ตำนานยุทธจักรเทวะ

ตอนที่ 47 การเดินทางสู่แดนต้องห้าม

แผนการเริ่มต้น

รุ่งเช้าของวันใหม่ หลี่เฉินและเซียวหรงยืนอยู่หน้าหอคัมภีร์ พวกเขาเตรียมตัวสำหรับการเดินทางครั้งใหม่ที่เต็มไปด้วยอันตราย

"หากเราต้องการหากุญแจแห่งเทวะก่อนพวกมัน เราต้องเริ่มจากข้อมูลที่เรามี" หลี่เฉินกล่าว

เซียวหรงพยักหน้า "ปราชญ์เฒ่าหานบอกว่าเบาะแสเกี่ยวกับกุญแจอาจอยู่ใน 'แดนต้องห้าม' ที่ถูกปิดตายมานับร้อยปี"

แดนต้องห้ามเป็นสถานที่ที่ถูกกล่าวขานว่าเต็มไปด้วยอาคมโบราณและกับดักอันตราย ไม่มีผู้ใดกล้าบุกรุกเข้าไปเพราะว่าผู้ที่เคยเข้าไปล้วนแล้วแต่ไม่มีผู้ใดกลับออกมา

แต่สำหรับหลี่เฉินและเซียวหรง พวกเขาไม่มีทางเลือก...

"เราจะออกเดินทางวันนี้เลย" หลี่เฉินกล่าวเสียงหนักแน่น

เซียวหรงพยักหน้า "ข้าพร้อมแล้ว"

———

เข้าสู่แดนต้องห้าม

หลังจากเดินทางมาหลายวัน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงชายแดนของแดนต้องห้าม สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยหมอกหนาทึบและกลิ่นอายลี้ลับที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

"ที่นี่ดูเงียบเกินไป" เซียวหรงกล่าว

หลี่เฉินพยักหน้า "มันไม่ใช่แค่เงียบ แต่มันเหมือนมีบางสิ่งกำลังจับตาดูเรา"

ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามดังขึ้นจากด้านหน้า หมอกหนาค่อย ๆ จางหายเผยให้เห็นเงาร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา

"สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ!"

สิ่งมีชีวิตตรงหน้าคืออสูรเกล็ดโลหิต อสูรในตำนานที่ว่ากันว่ามีพลังเทียบเท่ายอดฝีมือระดับจอมยุทธ์ นัยน์ตาของมันเป็นสีแดงสด สะท้อนถึงความกระหายในการต่อสู้

"ดูเหมือนว่าเราจะถูกทดสอบตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามา" หลี่เฉินกล่าว

เซียวหรงชักกระบี่ออกมา "ถ้าอย่างนั้น เราก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต่อสู้!"

———

ศึกปะทะอสูรเกล็ดโลหิต

อสูรเกล็ดโลหิตคำรามเสียงดัง ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ทั้งสองคนด้วยความเร็วมหาศาล กรงเล็บแหลมคมของมันฉีกผ่านอากาศราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่ง

หลี่เฉินกระโดดหลบอย่างฉิวเฉียด ก่อนจะใช้ฝ่ามืออัดพลังโจมตีไปที่ลำตัวของมัน

"หมัดทำลายล้าง!"

พลังมหาศาลซัดเข้าใส่อสูรเกล็ดโลหิตจนมันถอยหลังไปหลายก้าว แต่เกล็ดของมันแข็งแกร่งเกินกว่าที่คาดไว้

เซียวหรงฉวยโอกาสนั้น กระโดดขึ้นไปบนหลังของมันก่อนจะฟาดกระบี่ลงมาเต็มแรง

"เพลงกระบี่สวรรค์สะบั้น!"

กระบี่ของนางพุ่งเข้าใส่เกล็ดของอสูร แต่กลับไม่สามารถทำอันตรายมันได้มากนัก

"มันแข็งแกร่งเกินไป!" เซียวหรงกล่าว

หลี่เฉินขมวดคิ้ว "เราต้องโจมตีจุดอ่อนของมัน!"

พวกเขาเริ่มสังเกตเห็นว่าใต้คอของอสูรมีเกล็ดบางส่วนที่มีสีแตกต่างจากส่วนอื่น มันอาจเป็นจุดอ่อนของมัน!

———

จุดอ่อนของอสูร

หลี่เฉินพุ่งเข้าไปใกล้อสูรเกล็ดโลหิต ใช้ทักษะก้าวพริบตาหลบเลี่ยงการโจมตีของมันก่อนจะตะโกนไปหาเซียวหรง

"โจมตีที่ใต้คอมัน!"

เซียวหรงพยักหน้าก่อนจะกระโดดขึ้นไปอีกครั้ง คราวนี้นางรวมพลังทั้งหมดเข้ากับกระบี่ของตน

"กระบี่ทำลายมิติ!"

แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นก่อนที่กระบี่ของนางจะปักลงไปที่จุดอ่อนของอสูร

ฉึก!

เสียงร้องคำรามของอสูรดังก้องไปทั่วบริเวณก่อนที่ร่างของมันจะสั่นสะท้านและล้มลงกับพื้น

———

เบาะแสที่ถูกซ่อนอยู่

หลังจากที่อสูรเกล็ดโลหิตล้มลง หมอกที่ปกคลุมอยู่รอบ ๆ ก็เริ่มจางหาย เผยให้เห็นทางเข้าของแดนต้องห้าม

"ดูเหมือนว่าอสูรตัวนี้จะเป็นผู้เฝ้าประตู" หลี่เฉินกล่าว

พวกเขาเดินเข้าไปข้างในและพบว่ามีสัญลักษณ์โบราณสลักอยู่บนกำแพง มันเป็นสัญลักษณ์เดียวกับที่พวกเขาพบในหอคัมภีร์

"นี่มัน..." เซียวหรงเบิกตากว้าง "มันเป็นสัญลักษณ์ของกุญแจแห่งเทวะ!"

———

การเดินทางยังไม่สิ้นสุด

หลี่เฉินมองไปที่สัญลักษณ์นั้นก่อนจะกล่าว "ดูเหมือนว่าเราจะมาถูกทางแล้ว"

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้สำรวจเพิ่มเติม เสียงหัวเราะเย็นเยียบก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"พวกเจ้าช่างโชคดีที่มาถึงที่นี่..."

เงาลึกลับปรากฏขึ้นตรงหน้า พลังมืดแผ่ซ่านออกมาจากร่างของมัน

"แต่พวกเจ้าจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่เป็นแน่!"

———

ตอนต่อไป:

การเผชิญหน้ากับศัตรูลึกลับ

เบาะแสของกุญแจแห่งเทวะ

ความลับที่ถูกซ่อนในแดนต้องห้าม