งานสุดคุ้มอุ้มบุญแทนลูก

งานสุดคุ้มอุ้มบุญแทนลูก

    ตอน เอาเข้ามาจนได้

    คุณแม่คนสวยกัดริมฝีปากตัวเองร้องครางหงิงๆในลำคอ ลูกเขยลงมาคุกเข่ากับพื้น เอาสองมือหยาบใหญ่บีบขาอ่อนจนแดงแล้วฉีกถ่างออกกว้าง

    ลูกสาวลุกไปหยิบบุหรี่มานั่งไขว่ห้างสูบตรงโซฟาตรงข้ามแม่ ทำเอาแม่ทั้งอึ้งทั้งเมื่อไม่เคยเห็นลูกสาวสูบบุหรี่เลย ปากจะร้องห้ามลูกสาวแต่กลับโดนลูกเขยมุดหน้าซบหว่างขาจนต้องร้องครางออกมาแทน

   อร๊า! โอ๊ย! สุชาดาสะดุ้งหน้าสั่น หลับตาเพราะอายลูกสาวตัวเองที่นั่งมอง แต่ปากกลับร้องครวญครางเสียงดัง

    รู้สึกถึงลิ้นสากๆที่ลากเลียปาดกลางร่องสงวนจนสองกลียแยกอ้าออกจากกัน 

    แผล็บ! ๆ ลูกเขยเลียจากล่างขึ้นบนเพียงสองสามทีน้ำเสียวคุณแม่คนสวยก็หลากไหลพรั่งพรูออกมาเลอะปากเลอะคาง พอลืมตาดูก็เห็นหน้าหล่อๆเปียกไปหมด

    จมูกโด่งๆจิ้มบดเม็ดเสียวจนสยิวหนัก สองมือจับกลีบแหกแยกแล้วแยงลิ้นฉกเข้าฉกออกรู จนเห็นน้ำตัวเองกระเซ็นใส่หน้าลูกเขย

    "ลองเอาใส้ได้แล้วมั้งเจต" นิด้าสั่งผัวตัวเองแล้วพ่นควันบุหรี่ออกมา แม่เพิ่งเข้าใจว่าเธอสูบบุหรี่แค่ตอนที่เครียดจัดๆ และตอนนี้คงจะเครียดสุดๆที่ต้องมานั่งดูสามีเอากับแม่ตัวเอง แต่ความที่อยากมีลูกเหนือสิ่งอื่นใดคงทำให้นิด้าทำใจได้

    ลูกเขยหันไปพยักหน้ากับเมียแล้วหันกลับมาเงยหน้าขอแม่ยายยังสาว

    "อืม ผมขอลองดูนะครับ แค่จะดูว่ามันเข้าได้ไหม" 

    "ไม่น่าได้หรอกมั้ง มันใหญ่" คุณแม่ส่ายหน้าเหมือนจะไม่เอา แต่สายตาก็จ้องแท่งเอ็นลำยาวโง้งจนโงหัวไม่ขึ้น

    "แม่รับปากหนูแล้วนี่คะ ให้เจตลองเถอะ" ลูกสาวรบเร้าแล้วลุกขึ้นมายืนท้าวสะเอวมองหว่างขาแม่ ดูรูที่เธอเคยมุดออกมาตอนคลอด

    "งั้นด้าออกไปก่อนได้ไหม แม่อาย" สุชาดาถามลูกสาวสุดที่รัก

    "ไม่ได้ค่ะ ถ้าหนูไม่อยู่ด้วยหนูทำใจรับไม่ไหว" นิด้าตอบ

    "นะครับ แค่ลอง มีน้ำออกมาแล้วคงเข้าไม่ยาก" ลูกเขยเอ่ยแล้วยืนขึ้น มือกำแท่งเอ็นย่อเข่าลงมา จ่อปลายหัวบานแดงจ่อกับหว่างขาคุณแม่แบบไม่รอคำตอบ

    สุชาดามองตาลูกสาวกับลูกเขยแล้วหันหน้าหนีไปทางข้าง รู้สึกอายและละอายใจ ในเวลาเดียวกันก็ตื่นเต้นจนหัวใจสั่น รู้สึกร้อนวูบๆวาบๆที่ปากร่องสาวแปลกๆ เนื้อตัวแดงไปหมดเมื่อเ๣ื๵๪สาวสูบฉีดพล่าน

   "เอาเลย" นิด้าให้สัญญาณสามีรัก ลูกเขยหน้าใสโยกเอวกดแท่งรักลำโตแทงเข้ามาแบบยัดเยียดสุดๆ

    ปึ่ด! ๆ ๆ อร๊าย! อ๊ายยย! คุณแม่กรี๊ดลั่นบ้านเมื่อหัวบานใหญ่มุดยัดเข้ามาในตัวของเธอ รู้สึกถึงเนื้อหยาบๆที่บาดรูรักจนเสียวสยิวตัวเกร็ง

   แค่ส่วนหัวของลูกเขยเข้ามาก็คับติ้วจนเหมือนตัวจะแตก หันมาก้มมองหว่างขาตัวเองเห็นสองกลีบปลิ้นหุบเข้ามาตามแท่งเอ็นลำโต

   "อีกนิดนะครับ ไม่ต้องเกร็ง" ลูกเขยมองตาเอ่ยแล้วกดเอวย้ำๆเข้ามาเหมือนจะพยายามเอาเข้ามากกว่าแค่หัว

    อื้อ! ๆ ๆ สุชาดายกสองมือปิดปากตัวเอง ปิดไปครึ่งหน้าเพราะอายลูกสาวและลูกเขย

   พรื่ด! ๆ ๆ แท่งเนื้อสากแข็งคืบคลานเข้ามาอย่างเชื่องช้าเนื่องจากร่องคุณแม่ฟิตแน่น เป็๲ธรรมดาที่ชายใดจะเอาเข้ามาได้โดยยากเพราะว่าหล่อนไม่เคยให้ใครใส่เข้ามานานหลายปี นับแต่สามีตายไปก็ไม่เคยมีใครได้ลิ้มลอง

    โอย! เจตส่ายหน้าและร้องด้วยความเ๽็๤ป๥๪เมื่อโดนรูสาวตอดรัดรุนแรง

   "เจ็บเหรอ พอก่อนไหม" ลูกสาวจับบ่าถามลูกเขยโดยไม่ถงไม่ถามสุขภาพแม่ซักคำ

   "ไหวอยู่" ลูกเขยก็ตอบโดยไม่ถามเ๽้าของร่างที่กำลังนั่งดิ้นพล่าวเอวส่าย

    ปึ่ก! ๆ ๆ ลูกเขยชักออกจนหัวเกือบหลุดแล้วกระแทกเข้ามาย้ำๆด้วยความรุนแรง

   โอ๊ย! ๆ คุณแม่ร้องลั่น ยกสองมือยันกล้ามท้องซิกแพคของผัวลูกอย่างลืมตัว

   พรื่ดดดด! แท่งเอ็นลำยาวหลุดยัดเข้ามาได้ครึ่งลำพอดี ความเป็๲ชายที่ยิ่งใหญ่ของผัวลูกมันทำให้เสียวแน่นจนหายใจไม่ทั่วท้อง รู้สึกคับติ้วเหมือนร่างจะแตกออกมาจาภายใน 

   แฮ่ก! ๆ ๆ ลูกเขยหอบหายใจแรงในสภาพแทงแช่เข้ามาในหว่างขาคุณแม่ครึ่งท่อนลำ ใบหน้าแดงก่ำกันไปทั้งสองฝ่าย

   "เข้าได้แล้วนี่คะ ต่อไปมีอะไรกันบ่อยๆก็คงท้องแหละ" ลูกสาวเอ่ย

   "บ่อยๆเหรอ" คุณแม่ตาเหลือกโต

    "ก็ต้องบ่อยสิคะ กว่าจะท้องไม่ใช่ง่ายๆ" ลูกสาวที่ไม่เคยท้องสอนคุณแม่ลูกหนึ่ง

   "โอเค งั้นขอพักก่อนนะ" คุณแม่เอ่ยขณะก้มมองแท่งเอ็นที่ปักคาร่องสาว มันใหญ่จนเต็มง่ามขาสองข้างชนิดที่มองลงพื้นไม่เห็นช่องว่าง

   มันเต้นตุบๆและงั่นหงึกๆอยู่ในตัวของเธอทุกวินาที คับแน่นและสยิวเสียวไปหมด ยิ่งหายใจแรงก็ยิ่งเสียวเอง แม้แต่ขยับตัวนิดๆแรงเสียดสีของแท่งลูกเขยกับรูสาวก็ทำให้เสียวจนน้ำไหลเลอะตูด

    ลูกเขยโยกเอวถอยออกช้าๆ อ๊ะ! อ๊ายยย! คุณแม่เด้งตูดตามมาเพราะว่าเงี่ยงหัวบานๆมันครูดถูภายในจนสยิวกิ้ว  

   พอปลายลำโตหลุดออกก็เห็นน้ำเสียวตัวเองอาบเลอะแท่งลำลูกเขยไปครึ่งท่อน แท่งโตก็โดนรัดจนแดงครึ่งขาวครึ่ง น้ำอยากยังไหลเอ่อออกจากปากร่องที่ห้าไม่หุบจนล้นลงมาถึงตูด

   "ขอบคุณนะครับ" ลูกเขยยกมือไหว้คุณแม่ทั้งๆที่เพิ่งล่วงเกินเธออย่างน่า๻๠ใ๽

   "ต้องให้แฟนหนูหลั่งข้างในทุกครั้งนะคะ จำไว้" ลูกสาวย้ำ

   "เข้าใจแล้ว" คุณแม่พยักตอบแล้วก้มเก็บกางเกงตัวเองวิ่งขึ้นห้องนอนด้วยหัวใจตุ๊มๆต่อมๆ

   ทิ้งตัวลงนอนลนเตียงแล้วเอาผ้าห่มขึ้นคลุมหัว

   "นี่ฉันทำอะไรลงไป ฉันคลอดยัยด้าออกมาแล้วยังจะต้องคลอดลูกของยัยด้าอีกหรือ" 

   สุชาดาบ่นพึมพำ ภาพแท่งเอ็นลูกเขยที่ยัดเข้าหว่างขาติดตาจนนอนไม่หลับเกือบคืน กว่าจะหมดแรงหลับก็ตอนเช้ามืดพอดี