แพร่บ แพร่บ แพร่บ...
รูหอยของแตงโมโดนไอ้เหลิมโลมเลียจนเปื่อยเป็ยาง มันซูบิญญาความบริสุทธิ์และยัดเยียดความผิดปกติของมนุษย์เข้าไปแทน ตัณหาอันวิปริตบิดเบี้ยวเริ่มกัดกินร่างกายั้แ่หัวจรดเท้า เพียงแค่ััเบาๆบนจุกนมมันก็เสียวจนน้ำหอยพุ่งออกมาเป็สาย
พื้นห้องเต็มไปด้วยน้ำสวาท...
กลิ่นที่เคยหอมสะอาดคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวกามน้ำรักแทน...
“อัก…อัก….ไม่เอา…แบบนี้…แบบนี้ไม่ดีแน่…อึก”
“ซีดดด เมียจ๋า รูขมิบตอดใหญ่เชียว”
“อือ…จะเป็แบบนี้ไม่ได้…ช…ช่วยด้วย”
“อยากให้ผัวช่วยยัดเข้าไปแล้วหรอจ๊ะ”
“ฮือ…อย่านะคุณตา…อึก”
“ซีดดด ผัวยังไม่อิ่มกับรูตรงนี้เลย…ขอเป็ยัดนิ้วแทนก็แล้วกัน!”
“อัก…..อ๊างงงง!!!!”
ซวบบบ!
ร่างกายของแตงโมเหมือนถูกสายฟ้าฟาด...
แม้ดวงตาจะเบิกกว้าง แต่ภาพตรงหน้ากลับมืดบอดสนิท นิ้วด้านๆทั้งสามนิ้วสอดทะลวงเข้าไปในรูหอยอย่างไม่ได้นัดหมาย ไอ้เหลิมยังจำได้ดีว่าเมียของมันชื่นชอบการเกี่ยวเบ็ดด้วยสามนิ้วมากแค่ไหน แต่หญิงสาวรุ่นหลานไม่เคยถูกนิ้วด้านๆทะยานเข้าออกถึงสามนิ้วมาก่อน
เพียงแค่สองนิ้วของตัวเอง...แตงโมก็ไม่รู้จะต่อสู้กับมันยังไงแล้ว!
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“อูยยย รูหอยเมียรัดนิ้วผัวจนจะดึงออกไม่ได้เลย”
“อ๊างงงงงงง”
“อย่างนี้ผัวคงต้องเพิ่มแรงซะแล้วล่ะ”
“อื้อออออออ~”
ใบหน้าแดงระเรื่อเชิดขึ้น ริมฝีปากอ้ากว้างรับกับกระแสไฟฟ้า ไอ้เหลิมเกี่ยวเบ็ดด้วยความรุนแรงจนน้ำ์พุ่งแตกออกมาเต็มตัว แตงโมกัดฟันตาเหลือกกับความรู้สึกที่ได้รับ จุดเสียวที่หญิงสาวไม่เคยเกี่ยวถึงมันเปิดทำงานจนร่างทั้งร่างไม่สามารถกลับไปเป็คนเดิมได้อีกต่อไป!
พร๊วดดด...
“อร๊ายยยยยยยย”
“อูยยย น้ำหอยแตกเป็เม็ดเชียว”
“คุณตาขาาาา”
“ผัวดีใจจังที่เมียกลับมา จ๊วบบบ”
“อื้มมมมม”
ไอ้เหลิมยิ้มอย่างมีความสุข...
ชายแก่ติ้วสวาทเกี่ยวเบ็ดจนอีกฝ่ายเสร็จซ้ำแล้วซ้ำเล่า คุณหมอสาวไม่เคยขึ้น์ติดต่อกันมากขนาดนี้ ั้แ่ที่โดนไอ้แก่โลมเลียรูหอย เธอก็สมองเบลอไปแล้วมากกว่าสิบครั้ง ริมฝีปากของทั้งสองได้กระกบจูบกันอย่างดูดดื่ม
ลิ้นเรียวผสานกับลิ้นหยาบเป็เกลียว...
จากนั้นความเสียวก็ทำให้น้ำหอยพุ่งทะยานจนนิ้วทั้งสามหลุดออกมาจากง่ามรัก!
พร๊วดดดด...
“อัก…..อ๊าาาาาาา”
“เมียจ๋า ที่ผ่านมาผัวเหงาเหลือเกิน”
“อัก….อัก….คุณ…คุณตา….อัก…อัก”
“ต่อจากนี้ผัวจะไม่ให้เมียหนีไปไหนอีกแล้ว!”
“อึก….อึก…”
“เรามาทำลูกกันเถอะจ๊ะ”
“……..น….นั่น….”
คางเรียวสั่นระริก...
ในขณะที่ดวงตาพร่ามัวพึ่งจะปรับแสงได้ แท่งลำสีดำเมี่ยมบางอย่างที่ยาวออกมาจากง่ามของไอ้เฒ่าก็ทำให้หมอสาวขวัญเสีย เธอจ้องมองสิ่งนั้นราวกับไม่เชื่อว่ามันคืออวัยวะของมนุษย์จริงๆ หัวบานสีม่วงคล้ำเป็ดอกเห็ดผงกหัวขู่เข็นราวกับจะฆ่าเธอให้ตาย
แตงโมรูได้ทันทีว่าตัวเองรับมันไม่ได้...
เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายคือการพาร่างอันเปียกแฉะคลานออกจากห้อง!
“ม…ไม่เอา…แบบนี้…แบบนี้หนูไม่ไหวแน่…อึก”
“เมียจ๋า…อย่าหนีผัวอีกเลยนะ”
“อย่า…อย่านะคะคุณตา”
บั้นท้ายกลมงอนส่ายไปมาถูกชายแก่จ้องมองตาไม่กระพริบ...
เมื่อร่างระหงใกล้จะถึงประตูทางออก หอกยาวเก้านิ้วอายุเจ็ดสิบกว่าปีก็พุ่งหลาวเสียบลึกเข้าไปกลางเป้าอย่างจัง มดลูกอันบอบบางนั้นฉีกขยายแหกด่านจนท้องน้อยบวบนูนเป็สัน หัวบานแก่ๆของลำอ็นกระทุ่งทางตันของโพรงมดลูกจนบิดเบี้ยว แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกของคุณหมอแตงโม...
แต่ลำเอ็นของไอ้แก่วิปริตมันให้ความรู้สึกเ็ปยิ่งกว่าโดนเปิดบริสุทธิ์เป็ร้อยเท่า!
“อุก….อื้ออออออออ!!!!!!!!”