หลังจากท่านแม่ทัพโจวหลี่เฉิงกลับไปไม่นาน เซี่ยเสี่ยวหลานก็ทำบัญชีงานของบิดาเสร็จจึงเดินออกมาจากห้องหนังสือของบิดาและเห็นหลังอดีตสามีเดินออกนอกจวนไป
เธอจึงเดินไปหาบิดาที่ห้องโถงและมองดูหีบสมบัตินับร้อยหีบตาลุกวาวเลยทีเดียว โฮะๆรวยแล้วเรา
"ท่านพ่อนี้หรือคือของที่ท่านแม่ทัพให้มาชดเชยให้ลูกหลังหย่า" รวมกันได้ตั้งร้อยห้าสิบหีบเลยทีเดียวเอาไปต่อทุนดีกว่าเราไม่ต้องขอเงินท่านพ่อใช้แล้วเราอิอิ
เซี่ยเสี่ยวหลานหัวเราะหึๆอย่างมีความสุขและทำใบหน้าที่ชั่วร้ายยิ่งนักในสายตาของบิดา
"หลานเอ๋อร์ลูก้าเงินมากขนาดนั้นเลยหรือลูก ในคลังสมบัติของเราพ่อก็มีให้ลูกเยอะแยะ สินเดิมของแม่เ้าใช้ทั้งชาตินี้ก็ไม่หมดหรอกลูก"
นายท่านเซี่ยต้าเหิงส่ายหัวที่เห็นลูกสาวทำหน้าตาแวววาว ที่ได้เห็นหีบสินสอดที่ท่านแม่ทัพส่งมาเพิ่มให้อีก
"มันไม่เหมือนกันเ้าค่ะท่านพ่อ"
เซี่ยเสี่ยวหลานตอบ
"เงินของท่านพ่อกับเงินของท่านแม่ ต้องใช้จ่ายอย่างประหยัดเพราะลูกกลัวมันหมดเ้าคะ แต่เงินของท่านแม่ทัพใช้ด้วยความสบายใจยังไงละเ้าค่ะ เขาให้มามันก็ถูกต้องแล้วเ้าค่ะ ท่านพ่อเื่อะไรจะให้เสียตัวเปล่าๆจริงไหม พี่ฟางพี่มู่ตาล"
ก่อนจะหันไปถามสองสาวคนสนิท
"พ่อบ้าน ขนหีบสมบัตินี้ไปที่เรือนข้าเลยเ้าค่ะ ให้พี่มู่ตามตามไปดูแลก็แล้วกันนะ ป้ะพี่ฟางพวกเราไปทำอาหารกันดีกว่า อยากกินส้มตำข้าสั่งแม่ครัวเตรียมไว้หมดแล้วเมื่อเช้า รวมทั้งแช่ข้าวเหนียวและหมักไก่ ป่านนี้คงชะเง้อคอยข้าแล้วละพี่รีบไปกันเถอเ้าค่ะ"
"เดี๋ยวก่อนหลานเอ๋อร์ พวกเ้าออกไปก่อนข้ามีเื่จะพูดกับคุณหนูของพวกเ้า"
พอทุกคนออกไปหมดเซี่ยเสี่ยวหลานก็ถามบิดา
"มีอะไรหรือเ้าคะท่านพ่อ "
"ท่านแม่ทัพมาขอโทษกับพ่อเื่ที่เกิดขึ้น รวมทั้งเื่ที่เขาเขียนใบหย่าให้ลูก เข้าใจลูกผิดท่านแม่ทัพขอโอกาสจากลูกเพื่อเริ่มต้นใหม่ แต่พ่อบอกให้เขาพูดกับลูกเอง พ่อไม่มีความคิดเห็นและเข้าใจที่เขาโดนสองแม่ลูกนั้นหลอกเอา พ่อก็สั่งสอนท่านแม่ทัพไปเยอะเหมือนกัน เขามาคุกเข่าขอขมาพ่อและยอมรับผิดตรงๆอย่างลูกผู้ชายที่ยอมรับผิดทุกอย่าง พ่อก็โกรธมาก ต่อว่าไปจนพอใจ ท่านแม่ทัพก็รับผิดทุกอย่าง ขอพบลูกพ่อว่าจะให้บ่าวไปตามแต่มีราชโองการมาซะก่อน ให้แม่ทัพรีบไปเตรียมตัวไปชายแดนโดยด่วน เพื่อไปช่วยองค์ชายสอง เพื่อนำเสบียงและทหารไปช่วยเร่งด่วนจึงรีบออกไปเข้าวัง และเขาขอให้พ่อบอกลูกว่า จะกลับมาแต่งลูกเข้าจวนอีกครั้ง หลังจากกลับจากชายแดนลูกจะว่าอย่างไรละ พ่อไม่ได้บังคับลูกนะ พ่อตามใจลูกไม่ว่าลูกจะเลือกสิ่งไหน พ่อก็ยอมรับในการตัดสินใจของลูกเสมอ" นายท่านเซื่ยบอกกล่าวกับลูกสาว
"เ้าค่ะท่านพ่อลูกจะเก็บไปคิด"
เซี่ยเสี่ยวหลานตอบบิดาก่อนจะเดินเข้าไปกอดท่านพ่อเอาหัวซบอกอย่างออดอ้อน เธอช่างโชคดีจริงๆที่ได้มาเกิดในที่บิดารักและไม่หลงเมียน้อยจนไม่ฟังความรู้สึกของลูกสาวตัวเอง
"เดี๋ยววันนี้ ลูกจะทำอาหารอร่อยๆให้ท่านพ่อลองกินดูนะเ้าคะ"
เซี่ยเสี่ยวหลานบอก ก่อนที่จะเดินไปที่โรงครัวกับสาวใช้ เมนูที่ทำวันนี้คือ ส้มตำไก่ย่าง น้ำตกหมูคอหมูย่าง และข้าวเหนียวร้อนๆ น้ำจิ้มรสเด็ด
"จัดไปพี่อย่าได้ขาด ที่เหลือก็แบ่งกันไปกินได้เลยนะเ้าคะ"
"จัดไปคืออะไรหรือเ้าคะคุณหนู" สาวใช้มู่ตาลถาม
"อ่า เรารีบทำดีกว่า "
เซี่ยเสี่ยวหลานรีบเปลี่ยนเื่ทันที
พอเธอจัดในส่วนของตัวเองกับบิดาเสร็จเรียบร้อยและทำให้พอบ่าวได้กินกันทุกคนเลยทีเดียว เพราะเมื่อเช้าเธอค้นหีบสินสอดสิบหีบของท่านแม่ทัพที่แต่งเธอเข้าจวน
เธอขนกับมาที่จวนของตัวเองทุกหีบ เื่อะไรจะให้ฟันพรีๆ คนอย่างสาธิมาซะอย่างไม่ยอมเสียเปรียบอย่างแน่นอน หุๆ
มาอีกร้อยหีบรอก่อนจ้า ให้เจ้อิ่มมื้อเที่ยงก่อนเถอะเจ้จะไปสำรวจทุกหีบเลย เซี่ยเสี่ยวหลานหัวเราะในใจอย่างชั่วร้าย
ทั้งจวนที่ได้กินอาหารแปลกใหม่ของคุณหนูเซี่ยเสี่ยวหลาน ต่างก็พูดเป็เสียงเดียวกันว่า อร่อยมาก!ถึงจะเผ็ด แต่ทุกคนก็กินอย่างสู้ตายและต่างก็รอคอยอาหารของคุณหนูมื้อต่อไปคืออะไร
แม้แต่บิดายังเอ่ยปากว่าอร่อยมาก ทั้งที่เดินทางไปจนทั่วเพื่อค้าขาย ก็ไม่เคยมีอาหารแบบที่ลูกทำเลย
"ลูกได้สูตรอาหามาจากไหนหรือ" บิดาถามบุตรสาวกับ
ปกติเซี่ยเสี่ยวหลานก็ทำอาหารอยู่แล้วเธอจึงตอบไปว่า
"ลูกอ่านเจอในตำราอาหารเ้าค่ะท่านพ่อเลย ลองทำกินดูก็อร่อยเลยลูกเลยลองทำ อร่อยมากใช่ไหมละเ้าคะท่านพ่อ ยังมีอีกหลายเมนูนะเ้าคะที่ลูกจะทำออกมาให้ท่านพ่อกินจนครบทุกอย่างเ้าค่ะ"
เซี่ยเสี่ยวหลานพูดอย่างภาคภูมิใจในตัวเอง
หลังจากที่อิ่มมื้อเที่ยงอิ่ม เซี่ยเสี่ยวหลานก็กลับไปที่เรือนของตัวเองและลงมือตรวจนับหีบที่แม่ทัพโจวหลี่เฉิงส่งมาชดเชยที่หย่ากับเธอ
"จะให้มาแบบไหนข้าก็รับหมดละจ้ารวยแล้วเรา ว่าแต่จะขอให้ท่านพ่อหาที่ให้เปิดร้านขายเสื้อผ้าให้ดีกว่า มีลายผ้าหลายหีบเลยสวยๆทั้งนั้น เอาออกมาตัดชุดใส่ดีกว่า ทำไว้เยอะๆเลย ไว้ขายด้วยแค่คิดก็มีความสุขแล้วเราอิๆ" เซี่ยเสี่ยวหลานตรวจดูหีบไปยิ้มไปพูดคุยกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี
ต่างกับอีกฝั่งแม่ทัพโจวหลี่เฉิงที่กลับมาจากวังก็ยามเย็นแล้ว พ่อบ้านก็จัดเตรียมของที่จะเดินไปชายแดนให้เรียบร้อยแล้ว ยามเหมาคือเวลาเคลื่อนทัพ
เขานั่งคิดคืนนี้จะลอบเข้าจวนของท่านอดีตพ่อตาเพื่อจะไปบอกลาภรรยา เพราะวันนี้ยังไม่ได้พบหน้าก็มีเื่ต้องให้เข้าวังเสียก่อน
เขาคิดว่าจะลอบเข้าจวนภรรยารอบดึกในคืนนี้อย่างแน่นอน เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไรจึงจะได้กลับมาพบหน้ากันอีกก่อนไปจะขอสารภาพผิดทุกอย่าง ถึงแม้เธอจะด่าหรือตบตีเขา เขาก็จะยอมทุกอย่างขอแค่ให้ได้เจอหน้ากันก่อนจะไปชายแดนก็พอ
ยามชวี่เซี่ยเสี่ยวหลานนอนแช่น้ำอุ่นในอ่างอย่างสบายใจ เธอสังเกตุเห็นรอยสักรูปดอกเหมยที่หลังมือ จึงจับดู ทันใดนั้น ความทรงจำเกี่ยวกับมิติทุกอย่างก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวเธอ
"!!!!!!โอ้ะแม่เ้านี้เธอมีมิติเหมือนในนิยายเลยอะ"
"แล้วในมิติ จะมีอะไรบ้างนะ"
เมื่อคิดดังนั้น เธอหลับตา ลองเข้ามิติตามความทรงจำทันที
ปิ้ง
เมื่อสาธิมาลืมตาขึ้นมา ก็ใมากนี้มันร้านผ้าของโลกเดิมทั้งหกคูหาเลยนี้น่า เข้ามาได้อีกด้วยเซื่ยเสี่ยวหลานดีใจกรีดร้องลั่นมิติ วิ่งดูของในบ้านของตัวเองแถมหยิกตัวเองดูก็ไม่ได้ฝันไปนี้นาเราของจริงทุกอย่างขอบพระคุณเ้าค่ะ ท่านเทพทั้งหลายที่ไม่ทอดทิ้งหญิงสาวบอบบางและตาดำๆเช่นลูกนะเ้าคะ.....!!!!?
โอ้ะนังสาธิมาแกรวยแล้ว ฉันจะเปิดร้านค้าในเมืองหลวงนี้แหละเอาชุดในมิติออกมาโชว์ขายไปเลยสาธิมาหัวเราะคนเดียวเหมือนคนบ้าในมิติก่อนจะอาบน้ำใส่ชุดนอนในโลกเดิมบางๆและไม่ใส่ชุดชั้นในเพราะความเคยชินกับ จัดการดื่มนมก่อนและออกจากมิติมาที่ห้องนอนในเรือนนอนของเ้าของร่างเดิมด้วยความสุข
1K
