เสียงลมพัดอู้ดึงกิ่งมะม่วงใหญ่หลังคฤหาสน์ให้เสียดสีกันดังครืดคราด ท้องฟ้าในบ่ายวันศุกร์นั้นมืดครึ้มผิดปกติ เมฆฝนก้อนหนาทะมึนลอยต่ำครอบคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ บรรยากาศรอบตัวดูอบอ้าวและกดดันจนเหงื่อซึมตามแผ่นหลัง ผมยืนอยู่ตรงระเบียงเรือนพักคนงาน พยายามระงับอารมณ์พลุ่งพล่านที่ยังคงตกค้างจากเหตุการณ์ริมสระน้ำเมื่อสองวันก่อน
ภาพของคุณหนูพราว... สาวน้อยวัยสิบเก้าปีผู้มีกิริยาเรียบร้อยปานผ้าพับไว้ ทว่าเื้ักลับเริงร่าในรสสวาทแบบสามคนร่วมกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนชายหนุ่มร่างล่ำสองคนอย่างร่านร้อนป่าเถื่อน และรอยยิ้มหยาดเยิ้มปนท้าทายที่เธอส่งตรงมายังพุ่มไม้ที่ผมแอบซ่อนตัวอยู่ มันยังคงตามมาหลอกหลอนและปลุกกระตุ้นความกระสันอยากในกายของผมทุกครั้งที่หลับตา
เธอรู้ตัว... เธอรู้มาตลอดว่าผมแอบมอง และเธอกลับยิ่งชอบมันเสียด้วยซ้ำ รสนิยมวิปริตของคุณหนูพราวช่างขัดกับเปลือกนอกแสนบริสุทธิ์นั่นเหลือเกิน และนั่นยิ่งทำให้ผมคอยจับตาเฝ้ามองความเคลื่อนไหวของเธออย่างไม่อาจละสายตาได้
ขณะที่ผมกำลังตกอยู่ในห้วงความคิด สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นร่างบอบบางคุ้นตาเดินลัดเลาะผ่านสวนกุหลาบมุ่งตรงไปยังส่วนหลังสุดของคฤหาสน์
คุณหนูพราวเพิ่งกลับมาจากมหาวิทยาลัย วันนี้เธออยู่ในชุดนักศึกษารัดรูป เสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อบางเบาเข้ารูปจนเห็นรอยหยักโค้งของบราเซียสีดำด้านในอย่างรำไร กระดุมทุกเม็ดตรึงแน่นเต่งตึงอยู่บนสองเต้ากลมโตคัพใหญ่ที่บดเบียดกันจนแทบทะลักล้นออกมา ส่วนกระโปรงสั้นทรงเอสีดำนั้นรัดรึงสะโพกผายกลมกลึงสั้นเหนือเข่าขึ้นไปหลายนิ้ว เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องนวลตาที่ก้าวเดินอย่างกระฉับกระเฉง
ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัย หลังคฤหาสน์โซนนั้นเป็ที่ตั้งของห้องเก็บของเก่าซึ่งทรุดโทรมและแทบจะไม่มีใครใช้งาน นอกจากพวกคนงานที่นำเครื่องมือผุพังไปกองทิ้งไว้ บรรยากาศตรงนั้นเงียบสงัดและรกร้าง เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่และเถาวัลย์ขึ้นปกคลุมหน้าต่างเหล็กดัดจนดูทึบตัน
แต่สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดใจจนต้องรีบก้าวเท้าตามไปเงียบๆ คือการที่พราวหยุดเดินตรงซุ้มไม้เลื้อย แล้วกวาดสายตามองซ้ายมองขวา ก่อนจะเอ่ยปากเรียกชายฉกรรจ์สองคนที่กำลังทำงานอยู่แถวนั้น
คนแรกคือ **"พี่สิทธิ์"** ชายหนุ่มวัยยี่สิบแปดปี คนขับรถประจำคฤหาสน์ ร่างกายของเขาหนาใหญ่ กำยำ ผิวคร้ามแดดจนเป็สีทองแดง แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่ขึ้นเป็ลูกๆ จากการขับรถและยกของหนัก ใบหน้าคมเข้มแฝงแววดิบเถื่อนดุดัน อีกคนคือ **"เข้ม"** หนุ่มสวนวัยยี่สิบสี่ปี รูปร่างหนาบึกบึนไม่แพ้กัน มัดกล้ามแขนตึงแน่นจากการขุดดินและตัดแต่งกิ่งไม้ ผิวกร้านแดด หน้าตาดูซื่อๆ และมักจะก้มหน้าก้มตาทำงานหลบสายตาคนเสมอ
"พี่สิทธิ์... เข้ม... มาช่วยพราวหน่อยสิคะ" เสียงหวานใสของคุณหนูพราวดังแว่วมาตามลม
"มีอะไรให้พวกผมรับใช้ครับคุณหนู?" พี่สิทธิ์เอ่ยถาม น้ำเสียงเข้มทุ้ม สายตาคมปลาบจับจ้องไปที่หน้าอกอวบอัดของคุณหนูพราวอย่างโจ่งแจ้งโดยไม่มีความเกรงใจฐานะเ้านายสักนิด ผิดกับเข้มที่ยืนประสานมือไว้ข้างหน้า ทว่าสายตากลับเหลือบมองเรียวขาอ่อนขาวเนียนของคุณหนูอย่างห้ามไม่อยู่
"พราวทำกุญแจกล่องเก็บเครื่องประดับเก่าตกลงไปในซอกตู้ไม้หลังห้องเก็บของเก่าน่ะค่ะ มันแคบและมืดมาก พราวเข้าไปหยิบเองไม่ได้ รบกวนพี่สิทธิ์กับเข้มเข้าไปช่วยพราวหาหน่อยนะคะ" พราวพูดพลางส่งสายตาหยาดเยิ้มแฝงประกายราคะที่คนทั่วไปอาจมองไม่เห็น แต่สำหรับผมที่เฝ้ามองจับพิรุธอยู่ตลอดเวลา รู้ทันทีว่านี่คือแผนล่อเหยื่อเสือหนุ่มทั้งสองตัวเข้าถ้ำ
"ได้ครับคุณหนู เดี๋ยวพวกผมจัดการให้เอง" พี่สิทธิ์เผยรอยยิ้มมุมปากอย่างรู้กัน ลิ้นหนาเลียริมฝีปากแห้งผากของตนเองเบาๆ ขณะที่เข้มพยักหน้ารับคำอย่างซื่อๆ แล้วเดินตามคุณหนูพราวและพี่สิทธิ์เข้าไปในตัวอาคารเก็บของเก่าหลังเล็ก
ผมรอจังหวะอยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่ชั่วครู่ หัวใจเต้นกระหน่ำด้วยความระทึกพลุ่งพล่าน สัญชาตญาณดิบบอกผมว่ากามกิจครั้งใหม่กำลังจะอุบัติขึ้น และมันต้องร้อนแรงดิบเถื่อนกว่าครั้งไหนๆ แน่ ผมสะกดรอยตามไปเงียบๆ จนถึงหน้าประตูไม้หนาของห้องเก็บของเก่า
*ปัง...*
เสียงประตูถูกปิดลง พร้อมกับเสียงลงกลอนเหล็กดัดจากด้านในดังคลิกเบาๆ ผมรีบก้าวเข้าไปลองบิดกลอนประตูดู ปรากฏว่ามันถูกล็อกสนิทอย่างที่คิด ผมกวาดสายตามองรอบๆ ตัวอาคารเพื่อหาทางแอบดู จนกระทั่งเห็นช่องระบายอากาศรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดประมาณครึ่งเมตรที่กรุด้วยตะแกรงเหล็กเก่าๆ มันอยู่สูงจากพื้นขึ้นไปเกือบสามเมตร
ผมมองหาตัวช่วยด่วนที่สุด โชคดีที่ข้างกำแพงมีลังไม้เก่าและเก้าอี้พลาสติกชำรุดวางกองอยู่ ผมค่อยๆ พยุงสังขารเคลื่อนย้ายลังไม้มาซ้อนกันสองชั้นอย่างเงียบเชียบที่สุดเพื่อไม่ให้คนข้างในรู้ตัว จากนั้นก็ปืนขึ้นไปเหยียบชั้นบนสุด โหนตัวขึ้นเกาะขอบช่องระบายอากาศ ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ตะแกรงเหล็กที่เต็มไปด้วยหยากไย่และฝุ่นผง
ฝุ่นละอองที่ลอยฟุ้งอยู่ในห้องสลัวทำให้ผมต้องกลั้นหายใจ สายตาค่อยๆ ปรับรับแสงสว่างน้อยนิดที่ส่องผ่านรอยร้าวของหลังคาสังกะสีลงมากระทบภาพเบื้องล่าง...
และภาพที่ปรากฏแก่สายตาก็ทำให้ผมถึงกับคอแห้งผาก เืในกายแล่นพล่านจนแกนกายใต้กางเกงสลักแน่นชูชันขึ้นมาทันที!
ในห้องเก็บของเก่าที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเฟอร์นิเจอร์ผุพังพิงกำแพง ไม่มีร่องรอยของการค้นหากุญแจใดๆ ทั้งสิ้น คุณหนูพราวยืนพิงอยู่กับโต๊ะไม้เนื้อแข็งตัวยาวขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง สองมือจับขอบโต๊ะไว้แน่น ใบหน้าสวยหวานแหงนเชิดขึ้นเล็กน้อยส่งเสียงครางเบาๆ ขณะที่พี่สิทธิ์คนขับรถร่างั์กำลังซุกไซ้ซอกคอขาวระหงอย่างเมามัน สองมือหยาบหนาของเขาขยำบีบสะโพกอวบอัดผ่านกระโปรงทรงเอสั้นกุดจนเนื้อปลิ้น
"คุณหนูพราว... ซี๊ดดด... วันนี้แต่งตัวยั่วชะมัด เสื้อนักศึกษาแน่นเปรี๊ยะเลยครับ" พี่สิทธิ์ครางกระเส่าเสียงพร่า สองมือกวาดขึ้นมาจับสาบเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอแล้วออกแรงทึ้งกระชากอย่างดิบเถื่อน
*แกร๊ก... แกร๊ก... พรึบ!*
กระดุมเสื้อนักศึกษาเม็ดเล็กร่วงหล่นกระจัดกระจายหลุดออกจากรังดุม เสื้อเชิ้ตตัวบางถูกฉีกอ้าออกกว้าง เผยให้เห็นอกขาวเนียนขนาดมหึมาสองเต้าที่เด้งทะลักหลุดพ้นบราเซียลูกไม้สีดำที่พี่สิทธิ์ใช้นิ้วหนากระชากลงไปกองใต้ฐานอก ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อชูชันแข็งเป็ไตสั่นระริกท้าทายสายตาฝุ่นละออง
"อ๊าาา... พี่สิทธิ์... เบาๆ หน่อยสิคะ เสื้อพราวขาดหมดแล้วนะ" พราวครางประท้วงด้วยน้ำเสียงหยาดเยิ้มไม่ได้จริงจัง ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความซ่านเสียว ร่างกายของเธอสั่นสะท้านยามเมื่อมือหยาบกร้านของคนขับรถลูบไล้บีบขยำยอดอกขาวผ่องของเธออย่างแรงจนเกิดรอยนิ้วมือสีแดงจางๆ
"ก็คุณหนูร่านอยากให้ผมฉีกเสื้อผ้าไม่ใช่เหรอครับ... ดูสิ หัวนมแข็งเป๊กเลย... เข้ม ยืนโง่อยู่ทำไมวะ! มาช่วยคุณหนูสิ ถอดกระโปรงยัยคุณหนูร่านนี่ออกซะ!" พี่สิทธิ์หันไปตวาดสั่งเข้มเสียงต่ำ
เข้ม คนสวนหนุ่มซื่อๆ ที่ยืนหายใจหอบถี่มองภาพนั้นจนเป้ากางเกงเป่งพอง รีบก้าวเข้ามาราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกควบคุม สองมือล่ำสันที่เปื้อนคราบดินเอื้อมไปจับขอบกระโปรงทรงเอของพราวแล้วดึงรูดลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋วสีเข้าชุดกัน
*ฟุบ...*
ร่างของคุณหนูพราวบัดนี้เปลือยเปล่าล่อนจ้อนอย่างสมบูรณ์แบบ ผิวขาวผ่องสะท้อนแสงนวลสลัวของเธอช่างตัดกับผิวสีเข้มกร้านแดดและร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อไคลของชายฉกรรจ์ทั้งสองคนอย่างชัดเจน ร่องรักสีหวานนุ่มนวลมีขนอ่อนบางเบาปกคลุมเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานเยิ้มฉ่ำ สะท้อนประกายน้ำสวาทวับวาวจนนนท์ที่แอบมองอยู่บนขอบหน้าต่างแทบจะเป็บ้า
"เข้ม... เอาของเข้มออกมาสิ... พราวอยากอมให้..." พราวเอ่ยเสียงหวานหยดเยิ้ม คลานเข่าลงไปบนโต๊ะไม้เก่า ยื่นหน้าเข้าไปหาเข้มที่ยืนสั่นเทาอยู่
เข้มไม่รอช้า รีบแก้กางเกงทำงานขาสั้นสีซีดของตนเองรูดลงไปกองที่เข่า เผยให้เห็นแกนกายขนาดั์หนาใหญ่สไตล์ชายไทยแท้ ผิวเข้มคล้ำ หัวหยักบานสีเข้มเปียกซึมไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสชูชันผงาดง้ำชี้หน้าคุณหนูพราว พราวระบายยิ้มพรายยื่นปากเรียวสวยเข้าไปส่วนหัวหยักบานอุ่นร้อนรวดเดียวมิด ก่อนจะโยกศีรษะสาวรูดเข้าออกอย่างรวดเร็วระรัวลิ้นเลียขยี้ปลายแกนกายจนเข้มครางเสียงต่ำในลำคอ
"ซี๊ดดด... คุณหนู... อูยยย... ปากนุ่มฉะมัด... ดูดแรงๆ เลยครับ... โอ้ววว..." คนสวนหนุ่มหลับตาพริ้มเกร็งสะโพกสวนรับริมฝีปากนุ่มของคุณหนูอย่างลืมตัว
ในเวลาเดียวกัน พี่สิทธิ์ก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองจนเปลือยกาย เผยร่างกำยำ มัดกล้ามท้องเป็ลอนสวยงาม และแกนกายสีเข้มยาวเขื่องที่แข็งเป๊กชูชันราวกับท่อนไม้โบราณ พี่สิทธิ์จับพราวพลิกตัวนอนหงายไปบนโต๊ะไม้เก่า ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมาเล็กน้อยตามแรงขยับ แต่พราวไม่ได้สนใจความสกปรก ร่างกายของเธอ้าเพียงการกระแทกกระทั้นอันรุนแรงดิบดิบเท่านั้น
พี่สิทธิ์จับสองขาเรียวบางของคุณหนูอ้ากว้างแยกออกจากกันจนเห็นร่องรักสีชมพูเปียกฉ่ำขมิบเชิญชวนเด่นชัด เขาจับท่อนเอ็นั์สีเข้มคล้ำจ่อเข้ากับรูรักเปียกชุ่มแล้วกดสะโพกบดกระแทกเข้ามารวดเดียวมิดด้ามทางรัก!
*สวบ... เจี๊ยบ...!*
"อ๊ายยยยยยย...! พี่สิทธิ์...! เสียววว... แน่นไปหมดเลยค่ะ อูยยย... รูพราวจะฉีกไหม... ซี๊ดดด..." พราวกรีดร้องลั่นห้องเก็บของเก่า แอ่นอกอวบสู้แรงกระแทก สองมือจิกเนื้อไม้โต๊ะแน่นจนเล็บแทบหัก
"ไม่ฉีกหรอกครับคุณหนู... รูคุณหนูออกจะร่านเปียกแฉะขนาดนี้ ต้อนรับไอ้เข็มั์ของผมได้สบายๆ อยู่แล้ว... ซี๊ดดด... แน่นตอดดีเหลือเกิน!" พี่สิทธิ์รามสะโพกซอยยิบถี่ยิบเข้าออกอย่างดุดันสะใจประสาคนงานร่างใหญ่
*ตับ... ตับ... ตับ... ตับ...*
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสะท้อนก้องห้องปิดตายสลัวสลับเสียงครางหวานแหลมของพราว เข้มที่ยืนมองอยู่ทนไม่ไหว ขยับเข้ามาคร่อมร่างของพราวทาง้า ยื่นแกนกายใหญ่โตของตัวเองจ่อเข้าปากของพราวอีกครั้ง พราวอ้าปากรับรูดอมดึงท่อนเนื้อร้อนของเข้มอย่างหิวกระหาย สองเต้าโตสะบัดไกวโยนซ้ายขวาตามแรงส่งสะโพกของพี่สิทธิ์ที่กระแทกซอยบดขยี้อยู่ด้านล่างอย่างป่าเถื่อน
ผมที่อยู่บนช่องลมระบายอากาศมองภาพการรุมรักหมู่แบบสตรีทสองชายรุมหนึ่งหญิงสูงศักดิ์ด้วยหัวใจเต้นตึกตัก ความเสียวซ่านแล่นพล่านจนทนไม่ไหว สองมือสั่นเทาเอื้อมลงไปรูดซิปกางเกงของตัวเอง ควักแกนกายร้อนแข็งชันยาวเหยียดออกมาสาวรูดอย่างบ้าคลั่งคาช่องลม ฝุ่นละอองที่เกาะตามตัวไม่เป็อุปสรรคต่อความกระสัน ความดิบชื้นของเหงื่อและกลิ่นคาวโลกีย์คละคลุ้งลอยขึ้นมาตามช่องลมยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ของผมให้เตลิดเปิดเปิง
"โอ้ววว... คุณหนูพราว... เสียวชะมัด... ซี๊ดดด..." ผมครางพึมพำแ่เบาในคอ มือขวาสาวรูดแกนกายรัวเร็วตามจังหวะกระแทกกระทั้นของพี่สิทธิ์ที่อยู่ด้านล่าง
พี่สิทธิ์ซอยสะโพกสับรัวดังะเืเลื่อนลั่น ก่อนจะอุ้มร่างเปลือยเปล่าของคุณหนูพราวลอยขึ้นจากโต๊ะไม้ในท่วงท่าอุ้มแตง สองขาอวบของพราวเกี่ยวรัดเอวหนาของพี่สิทธิ์ไว้แน่น พี่สิทธิ์ก้าวเดินไปพิงกำแพงไม้เก่าแล้วกระแทกอัดท่อนเอ็นั์ใส่ร่องรักคุณหนูอย่างป่าเถื่อนรุนแรง สะโพกแกร่งสับรัวเสียงดัง *แจ๊ะ... แจ๊ะ... ตับ... ตับ...* พราวหัวสั่นหัวคลอนร้องครางลั่นห้องอย่างมีความสุขขีดสุด
"อ๊างงง... พี่สิทธิ์... แรงอีก... อูยยย... เอาให้พราวขาดใจตายไปเลย... ซี๊ดดด... สะใจพราวเหลือเกิน..." พราวครางเสียงสั่นระริก ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านล้นพ้น
หลังจากกระแทกกระทั้นจนหนำใจ พี่สิทธิ์ก็วางร่างของพราวคว่ำลงกับโต๊ะไม้เก่าสะโพกโก่งสูงเด่นสง่า ร่องรักและรูหลังของเธอขมิบถี่ยิบเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำรักผสมปนเป พี่สิทธิ์ส่งสัญญาณให้เข้มมารับ่ต่อ
"เข้ม... ตาแกแล้ว กระแทกรูคุณหนูให้ยับเลย!" พี่สิทธิ์บอกพลางยืนหอบหายใจ เหงื่อไหลซึมเต็มตัวกึ่งกลางกายชูชันเปียกโชก
เข้มหนุ่มสวนร่างล่ำไม่รอช้า ขยับเข้าไปประชิดสะโพกงอนงามของพราว จับสองแก้มก้นอวบอัดแยกออกจากกัน เผยร่องรักสีสดที่เปียกเยิ้มฉ่ำแฉะ เข้มจ่อแกนกายร้อนระอุของตนเข้ากับร่องสวาทแล้วกดสะโพกสวนอัดเข้ามารวดเดียวมิดด้ามยาว!
*สวบ... อึก...!*
"อ๊ายยยยย...! เข้ม...! อูยยย... ใหญ่คับรูไปหมด... กระแทกเข้ามาเลยเข้ม... ซี๊ดดด... คนสวนคนขับรถรุมเย็ดพราวพร้อมกันเลย... โอ้ววว..." พราวพรั่งพรูคำ หยาบโลนดิบๆ สะใจอย่างไม่เหลือมาดคุณหนูเรียบร้อยอีกต่อไป
เข้มซอยสะโพกซอยยิบถี่ยิบอย่างรุนแรงดิบเถื่อนประสาหนุ่มพลังล้นเหลือ สองมือบีบเค้นสะโพกขาวของพราวสลับกับเอื้อมไปดึงผมยาวสลวยของเธอรั้งขึ้นมาบดจูบปากอย่างกระหาย ขณะเดียวกันพี่สิทธิ์ก็ขยับเข้ามาประกบด้านหน้า ยื่นท่อนเนื้อเขื่องสีเข้มเข้าปากพราวอีกครั้ง พราวใช้สองมือช่วยประคองรูดสาวท่อนเอ็นของพี่สิทธิ์และอ้าปากอมสลับกันอย่างเมามันในราคะ
เสียงสับสะโพกเฉอะแฉะกระแทกกระทั้นประสานกับเสียงครางระงมปนหอบหายใจของทั้งสามคนดังระงมลั่นห้องเก็บของเก่าที่ปิดตายสลัว ฝุ่นละอองที่ฟุ้งอยู่ในลำแสงแดดเต้นเร่าคล้ายต้อนรับฉากสวาทอันวิปริตดิบเถื่อนครั้งนี้
ผมที่มองอยู่้าแทบจะแตกคาเป้า มือขวาสาวรูดกามารมณ์อย่างบ้าคลั่งเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายเกร็งสะท้านอุณหภูมิในกายพุ่งสูงเฉียดพิกัดจวนเจียนจะเสร็จสมเต็มที สายตาจับจ้องภาพเข้มที่สับสะโพกสอยเอวรัวยิบใส่พราวอย่างเอาเป็เอาตาย จนกระทั่งใกล้ถึงจุดไคลแมกซ์สุดท้าย...
"ซี๊ดดด... คุณหนู... ผมจะไม่ไหวแล้ว... จะแตกแล้วครับ... ซี๊ดดด..." เข้มครางเสียงกระเส่าเกร็งสะโพกซอยถี่เร็วกระชั้นชิดรวดเดียวเกือบสามสิบครั้ง
"พี่สิทธิ์ก็... จะแตกแล้วเหมือนกันคุณหนู... ซี๊ดดด..." พี่สิทธิ์ดึงแกนกายออกมาจากปากพราว ชักรูดอย่างบ้าคลั่งเตรียมพร้อมปลดปล่อย
"ใส่เข้ามาเลยค่ะ... แตกใส่พราวเลย... แตกชุ่มๆ เลยค่ะพี่สิทธิ์ เข้ม... ซี๊ดดด... เอาให้เปียกทั้งตัวเลย!" พราวก้มหน้าก้มตาร้องสั่งน้ำเสียงร่านรักสะท้านทรวง
เข้มกระแทกอัดลึกสุดทางรักเน้นๆ ห้าครั้งสุดท้าย ก่อนจะเกร็งกายปลดปล่อยน้ำรักขาวขุ่นอุ่นร้อนพุ่งทะลักเข้าไปในร่องรักเปียกชุ่มลึกสุดใจของพราว น้ำอุ่นๆ ฉีดพ่นเป็จังหวะจนทะลักไหลนองเปียกโชกต้นขาขาวนวล ขณะที่พี่สิทธิ์ชักรูดแกนกายั์กดทับหน้าพราวก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักขาวขุ่นปริมาณมหาศาลราดรดใบหน้าสวยหวาน แก้ม หน้าอกอวบ และริมฝีปากบางของคุณหนูพราวจนขาวโพลนเปรอะเปื้อนสะใจ
"โอ้วววยย... ซี๊ดดด..." เสียงครางอย่างเสร็จสมของชายฉกรรจ์ทั้งสองคนดังประสานกันยาวเหยียด
พร้อมๆ กันนั้น ผมที่เกาะขอบตะแกรงเหล็กอยู่ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป หน้าท้องเกร็งสะท้านสะบัดรูดแกนกายสองสามครั้งสุดท้ายน้ำรักอุ่นร้อนสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดทะลักออกจากปลายท่อเปียกนองชุ่มขอบช่องลมและหน้าสังกะสีระบายอากาศ บางส่วนหยดติ๋งๆ ลงสู่ความสลัวด้านล่าง ผมหอบหายใจถี่โยนร่างพิงกำแพงปูนเย็นๆ อย่างหมดแรง รู้สึกถึงความโล่งซ่านสะท้านไปถึงทรวงอก
ด้านล่างในห้องเก็บของ... ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนลุกขึ้นยืนจัดแจงเสื้อผ้าและกางเกงที่เปื้อนคราบน้ำรักอย่างเหนื่อยอ่อนแต่ใบหน้าเปี่ยมสุขสะใจ พวกเขาหันไปโค้งหัวให้คุณหนูพราวนิดๆ ก่อนจะค่อยๆ ทยอยเดินออกประตูไป ทิ้งให้คุณหนูพราวนอนเปลือยกายหมดสภาพ ขยับตัวช้าช้าอยู่บนโต๊ะไม้เก่า ร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยคราบเหงื่อ ฟีโรโมนดิบ และคราบน้ำรักอุ่นร้อนของคนงานทั้งสองคน
พราวนอนแผ่หราหอบหายใจถี่เบาๆ รอยยิ้มพึงพอใจประดับอยู่บนริมฝีปากที่ยังคงเปื้อนน้ำรักสีขาวขุ่น
ทว่าก่อนที่ผมจะทันขยับตัวปืนลงจากลังไม้...
คุณหนูพราวที่นอนอยู่บนโต๊ะไม้กลับค่อยๆ พลิกตัวนอนตะแคง เธอช้อนสายตากวาดมองขึ้นมาที่มุมมืด้าของผนังห้องเก็บของ... สบประสานสายตากับผมที่เกาะอยู่ตรงหน้าต่างระบายอากาศโดยตรงอย่างไม่มีพลาดเป้า!
ตาคู่สวยคู่นั้นไม่มีแววใหรือโกรธเคืองแม้แต่น้อย มีเพียงประกายราคะหยาดเยิ้มพราวระยับแสนซน เธอระบายยิ้มพรายยั่วยวนพ่นลมหายใจร้อนผ่าว และกระซิบเย้ายวนแ่เบาทว่าชัดเจนผ่านริมฝีปากเปื้อนคราบรักที่ขยับเป็คำพูดตรงสบตาผม:
*"ชอบดูนักใช่ไหม... อยากลงมาเล่นของจริงด้วยกันไหมล่ะนนท์..."*
ผมสะดุ้งสุดตัวด้วยความซ่านและตื่นเต้นจนหัวใจแทบหยุดเต้น สมองชากลวงไปชั่วขณะ ยืนตัวแข็งทื่อเกาะตะแกรงเหล็กค้างอยู่อย่างนั้น... นี่เธอกำลังชวนผมเข้าร่วมกามกรีฑาในคฤหาสน์ปิดตายแห่งนี้จริงๆ งั้นเหรอ!
*่หัวค่ำของวันพฤหัสบดีที่พายุฝนฟ้าคะนองเริ่มตั้งเค้า สมาร์ทโฟนของผมสั่นครืดคราดด้วยข้อความไลน์ส่วนตัวจากคุณหนูพราว เจาะจงให้ผมขึ้นไปตรวจเช็กสวิตช์ไฟห้องนอนหลักของเธอที่ขัดข้องด่วนที่สุด*
*เมื่อผมก้าวเดินขึ้นบันไดหินอ่อนไปยังหน้าห้องนอนของคุณหนูในเวลาสี่ทุ่มตรงเป๊ะ บานประตูไม้แกะสลักถูกแง้มทิ้งไว้เล็กน้อยอย่างจงใจ...*
*กลิ่นหอมสลัวของเทียนหอมและร่างของพราว in ชุดนอนซีทรูสีขาวเนื้อบางเบาเคียงคู่ทอยแฟนหนุ่มของเธอกำลังรอต้อนรับผม เพื่อเริ่มเกมรักคู่นอนร่วมสนุกแบบสามคนเป็ครั้งแรก!*
**(ติดตามต่อตอนที่ 14: สมยอมคู่นอนสำรอง (3P))**
7K
![[นิยายแปล] สืบคดีวุ่นลุ้นรักกับคุณสารวัตรสี่ขา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761813215_42470788.webp)
