ผู้กล้าอย่างผมจะเอาอะไรไปสู้กับจอมมาร (thai gangster boy agansist tyrant)

    ตอนที่ 2 แม่นม

      ในวันหนึ่งตอนอายุ 5 ขวบที่ผมเริ่มจะจำความได้ และลืมเลือนเ๱ื่๵๹ราวในอดีตชาติของตัวเองอยู่นั้น

    แต่แล้วผมก็รู้สึกคันหูขึ้นมา ผมเอามือเขี่ยหูไปมาและคิดว่า

    "โลกใบนี้ไม่มีนวัตกรรมที่เรียกว่าไม้เขี่ยหูหรือไงกันนะ ...คันหูไม่ไหวแล้วโว้ยย"

    "คุณชายน้อยคะ อย่าทำพฤติกรรรมไม่เหมาะสมแบบนั้นซิคะ" แม่ของผมกล่าวตักเตือน

    แมรี่ ไม่ทราบนามสกุล อายุประมาณยี่สิบต้นๆ

    เธอเป็๞ผู้หญิงที่สวยและสง่างามคนหนึ่ง เท่าที่ผมเคยเห็นมา 

    แต่เธอเอาแต่เรียกผมว่าคุณชายๆ กิจกรรมยามว่างของเธอนอกจากดูแลผมแล้วก็ถักไหมพรม

    ตอนนี้เธอกำลังถักถุงเท้าไหมพรมอันจิ๋วๆให้ผมอยู่ ผมเป็๞เด็กที่ได้รับความรักที่ดี

    "ม้าม๊าาาา"ผมวิ่งเตาะแตะไปกอดขาเธอตามประสาเด็กน้อย

    "คุณชายต้องทำตัวให้น่ารักกว่านี้ซักหน่อยเพราะเดี๋ยวแม่จริงๆเขาจะไม่รักคุณชายเอานะคะ

    "มาม๊าา"ผมพูดภาษาของโลกนี้ได้แค่คำเดียว รู้สึกงงงวยเล็กน้อย

    เด็กตัวน้อยขมวดคิ้วนิดๆ


    "ม้าม๊าาหม่ำๆ"

    คุณชายอายุ 5ขวบแล้วนะคะ ทำไมยังพูดไม่ได้อีก"

    เธอถอนหายใจเบาๆ และอุ้มผมขึ้นมากอด

    "ฟังนะคะ ดิฉันเป็๲แม่นมของคุณ และอาจจะโดนกล่าวโทษได้ว่าเลี้ยงคุณชายได้ไม่ดี

    ที่คุณชายยังพูดไม่ได้เป็๞เพราะปัญหาด้านสุขภาพของดิฉัน"

    "ม้าม๊าา" ผมเอื้อมมือไปจับหน้าเธอ

    อะไรคือแม่นม ไม่เห็นเข้าใจเลย....มันเป็๞คำศัพท์เฉพาะของโลกนี้หรือวะ

    ที่หมายความว่า แม่ผู้มีพระคุณเพราะมีน้ำนมให้ลูกได้ดื่มกินหรือเปล่า

    "ไหนลองพูดคำว่า ป๊ะป๊า ซิคะ" 

    "หม้าม้า"

    "คุณพ่อของคุณชายจริงๆแล้วเป็๞บุคคลที่ยิ่งใหญ่มากนะคะ"

    "หม้าม้า หม่ำๆ"

    หมายถึงะพ่อที่ไม่เคยเลี้ยงลูก ไม่เคยโผล่หน้ามาให้ผมเห็นนะเหรอ 

    พ่อแบบนั้นเป็๲พ่อที่ไม่ดีหรอก

    แล้วจะยังมี พี่ ไหนลองพูดคำว่าพี่ซิคะ

    โถ่เอ้ย ผมสบถออกมาเป็๲เสียง

    "หม้าม้า" "

    หมอคนไหนๆก็รักษาพัฒนาการของคุณชายไม่ได้

    หรือคุณชายจะพูดไม่ได้แล้วจริงๆ

    เดี๋ยวคุณชายต้องไปเรียนกับเหล่าพี่ๆแล้วนะคะ ถึงตอนนั้นจะต้องลำบากแน่ๆค่ะ

    เรียนเหรอ ผมไม่ชอบการเรียนหรอก แต่ออกไปวิ่งเล่นกับเพื่อนบ้างก็ดี

    อยู่แต่ในห้องแบบนี้ ผมมองไปรอบๆที่เป็๲ห้องเด็กหรูหราโอ่โถงห้องหนึ่ง

    เดาได้ว่าผมได้เกิดเป็๞ลูกคนรวย แต่แมรี่คงเป็๞เมียเก็บของใครซักคน

    นานๆทีแมรี่ถึงจะอุ้มผมไปตากแดดที่สนามหญ้า ที่มีสาวใช้เดินไปเดินมา

    หวังว่าจะไม่มีใครมากำจัดผมทิ้ง

    เพราะเหตุผลด้านการเมืองอะไรแบบนั้นเหมือนในหนังหรอกนะ

    ขอเสวยสุขสักครั้งเถอะชาตินี้