ร้านขายของชำของผมที่ต่างโลก

    บทที่ 7

    ตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ ฌอนพบเจอกับการใช้ความรุนแรงจบปัญหามานักต่อนัก เขาเคยทั้งเป็นผู้กระทำ ผู้ถูกกระทำ และผู้เฝ้ามอง ด้วยบุคลิกท่าทาง และใบหน้าของเขา ทำให้คนเข้าใจผิดว่าเป็นพวกชอบต่อยตีมาแต่ไหนแต่ไร           ทั้งๆที่ความจริงแล้ว เขาไม่ได้อยากข้องเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย เมื่อเขาเติบโตมากพอที่จะรู้จักควบคุมอารมณ์ตัวเอง เขาก็มักจะเลือกวิธีเอาตัวรอดที่ยอดฮิตที่สุด ฌอน ถอยมายืนหน้าประตูร้านพลางผายมือเชิญกลุ่มคนเหล่านั้นให้เดินไปตามทางต่อ สีหน้าของเขาฉายชัดเจนว่า ‘อย่ามายุ่งกับตรูเลย’ ฌอนส่งยิ้มการค้าให้คนกลุ่มนั้น เขาคิดเพียงว่าอะไรที่ยอมได้ก็ยอมไปก่อน เพื่อกันไม่ให้เกิดเรื่องวุ่นวายตามมา และคิดว่ากลุ่มชายนักกล้ามตรงหน้าจะยอมปล่อยผ่าน ซึ่งฌอนก็คิดถูก ชายกล้ามปูเหล่านั้นละความสนใจจากฌอนไป แต่หนุ่มน้อยกลางวงล้อมนั้นไม่ “คุกเข่าลง แล้วคลานมาขออภัยข้า”หนุ่มน้อยพูดอย่างเอาแต่ใจ น้ำเสียงเย่อหยิ่งและแววตาดูถูกที่หนุ่มน้อยส่งมายังฌอน ทำให้เขายิ้มค้าง ร่างกายแข็งทื่อ‘ไอ่เด็กเวรนี่! ดเพถ%$@’ ฌอนสบถด่าภายในใจอย่างบ้าคลั่ง แต่ภายนอกกลับยังนิ่งค้างอยู่ในบริบทเดิม “ไม่ได้ยินที่ท่านชายดิออนสั่งรึไง!”เหล่าองครักษ์ เมื่อได้ยินคำสั่งของเจ้านายตน ก็หันกลับมากดดันฌอนอีกครั้ง ยิ่งเห็นว่าเขายืนนิ่งเฉย ก็ยิ่งตะโกนย้ำออกมาอย่างดุดัน ฌอนได้ฟังถึงกับสะดุ้ง เหงื่อตกอยู่ภายในใจ‘ตะโกนหาพระแสงวิมานอะไร!! เกิดมาเป็นโทรโข่งเรอะ!!!’แม้ภายในใจจะเดือดพล่านแค่ไหน แต่ภายก็ยังคงยืนส่งยิ้มการค้าเช่นเดิม ถึงจะเคยผ่านเรื่องทะเลาะวิวาทต่อยตีมาบ้างตามประสาผู้ชายที่มีหน้าตากวนอารมณ์ แต่นั่นก็เป็นตอนที่เขายังเป็นแค่เด็กที่แยกแยะอะไรไม่เป็น ไม่เหมือนตอนนี้ที่เขารู้ว่ายังไงตนเองก็ไม่มีทางชนะ! “ขออภัยครับ ท่านชายดิออน”ฌอนพูดตามน้ำไป โดยที่ยังยืนนิ่งอยู่หน้าร้านเหมือนเดิม จากการที่ได้ยินองครักษ์กล้ามปูพวกนี้เรียกหนุ่มน้อยว่าท่านชาย คงเป็นพวกลูกคุณหนูคุณนาย ไม่ก็พวกลูกคนใหญ่คนโต หรือผู้มีอำนาจแน่นอน “ข้าบอกให้เจ้าคุกเข่า และคลานมาด้วยไม่ใช่เรอะ”ดิออนกอดอกอย่างเอาแต่ใจ ใบหน้าเย่อหยิ่งเชิดขึ้นเล็กน้อย พลางกดสายตาจิกกัดฌอน ฌอนที่เห็นท่าทางแบบนั้นก็ลอบกุมขมับอยู่ภายในใจ ‘นี่มันลูกคุณหนูจิตป่วยชัดๆ!’ “เอ่อ คือ เข่าข้าไม่ค่อยดีน่ะ โอ้ยๆ เริ่มปวดขึ้นมาอีกแล้ว ข้าขอตัวก่อนนะ”ฌอนแสร้งก้มลงจับเข่าและหันหลังเดินเข้าร้านไป แต่ก็ถูกหยุดไว้ด้วยเสียงของดิออนอีกครั้ง“เจ้ากล้าดีอย่างไรขัดคำสั่งข้า! ไม่รู้รึว่าข้าเป็นใคร!” ดิออนวางอำนาจด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด“เจ้ายังไม่รู้เลยว่าตนเอนเองเป็นใคร แล้วข้าจะรู้ได้ไง”ฌอนเผลอตอบออกไปเสียงเบาตามความคิดของตนอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าทำสิ่งที่ไม่ควรออกไปเสียแล้ว เพราะดิออนได้ยินคำตอบของเขาอย่างชัดเจน“นี่เจ้า!! กล้ามากนะ ถ้าเจ้าไม่รู้ข้าก็จะบอกให้ ข้าคือ ดิออน โลเวน ธานาเทียส ว่าที่ผู้นำรุ่นที่ 13 ของสมาคมนักฆ่า! หึ รู้แล้วก็คุกเข่าขออภัยข้าซะ” ในขณะที่ดิออนกำลังแนะนำตนเอง? ฌอนกลับติดใจสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง“สมาคมนักฆ่า? คือไรอ่ะ”ฌอนถามออกมาอย่างงงงวย และนั่นก็ทำให้ไฟโทสะของดิออนลุกโชน หนุ่มน้อยสั่งให้องครักษ์ของตนเข้ามาจับตัวฌอนทันที ในขณะที่ฌอนนั้น.. ‘ผู้ดูแลได้รับข้อมูลใหม่ -สมาคมแห่งต่างโลก- ต้องการรับทราบข้อมูลหรือไม่’“ต้องการ” ฌอนกำลังจดจ่ออยู่กับระบบ และหน้าต่างโปร่งแสงซึ่งแสดงข้อมูลของสมาคมในโลกนี้ตรงหน้า เสียงของระบบยังคงดังในหัวของฌอนเพื่อบอกเล่าข้อมูลเสริมจากในหน้าต่างโปร่งแสง‘สมาคมในต่างโลกนี้ มีอยู่หลักๆ 5 สมาคม นั้นก็คือ สมาคมเวทย์มนต์ สมาคมนักฆ่า สมาคมการค้า สมาคมนักดาบ และสมาคมนักผจญภัย’ error loaded
    พิมพ์คำอธิบายที่นี่            ในขณะที่ฌอนตั้งอกตั้งใจอ่านข้อมูลของสมาคมอยู่นั้น เขาก็รู้สึกถึงแรงกระชากที่ดึกสติเขากลับมาตรงหน้า“โอ้ย!!” ฌอนส่งเสียงร้องตกใจระคนเจ็บปวดออกมา ทำให้เขารู้สึกตัวว่า ตนเองถูกชายกล้ามปูสองคนจับล็อกตัวไว้ และดิออนก็มายืนอยู่ตรงหน้าเขาเสียแล้ว‘เรือหาย! ลืมไอ่เด็กวายป่วงนี่ไปซะสนิทเลย ตายแน่ไอ่ฌอน’ ฌอนคิดอย่างแตกตื่น ในสมองเรอ่มคิดหาทางหนีทีไล่อย่างรวดเร็ว“เจ้าบอกว่าไม่รู้จักสมาคมนักฆ่าใช่มั้ย งั้นก็จงรู้ซะ จัดการมัน!” ดินออนพูดกับเขาก่อนจะหันไปบอกชายกล้ามปูอีกคน“เดี๋ยวๆๆ รู้แล้— อั่ก!!” พูดยังไม่ทันจบ ฌอนก็ได้รับฝ่าเท้าประเคนเข้ามาที่กลางอก จนกระเด็นไปชนกับเคาท์เตอร์ในร้าน ฌอนทรุดลงไปกับพื้นอย่างเจ็บปวด เขาเจ็บร้าวไปทั้งอก สมองมึนตึบไม่สามารถคิดวิเคราะห์สิ่งใดได้อีก ชายกล้ามปูเดินเข้ามาเขาเพื่อลงมือซ้ำ แต่ทว่า...           พรึ่บ !!!ฌอนเห็นร่างของชายกล้ามปูคนนั้นปลิวออกจากร้าน ไปกระแทกกับกำแพงอาคารที่อยู่ฝั่งตรงข้าม จนกำแพงถล่มลงมาทับร่างชายคนนั้น เหล่าองครักษ์กล้ามปูที่เหลือมองตามไปอย่างนิ่งอึ้ง แม้แต่ดิออนเองก็ยังคงมองตาค้าง ในขณะที่ฌอนกำลังงุนงงอยู่ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเองเริ่มรู้สึกเจ็บน้อยลง น้อยลง จนกระทั่งไม่รู้สึกเจ็บอะไรอีกเลย เมื่อลองขยับร่างกายก็รู้สึกแข็งแรงตามปกติ เขายืนขึ้นอย่างงงๆ ทุกความเจ็บปวดที่เคยเกิดขึ้นหายไปปลิดทิ้ง ราวกับว่าเมื่อครู่ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นกับเขามาก่อน ฌอนเงยหน้าขึ้นมามองพวกองครักษ์กล้ามปูที่มีท่าทีระมัดระวังมากขึ้น พวกมันจ้องมองเขาด้วยสายตาอำมหิต ก่อนที่เสียงของระบบจะดังขึ้นภายในหัวของฌอนระบบพื้นที่ปลอดภัยเปิดทำงาน’

    นิยายแนะนำ

    [ฟรีจนจบ]ย้อนเวลา กลับชาติมาเกิดเป็นฮ่องเต้อีกครั้ง!

    [ฟรีจนจบ]ย้อนเวลา กลับชาติมาเกิดเป็นฮ่องเต้อีกครั้ง!

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    11K 16
    ยาใจหยางอ๋อง

    ยาใจหยางอ๋อง

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    2K 10
    ผมเล่น ROV แต่ดันเทพเกินไป ไม่มีใครแบกผมได้ นอกจากตัวผมเอง

    ผมเล่น ROV แต่ดันเทพเกินไป ไม่มีใครแบกผมได้ นอกจากตัวผมเอง

    นิยาย เกมออนไลน์
    2K 87
    เกิดใหม่เป็นเด็กบ้านนอกอายุ 5 ขวบ |มีE-book|

    เกิดใหม่เป็นเด็กบ้านนอกอายุ 5 ขวบ |มีE-book|

    นิยาย Y (Yaoi)
    2K 26
    จักรพรรดิหมื่นเผ่าพันธุ์ ขอเกิดใหม่เพื่อขึ้นเป็นพระเจ้า

    จักรพรรดิหมื่นเผ่าพันธุ์ ขอเกิดใหม่เพื่อขึ้นเป็นพระเจ้า

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    28K 263
    ย้อนเวลามาขายไก่ย่าง

    ย้อนเวลามาขายไก่ย่าง

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    13K 234
    [จบ] เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ

    [จบ] เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ

    นิยาย แฟนตาซี
    62K 1245
    ผัวไม่รัก ทักเพื่อนบ้าน

    ผัวไม่รัก ทักเพื่อนบ้าน

    นิยาย อีโรติก
    1K 4
    หมีน้อยเอื้อมดาว : รักไร้ข้อแม้ แพ้ไม่ว่า ขอข้าฯได้พยายาม

    หมีน้อยเอื้อมดาว : รักไร้ข้อแม้ แพ้ไม่ว่า ขอข้าฯได้พยายาม

    นิยาย รัก
    1K 38
    ถ้ารักฉัน แล้วจะฆ่าฉันทำไม?

    ถ้ารักฉัน แล้วจะฆ่าฉันทำไม?

    นิยาย อีโรติก
    630 5