
ตอนที่47 ป่ะ…อาบน้ำด้วยกัน
ฉันสะดุ้งตกใจตื่นเมื่อรู้สึกว่ามีปลายนิ้วมาเกลี่ยไล้ที่พวงแก้มของฉัน พอลืมตาขึ้นมาก็พบกับพี่แจสเปอร์ เขานั่งอยู่กับพื้นข้างๆ โซฟาที่ฉันนอน วางปลายคางไว้บนแขนอีกข้างหนึ่งกำลังมองมายังฉัน ระยะห่างจากใบหน้าของเราทั้งคู่ห่างเพียงฝ่ามือกั้นเท่านั้น
“พี่แจสเปอร์!”
ฉันดีดตัวลุกขึ้นนั่งพลางใช้มือสางผมที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่เข้าทาง
“ทำไมเมื่อคืนเธอถึงได้หนีมานอนที่นี่”
เขาถามฉันด้วยใบหน้าเรียบเฉย นี่เขาไม่รู้จริงๆ หรือว่าจะแกล้งฉันกันแน่
“ก็ทุกวันมินนี่ก็นอนตรงนี้อยู่แล้วนี่คะ” ทำไมกันนะฉันถึงได้รู้สึกประดักประเดิดยามสบตากับเขาได้มากมายถึงเพียงนี้ ในขณะที่พี่แจสเปอร์ยังคงทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เธอก็รู้นี่ว่าตอนนี้ไม่มีอะไรเหมือนเดิมแล้ว…มินนี่”
สายตาที่เขามองมายังฉันราวกับมีเปลวไฟคุกรุ่นอยู่ในนัยน์ตาคู่นั้น แล้วมันก็ทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ อย่างประหลาด เมื่อดันหวนนึกไปถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องนอนจนต้องเสหลบตาพี่แจสเปอร์ไปอีกทาง แต่ก็ไม่อาจหลีกหนีเขาได้พ้น พี่แจสเปอร์ลุกขึ้นมานั่งเบียดกับฉันบนโซฟาแล้ววาดวงแขนมาโอบรัดร่างฉันเอาไว้
“มินนี่”
คนเอาแต่ใจจับปลายคางของฉันให้หันหน้ามาเผชิญกับเขา โดยที่ไม่รู้สักนิดว่าฉันกำลังอายมากมายขนาดไหน
“คะ”
ฉันกลอกตาไปมา อ้อมกอดของเขาทำให้รู้สึกอบอุ่นจนร้อนฉ่าและไร้ทางหนี
“ตั้งแต่วันนี้เธอต้องเข้าไปนอนกับฉันในห้องนั้น”
“ว่าไงนะคะ”
“อยู่ใกล้แค่นี้ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอไง”
“แต่…”
“ห้ามมีข้อแม้เด็ดขาด” ฉันอ้าปากไม่ทันจะพูดได้จบประโยคก็ถูกเขาตัดบทเอาดื้อๆ
“เมื่อคืนพี่แจสเปอร์เมามาก”
ฉันกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ สภาพของเขาเมื่อคืนสามารถทำอะไรลงไปได้โดยที่ไม่คิดทบทวนให้ดีซะก่อน บางทีความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ของเราสองคนเมื่อคืนนี้ มันอาจะเป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบซึ่งมีแอลกอฮอล์เป็นแรงกระตุ้น… ก็เท่านั้น พอคิดแบบนี้ขึ้นมาหัวใจของฉันมันก็รู้สึกแปลบๆ หน่วงๆ
“แล้วยังไง?”
พี่แจสเปอร์ขมวดคิ้วมุ่น
“ก็เวลาคนเราเมาสามารถทำอะไรก็ได้ โดยที่ไม่มีสติไงคะ”
“ยัยทึ่มมินนี่”
เขาทำเสียงดังขึ้น พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันทีละน้อยจนปลายจมูกโด่งเกือบจะชนจมูกของฉันอยู่แล้ว
“เมื่อคืนฉันอาจจะเมามากก็จริง แต่ฉันยังมีสติครบถ้วนสมบูรณ์ทุกอย่างและถ้าผู้หญิงที่อยู่กับฉันเมื่อคืนในห้องนั้นไม่ใช่เธอ เรื่องมันก็จะไม่เกิดขึ้นแบบนั้น” มือข้างหนึ่งของเขาประคองศีรษะของฉันโน้มลงไปซบที่บ่าของเขา ไออุ่นจากร่างกายเขาสัมผัสอ่อนโยนที่ฉันได้รับมันทำให้รู้สึกดีเหลือเกิน
แต่เอ๊ะ! สิ่งที่เขาพยามยามบอกมันหมายความว่ายังไง… งั้นเหรอ
“มินนี่ เธอเป็นของฉันแล้วนะ ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องและดูแลเธอ”
จู่ๆ น้ำตาของฉันก็รินไหลออกมาอย่างไม่มีเหตุผล ฉันกอดพี่แจสเปอร์แน่นจนรู้สึกได้ชัดเจนถึงจังหวะการเต้นของหัวใจเขา หัวใจของเราสองคนแนบชิดกัน
“ขอบคุณมากนะคะ นอกจากคุณพ่อแล้วมินนี่ก็มีเพียงแค่พี่แจสเปอร์เท่านั้น”
ฉันเกือบหาน้ำเสียงของตัวเองไม่เจอตอนเอ่ยคำนั้นออกไป ในอกมันรู้สึกตื้นตันยินดีและสุขจนท่วมท้น พี่แจสเปอร์ลูบหัวของฉันเบาๆ เพิ่งจะรู้ตอนนี้เองว่าเวลาถูกผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่คนในครอบครัวลูบหัวแบบนี้มันทำให้รู้สึกดีชะมัด
“ถ้าคิดแบบนั้นจริงต่อไปเธอก็ต้องเชื่อฟังฉันให้มากๆ เข้าใจไหม”
“เข้าใจค่ะ”
“ดีมากเด็กน้อย งั้นมาเริ่มจากเธอกับฉันเข้าไปอาบน้ำด้วยกันก่อนดีไหม”
ห๊า!
“พี่แจสเปอร์พูดว่าอะไรนะคะ”
ฉันผละออกจากเขาอย่างอัตโนมัติ
“ไปอาบน้ำด้วยกัน ฉันอยากได้คนถูหลังให้”
พี่แจสเปอร์ยิ้มกรุ้มกริ่ม ในขณะที่ฉันส่ายหัวดิก
ไม่นะ ม่ายยยยยยย…..