รักนี้จบที่ใคร(Love Is Who?)

     พิมพ์ตัดสินใจแน่วแน่และมุ่งมั่นที่จะเดินหน้าจีบเล็กต่อถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รับการตอบกลับจากเล็กเลย แต่พิมพ์ก็ไม่ย่อท้อเขายังตั้งมั่นที่จะส่งข้อความหาเล็กอยู่ทุกวันจนกว่าเล็กจะตอบกลับมา ในขณะที่พิมพ์ยังคงวุ่นอยู่กับการติดต่อเล็กอยู่ทุกวันนั้น ฝ่ายเล็กเองก็ยังวุ่นๆอยู่กับงานศพของเสี่ยก้องและเป็นกำลังใจหลักให้กับกอล์ฟอีกด้วย วันนี้เป็นวันที่กอล์ฟจะต้องนำร่างของพ่อไปเผาแล้ว ในสายตาของกอล์ฟนั้นไม่มีความโศกเศร้าเหลืออยู่แล้วจะมีเพียงก็เเจ่ความสุขที่เขาได้อยู่กับเล็ก ถึงเเม้ว่ามันจะเป็นเวลาอันสั้น เเต่เขาก็อยากจะอยู่กับเล็กให้ได้นานเท่าที่จะทำได้ ไม่ว่ากอล์ฟจะอยากยื้อเวลาไว้มากเเค่ไหนสุดท้ายแล้ว เวลาก็ย่อมเดินไปข้างหน้าเสมอ งานศพของเสี่ยก้องได้ผ่านพ้นไปด้วยดีทุกอย่างเข้าสู่ภาวะเดิม กอล์ฟกลับมารับหน้าที่หนักกว่าเดิม เล็กเองก็ถึงเวลาที่จะต้องกลับไปเรียนตามเดิมเเล้ว ซึ่งพอกอล์ฟรู้ว่าเล็กกำลังจะทิ้งเขาไป เขาก็พยายามหาทางทุกอย่างเพื่อให้เล็กอยู่ต่อ…

      "จบเรื่องแล้ว...เล็กขอตัวกลับก่อนนะกอล์ฟ เล็กขอช่วยพี่คิมไปส่งเล็กหน่อยนะ"

      "เเต่มันยังเหลือเก็บเถ้ากระดูกนะ กอล์ฟไม่รู้จะต้องทำยังไง เล็กช่วยอยู่เป็นเพื่อนกอล์ฟก่อนได้ไหม กอล์ฟเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์นี้เป็นครั้งเเรกเลยนะ ยังไม่กลับได้ไหม?"

     "ทุกคนย่อมมีครั้งเเรกกอล์ฟ เเล้วเล็กก็อยู่กับกอล์ฟมาสามวันแล้ว มันถึงเวลาที่เล็กจะต้องไปทำหน้าที่ของเล็กแล้ว"

     "เเต่กอล์ฟไม่เหลือใครแล้วนะเล็ก ไม่สงสารกอล์ฟบ้างหรอ?"

     "แล้วตอนที่เล็กไม่เหลือใคร กอล์ฟเคยเข้าใจบ้างไหมล่ะ วันที่กอล์ฟได้พรากคนที่เล็กรักมากไปจากเล็กต่อหน้าต่อตาอ่ะ ยังจำมันได้ไหม วันที่กอล์ฟฆ่าคนด้วยความโมโหน่ะ"

      "เล็กกำลังจะบอกว่านี่คือกรรมของกอล์ฟใช่ไหมและการที่กอล์ฟต้องมาอยู่คนเดียวแบบนี้ก็เพราะว่ากอล์ฟทำตัวเองใช่ไหม?"

      "ใช่!! ทั้งหมดนี้กอล์ฟทำตัวเองทั้งนั้นและที่เล็กตั้งใจมาหากอล์ฟก็เพื่อจะบอกเรื่องนี้แหละ"

      "เรื่องอะไร?"

       "เล็กอยากได้อิสระ เล็กอยากได้ชีวิตของเล็กคืน ได้โปรดอย่ายุ่งกับเล็กอีกเลยนะกอล์ฟ"

       "ฮ้ะ?...ที่เล็กมาอยู่เป็นเพื่อนกอล์ฟตลอดระยะเวลา 3 วันนี้ ไม่ได้ทำให้เล็กรู้สึกอะไรขึ้นมาบ้างเลยหรอ แล้วตลอดระยะเวลา 1 ปีที่เราอยู่ด้วยกันมาอ่ะ มันไม่มีความหมายอะไรบ้างเลยหรอ?"

       "กอล์ฟรู้คำตอบของมันดีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเล็กจะไม่พูดมันซ้ำ แล้วที่เล็กยังยืนอยู่ตรงนี้เพราะเล็กสงสารกอล์ฟในฐานะคนรู้จักกันเท่านั้น หากเล็กทำอะไรให้กอล์ฟคิดเกินเลยก็ขอโทษด้วย เล็กแค่เห็นว่าตอนนี้กอล์ฟไม่เหลือใคร"

       "ฮึฮึๆ ดี..พูดตรงดีนะ..คิม! เอากุญเเจรถมา!"

       "คุณกอล์ฟจะทำอะไรครับ?"

       "บอกให้เอามาก็เอามาเถอะหน่า!จะถามซ้ำทำห่าอะไรวะ!!!"

       "กอล์ฟคิดจะทำอะไรอ่ะ?"

       "อยากรู้หรอว่ากอล์ฟจะทำอะไร งั้นก็ดูไปพร้อมๆกันเลยจะได้รู้ว่ากอล์ฟกำลังคิดจะทำอะไร" สิ้นคำพูดไปซักระยะ กอล์ฟยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะปลดเข็มขัดกางเกงออก พร้อมกับหย่นลูกกุญเเจลงไปในเป้ากางเกงของเขาอย่างไม่รู้สึกอะไร เล็กมองกอล์ฟด้วยความตัดพ้อถึงการอยากเอาชนะของเขา ทางด้านคิมเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากไปกว่านั้น เขาทำได้เเค่ยืนมองการกระทำของนายเขาอย่างเงียบๆ

       "ทำแบบนี้ทำไม?"

       "เล็กรู้อยู่แล้วว่าทำไม จะถามซ้ำอีกเพื่ออะไร ตอนนี้ไม่มีกุญเเจแล้ว รถก็คงเคลื่อนออกไปไม่ได้แล้ว จบนะ คิม! เอาเสื้อผ้าของนายหญิงไป….."

       "ไม่ต้อง!! ไม่มีรถก็ไม่เป็นไร เล็กเดินออกไปเองก็ได้ ปากซอยอยู่ใกล้เเค่นี้เอง จำไว้นะกอล์ฟความช่วยเหลือของนายอ่ะ ฉันไม่ได้ต้องการมันตั้งเเต่เเรก จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้ต้องการมันอยู่ดี ลาก่อน ตลอดกาล สวัสดีค่ะพี่คิม" เล็กเอากระเป๋าเสื้อผ้าคิมแล้วเดินออกจากบริเวณบ้านไป โดยไม่หันหลังกลับมาอีก ระยะทางจากบ้านกอล์ฟเดินออกมาปากซอยนั้นประมาณเกือบ 2 กม. ด้วยกัน เเต่เล็กไม่หวั่นเพราะเธอเลือกที่จะตัดขาดกับกอล์ฟให้จริงจัง ทางด้านกอล์ฟที่เห็นว่าการเอาชนะของเขามันใช้ไม่ได้ผลกับเล็กเลย เขารีบล้วงเอากุญเเจออกมาแล้วรีบวิ่งลงบันไดเพื่อที่จะขับรถตามเล็กออกไป เเต่ทว่า..

      "เดี๋ยวครับคุณกอล์ฟ…"

      "อะไรอีกวะ ฉันกำลังรีบ!!"

      "คุณกอล์ฟจะไปไหนครับ?"

      "ฉันก็จะตามเล็กไปน่ะสิถามได้!!"

      "เดี๋ยวครับ..ยังไปไม่ได้นะครับ วันนี้คุณกอล์ฟต้องไปรับกระดูเสี่ยที่วัดนะครับ คุณกอล์ฟลืมรึป่าวครับ" กอล์ฟหันมามองคิมอย้างอารมณ์เสีย ก่อนจะหันไปมองหาเล็กซึ่งตอนนั้นเธอก็ได้เดินไปไกลจนไมาเห็นกลังแล้ว กอล์ฟได้เเต่ยับยั้งความโกรธไว้และหันกลับไปทำหน้าที่ลูก โดยการไปรับกระดูกของพ่อเพื่อไปลอยอังคารนั่นเอง 

      "โถ่เว้ย!! เออ!"

      "ให้ผมตามนายหญิงไปแทนไหมครับ?"

      "มึงไม่ต้องเสือก พากูไปวัดเลยเดี๋ยวนี้ เรื่องของกูเดี๋ยวกูจัดการเอง ไป!!"

      "ครับ…" กอล์ฟตัดสินใจจัดการเรื่องพ่อก่อนเป็นอันดับหนึ่ง ถึงแม้ว่าในใจอยากจะตามไปเคลียร์กับเล็กให้มันรู้เรื่องเเต่เขาเองก็ยังปล่อยมือจากเรื่องนี้ไม่ได้ กอล์ฟจัดการไปรับกระดูกที่วัดและไปลอยอังคารให้พ่อ ก่อนจะจัดงานทำบุญให้พ่ออีกครั้ง ส่วนเล็กเองตอนนี้เธอได้เดินออกมาจนถึงปากซอยและขึ้นรถกลับบ้านเรียบร้อย กว่าจะมาถึงบ้านก็ปาไปเกือบเที่ยง เล็กพยายามพาตัวเองเดินลงจากรถเพื่อกลับเข้ามาบ้าน เเต่ทันใดนั้นเองสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น…

      "แม่!!..แม่ทำอะไรน่ะ?"

      "อะไร...แกกลับมาทำไม?"

      "ที่นี่บ้านบ้านนะแม่ ทำไมหนูจะกลับมาไม่ได้"

      "ฉันก็นึกว่าแกจะอยู่ที่นั่นอีกหน่อยไง..เเต่แกมาก็ดีละ..มีเงินไหม..เอามาให้ฉันใช้หน่อยซิ"

      "แม่!!..เล็กไปงานศพมา..ไปได้ไปทำงานนะแม่"

      "ก็แล้วไอ้กอล์ฟมันไม่ได้ให้เงินแกเลยรึไง แล้วถ้ามันไม่ให้ทำไมแกไม่ขอ..แกนี่มันโง่จริงๆเลย ไม่สมกับเป็นลูกฉันซักนิด!!ไปๆๆจะไปไหนก็ไปๆ ลำคาญสายตา!!"

      "แล้วนั่นเเม่จะเอา TV ไปไหน?"

      "เรื่องของฉัน!!ถอยไป!" เล็กสภาพจิตใจแย่มากเธอหาทางออกไปได้ เพราะต่อให้บอกแม่เธอปรับตัวขนาดไหน เเต่สุดท้ายแล้วแม่เธอก็ไม่คิดจะทำมันเลย จนกระทั่งจะเอาของในบ้านไปขาย เเต่โดนเล็กห้ามไว้เสียก่อน เล็กจำเป็นที่จะต้องเอาเงิน 2,000 สุดท้ายที่มีให้แม่ไป เพราะเธอไม่ต้องการให้แม่ขายอะไรในบ้านอีก ซึ่งเงินนั้นก็เป็นเงินที่เธอจะเอาไว้ใช้ออกทริปพอดี เล็กตัดสินใจทิ้งเงินไว้ให้แม่บัว 2,000 บาทก่อนจะรีบนั่งรถกลับภายในวันนั้นเลย เล็กออกไปไม่ถึงชั่วโมงแม่บัวก็กลับมาบ้าน

      "เล็ก..แกทำไรกินวะ เล็ก..เล็ก!!เอ้า.ในั่นเงินใครสองพัน..ยึดละกัน..แล้วนี่กระดาษอะไรชั่งมันเถอะฉันไม่สนใจ ทิ้งละกัน!!" เล็กวางเงินไว้ที่โซฟาพร้อมกับเขียนจดหมายแนบไว้ด้วย

      **แม่..เงินนี้เเม่เก็บไว้ใช้ยามจำเป็นนะ เล็กมีเเค่นี้จริงๆ เล็กต้องรีบกลับเพราะมีงานต้องทำ ไว้เล็กจะกลับมาหาใหม่นะ รักแม่.. #เล็ก** นอกจากเเม่บัวจะไม่ได้อ่านมันเเล้ว เธอยังหยิบเอาเเค่เงินแล้วปาจดหมายนั้นทิ้งลงถังขยะอีกด้วย เเม่บัวเอาเงินไปทำอะไรมากมายและเล็กจะสามารถหาเงินให้แม่เธอใช้ได้พอเท่าตอนที่มีกอล์ฟหรือไม่นั้น ติดตามต่อได้ใน Ep. หน้านะคะ