชาหมาป่าขนเทากับราชินีหมาป่าขนเทาเพราะพวกมันสามารถใช้ทักษะเฉพาะของราชาได้ยังไงละ
“ไม่ต้องห่วงฉันหรอกตอนนี้พวกนายตั้งใจรับมือพวกมันไปก่อน เพราะถ้าทุกคนพลาดไปยังไงฉันก็ต้องตายอยู่ดีเพราะฉะนั้นคิดหาจังหวะออกไปจากการปะทะครั้งนี้ให้ได้ก่อน”
“ลุค อลาโน่ คุณหนูพูดได้ถูกต้องตอนนี้ไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นแล้วรับมือกับพวกมันก่อน ไม่ต้องห่วงไปทางฉันจะปกป้องคุณหนูเอง”
“เอาแบบนั้นก็ได้ทางพวกเราจะรีบกำจัดเจ้าหมาป่าบ้านี้ให้หมดก่อนแล้วจะรีบไปช่วยคุณหนูทันที”
ลุคตอบรับกลับมาพร้อมกับสายตาที่ดุดันจ้องมองไปทางราชาหมาป่าขนเทาโดยไม่สนใจราชินีหมาป่าขนเทาที่เพ่งเล็งเขาเอาไว้
“อลาโน่ ฉันให้ราชินีตัวนั้นกับนายก็แล้วกันจะแต่งมันเข้าบ้านหรือเอาไปทำเป็นอาหารก็แล้วแต่นาย”
ดาบแห่งธรรมชาติต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิต จงสำแดงเดช!
ดาบสีเขียวเล่มใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของราชาหมาป่าขนเทาในระยะที่ไม่สามารถหลบได้มันฟาดฟันพลังทำลายอันรุนแรงลงไปในทันที คลื่นพลังมหาศาลบดขยี้ทุกอย่างในรัศมีหนึ่งเมตรที่ดาบได้ฟาดฟันลงไปทำให้ส่วนที่ถูกทำลายไปนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นควันลอยเต็มไปหมด
“เจ้าบ้า! ฉันไม่เอามันมาเป็นสัตว์เลี้ยงหรอกสัตว์ชั้นต่ำแบบนี้มันไม่คู่ควรให้ตระกูลที่มีทักษะในการฝึกสัตว์ที่โดดเด่นที่สุดแบบฉันด้วยซ้ำพวกมันก็เป็นได้แค่บันไดให้ฉันเหยียบก้าวข้ามขึ้นไปก็แค่นั้น”
ตุ๊กตากลล่าสังหาร
ร่างขนาดใหญ่ของตุ๊กตากลที่แตกต่างไปจากสิบตัวก่อนหน้านี้โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินมันก็พุ่งเข้าหาราชินีหมาป่าขนเทาในทันที พร้อมปล่อยหมัดที่มีพลังทำลายในตัวเองมุ่งไปที่การทำความเสียหายใส่จุดตายของมันแต่ว่าราชินีหมาป่าขนเทาก็ยังไม่ใช่ตัวตนที่จะถูกโจมตีได้ง่ายอุ้งเท้าของมันขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมห้าเท่ารับการโจมตีของตุ๊กตากลได้ทั้งหมด ราชินีหมาป่าขนเทาร้องคำรามน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความโกรธทำให้ร่างของมันขยายใหญ่ขึ้นสามเท่าจากเดิม
แรงกดดันแผ่ปกคลุมไปทั่วระยะสิบเมตรรอบตัวของมันทำให้ตุ๊กตากลเคลื่อนไหวได้ช้าลงกว่าเดิมเป็นเท่าตัว ราชินีหมาป่าขนเทามันพุ่งเข้ามาใกล้ตุ๊กตากลแล้วใช้อุ้งเท้าของตนเองโจมตีด้วยพละกำลังที่สามารถฆ่ามอนสเตอร์ที่อยู่แรงค์ E ได้อย่างสบาย ตุ๊กตากลรับมือกับมันได้อย่างยากลำบากพร้อมกับเกิดรอยแตกร้าวขึ้นไปทั่วทั้งตัวของมัน
“รับมือได้ยากกว่าที่คิดไว้อีกนะ สมแล้วที่เป็นราชาในแรงค์ F ที่มีความสามารถเทียบเท่าแรงค์ E”
อลาโน่พูดพร้อมปาดเหงื่อบนหน้าผากของตนเอง
ฝุ่นควันได้หายไปส่วนร่างของราชาหมาป่าขนเทาก็มาโผล่ด้านหลังของลุคมันใช้อุ้งเท้าขนาดใหญ่โจมตีเข้าไปที่ลุค แฝงไว้ด้วยทักษะแปลกประหลาดเฉพาะตัวของมันเอาไว้ด้วย กว่าลุคจะรู้สึกตัวลุคเองก็ไม่อาจหลบมันพ้นได้ทั้งหมดเขาโดนโจมตีเข้าใส่ช่วงเอวเต็มแรงทำให้เสียการทรงตัวกระเด็นไปจนกระแทกเข้ากับต้นไม้ที่อยู่ไกลออกไปห้าสิบเมตร
“ฉันก็คิดไว้แล้วมันไม่น่าจะง่ายอะไรขนาดนั้น แบบนี้สิถึงจะสนุกหน่อย”
ลุคมองไปที่บาดแผลของตนเองก็ทำให้เขาตกใจเล็กน้อย นี่มันทักษะที่ทำให้เลือดไหลไม่หยุด ตอนนี้สถานการณ์ของเขาย่ำแย่ที่สุดในนี้ไปแล้ว การที่ไม่สามารถรักษาบาดแผลได้มันจะมีผลในการต่อสู้ระยะยาวของเขาอย่างแน่นอนเพราะฉะนั้นต้องรีบจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด
คริ! คริ! คริ!
ฮอบก็อบลิน กระจายตัวล้อมฉันกับเจนนี่เอาไว้แค่นี่ก็สื่อได้อย่าชัดเจนแล้วว่าพวกมันจะไม่ปล่อยพวกเธอไปอย่างแน่นอน ทางด้านลุคกับอลาโน่หลังจากที่เปิดการต่อสู้ไปได้ไม่นานตอนนี้เองก็เริ่มอยู่ในสภาพย่ำแย่ไปแล้วพลังของราชาย่อมไม่อาจดูถูกได้จริงๆฉันได้แต่ภาวนาให้พวกเขาไม่เป็นอะไรไปซะก่อน
ถึงตัวฉันเองจะให้ความสนใจกับการต่อสู้ของลุคกับอลาโน่แต่ทางฝั่งตนเองก็ไม่สามารถวางใจได้ถึงแม้ว่า ฮอบก็อบลิน จะไม่มีพลังมหาศาลอย่างราชาหมาป่าขนเทากับราชินีหมาป่าขนเทาแต่พวกมันก็มีจำนวนที่มากกว่าถึงหกตัวทำให้ฉันกับเจนนี่ไม่สามารถประมาทพวกมันได้เลย
ฮอบก็อบลิน ส่งสัญญาณให้ฉันกับเจนนี่เป็นนัยๆว่า “ยอมจำนนซะเถอะ พวกเราไม่อยากทำร้ายพวกตัวเมีย แล้วยอมมาเป็นแม่พันธุ์ให้กับพวกเราก็อบลินเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุด แล้วพวกเราจะปฏิบัติกับพวกเธออย่างเท่าเทียม” เจ้าพวกนี้วันๆมันไม่คิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องพวกนี้เลยจริงๆ ใครมันจะบ้าพอตอบกลับไปประมาณว่า “ค่ะ ได้พวกเรายอมแล้ว” อะไรแบบนี้เหรอยิ่งไปตอบรับมันแล้วกลับไปที่รังของพวกมันก็จะถูกปฏิบัติไม่ต่างไปจากสิ่งของที่มีไว้ผสมพันธุ์ของพวกมันเท่านั้น
“เจนนี่ เจ้าพวกนี้มันน่าฆ่าให้ตายไปทั้งเผ่าจริงๆ”
ฉันพูดออกมาพร้อมกับส่งสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารออกไป
“อืม มันก็จริง พวกมันกล้ามากที่มาปฏิบัติกับผู้หญิงแบบนี้”
ฉันกับเจนนี่พวกเราในตอนนี้ล้วนเต็มไปด้วยความโกรธเพราะเมื่อก่อนมันก็มีหญิงสาวเผ่าเอลฟ์จำนวนไม่น้อยที่โดนฉุดไปในระหว่างการเดินทางกลายเป็นแม่พันธุ์ของพวกมันจนวาระสุดท้ายของชีวิต นั่นเป็นเหตุให้มันยิ่งเป็นตัวกระตุ้นให้ฉันกับเจนนี่ยิ่งเดือดดาลเข้าไปใหญ่
พวก ฮอบก็อบลิน เมื่อเห็นท่าทีที่พร้อมตายดีกว่ายอมจำนนของฉันกับเจนนี่ทำให้พวกมันเองก็เดือดดาลไม่แพ้กัน พวกมันมองหน้ากันส่งสัญญาณบางอย่าง จากนั้นพวกมันก็ลงมือพร้อมกันพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทางปิดกั้นทางหนีของฉันกับเจนนี่เอาไว้ ฉันเองก็คาดการณ์เอาไว้แล้วว่าเจ้าพวกนี้ต้องทำแบบนี้
อัญเชิญศาสตราวุธต้นกำเนิดวิญญาณแห่งธรรมชาติ – คันธนูแห่งรุ่งอรุณ
อากาศธาตุบริเวณโดยรอบสั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่คันธนูสีทองปรากฏออกมาตรงหน้าของฉันก่อนจะลอยเข้ามาหาจนมันมาอยู่ในมือของฉันในที่สุด ฉันไม่รอให้เสียเวลาดึงคันธนูแห่งรุ่งอรุณออกลูกธนูสีทองก็ปรากฏออกมาบนฟ้าจำนวนเท่ากับตัวของ
ฮอบก็อบลิน มันพุ่งลงไปยังพวกมันอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่จะสัมผัสรับรู้ได้ ลูกธนูสีทองทุกดอกเข้าเป้าหมายแต่มันก็ทำได้แค่สร้างความเสียหายเล็กน้อยให้กับพวก ฮอบก็อบลิน พร้อมกับผลักพวกมันออกไปสิบเมตร
“ฉันว่าแล้วมันต้องไม่ได้ผลข้อสงสัยของฉันถูกจริงๆด้วย เจ้าพวกนี้มันไม่เหมือนกับ ฮอบก็อบลิน ปกติเลย ถ้าเป็นพวกมันตามปกติแล้วละก็โดนไปขนาดนั้นไม่ตายก็พิการไปแล้วแต่นี่แม้แต่บาดแผลใหญ่ๆสักที่ก็ไม่มี”
“คุณหนูพูดถูกต้อง ขนาดมอนสเตอร์แรงค์ E เมื่อโดนเข้าไปยังมีบาดแผลใหญ่ๆสักที่หนึ่งแต่นี่มันไม่เป็นอะไรเลย อาวุธที่เป็นคนในตระกูลหัวหน้าเผ่าเท่านั้นที่เรียกใช้ได้มันมีพลังทำลายมากกว่าปกติอยู่แล้ว เห็นได้ชัดว่าพวกมันต้องมีเบื้องหลังบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากลแน่”
“ลุค อลาโน่ กลับมารวมกันก่อนพวกนี้มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเรารับมือได้แล้ว”
เมื่อลุคกับอลาโน่ได้ยินเสียงเรียกของฉันก็ล่าถอยกลับมารวมกันโดยที่มีทั้งราชาหมาป่าขนเทากับราชินีหมาป่าขนเทาอีกด้านก็มี ฮอบก็อบลิน อีกหกตัวล้อมพวกเขาทั้งสี่คนเอาไว้ สภาพของลุคกับอลาโน่ย่ำแย่มากๆบาดแผลเหวอะหวะเต็มไปทั่วทั้งร่างของพวกเขาทั้งสอง
“คุณหนูท่านคิดจะทำอะไร?”
ลุคถามด้วยความสงสัย
“ทั้งหมดที่พวกเราโดนพวกมันล้อมในตอนนี้ ฉันคิดว่าต้องมีคนจัดฉากเรื่องนี้ขึ้นมาและมันก็มุ่งเป้ามาที่เผ่าเอลฟ์ของพวกเรา มันทำให้ฉันเองคิดมาโดยตลอดตั้งแต่เริ่มมาแล้วเพราะพวกมันไม่มีทางที่จะโจมตีเข้าขาพร้อมกันได้สมบูรณ์ขนาดนี้ พวกมันต่างเผ่าพันธุ์กลับเข้าขากันได้ดีจนน่าตกใจและยังไม่ผิดใจกันอีกขนาดเพื่อนรักที่อยู่ด้วยกันยังยากกว่าจะปรับตัวเข้าหากันแต่พวกมันนับเป็นแค่คนแปลกหน้าของกันและกัน ไม่คิดว่ามันแปลกบ้างเหรอ?”
“ที่คุณหนูพูดมาก็ถูกต้องแล้ว ฉันเห็นด้วยกับเรื่องนี้เพราะเดิมทีแล้วสองเผ่านี้มันเป็นศัตรูกันแต่มันไม่มีการหลุดกรอบโจมตีกันและกันเลย อีกทั้งยังเข้าขากันได้ดีมากราวกับคนที่ต่อสู้ร่วมกันมานานกว่าสามปี”
อลาโน่พูดสนับสนุนขึ้นเพราะมันก็เป็นความจริงที่ว่าสองเผ่าพันธุ์นี้เป็นศัตรูกันโดยธรรมชาติ เพราะความสง่างามของหมาป่าขนเทายังไงก็ไม่มีทางเข้ากันได้กับความต่ำทรามของพวกก็อบลินโดยเด็ดขาด ยิ่งมาบอกว่าร่วมมือกันนี่ยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่
แปะ! แปะ! แปะ!
เสียงปรบมือที่ราวกับชมการแสดงก็ดังขึ้นจากรอบทิศทาง กลิ่นอายที่คุ้นเคยแบบนี้ฉันไม่มีวันที่จะจำผิดไปได้นั่นก็คือกลิ่นอายของมนุษย์ มนุษย์ชุดดำกว่ายี่สิบคนเดินออกมาจากเงามืด ในตอนแรกพวกเขาคิดจะเฝ้ามองดูการตายของ เซล่า เจนนี่ ลุค และอลาโน่ ที่เป็นถึงเด็กอัจฉริยะรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าเอลฟ์อย่างช้าๆแต่ก็คำนวณผิดพลาดไปเล็กน้อยจนทำให้ถูกพวกเด็กกลุ่มนี้ล่วงรู้แผนการทั้งหมด
“สมแล้วที่เป็นถึงหัวหน้าเผ่าคนต่อไปสามารถวิเคราะห์การกระทำของพวกเราได้ก่อนที่จะตาย”
“พวกแกเป็นใคร อยากเปิดสงครามระหว่างเผ่ารึยังไงกัน”
“ฮ่า ฮ่า นี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ก็เพราะพวกเราทั้งหมดอยากทำสงครามนะสิแล้วมันจะทำไม?”
ฉันเองรวมถึงทุกคนต่างตกใจกับสิ่งที่ได้ยินไม่คิดว่าในหมู่มนุษย์จะมีพวกแบบนี้อยู่ด้วย ทำไมพวกมันต้องการก่อสงคราม เมื่อสามร้อยปีก่อนมันไม่ใช่บทเรียนที่ดีให้กับพวกมันหรอกเหรอ? ก็เพราะตอนนั้นสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ปะทุขึ้นทำให้เกิดการสูญเสียมากมายหลายเผ่าต้องสูญสลายไปตลอดกาล
ความเสียหายกระทบไปถึงรากฐานของทุกเผ่าพันธุ์กว่าสงครามทั้งหมดจะยุติได้นั้นก็เป็นเพราะสนธิสัญญาระหว่างผู้กล้าจากแต่ละเผ่าตกลงทำกันขึ้นมา ไม่เช่นนั้นก็คงไม่มีเผ่าใดหลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไปแล้ว
“ฉันเบื่อแล้ว รีบทำให้มันจบๆไปเถอะ มันน่ารำคาญนะที่ต้องมาสนทนากับคนที่ตายไปแล้ว”
เสร็จสิ้นคำพูดของมนุษย์ชุดดำ ราชาหมาป่าขนเทากับราชินีหมาป่าขนเทาก็กระโจนเข้าหาพวกเขาทั้งสี่พร้อมกับพวก ฮอบก็อบลิน เองก็เช่นกันพวกมันก็พุ่งเข้าเพื่อปิดทางหนีคราวนี้พวกมันทั้งหมดต่างใช้ทักษะที่แรงที่สุดของตนเองคาดว่าพวกมันคงตั้งใจปิดฉากการต่อสู้ครั้งนี้ในทันที.......... . .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 แผนที่วางเอาไว้เพื่อก่อสงคราม

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 แผนที่วางเอาไว้เพื่อก่อสงคราม

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้