ณ าเวทย์ครั้งที่ 1
"เฮ้อ...อยากอยู่อย่างสงบเสียจริง เหตุใดโลกนี้ต้องมีาเช่นนี้ด้วย" ชายหนุ่มเรือนผมสีเงิน ตาสีทองสว่างส่องประกายและชุดจอมเวทย์อันยิ่งใหญ่ที่แปดเปื้อนเืสีเืหมู และในขณะที่พูดนั้น เขาก็นั่งอยู่บนกองศพของศัตรูที่เป็เผ่าปีศาจนับหมื่น
"เฮ้อ...เ้าปีศาจพวกนี้ก็แสนโง่เขลา ทั้งที่ยังไงก็สู้ไม่ได้แต่ก็ยังทำ ประกาศาซะดิบดีแต่กลับตายเสียงั้น" ชายหนุ่มพูดพลางก้มมองศพของศัตรูที่เขาได้กำจัดไป
"ท่านจอมเวทย์อาทารอส! ขอบคุณมาก!" นักรบผู้หนึ่งได้เอ่ยเสียงดังกล่าวขอบคุณกับชายหนุ่ม ทำให้ชายหนุ่มหันหน้าไปมองเพื่อตอบสนองการได้ยินชื่อ 'อาทารอส' ซึ่งเป็ชื่อของเขา
"เหตุใดจึงต้องขอบคุณ เป็ฝ่ายเดียวกันก็ต้องช่วยเหลือกัน" อาทารอสพูดขึ้นพลางยิ้มให้กับนักรบหนุ่มที่เอ่ยขอบคุณเขาแล้วะโลงมาจากกองศพ
"มิคาเอล เป็อย่างไรบ้าง?" อาทารอสได้เอ่ยถาม ทำให้ชายหนุ่มโผล่ออกมาทันที
"กระผมได้ทำการสำรวจหาศัตรูที่รอดชีวิตแล้ว สรุปคือไม่มีขอรับ แต่ดูจากร่องรอยแล้วศัตรูบางส่วนน่าจะหลบหนีไปแล้ว" ชายหนุ่มที่มีชื่อว่า 'มิคาเอล' ได้รายงานสิ่งที่เขาได้ไปสำรวจตาใที่นายของเขาสั่ง
"งั้นรึ...(แสดงว่ามันยังไม่จบสินะ...)" อาทารอสพูดพลางนึกคิด
"แล้วอีก 4 คนล่ะ? เหตุใดจึงยังไม่มา?" อาทารอสที่ไม่เห็นลูกน้องอีก 4 คนที่มีเืของเขาหมุนเวียนอยู่ได้ถามมิคาเอล 1 ในลูกน้องซึ่งเป็นักเวทย์ที่เป็องค์รักษ์(จริงๆเป็องค์รักษ์หมดทั้ง 5 คน และทั้ง 5 คนเกิดมาจากเืของอาทารอส)
"4 คนนั้นกำลังจะม-----"
"พวกข้ามาแล้วขอรับ/เ้าค่ะ" มิคาเอลที่ยังพูดไม่จบ อีก 4 คนก็มาพอดี
"มาแล้วรึ เอเรน่า ฮาลนาโอ้ คาอาเนล ทาคาอัส" อาทารอสได้เอ่ยชื่อของทั้ง 4 คนพลางมอง
"ขอรับ/เ้าค่ะ!" ทั้ง 4 เอ่ยพร้อมกันแล้วเริ่มรายงานในงานที่ได้รับสั่ง
"ข้าได้ไปสำรวจผู้าเ็ของนักรบของเรา พบว่าส่วนน้อยาเ็เล็กน้อย ส่วนใหญ่าเ็สาหัส แต่หน่วยฮีลกำลังรักษาอยู่เ้าค่ะ" เอเรน่าพูดรายงานพลางมองนายของเธอ
"กระผมได้ไปสำรวจรอยเท้าของพวกปีศาจดู พบว่ามีจำนวนประมาณ 10 ตัวหลบหนีไปทางป่ามายาขอรับ" คาอาเนลพูดรายงานต่อจากเอเรน่า
"กระผม...เอ่อ...." ฮาลนาโอ้พูดพลางนึกคิดในคำสั่งที่นายของเขา
"ข้ามิได้ให้เ้าไปสำรวจนะ ข้าจำได้ว่าให้เ้าไปช่วยรักษาพวกนักรบมิใช่รึ?" อาทารอสพูดขึ้นพลางเอียงคอมองฮาลนาโอ้
"...จริงด้วย" ฮาลนาโอ้พูดขึ้นในตอนที่เพิ่งนึกได้ก่อนที่จะวิ่งไปที่หน่วยฮีลแต่โดนเอเรน่าเอาขาของเธอขัดขาของเขาเสียก่อน
"เ้าบ้า ตอนนี้หน่วยฮีลรักษากันเสร็จแล้ว เหลือแค่พวกที่กระดูกหักเท่านั้น" เอเรน่าพูดพลางกอดอกมองฮาลนาโอ้
"จริงรึ?"
"จริง อย่าลืมสิว่าเ้าโง่-_-" เอเรน่าพูดพลางมองฮาลนาโอ่ด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย
"ข้าไม่ได้โง่!" ฮาลนาโอ้พูดค้านในคำพูดของเอเรน่า
"ต้องใช่สิ! ก็เ้าชอบซุ่มซ่ามมิใช่รึ?" เอเรน่าค้านกลับ
"ไม่ใช่! แล้วข้าไม่ได้ซุ่มซ่าม! ที่ข้าชอบล้มบ่อยๆก็เพราะเ้าชอบขัดขาข้าอยู่เรื่อยมิใช่รึ!?"
"ยังไงก็โง่อยู่ดี~~" เอเรน่าพูดขึ้น ดูเหมือนว่าคำพูดของฮาลนาโอ้จะไม่ได้เข้าหูเธอเลย
"ไม่ใช่!"
"ใช่!"
"ไม่ใช่!"
"ใช่!"
"ไม่ใช่!"
"ใช่!"
"โอ้ย! พอได้แล้ว! ข้ายังไม่ได้รายงานเลยเนี่ย!" ทาคาอัสพูดเสียงดัง ทำให้ฮาลนาโอ่กับเอเรน่าหยุดเถียง
"...." ฮาลนาโอ้กับเอเรน่าที่หยุดเถียงกันก็เงียบอย่างกับป่าช้า และเหมือนว่าหูแมวที่จะมีบางครั้งจะโผล่ออกมา
(น่ารัก...) อาทารอสคิดขึ้นพลางขำเบาๆพลางเอ่ยพูดกับทาคาอัส
"เอ้า เ้าจงรายงานในสิ่งที่ข้าสั่งไปสิ"
"ขอรับ! กระผมได้ไปดูผู้ใช้เนตรที่ยังรอดชีวิตที่อยู่ฝ่ายเดียวกับเรา พบว่าเหลือแค่ 5 คน และเนตรที่เหลือคือ เนตรศัตราวุธ,เนตรดารา,เนตราาเทพและเนตราามารขอรับ" ทาคาอัสพูดรายงาน
(เหลือน้อยตามที่คิดไว้เลย...แต่ก็ไม่คิดว่าจะน้อยถึงเพียงนี้...) อาทารอสคิดในใจ
"...ทำเช่นไรถึงจะได้อยู่อย่างสงบ..." อาทารอสพูดขึ้นมาเบาๆแต่พวกลูกน้องของเขากลับได้ยินชัดเจน
"อืม...เกิดใหม่ไหมขอรับ?" ด้วยคำพูดของฮาลนาโอ้ ทำให้ทั้งอาทารอส,เอเรน่า,มิคาเอลและทาคาอัสต่างตกตะลึ้ง
"....ก็จริง เกิดใหม่ซะก็สิ้นเื่!" อาทารอสพูดพลางเอามือขวามาทุบมือซ้ายเบาๆอย่างนึกออก
"ข้าฉลาดใช้ไหมล้า~" ฮาลนาโอ้พูดพลางเชิดหน้าเพื่อทำให้ดูสง่า
"เ้าจะฉลาดก็ตอนนี้แหละ แล้วก็เ้าทำแบบนั้นก็ไม่ได้ทำให้เ้าดูมีสง่าราศีเลยนะ" เอเรน่าพูดขึ้น ทำให้แทงใจฮาลนาโอ้ไปเต็มๆ
"5555555 งั้นข้าขอไปเกิดใหม่แล้วกัน" อาทารอสะเิหัวเราะออกมาก่อนที่จะพูดขึ้น
"งั้นข้าไปด้วย!"
"ข้าด้วย!"
"ข้าด้วย!"
"ข้าด้วยเ้าค่ะ!"
"กระผมด้วย!"
ทั้ง 5 คนพูดเป็เสียงเดียวกัน
"ไม่ล่ะ ข้าไปคนเดียวพอแล้ว อีกอย่างเวทย์นี้ใช้ได้แค่คนเดียว" อาทารอสพูดพลางลูบหัวลูกน้องทั้ง 5 ของเขาที่ได้ชื่อว่าเป็ 'นักเวทย์ราชันทั้ง 5' ที่เอาแต่ฟังคำพูดของเขาคนเดียว
"..." ทั้ง 5 เงียบ จะดีใจที่นายของพวกเขาลูบหัวก็ไม่เชิง หรือจะเศร้าที่นายของพวกเขาจะไปเกิดใหม่ก็ไม่รู้
"งะ งั้น พวกข้าจะได้เจอท่านอีกไหม?" เอเรน่าถามขึ้นอย่างสั่นๆ
"หึ เรน ยังไงก็ได้เจอกันอยู่แล้วมิใช่รึ" อาทารอสพูดพลางยิ้มให้เอเรน่า
(ลูกน้องของข้ามีชื่อย่อ แต่ข้าไม่มีชื่อย่อนี่ก็น่าเศร้านะเนี่ย...) อาทารอสคิดพลางมองเอเรน่า
"แน่นะเ้าคะ?"
"แน่สิ เ้าก็รู้ว่าข้าไม่เคยโกหก" อาทารอสพูดอีกครั้งเพื่อให้เอเรน่าแน่ใจ
"เ้าค่ะ!" ในที่สุดใบหน้าที่เศร้าของเอเรน่าก็ยิ้มออกมา
"งั้นข้าไปล่ะนะ เรน ฮาล คาเนล ทาอัส มิกะ" อาทารอสพูดขึ้นพร้อมกับเริ่มใช้เวทย์
"โชคดีนะขอรับ!/เ้าคะ!" ทั้ง 5 พูดพลางยิ้มทั้งน้ำตา
(...ก็ดีกว่าเห็นน้ำตาอย่างเดียวแล้วกัน) อาทารอสคิดพลางร่ายเวทย์ทันที
" ดวงดารามีหลายดวง ยุคสมัยแต่ละยุคนั้นช่างแตกต่าง อารยธรรมแตกขนานออกไป เมื่ออยากเกิดใหม่ จำเป็ต้องตายเสียก่อนจึงจะได้เกิดอีกครั้ง ยกเว้นผู้ที่ได้ยกย่องเป็จอมเวทย์เท่านั้นจึงจะสามารถเกิดใหม่ได้โดยไม่ต้องตาย " อาทารอสพูดคำร่ายจบ วงเวทย์ขนาดใหญ่หลายชั้นก็ปรากฏอยู่บนหัวของเขาทันที
"อ้ะ ท่าน! กระผมลืมบอกว่ามีอยู่คนนึ----" ทาคาอัสพูดขึ้นเหมือนเขาเพิ่มนึกได้
"" อาทารอสไม่ได้ฟังคำพูดของทาคาอัสเลย เป็เพราะว่าถ้าวกแวกเมื่อไร เวทย์ก็จะคลายและทำให้คนใช้เวทย์นั้นถึงกับเกือบตายได้เลย
"เดี๋ยวท่า-----" ทาคาอัสพยายามพูดให้ดังขึ้นแต่ก็ไร้ผล
"[เริ่มได้!]" พูดจบแสงสีขาวก็เข้าไปปกคลุมตัวอาทารอสและหายไปพร้อมกับร่างของเขาในที่สุด
"เ้าจะพูดอะไรรึ ทาคาอัส" มิคาเอลเอ่ยถามทาคาอัส
"ข้าจะบอกท่านอาทารอสว่า มันมีคนนึงที่สามารถใช้เนตรได้ทุกเนตรเลย" เมื่อคำพูดของทาคาอัสพูดจบ ทั้ง 4 คนก็ตะลึ้งกัน
"ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี่ล่ะ!? ท่านอาจจะเกิดไปเป็คนในตระกูลของคนนั้นก็ได้!" เอเรน่าพูดเสียงดังพลางเขย่าตัวทาคาอัสแรงมาก
"เลิกเขย่าได้แล้ว! ตอนแรกข้าก็หาโอกาสจะบอกอยู่แต่พวกเ้าก็จะเข้ามาขวางทุกที" ทาคาอัสผลักเอเรน่าเบาๆแล้วจัดชุดให้เรียบร้อย
"ข้าขอให้มีคนมาบอกท่านนะเ้าคะท่านอาทารอส" เอเรน่าพูดพลางพนมมืออธิษฐาน
ทางอาทารอสที่อยู่ในห้วงเวลา
(ว่าแต่....เ้าทาอัสจะพูดอะไรนะ?) อาทารอสคิดพลางปล่อยให้ตัวของเขาไหลไปตามกระแสของเวลา
(ช่างเถอะ ตอนนี้ต้องสนเื่ตรงหน้าก่อน) คิดจบ อาทารอสก็ไหลไปไกลจนใกล้จะถึงประตูแห่งการเกิดใหม่