กริ๊งงงง...กริ๊งงงง...
เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของต้นบุญดังขึ้น ชายหนุ่มจึงได้ยื่นมือไปรับสาย ส่วนเจนเนตรนั้นเดินออกจากห้องไปอย่างรู้งาน
“สวัสดีครับ ต้นบุญพูดครับ”
(สวัสดีครับ คุณต้นบุญ ยินดีด้วยนะครับ แหม..แต่งงานทั้งที ไม่บอกกันเลยนะ ผมจะได้ไปแสดงความยินดีด้วย) ปลายสายเป็ธันวา เพื่อนเที่ยวแนวเดียวกันที่ตั้งใจโทรมาแสดงความยินดีหลังจากที่ได้รู้ข่าว
“ไม่เป็ไรครับ เอาไว้โอกาสหน้า ผมจะจัดงานแก้ตัวให้อีกครั้งละกันนะครับ” ต้นบุญตอบติดตลก
(ฮ่าฮ่า คุณก็พูดเป็เล่น ถ้าเ้าสาวหมาด ๆ มาได้ยินเข้าจะเป็เื่เอานะ)
“ไม่มีอะไรหรอกครับ แต่ยังไงก็ขอบคุณคุณธันมากนะครับที่โทรมา บ่ายนี้ผมว่าจะไปหาคุณอยู่พอดี คุณธันว่างหรือเปล่าครับ”
(ไม่ว่างก็ต้องว่างอยู่แล้วครับ คุณต้นบุญจะมาทั้งที เดี๋ยวผมเคลียร์คิวรอเลย พาเ้าสาวป้ายแดงของคุณมาด้วยสิ ผมจะได้ถือโอกาสเลี้ยงฉลองให้เสียเลย ชดเชยที่ไม่ได้ไปร่วมงานเมื่อคืน)
“หึหึ ขอบคุณครับ เอาไว้คุยกันตอนเจอละกัน ผมคงถึงที่นั่นสักบ่ายสามนะครับ”
(ได้ครับ แล้วเจอกัน)
ต้นบุญวางสายจากธันวา เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นทันที ชายหนุ่มจึงยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูอีกครั้ง
(บอสคะ คุณสุเทพอยู่ในสาย แจ้งว่าจะโทรมาแสดงความยินดีเื่ที่บอสแต่งงานค่ะ) เสียงหวานจากเลขานุการสาวหน้าห้องส่งเสียงผ่านสายมาบอก
“โอนเข้ามาได้ แต่แค่รายนี้พอนะ ต่อไปไม่ต้องโอนสายแสดงความยินดีพวกนี้เข้ามาให้ผมอีก” ชายหนุ่มสั่งกำชับเจนเนตร ก่อนจะรับ่สายของซัพพลายเอ่อร์มาคุยต่อ
และก็เป็อย่างที่ต้นบุญคาดการณ์เอาไว้ ยังมีอีกหลายสายที่้าจะโทรเข้ามาแสดงความยินดีกับเขาสำหรับข่าวการแต่งงาน ทำให้เจนเนตรต้องรับโทรศัพท์มือเป็ระวิง และนอกจากโทรศัพท์แล้ว ตัวเป็ ๆ ก็มาด้วย สาว ๆ ที่หมายปองในตัวต้นบุญ บางคนก็มาถึงบริษัท เพราะ้าจะเคลียร์ข้อสงสัยในข่าวที่มีขึ้น จึงต้องเป็หน้าที่ของเลขานุการอย่างเจนเนตรอีกเช่นกัน
“เ้านายเธออยู่ไหน?” เป็เสียงจากดวงฤดี ไฮโซสาวที่เดินเฉิดฉายมุ่งหมายมาที่หน้าห้อง CEO (Chief Executive Officer) ของบริษัท เนเจอร์ โซน อีควิปเม้นท์ จำกัด ซึ่งมีเจนเนตรนั่งอยู่หน้าห้อง
“อยู่ในห้องค่ะ”
เมื่อได้คำตอบจากเลขานุการ ดวงฤดีก็ไม่พูดอะไรต่อ แต่จะเดินไปเปิดประตูห้องทันที จนเจนเนตรต้องรีบเข้าไปขวางเอาไว้แทบไม่ทัน
“เข้าไม่ได้นะคะคุณดวงฤดี บอสทำงาน ห้ามรบกวน ไม่ว่าใครก็ไม่ได้ทั้งนั้นค่ะ” เจนเนตรพูดในขณะที่กางแขนกั้นขวาง ไม่ให้ไฮโซสาวไม่ได้รับเชิญเปิดประตูห้องเ้านายของเธอได้
“ใครพวกนั้น ไม่ใช่ฉัน ฉันเป็ข้อยกเว้น”
ดวงฤดีเองก็พยายามจะผลักเลขานุการหน้าห้องออกไปให้พ้นทาง
“ไม่มีข้อยกเว้นทั้งนั้นค่ะ เชื่อฉันนะคะ คุณกลับไปก่อนเถอะ เพราะถ้าคุณไม่ฟังกัน ฉันคงต้องให้ รปภ. มาเชิญคุณออกไปนะคะ”
“นี่เธอกล้าดียังไง จะเอารปภ. มาไล่ฉันอย่างนั้นเหรอ ฉันจะฟ้องคุณเล็ก ออกไปเดี๋ยวนี้นะ”
ดวงฤดีออกแรงผลักเจนเนตรเต็มที่ ตั้งใจให้กระเด็นออกไปจากหน้าประตู แต่ครั้งนี้เลขานุการสาวหลบทัน ทำให้ไฮโซสาวหน้าคะมำเสียหลักล้มลงไปจับกบตัวเบ้อเร่อ ทั้งอายทั้งเจ็บใจ เมื่อลุกขึ้นได้ก็ปรี่เข้าหาเจนเนตร พร้อมกับเงื้อมือเข้าใส่ ตั้งท่าจะตบเต็มที่ ทว่าสาวร่างเล็กอย่างเจนเนตรนั้นไวกว่า เลขานุการสาวหลบออกไปเรียก รปภ.ประจำชั้นเข้ามา
“คุณคงต้องเลือกแล้วค่ะ..คุณดวงฤดี ว่าจะออกไปเองดี ๆ หรือว่าจะให้รปภ. เป็คนเชิญคุณออกไป”
“ฉันออกไปเองได้ย่ะ คอยดูนะฉันจะบอกให้คุณเล็กไล่เธอออก” ดวงฤดีชี้หน้าเจนเนตรส่งเสียงรอดไรฟัน จ้องมองด้วยความอาฆาต
“อย่าทำอย่างนั้นเลยนะคะ ฉันกลัวตกงานค่ะ ฉันก็แค่ทำไปตามหน้าที่ ถ้าคุณโทรมานัดก่อน แล้วมาเข้าพบตามนัด ฉันก็จะบริการคุณอย่างดีเลย แต่คุณมาปุบปับอย่างนี้ ฉันก็จนใจจริง ๆ ค่ะ” เจนเนตรสวนกลับรวดเร็ว ด้วยท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัว
“ถ้าอย่างนั้นฉันนัดเลย ฉันขอนัดอีกห้านาทีจะเข้าพบคุณเล็ก”
จากประโยคของเลขานุการสาว ทำให้ดวงฤดีคิดที่จะนัดพบต้นบุญเสียเลย ซึ่งเจนเนตรก็ตอบปฏิเสธทันควันเช่นกัน
“ไม่ได้ค่ะ บอสไม่ว่าง มีประชุมค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็่บ่าย”
“่บ่ายก็ไม่ได้ค่ะ บอสมีนัดข้างนอกค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็พรุ่งนี้เช้า”
“พรุ่งนี้ก็ไม่ว่างค่ะ” เจนเนตรตอบปฏิเสธรวดเร็ว อย่างไม่ต้องเปิดตารางเวลาดู
“เอ๊ะ! นี่ตกลงเธอตั้งใจจะกีดกันไม่ให้ฉันพบกับคุณเล็กจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย” ดวงฤดีขึ้นเสียง ด้วยความรู้สึกขัดใจ
“ไม่ใช่จริงจริ๊งงงง...ค่ะ” เจนเนตรตอบกลับเสียงสูง ลากเสียงยาวอย่างตั้งใจเน้นให้ดวงฤดีเห็นว่าไม่ใช่อย่างที่เธอคิด “ฉันจะไปกีดกันคุณทำไมกันคะ ถ้าคุณเกิดไปบอกให้บอสไล่ฉันออก ฉันก็แย่น่ะสิคะ”
“รู้ตัวก็ดี ถ้าอย่างนั้นฉันจะนัดคุณเล็กได้เมื่อไหร่?”
“เอ่อ....ตารางบอสนี่แน่นมากเลยนะคะ จะว่างอีกทีก็เดือนหน้าโน่นเลยค่ะ แต่ก็ยังไม่แน่ว่าบอสจะไปต่างประเทศหรือเปล่านะคะ”
“อะไรกัน คนนั่งกันเต็มบริษัท ไม่ทำงานกันบ้างหรือไง ถึงได้ปล่อยให้เ้านายเธอทำงานอยู่คนเดียวเนี่ย”
“ทำกันอยู่ค่ะ ทำกันทุกคน งานล้นมือกันทุกคนนั่นละค่ะ พอดีว่าบริษัทนี้งานเยอะ ออเดอร์แยก พนักงานเลยงานล้นมือกันทุกคนค่ะ ั้แ่บอสจนถึงรปภ.อย่างพี่ตั้นนี่ด้วย ใช่ไหมคะพี่” เจนเนตรตอบกลับดวงฤดี ก่อนจะหันมาขอเสียงสนับสนุนเอาจากพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งก็ได้เป็รอยยิ้มตอบกลับมา
“ถ้าอย่างนั้นฉันไม่มาเจอเขาที่บริษัทก็ได้ย่ะ ที่อื่นมีให้เจอเยอะแยะ อย่างฉันไม่จำเป็ต้องนัดบ้าบออะไรนั่นหรอก..เชอะ” ดวงฤดีตัดความรำคาญด้วยการทิ้งประโยคไม่แคร์คิวแน่น ๆ ของต้นบุญเอาไว้ ก่อนจะเดินสะบัดบ๊อบออกไป
“อ้าว...ไม่นัดไว้หน่อยเหรอคะ จองคิวไว้ก่อน กันพลาดยังไงละคะ” เจนเนตรส่งเสียงตามหลังสาวไฮโซไปติด ๆ
“ระวังเขาจะกลับมานัดจริง ๆ นะครับคุณเจน” เสียงจาก รปภ. หนุ่มเอ่ยขึ้น แซวเลขานุการคนสวย
“ถ้าเขานัด เจนก็จัดให้สิคะ อย่างต่ำ ๆ ต้องมีเดือนหน้าโน่นละค่ะ” เจนเนตรตอบกลับ ยิ้มละไม ภูมิใจในการจัดการของตัวเอง
“มีอะไรกัน เสียงเอะอะเข้าไปข้างในเลยคุณเจน” ต้นบุญที่เดินออกมาจากห้องพร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ เพื่อจะไปประชุม แวะถามถึงเสียงเอะอะที่เกิดขึ้น
“เมื่อกี้คุณดวงฤดีมาค่ะ แต่ว่าตอนนี้กลับไปแล้ว”
“อืม คุณพร้อมหรือยัง?” เป็เสียงตอบกลับสั้น ๆ จาก CEO ของบริษัท แสดงการรับรู้ในการมาของดวงฤดี แต่ก็ไม่คิดที่จะถามต่อ แต่กลับถามความพร้อมของเลขานุการสาว ที่จะต้องตามเขาเข้าไปจดสรุปการประชุมแทน
“พร้อมค่ะ” เจนเนตรตอบกลับ พร้อมกับเอื้อมมือหยิบสมุดโน้ตและแฟ้มเอกสารที่เตรียมไว้บนโต๊ะ ก่อนจะเดินตามเ้านายของเธอไปยังห้องประชุม
433
![กฎรักพันธะเลือด เล่ม 1-3 [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1665225730_75393690.webp)
