ยามราตรีแสงจันทราเหนือท้องนภาทอทอดผ่านหมู่เมฆาฉายลงมายังร่างของสองสิ่งมีชีวิตคลื่นอากาศทั่วทั้งเกาะเริ่มต้นส่งเสียงหรีดร้องเลื่อนลั่นคล้ายเป็สัญญาณลั่นกองศึก
-ดาบสะบั่นศิลา “ศิลา
-คมเขี้ยวแปดทิศ “เวตาร
ตูม....
คลื่นรังสีพลังมหาศาลโหมกระหน่ำซัดใส่กันจนเกาะแทบะเิทั้งศิบาและเวตารต่างฝ่ายต่างไม่กักพลังใช้ออกมาถึงขีดสุด ทักษะทั้งสองถูกซัดออกมาอย่างต่อเนื่องส่งเส้นสายสระเกล็ดพลังแจกกระจายไปทั่วบริเวณกำแพงเมืองตัวเมืองต่างได้รับผลกระทบวอดวายคล้ายจะพินาศอยู่ล่ำไป
ตอนนี้ในโลกของความจริงช่องมวลชนของเกมกำลังถ่ายทอดสดผู้เล่นหนึ่งคนกำลังประกับสัตว์อสูรระดับาาจนเกาะแทบวอดวาย(ควรทราบเหตุที่เกมDemonlord ได้รับความนิยมเป็ที่หนึ่งในโลกเพราะความยากของตัวเกมทั้งท้าทายรวมถึงใครที่พิชิตเกมได้จะได้เงินรางวัล9000000000ล้านบาทไป แต่ทว่าศิลาไม่รู้เื่นี้แม้แต่น้อย)
ภาพของศิลาถูกบันทึกจากผู้เล่นอย่างหมายหัวเป็ทั้งตัวก่อหายนะรวมถึงถูกคิดว่าเป็ผู้เล่นระดับสูงที่ตอนนี้ทุกกิลด์ทุกสังกัดE-Sport ต่างกำลังเตรียมงบมหาศาลเตรียมดึงตัวศิลาเข้าสังกัด
ตูม...ตูม...
เสียงะเิแสงสว่างวูบวาบจากเปลวไฟสว่างไปมาทั่วทั้งเกาะเงาสองสายพุ่งไปมาเข้าปะทะจนเห็นเพียงแค่แสง
ครืนนน!ๆๆๆ ตูมม
อ๊าก
ร่างของศิลาลอยกระเด็นตกลงสู่พื้นกลิ้งไปมาตามแรงทั่วตัวเต็มไปด้วยเศษดินเศษเื เวตารก็ไม่ได้ดีไปว่ากันร่างของมันพุ่งอัดเข้ากับกำแพงเมืองจนโหว่เกิดเป็รู
“ฮ่า....แฟ้ก...ฮ่า...เ้ายังไม่ตาย”
เวตารที่บินดีดร่างยืนตระหง่าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างของศิลาอยู่เบื้องห้ากำลังค่อยๆลุกยืนพร้อมกับย่ามสามขุมเขาหามัน
“ดีจากนี้ของจริง เขตแดนแห่ง
เวตาร”
เวตารตวาดลั่นวินาทีนั้นพลัน
ปรากฎแสงสีม้วงสุดพุ่งแจกกระจายเป็ทรงกลมไปทั่วพื้นพร้อมปกคลุมถึงชั้นบรรยากาศสูงเสียดฟ้าทักษะพิเศษที่ทำให้อสูรระดับาาแตกต่างจากสัตว์อสูรทั่วไปที่จะมีแค่เฉพาะสัตว์อสูรระดับาาขึ้นไปเท่านั้นถูกใช้ออกมาอย่างรังเล
*****************************************ณ.โลกความจริงภายในตึกของบริษัทอัลไซส์เอ็นเตอร์ไพร์ผู้ให้บริการเกม
“เห่ยอะไรวะนั่นเอาจริงดิ”
เสียงของชายวัยกลางคนประธานบริษัทที่นั่งดูการต่อสู้ไม่วางตาเอ่ยขค้นด้วยความตก ซึ่งลูกน้องทั่วทั้งห้องเองก็มีอาการไม่ต่างกัน
“ไอ้หมอนี่มันเก๋งของจริงแท้แน่นอน ทักษะติดตัวของาาถูกใช้ออกมาเพราะผู้เล่นระดับสิบห้า”
ชายปริศนาหัวเราะลั่นอย่างชอบใจก่อนที่ชิงหลวจะเอ่ยขึ้น
“ทักษะเขตแดนของาาที่จะมีแค่ในอสูรระดับาาขึ้นไปถูกใช้ออกแบบนี้แสดงว่าผู้เล่นคนนี้คือคนที่าายอมรับอย่างสุดใจและให้เกียรติ์
ถึงที่สุดจะไม่มีการดูิ่ให้เสียหายด้วยท่าทางและวาจาแม้แต่น้อย มันเป็ทักษะที่สัตว์อสูรจะใช้ก็ต่อเมื่อเจอคนที่มันยอมรับจริงๆเท่านั้น”
ควรทราบถึงระบบปัญญาประดิษฐ์ซึ่งทางผู้พัฒนาไม่ได้ใส่คำสั่งจำกัดการกระทำของมันทำให้มันมีความรูสึกนึกคิดของตัวเองรวมถึงการกระทำต่างๆที่สงผลยังเนื้อเื่ซึ่งผู้พัฒนาก็ไม่สามารถบังคับอสูรปัญญาประดิษฐ์ได้ต่อให้การกระทำของมันจะไปเกี่ยวเชื่อมโยงกับเนื้อเื่ที่พวกเขาตั้งไว้ก็ตามและนี่มันคือจุดที่ทำให้เกมนี้โด่งดังเพราะผู้เล่นก็ต้องแข่งกับสัตว์อสูรว่าพวกมันจะพิชิตเกมได้ก่อนหรือไม่
ตัดมาทางด้านของศิลา เมื่อออร่าสีม้วงครอบคลุมคล้ายโดมในระยะสิบกิโลเมตรศิลาก็รู้สึกผิดปกติก่อนเสียงจากระบบจะดังแจ้งเตือนบอกถึงทักษะของเวตารให้ศิลาทราบ
“ประกาศ ทักษะประจำของสัตว์อสูรดับาาขึ้นไปที่จีมีถูกใช้ออก ทักษะเขตแดนแห่งเวตาร
จะส่งผลให้พลังเพิ่มขึ้น4 เท่าแต่พลังป้องกันเหลือเพียง2% และส่งผลให้พลังชีวิตเหลือเพียง30%ยากพลังชีวิตสูงสุด ไม่สามารถใช้ทักษะโจมตีทุกประเภทออกมาได้เมื่ออยู่ในอาณาเขตนี้รวมถึงพลังธาตุ เวทมนต์ พลังิญญา นอกจากผู้เล่นที่าาท้าดวลแล้วผู้เล่นอื่นไม่สามารถโจมตีหรือเข้ามาสอดมือได้ซึ่งถือเป็ทักษะอันทรงเกียรติ์ของาาที่จะใช้ถ้าดวลกับผู้ที่ถูกยอมรับจากใจจริงเท่านั้นและผลของทักษะจะคงอยู่ไปตลอดจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตาย ขอให้คุณศิลาอับโชคค่ะขอบคุณค่ะ”
“อ่าวแม่ระบบเวรแช่งกันสะงั้น”
ศิลาเอ่ยขึ้นพร้อมกับทางโลกจริงที่หือหากันสนั่นในมวลข่าวสารแต่ศิบาไม่สนใจหรือไม่รับรู้อยแล้วเป้าหมายของเขามีเพียงศัตรูตรงหน้า ต่อให้เขาคิดหนีตอนนี้ก็ทำไม่ได้เพราะนอกจากเขาโดนมันท้าดวลจะไม่มีใครทำอะไรมันได้และที่ร้ายกว่านั้นคือถ้าเขายังฆ่ามันไม่ได้ก่อนที่เขาจะโดนบังคับล็อคเอ้าท์มันก็เท่ากับว่าปีศาจจรงหน้าเขามันจะเป็อัมตะไปถึงหนึ่งเดือนครึ่งตามเวลาในเกมซึ่งนานมากและมันคงไล่สังหารผู้เล่นดับอนาถสิ้น
แต่ทว่าศิลากลับยิ้มล่าเพราะทักษะนี้มันคือทักษะอันทรงเกียรติ์หากเขาตายก็ถือว่าตายอย่างทรงเกียรติ์ต่างจากผู้เล่นคนอื่นๆ
“จากนี้คือการต่อสู้อันทรงเกียรติ์จงดีใจเถอะศิลา”
เวตารเอ่ยขึ้นพร้อมกับตั้งท่าเตรียมโจมตี
“ผู้แพ้ตาย ผู้ชนะอยู่รอดและจะถูกจดจำหน้าประวัติศาสตร์”
ศิลาตวาดลั่นพร้อมโถมร่างดาบมือขวาจับแน่ถึงขีดสุดมันคือการต่อสู้เืเเลกเืพลังเวทมนต์ไม่เกี่ยวพลังธาตุไม่มีผลฝีมือซีดกันเพียวๆวัดกันไปให้รู้แจ้ง
เช้งงง!ๆ
ดาบกระทบกรงเล็บถึงสิบครั้งในเสี้ยววินาทีเกิดเสียงดังถี่ยิบพร้อมประกายไฟสาดไปมาในอากาศ การกระทบกันของกรงเล็บและคมดาบเพียงเสี้ยววิถูกกระทบกันถึงสิบครั้งรวดเร็วถึงขีดสุดของร่างกายที่จะรีดเร้นออกมาได้ มันรวดเร็วจนเห็นมือศิลาดูคล้ายกับหยุดนิ่งเช่นเดียวกับกรงเล็บของเวตาร
วูบ..วูบ
ศิลาสืบเท้าถอยสองครั้งหมุนควงดาบในมือพุ่งเข้าแทงใส่ลำตัวของเวตารด้วยความเฉียคม
เคร๊ง...
เวตารเองก็รวดเร็วยกกรงเล็บขึ้นต้านทานไว้ได้ทันจังหวะรับนั้นก็คือจังหวะลุกเช่นเดียวกันกรงเล็บแหลมคมข้างขวาตะปบใส่ใบหน้าของศิลาจากทาง้า ศิลาเอนตัวบิดข้อมือกระแทกร่างเวตารส่งผลให้มันถอยลนไปสามก้าวกรงเล็บสุดแหลมคมฟัดผ่าร่างของศิลาห่างเพียงสองเซนแรงลมแหลมคมจากกรงเล็บฉีกกระชากชุดเกราะหนังระดับเอสของเขาขาดเป็ลอย
ทั้งคู่ถอยห่างกันยี่สิบก้าวก่อนจะะโเขาหากันคมดาบยกขึ้นเหนือหัวพร้อมกรงเล็บเช่นเดียวกัน
เคร๊ง....เช้ง..
เกิดกระปะทะกันอีกละลอกด้วยความเร็วราวสายฟ้าทั้งการรุกการรับของทั้งสองจัดถึงขั้นบรนลัยถึงขีดสุด
สายตาของคนที่จ้องมองผ่านหน้าจอถ่ายทอดสดคล้ายกำลังดูฉากดวลกันในหนังจีนกำลังภายในแต่ละคนล้วนอ้าปากตาค้าง
ฉ๊วะ...ฉ๊วะ...
ทั้งคู่พุ่งเข้าหากันอีกละลอกเห็นเพียงเส้นสายตัดผ่านกันจากนั้นก็ปรากฎเวตารและศิลายืนอยู่ตรงข้ามกันโดยยืนหันหลังให้กันสายเืสีแดงสดพุ่งทะลักออกมาจากลำตัวของศิลาราวน้ำพุ ต่อมาคือเืสีม้วงสดของเวตารที่สาดกระจายออกจากลำตัวเช่นเดียวกันทั้งคู่ฟันใส่กันคนละดอกอย่างรวดเร็วความเงียบมาปกคลุมอีกครั้งจนได้ยินเสียงของเลทอดที่กำลังหยดลงจากมือซายของศิลา
ย๊าก....
ศิลาและเวตารหันกระโจนพุ่งทะยานตีลังกาคมดาบปะทะกรงเล็บขึ้นอีกครั้งทั้งรุกรับกันอย่างแยบยลโดยไม่มีใครได้เปรียบเสียบเปรียบกันในยามนี้เวลาดำเนินผ่านไป ศิลาพลันดีดตัวปราดก้มลงต่ำหลบกรงเล็บสุดแหลมคมพร้อมพร้อมยกดาบฟันจากล่างขึ้นบนจากหนึ่งกระบวนท่าเป็สองกระบวนท่าสองกระบวนท่าแปรเปลี่ยนเป็สามกระบวนท่าทั้งรุกรับขับเขี้ยวถึงขีดสุดประกายไฟแล่บแปรปราบไปมาสาดทั่วบริเวณก่อเกิดเปลวเพลิงโหมไหม้อีกระลอก หนึ่งดาบล้วนอ่อนช้อยคล้ายนารีร่ายรำเกี้ยวพาราสี
หนึ่งกรงเล็บแหสกตะปบไปมาฟาดฟันหนุ่มส่งเสริบทั้งหยาบคลายแยลยลดุร้ายถึงขีดสุดการดวลที่ดูราวไม่จบสิ้น แต่ทว่ายอดฝีมือซัดกันรุ่นๆแบบเพียวพลังไม่เกี่ยวฝีมือกับกำลังใจล้วนเยี้ยงนักเลงอัธพาล วินาทีเพียงพริบตาศิลาพลันั์ตาโรดแล่นดุจประกายเพลิงรังสีมรณะจิตสังหารรวมจุดศูนย์ส่งคมดาบที่เรียบง่ายสุดแสนธรรมดาแต่กลับร้ายกาจยิ่งกว่ามัจจุราชจากขุมนรกชั้นสุดท้าย
ฉ๊วะ!.....
เสียงกรีดเนื้อดังสะท้านกระดูกพร้อมกับเืสีม้วงสดที่พวยพุ่งออกมาจากลำตัวของเวตารแววตาฉายแววอิจโรยศิลาไม่รอช้าระดมฟันใส่ร่างของเวตารคมดาบถูกฟันใส่ร่างของเวตารถึงสามสิบครั้งในสองวินาที
อ๊าก......แฟ๊ก......
เวตารส่งเสียงร้องแสดงถึงความเ็ปเกินจะทนก่อนที่ร่างของมันจะล้มหงายตึงนอนกับพื้นก่อนจะเอ่ยคำสุดท้ายกับศิลาก่อนร่างของมันจะหายกลายเป็แสง
“เ้าชนะแล้วศิลา...รับไปของรางวัลอันทรงเกียรติ์จากข้า...”
“ขอบคุณ! นายสมกับเป็าาแห่งผืนฟ้าจริงๆ”ศิลาเอ่ย
พูดจบร่างของเวตารก็หายกลายเป็แสงทิ้งไอเท็มไว้สองชิ้นกับกองเหรียญทองเท่าูเา ศิลารู้ดีหากมันมีพลังป้องกันมากกว่านี้เขาคงไม่อาจเอาชนะมันได้
สายลมส่งเสียงวูบราวกับเป็สัญญาณสิ้นสุดของการดวลเป็การดวลที่เรียบง่ายแต่กลับทรงเกียรติ์ภูมิมันตั้งอยู่บนสัจธรรมอย่างแท้จริงเพราะว่าความเรียบง่ายคือสัจธรรม
“แฮก....แฮก...จบสักที”
ศิลานอนทิ้งร่างหงายไปกับพื้นมองดูผืนท้องฟ้าที่งามนี้ตะวันค่อยๆเคลื่อนให้แสงสว่างรับอรุณแสงสีส้มสาดเรืองรองไปทั่วเกาะเริ่มต้นโดยมีศิลาเพียงผู้เดียว
วูบบบบ
ไอเท็มทั้งหมดในสนามรบหายวับในพริบตารวมทั้งกองเหรียญทองเท่าูเาและไอเท็มระดับเอสอีกสองชิ้นที่เวตารทิ้งไว้ให้พร้อมร่างของศิลาที่ล็อคเอ้าท์ออกไปอัตโนมัติ
***********************************
ณ.บริษัทผู้พัฒนาเกมและให้บริการณ์
“เหอจบสักที่เล่นเอาลุ้นแทบแย่”
เสียงหวานแจ๋วของสาวน้อยที่นั้งอยู่บนรถเข็นราคาแพงเอ่ยขึ้นพร้อมดวงตาสุกสระกราวแสนงดงามราวเทพธิดากำลังนั่งถอนหายใจลุ้นตังโก่งในฉากาเมื่อคู่
“ห่ะ ที่ลูกนั้งเงียบไปนี่ลุ้นอยู่เหรอเนี่ย”
ชายปริศนาเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินมาวูบหัวลูกสาวสุดหวงแหน
“ก็หนูแกล้งเขาไว้ตอนเริ่มเกมนี่นา”
หญิงสาวเอ่ยน้ำเสียงกระอ้อนกระ
แอ้น
“มันไม่แปลกเลยที่เขาจะมองลูกแบบนั้นก็ลูกพ่อทั้งสวยทั้งน่ารักใครมั่งจะไม่มอง”
“บอสครับเราประกาศลงช่องสารมวลชนของเกมแล้วครับว่าอีกสามชั่วโมงเกมจะกลับมาให้บริการโดยสมบูรณ์และจะมอบของชดเชยให้ผู้เล่น”
ชิงหลงพูดพร้อมกับระดมกดนิ้วอย่างว่องไว
“ดี เอาแพทใหม่ลงไปด้วยเลยฉันว่าคราวนี้ไอ้ผู้เล่นนั่นคงโดนต่ามล่าทั้งหาทั้งโลกจริงทั้งในโลกDemonlordแน่”
“ถ้าความแข็งแกร่งภายในเกมผมว่าคงไม่มีใครกล้ายุ่งหลอกครับตอนนี้ช่องมวลชนกำลังคุยกันถึงเื่นี้กะนสนุกปากเลยแต่ถ้าชีวิตจริงคงโดนค่ายE-Sport ใช้เส้นสายตามห่าตัวเอามาเข้าสังกัดกันวุ่นแน่ ผมบอกแล้วว่าอย่าตั้งรางวัลชนะเลิศเยอะ”
“ฮ่า...ฮ่า..เศษเงินน่าเศษเงินแลกกับความสนุกของลูกสาวแล้วจิ๊บลูกฉันจะได้พบประผู้คนได้เล่นอย่างสนุกสนานก็พอแล้ว”
อย่างที่ชายปริศน่ากล่าวเกมนั้นก็เพื่อความสนุกแต่ทว่าเกมDemonlordมันกลับเป็เกมที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อหญิงสาวบนรถเข็นเล่นอย่างสนุกแค่นั้นเอง
“บอกครับเรานัดกับผู้ซื้ออาวุธไว้จวนได้เวลาแล้วครับ”
เสียงบอดี้การ์ดชุดดำเอ่ยขึ้นพร้อมกับชายปริศนาเดินเข็นรถเข็นลูกสาวออกไปอย่างสบายใจตามหลังด้วยบอดี้การ์ดอีกสี่ห้านายเมื่อออกมาภายนอกห้องเผยให้เห็นทางเดินที่ตกแต่งอย่างเป็ธรรมชาติและทันสมัยแต่กลับดูแล้วสบายตามีต้นไว้วางเรียงรายจะขัดตาแค่อย่างเดียวคือชายชุดสูทสีดำใส่ดำยืนเรียงตามทางราวยี่สิบคน
“เื่ที่หนูขอเอาไว้กลับมาพ่อจะให้ทีมพัฒนาเขาจัดการให้นะ”
***********************************
ณ.ห้องนอนห้องหนึ่งแสงไฟสีส้มจากโครมไฟสาดให้แสงสว่างไปทั่วคล้ายห้องนอนถัดไปตรงเตียงนอนสีฟ้าครามลายหมีน้อยเผยให้เห็นเครื่องอะไรบ่างอย่างสีเงินรูปทรงคล้ายไข่ไก่แต่ขนาดใหญ่ถึงขั้นเอาคนเข้าไปนอนได้สองคนตั้งอยู่กลางห้องมันถูกเรียกว่าโคลคูลเครื่องมือเข้าสู่โลกจำลองฝันหรือโลกเสมือนจริงนั่นเอง
เคร้ง...กึก....ฝืดดด
เสียงฝ่าเปิดเครื่องดังขึ้นพร้อมกับร่างของชายหนุ่มผมสีดำเงินดวงตาคมกล้าฉายแววลคกล้ำปนเ้าเล่ห์อย่างหน้าค้นหาใบหน้าขาวคมเนียนสะกดตาผิวผันออกสีแทนค่อนไปทางขาวร่างนั้นค่อยๆรุกราวกับคนพึ่งตื่นนอน
“โอ๊ยยยยเมื้อยเวย..เกมอะไรสมจริงเป็บ้าเล่นเอาสะเกือบคิดไปว่ามันคือโลกจริงๆไปวูบหนึ่งเลยนะเนี่ย”
ชายหนุ่มดังกล่าวพูดพร้อมบิดตัวไปมาก่อนจะรีบลุกไปจัดแจงทำธุระส่วนตัวอย่างเร่งรีบผ่านไปได้สักพักชายหนุ่มก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมเกงลิงตัวเกงสีชมพูลายไซตามะ จากนั้นจึงจัดแจงแต่งกายด้วยเสื้อยืดสีชมพูดูสบายตากางยืนสีดำรัดรูปเข้ากับคนสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบเซนแบบเขารูปร่างสมส่วนค่อนไปทางเพียวหุ่นคล้ายนางแบบ
“แหม่หล่อสะไม่มีไอ้ศิเอ่ยยน่าจะไปเป็นายแบบนะเรา”
ชายหนุ่มคุยกับตัวเองผ่านหน้ากระจกขนาดเท่าตัวเขาพอดีจากนั้นก็เดินเปิดประตูออกมาจากห้องเผยให้เห็นแสงแดดยามเย็นอันสวยงามเขาเดินผ่านไปตามทางภายในบ้านที่ดูเงียบสงบผิดแปลกไปจากสภาพที่มันควรจะเป็บ้านตึกสองชั้นขนาดกว้างพอตัวทั้งเงียบเหงาอับเฉาคล้ายไม่มีใครอื่นอาศัยอยู่นอกจากเขาภายในบ้านมีอุปกรณ์ครบครันวางเป็ระเบียบสะอาดตาตัวบ้านมีพื้นเป็สีฟ้าทำให้แสงในบ้านดูสดใส ศิลาเดินออกมาถึงหน้าบ้านจัดแจงใส่รองเท้าผ้าใบคอนเวิร์สสีน้ำเงินเข้มคู่โปรด
พร้อมในมือถือดอกรินรี่สีขาวบริสุทธิ์ช่องามจัดตกแต่งเป็อย่างดี
ศิลาเดินออกมาจากบ้านเผยให้เห็นผู้คนมากมายในกรุงโรมอันพลุกพลานผู้คนเดินขวักไขว่บ่างจับกลุ่มพูดถึงเื่ต่างๆนาๆ บางคนเดินกลมเกรียวเกี่ยวรัดแน่นร่างแนบชิดเห็นแล้วน่าอิจฉา รถลาแล่นไปมาแน่นถนนในยามเย็นตึกสูงชันน้อยใหญ่ตั้งเรียงรายทอดยาวสุดสายตาแต่กลับแฝงไปด้วยความร่มรื่นอย่างพิศดารทำให้ผู้คนไม่รู้สึกถึงความอึดอัด
ศิลายืนรอรถเมย์พร้อมกับถูกสายตาทั้งหนุ่มสาวชายหญิงเด็กคนแก่ในบริเวณนั้นมองอย่างไม่วางตาสาเหตุเพราะช่อดอกไม้ในมือเขามันช่างสะดุดตาไม่นานรถเมย์ก็มาถึงเขารีบขึ้นพร้อมกับนั่งลงอย่างรวดเร็วและเื่ที่ทุกคนติดเป็นิสัยเวลารออะไรสักอย่างคือยกมือถือขึ้นมากด
“ไหนดูซิ!!...เออเว็บเกมDemonlord online อะเจอแล้ว”
ศิลาเข้าไปอ่านข้อมูลของเกมอย่างจริงจรังเพราะเขาเข้าไปเล่นโดยที่อ่านแค่ผ่านมันจึงทำให้เขาเป็คนโง่ในสายตาของไวเวิร์นแสดงถึงนิสัยที่ไม่ยอมใครของเขาออกมาอย่างชัดเจน ชายหนุ่มต้องสะดุดเมื่ออ่านจบซึ่งมันทำให้เขาฉีกยิ้มไม่หยุดเพราะเงินรางวัลการเคลียร์เกมต่อมาศิลาพลันหน้าซีดเหมือนคนใกล้ตายเขากดเข้าไปในเว็ปสารมวลชนของเกมมันมีรูปเข้าติดขึ้นอะร่ามในฐานะผู้กอบกู้เกาะเริ่มต้นซึ่งอันแรกเขาก็ดีใจแต่อันต่อมามันคือปัญหาเพราะมันเขียนใต้รูปตัวละครอวตารของเขาแบบไม่ใยดีและตามด้วยคอมเม้นมากมายต่างสาปแช่งหมายหัวเขา
-ผู้เล่นศิลาตัวก่อหายนะ
-ผู้เล่นศิลาผู้่ชิงไอเท็ม
-ทุกสิ่งทุกอย่างในสนามรบไอ
เท็มล้วนอยู่ที่ผู้เล่นนามศิลา
คอมเม้น
-เกรียนขนดก:อย่าให้กูเจอนะจะตบให้
-สายเบิร์นแพรบๆ:ตัวเองหล่ออะสนใจข้าวโพดไหม
-เกรียนสายเหลือง:รับสมัครคนตามล่าตัวศิลาไม่จำกัดจำนวน
-สมาคมกระเทยยกล้อ:อย่าให้พ่อเจอนะจะอัดถั่วดำให้ร้องขอชีวิต
-ขัดขืนกูต่อยท้อง:เอาไอเท็มกรูมานะเวย
-แบกต..หนีะเิ:เห่ยไอ้คนนี้มันเคยขโมยของเด็กเวยกูมีภาพ
-รักแร้หวานเจี๋ยบ:ประกาศใครจับตัวมันได้มาเงินที่กิลด์ผม5,000เหรียญทอง
-ฟ้าคราม อัลไซส์:รอก่อนนะพ่อคนช่างเหม่อลอยเดี๋ยวแม่จะไปป่วนสะให้เข็ด
ศิลาอ่านได้คร่าวๆจนเขาอ่านต่อไม่ไหวเพราะมันมีวีอีโอที่ผู้เล่นได้ถ่ายติดตอนเขาวิ่งฉกดาบมาจากเด็กลอยเต็มหน้าสารมวลชนแต่ทว่าเขาเองก็ต้องมาสะดุดข้อความสุดท้ายยูสเซอร์นามฟ้าคราม อัลไซส์ ภาพใบหน้าแม่สาวNPCสุดป่วนลอยวาบมาในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว และสาเหตุที่ผู้เล่นโกรธด่าทอเขานั้นเพราะต้นเหตุการเกิดวิบัติในครั้งนี้ก็มาจากเขาแถมไอเท็มที่ตกในาของผู้เล่นมันดันมาตกเป็ของเขาหายกลับเข้าไอเท็มบล็อกของเขาเพราะมันเป็ของรางวัลที่ระบบมอบให้กับผู้ชนะในายั่นคือเหตุผลว่าทำไมไอเท็มที่ผู้เล่นตายไปแล้วคืนกลับคืนระบบมันไม่หายไปไหนกับตกเกลือนกราดเต็มพื้นรถเมย์แล่นไปตามถนนได้ระยะเวลาหนึ่งราวครึ่งชั่วโมงศิลาก็ลงจากรถเมย์เบื้องหน้าของเขาคือสวนสาธารณะที่มีทั้งเด็กชายเด็กหญิงพ่อแม่มากมายต่างพาลูกมาเล่นเครื่องเล่นก่อกองทรายในยามเย็นเป็ภาพครอบครัวแสนอบอุ่นศิลาที่เห็นภาพเ่าั้เกิดล้อยยิ้มขึ้นทันทีก่อที่เข้าจะเริ่มสืบเท้ากว้าเดินไปทางขาวเดินตรงไปตามทางขอบถนนข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่มากมาย
และจุดหมายของศิลาคือเบื้องหน้าตึกสูงชันตั้งเรียงรายติดกันไม่นานศิลาก็มาถึงมันเป็สถานที่ใครหลายๆคนไม่ชอบและไม่ยากจะมาป้ายอักศรขนาดใหญ่เขียนด้วยตัวสีเขียว
โรงพยาบาล อัลไซส์
เข้าเดินผ่ายประตูบานเลื่อนเข้าไปอย่างช้าๆภายในเต็มไปด้วยคนป่วยญาติคนป่วบมากมายกลิ่นยากลิ่นโรงบาลลอยโชยแสบจมูงใช้เวลาเพียงไม่นานเขาก็มาถึงห้องจุดหมายพร้อมกับหมอชายวัยกลางคนที่เหมือนจะมายืนรอเขาอยู่แล้ว แสดงถึงการบ่งบอกว่าศิลามาที่นี่ประจำขนาดไหนและจะมาเวลาไหน
“สวัสดีครับคุณหมอ อาการพ่อกับแม่ผมเป็อย่างไงบ่างครับ”
ศิลาเอ่ยถามหมอในชุดขางสะอาดข้างหลังของหมอเผยให้เห็นเตียงสองเตียงมีร่างของชายหญิงนอนหลับไหลอยู่บนเตียงคล้ายกับว่าได้หลับมายาวนานภายในห้องมีช่อรินรี่สีขาวปีกเอาไวข้างหัวเตียงตรงกลางของสองเตียง
“ยังเหมือนเดิมครับแล้วเื่คดีความไปถึงไหนแล้วครับจับตัวคนชนได้หรือยังครับ”
หมอเอ่ยถามด้วยท่าทางแสดงถึงความห่วงใยทำเอาศิลาฉายแววเศร้าออกมาวูบหนึ่งก่อนจะตอบ
“คงทำอะไรไม่ได้หลอกมั้งครับคดีก็เงียบไปแล้วผมไปถามก็ตอบแค่กำลังดำเนินเื่คงเป็พวกมีอิทธิพลนั่นแหละ ว่าแต่ถ้าผ่าตัดท่านทั้งสองจะหายและฟื้นใช่ไหมครับ”
ศิลาเอ่ยจอบพร้อมกับเอาช่อดอกไม้ไปเปลี่ยนใส่แทนช่อเก่าพร้อมกับนั่งเก้าอี้ตรงกลางเตียงทั้งสองมือขวาจับมือของชายที่ขึ้นชื่อว่าพ่อมือซ้ายจับมือหญิงที่ขึ้นชื่อว่าแม่กำแน่แววตาฉายแววความหวังในคำถามที่เขาถามหมอ
“แน่นอนครับแต่ว่าค่ารักษามันแพงเอาการนะครับ”
“เท่าไหร่เท่ากันครับผมจะหามาเอง”
ศิลาเอ่ยเสียงเข้มแววตามุ่งมั่นจากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปเขานั่งอยู่ในห้องที่เงียบสนิทเขานั่งเล่าเื่ราวต่างให้ชายหญิงที่หลับไหลฟังราวกับเล่านิทาน
ชีวินคนบทมันจะซวยก็ซวยถึงที่สุดย้อนไปเมื่อสองปีก่อนพ่อแม่เขาถูกรถชนยังยังจับคนชนไม่ได้ซ้ำร้ายคนที่ตกเป็ผู้ต้องสงสัยยังเป็ลูกของผู้มีอิทธิพลของประเทศแถมไอ้หนุ่มคนที่ตกเป็ผู้ต้องสงสัยกลับกลายเป็ชายชู้แอบขึ้นห้องกับแฟนสาวของเขานับครั้งไม่ถ้วนคนจะตกอับมันต้องเอาให้ถึงที่สุดธุรกิจครอบครัวพลันโดนกว้านซื้อหุ้นไปหมดไม่มีเหลือเพราะพ่อแม่ของในตอนนั้นอยู่เส้นความเป็ความตายพวกที่เหลือจึงลงมัตติขายบริษัท กรรมซัดยังไม่พอแถมคนที่มาซื้อบริษัทของพ่อแม่เขาคือครอบครัวไอ้ชายชู้เรียกได้ว่ามันอาจจะเกิดมาบนดาวคู่แค้นของเขาก็เป็ได้
กว่าจะผ่านจุดที่ไม่เหลืออะไรมาได้ด้วยตัวคนเดียวอย่างบากลำบากแทบรากเื ดังคำคนยิ่งลำบากยิ่งทรหดยิ่งยากเย็นแสนเขนสักเพียงใดมันยิ่งหล่อหลอมใจคนให้แกร่งและใจของเขามันก็แกร่งยิ่งศิลาสมดังชื่อของเขาถึงแม้จะเป็แค่ศิลาที่ไร้ราคาน้อยคุณค่าไม่สง่าราศีจับดุจอัญมณีหรือเพชรพลอยแต่เขาคือศิลาที่ตัดเพชรแข็งแกร่งดุจพื้นปฐภีที่ต่ำต่อยแต่ค้ำยันเกลือหนุนทุกสรรพชีวิต
ศิลานั่งมองดวงจันทร์ด้วยสายตาคนึงหาก่อนจะเดินออกจากห้องไปจะเศร้าแสนตรอมใจสักเพียงไหนจะไม่มีใครได้เห็นน้ำตาของลูกผู้ชายชื่อ ศิลา ภัยพินาศ แม้แต่ดวงตะวันหรือจันทรา
2K
