ปรมาจารย์จักรพรรดิแห่งราชันย์

ภาพตรงหน้าของจอมมัล จากที่เคยเป็นโลกอีกใบอันแสนว่างเปล่า ตอนนี้ได้มี สาวงามเหาะเหินลงมาจากข้างบนฟากฟ้า พร้อมกับท่าทีที่สง่างามไร้ที่ติ ไม่ว่าจะเป็นท่อนบนและท่อนล่างส่วนเว้าส่วนโค้ง ต่างเกินกว่าคำว่าเพอร์เฟคเสียอีก ถ้าบอกว่าความงามของนางนั้นเป็นที่2 ก็คงไม่มีใครเป็นที่1ได้อีกแล้วเมื่อสาวงามปรากฏตัว นางก็ได้ก้มหัวต่อหน้าจอมมัลอย่างเชื่อฟัง "ข้ายอมเชื่อฟังคำสั่งของนายท่านตามสัญญา"จอมมัล ทำเพียงแค่พยักหน้าสามทีอย่างพึงพอใจ "ศักยภาพของเจ้าก็ไม่เลว นับว่าสูสีกับจักรพรรดิอยู่บ้างเหมือนกัน ว่าแต่ข้าควรจะเรียกเจ้าว่า...?""ปิง ปิง" นางตอบกลับขณะที่กำลังก้มหัวไม่กล้าสบตาแต่อย่างใด"ปิง ปิง สินะ ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็จงติดตามข้าไปสถานที่นึง โดยการใช้สมบัติศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าซะ แล้วหลังจากนั้น..."บึ๊ม~~~~!!! ตู๊ม~~~~~~~~!!!!!สถานศึกษาพังทลายลง พร้อมกับการปรากฏตัวของสองจักรพรรดิ "ชู หยุน อยู่ที่ไหน!!!! ~"เสียงของจักรพรรดิโลกันต์ ดังสนั่นทั่วทั้งอาณาเขตการศึกษา เพียงแค่ส่งเสียงก็ถึงกับทำให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กๆได้เลยทีเดียวเมื่อจักรพรรดิเมฆาเห็นดังนั้น มีหรือจะยินยอมให้จักรพรรดิอื่นมาข่มภายในอาณาเขตของตนเอง "นี่เจ้ากล้า!!!!?"กล่าวจบ จักรพรรดิเมฆายื่นกระบี่ชี้ไปทางจักรพรรดิโลกันต์ โดยทันทีจักรพรรดิโลกันต์เริ่มโจมตีก่อน ด้วยลูกไฟขนาดเล็ก21ลูก แค่ลูกไฟลูกเดียวก็กินวงกว้าง 15เมตร ไม่ต้องพูดถึงการโจมตีรัวๆทางด้านจักรพรรดิเมฆา เพียงวาดกระบี่เป็นรูปดาว5แฉก ผ่าลูกไฟออกเป็นเสี่ยงๆ แต่ก็ยังทำให้สถานที่แห่งนี้สั่นสะเทือนอยู่ดีจักรพรรดิโลกันต์ไม่รอช้า ใช้วิชาบอลไฟมาร ที่มีความร้อนเทียบเท่ากับเตาหลอมเหล็กขนาดใหญ่ ซึ่งการโจมตีรอบนี้อาจจะทำให้เกิดการเสียชีวิตของผู้ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เป็นจำนวนมากจักรพรรดิเมฆาที่เห็นว่าท่าไม่ดี เขารีบออกกระบวนท่าที่2ทันที ฝนกระบี่!คลื่นนนนน~~~~!!!!......แต่ทว่าก่อนที่จักรพรรดิทั้งสองกำลังจะสู้กันต่อ ประตูห้องทดสอบที่13ก็เปิดออก ผู้ที่ก้าวออกมาจากห้องนั้น มีทั้งหมดสามคนด้วยกัน นั่นก็คือ ชู... ได และก็ อิฟริท พวกเขาเดินออกมาอย่างสง่าผ่าเผย พร้อมกับซากสัตว์อสูรแท้จริงอีกเป็นจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนจักรพรรดิโลกันต์ และ จักรพรรดิเมฆา ต่างหยุดต่อสู้กันโดยสิ้นเชิง พร้อมกับมองกลับไปทางเด็กที่เดินออกมาทั้งสามคนแต่ทว่าทั้งสามคน พวกเขาก็หยุดเดินกะทันหัน เนื่องจากสัมผัสกลิ่นอายที่คุ้นเคยได้เมื่อชูหันไปเห็นจักรพรรดิโลกันต์ เขารีบตะโกนสุดเสียงพร้อมกับปลดปล่อยพลังของเขาออกไปด้วย "ท่านพ่อ~~ ท่านมาทำอะไรที่แห่งนี้กัน"จักรพรรดิโลกันต์รีบตะคอกใส่ลูกของตัวเองให้ไว "ชู หยุน กลับไปที่อาณาเขตของเราเดี๋ยวนี้!!! และต้องเป็นตอนนี้เลยด้วย!!"ชู ที่ไม่อยากจะกลับไปประเทศของตนเองเลย เขาจึงลองขอร้องดูอีกสักครั้ง "ท่านพ่อ แต่ว่าข้า...""หุบปากแล้วก็รีบกลับไปเดี๋ยวนี้!!!" จักรพรรดิโลกันต์ดูโหดร้ายกว่าตอนที่ต่อสู้กับจักรพรรดิเมฆาเสียอีกในตอนนี้ชู ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากจะเดินทางกลับอย่างคอตก ...หลังจากที่ชูกลับไป จักรพรรดิโลกันต์ และ จักรพรรดิเมฆา ต่างมองตรงมาที่อิฟริทเป็นสายตาเดียวกัน"เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ จักรพรรดิทมิฬ?"เสียงตะโกนดังกึกก้อง ไม่เว้นแม้แต่ภายในห้องทดสอบที่ก็ยังได้ยินเสียง "ฮ่า ฮ๋า ฮ่า ฮ่า ถามข้าหรือว่ามีจุดประสงค์อันใด เรื่องแค่นี้พวกเจ้ายังไม่รู้อีกหรือ?""ข้าก็จะปลุกจอมมารที่หลับไหลตลอดหลายยุคหลายสมัยที่ผ่านมา เพื่อที่จะมาปกครองโลกใบนี้เพียงผู้เดียวยังไงหล่ะ แล้วตอนนี้ข้าก็เตรียมของเกือบจะครบอยู่แล้วด้วย ลำพังพวกเจ้าไม่สามารถหยุดข้าได้อย่างแน่นอน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า" อิฟริท ตะโกนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 8 จักรพรรดิทมิฬ!

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์จักรพรรดิแห่งราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 8 จักรพรรดิทมิฬ!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้