บทที่ 50 รายงานอาจารย์! เจียงหนานโกงข้อสอบ
ใบหน้าของนายทหารเปลี่ยนสีไปทันที เหงื่อเย็นผุดขึ้นมาบนใบหน้า!
การเข้ารหัสระดับนี้ มีเพียงหน่วยรบพิเศษไม่กี่หน่วยเท่านั้นที่มีสิทธิ์!
และเด็กหนุ่มตรงหน้า...
เขารีบยืนตรงทำความเคารพเจียงหนานด้วยท่าทางเคร่งขรึมทันที “ขอให้เดินทางปลอดภัย! ปล่อยให้ผ่านไปได้!”
ทหารสามนายที่ชี้ปืนใส่เจียงหนานรีบวางปืนลงทันที…
พร้อมกับทำความเคารพเจียงหนานเช่นกัน!
บรรยากาศในสถานที่นั้นเงียบสงัดราวกับไร้ลมหายใจ จนแม้แต่เสียงเข็มตกก็ยังได้ยิน!
คนที่เพิ่งเร่งรัดและเยาะเย้ยเมื่อครู่ ตอนนี้กลับไม่กล้าพูดอะไรอีกแล้ว!
ใครจะรู้ว่าเจียงหนานมีพื้นหลังยังไง?
พวกหลี่เซียงยิ่งรู้สึกเหมือนถูกอัดจนพูดไม่ออก!
ความรู้สึกเหมือนชกลมนี้ช่างน่าอึดอัดใจยิ่งนัก!
ใบหน้าสวยของถังเชียนหย่าเต็มไปด้วยความตกใจ! อู๋เหลียงเองก็งุนงงไปครู่หนึ่ง!
นักเรียนหลายคนนึกถึงฉากที่เจียงหนานถูกกองทัพรัตติกาลพาตัวไป
ไม่ใช่ว่าเขามีความสัมพันธ์อะไรกับกองทัพรัตติกาลจริง ๆ หรอกนะ?
เจียงหนานเก็บบัตรประชาชนเงียบ ๆ
แต่ในใจกลับบ่นอุบ!
แมวป่าเน่า!
ทำไมถึงทำให้ฉันกลายเป็นผู้อยู่อาศัยที่ผิดกฎหมายแบบนี้?
ทำเอาเกือบจะโดนยิงตายอยู่แล้วเนี่ย!
แต่ด้วยการตรวจสอบของถ้ำวิญญาณที่เข้มงวดขนาดนี้ เจียงหนานก็คลายความกังวลไปไม่น้อย!
คนของฉลามขาวไม่น่าจะเข้ามาได้!
ด้วยเหตุนี้ ผู้เข้าแข่งขันจากสามโรงเรียน รวมกว่า 1,500 คน จึงผ่านประตูทลายวิญญาณและเข้าสู่ถ้ำวิญญาณไปได้ทั้งหมด!
เจียงหนานเพิ่งจะก้าวผ่านประตูของถ้ำวิญญาณเทียนฉือ คลื่นพลังอันเข้มข้นก็แผ่เข้ามาปะทะ
เขาคุ้นเคยกับความรู้สึกแบบนี้มาก เพราะเป็นความรู้สึกเดียวกับเวลาใช้พลังเคลื่อนย้ายฉับพลัน!
จากนั้นตรงหน้าก็สว่างวาบขึ้นมาทันที!
ภาพที่ปรากฏต่อสายตาคือป่าเขาอันเขียวชอุ่ม!
เทือกเขาทอดยาวกว้างใหญ่ไพศาล ยอดเขาหลายแห่งมีหิมะปกคลุม!
เสียงคำรามทึบทึมดังมาจากในป่าเป็นระยะ
ราวกับเป็นอีกโลกหนึ่งเลยทีเดียว!
ทางกองทัพได้ตั้งฐานที่ทางเข้าและสร้างกระท่อมไม้เอาไว้ไม่น้อย!
ในถ้ำวิญญาณมีกองทัพประจำการตลอดทั้งปี กระทั่งมีการจัดตั้งเขตปลอดภัยในบริเวณต่าง ๆ ไว้อีกด้วย!
ทันทีที่เข้ามา เหล่านักเรียนก็แบ่งเป็นทีมเล็ก ๆ และวิ่งกรูออกไปสามทิศทาง!
ทิศทางนั้นแบ่งออกเป็นสามเส้นทาง บน กลาง และล่าง!
สองเส้นทางบนและล่าง สัตว์อสูรวิญญาณจะมีระดับต่ำ จึงค่อนข้างปลอดภัย!
ส่วนเส้นทางตรงกลางที่ถูกเปิดออก มีสัตว์อสูรวิญญาณระดับสูงจำนวนมาก! อันตรายก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน!
แต่นักเรียนส่วนใหญ่กลับมุ่งหน้าไปยังเส้นทางที่อยู่ตรงกลาง!
ตลอดทางมีสัตว์อสูรวิญญาณมากมายขนาดนี้ ใครมาถึงก่อนก็จะได้ก่อนเป็นธรรมดา!
การลงมือก่อนนั้นสำคัญมาก!
ด้านบนมีโดรนจำนวนมากถ่ายทอดสดภาพจากถ้ำวิญญาณ…
และส่งภาพไปยังหน้าจอขนาดใหญ่ของโรงแรมเพื่อสังเกตสถานการณ์ของแต่ละทีม!
พวกเจียงหนานเพิ่งจะเข้าไปไม่นานนัก…
ด้านนอกโรงแรม รถทหารสามคันมาถึงและจอดสนิท ผู้คนที่สวมชุดทหารสีเข้มกลุ่มหนึ่งเดินลงมาจากรถ!
พวกเขารับผิดชอบดูแลการเฝ้าระวังทั้งหมดและฝ่ายโรงเรียนจำต้องปฏิบัติตาม!
ขณะเดียวกัน เว็บไซต์ทางการของโรงเรียนก็ถ่ายทอดสดภาพการแข่งขัน…
สุดท้ายแล้วโรงเรียนก็ต้องหาเงินเช่นกัน! ในขณะเดียวกันก็ยังเป็นการโฆษณาได้อีกด้วย!
และในขณะนี้ เว็บไซต์ทางการของโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงซึ่งกำลังถ่ายทอดสดออนไลน์อยู่ได้มีผู้ชมออนไลน์ในห้องมากถึงหนึ่งแสนคนแล้ว!
คอมเมนต์พุ่งทะยานขึ้นไปเรื่อย ๆ!
[ฮ่า ๆ! ฉันมาดูเจียงหนานของฉัน!]
[บังเอิญจัง! ฉันก็เหมือนกัน!]
[เขาอยู่ที่ไหนล่ะ?]
[หนุ่มหล่อหัวล้านที่อยู่ตรงนั้นไง! หาไม่เจอเลยเหรอ? ดูก็รู้ว่าไม่ใช่แฟนตัวจริง!]
[เขาหล่อได้ 360 องศาจริง ๆ อิจฉาผู้หญิงที่ได้จับคู่กับเขาจัง!]
เมื่อเห็นจำนวนคนในห้องถ่ายทอดสด ผู้อำนวยการโรงเรียนก็ยิ้มออก!
เจียงหนานช่างมีแรงดึงดูดสูงเสียจริง!
ในเวลาเดียวกัน จงอิ๋งเสวี่ยและเซี่ยเหยาก็นั่งดูการถ่ายทอดสดอยู่ที่บ้าน!
พวกเธอเตรียมน้ำอัดลมและมันฝรั่งทอดเอาไว้พร้อมแล้ว!
เซี่ยเหยาออกปากแซว “โอ้วว! เจียงหนานมีแฟนสาวเยอะมากเลย!”
“ในห้องถ่ายทอดสดส่วนใหญ่มาดูเขากันทั้งนั้น!”
จงอิ๋งเสวี่ยหัวเราะ “งั้นเราสองคนก็เป็นแฟนเขาเหมือนกันน่ะสิ!”
เซี่ยเหยาหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ “เขาบอกว่าจะต้องได้ที่หนึ่ง ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่าเขามีความสามารถอะไรบ้าง!”
...
ภาพตัดกลับไปที่สถานที่จัดการแข่งขัน
ในสนามมีนักเรียนราว ๆ พันคนที่วิ่งเข้าไปแล้ว ส่วนอีกห้าร้อยกว่าคนยังลังเลว่าจะไปทางไหนดี!
ทีมที่มีความสามารถแน่นอนว่าเลือกที่จะไปทางตรงกลาง!
ถังเชียนหย่าตื่นเต้นเล็กน้อย “เจียงหนาน! พวกเราจะไปทางไหนดี?”
เจียงหนานส่ายหัว “พวกเราเหรอ? พวกเราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!”
ถังเชียนหย่าทำสีหน้างุนงง
ไม่ไป? จะยืนอยู่ตรงนี้จนกว่าจะจบงานเลยเหรอ!
ใช่แล้ว!
ยืนยันแล้ว!
เจียงหนานมาเที่ยวจริง ๆ ด้วย!
ถังเชียนหย่าจึงหันไปขอความช่วยเหลือจากอู๋เหลียง!
อู๋เหลียงพยักหน้า “อืม! พวกเราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!”
ถังเชียนหย่าตกตะลึง
[แต้มความคับแค้นจากถังเชียนหย่า 333 แต้ม!]
เจียงหนานยิ้มอย่างสดใส “การเดินมันเชื่องช้าเกินไป!”
พูดจบเขาก็ดีดนิ้ว!
ประตูมิติต่างโลกเปิดออกจนกว้างที่สุดเท่าที่สามารถกว้างได้!
อู๋เหลียงหันหลังและเดินเข้าไปในนั้น!
ครืนนน~อืออ!
เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นออกมาราวกับระเบิด!
ไฟหน้ารถสว่างวาบ!
ภายใต้สายตาตกตะลึงของถังเชียนหย่า!
รถกระบะฟอร์ด แร็พเตอร์ที่ผ่านการดัดแปลงอย่างหนักถูกขับออกมา!
ถังเชียนหย่าตกตะลึงอีกครั้ง
แม่จ๋า! ดูเหมือนจะมีอะไรแปลก ๆ ปะปนอยู่ที่นี่นะ!
เจียงหนานปีนขึ้นรถทันที “พวกเราขับรถไปกันเถอะ!”
“ไปเลย! ขึ้นรถ!”
จนกระทั่งถังเชียนหย่านั่งอยู่เบาะหลังแล้วแต่สมองของเธอก็ยังคงงงงวย!
เจียงหนานขับรถเข้ามาเหรอ?
นี่...นี่มันเทคนิคอะไรกันเนี่ย?
คนอื่นเขาใช้ขาวิ่งกัน!
แต่นายกลับขับรถ?
ไม่แปลกใจเลยที่ไม่รีบร้อน!
แถมเพื่อนนักเรียนที่ยังอยู่ตรงทางเข้า เมื่อเห็นเจียงหนานกับทีมของเขาขับรถเข้ามาด้วย…
พวกเขาก็แทบจะกระอักเลือดออกมา!
โอ้โห! พวกคุณจริงจังขนาดนั้นเลยเหรอ?
นี่มันโกงชัด ๆ!
เจียงหนานหยิบลำโพงขนาดใหญ่ออกมาจากรถ!
“ทางตรงกลาง ทางตรงกลาง! รีบขึ้นรถเร็วเข้า!”
“หนึ่งพันต่อหนึ่งที่! ที่นั่งมีจำกัด! อย่าพลาดโอกาส เดี๋ยวจะไม่มีอีกแล้ว!”
“จะลงที่ไหนก็ได้ บอกได้หมดเลย!”
“พวกนายจะได้เปรียบก่อน! แถมยังประหยัดแรงด้วย!”
เพื่อนนักเรียนทั้งหลายต่างก็คลั่งไปกันหมด!
เขายังจะทำธุรกิจได้อีกเหรอเนี่ย!
หนึ่งพัน? ก็ไม่ได้แพงเลยนี่นา!
หนึ่งนาทีต่อมา!
อู๋เหลียงเหยียบคันเร่งจนสุด!
รถกระบะออฟโร้ดปล่อยควันดำพวยพุ่งออกมาขณะที่ล้อรถหมุนจนสาดโคลนไปไกลเจ็ดแปดเมตร!
ก่อนจะคำรามและพุ่งออกไปยังถนนสายกลางอย่างรวดเร็วราวกับลมพัด!
ในกระบะหลังยังบรรทุกคนมาอีกสิบสองคนด้วย!
เจียงหนานนั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารข้างคนขับและนับเงินด้วยสีหน้าระรื่น!
เพื่อนนักเรียนที่ยังอยู่ที่เดิมงุนงงไปตาม ๆ กัน!
นี่...นี่จะไปฟ้องร้องที่ไหนดี? ถ้าในถ้ำวิญญาณมีรถ ความคล่องตัวจะเพิ่มขึ้นและได้เปรียบไปเยอะมาก!
ทันใดนั้นก็มีคนชี้ไปที่โดรนเพื่อร้องเรียน!
“อาจารย์ครับ! เจียงหนาน เขาโกงนะครับ!”
“ใช่แล้ว เขาโกง เขาขับรถได้ยังไงกัน?”
“ไม่ยุติธรรมเลย! นี่มันไม่ใช่แค่โกง นี่มันเปิดใช้โปรแกรมช่วยเล่นชัด ๆ!”
แม้แต่อาจารย์และเจ้าหน้าที่ก็ยังอึ้งไปตาม ๆ กัน!
แต่ก็ตอบกลับไปว่า [เจียงหนานไม่ได้ละเมิดกฎ! พวกเธอเองก็สามารถขับรถได้!]
เพื่อนร่วมชั้นต่างทำสีหน้างุนงง
จริงเหรอ? พวกเราก็ขับได้เหมือนกันเหรอ?
แต่ว่า...
แต่ว่าจะเอารถมาจากไหนล่ะ!
ความหมายของอาจารย์นั้นง่ายมาก! คนอื่นสามารถขับรถเข้ามาได้ นั่นเป็นความสามารถของพวกเขา!
ถ้าคุณมีความสามารถ คุณก็เอามาสิ!
จะเอามายังไง? จะให้แบกเข้ามาหรือไง?
ในขณะเดียวกัน คอมเมนต์จากการถ่ายทอดสดภายนอกก็กำลังถล่มทลาย!
[ให้ตายสิ! เทพหนานช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ! เขาขับรถเหรอ? แถมยังพาคนไปด้วยเพื่อเก็บค่าโดยสารอีก? นักธุรกิจชัด ๆ! ฮ่า ๆ!]
[ขำจนกลั้นไม่อยู่แล้ว! ทำอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปซะหมด!]
[ลำโพงใหญ่ช่างมีชีวิตชีวาจริง ๆ! โอ้ว!]
[สายมิติ เจ๋งสุดยอดไปเลย!]
[เทพหนานก็คือเทพหนาน! นายไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเขาจะทำอะไรบ้า ๆ บอ ๆ ตอนไหนบ้าง!]
คอมเมนต์เต็มหน้าจอไปหมด! จงอิ๋งเสวี่ยและเซี่ยเหยาที่อยู่บนเตียงหัวเราะจนตัวงอและน้ำตาไหลพราก!
“นี่มันบ้ามาก!”
“เสี่ยวหนานซุกซนจังเลย! ฮ่า ๆ!”
จงอิ๋งเสวี่ยปิดหน้าและกลั้นหัวเราะจนไหล่สั่น...