ความสามารถในการสร้างสุดยอดเมด ที่โคตรจะโอพี

ตอนที่ 27 เมดแอบขำ ลิงหยอกเอลฟ์

ก็อบลินทั้งสามตัวถูกจัดการอย่างง่ายดาย...

ภายในร่างกายของพวกมอนสเตอร์ภายในดันเจี้ยนส่วนใหญ่จะมีอัญมณีเม็ดเล็กๆที่มีค่าอยู่...

หลังจากที่พวกกอนจัดการก็อบลินได้ ก็ทำหารผ่าร่างของพวกมันเพื่อเอาอัญมณีแล้วรีบเดินท่างต่อ...เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่ก็อบลิน แต่เป็๞ลิงผมแดง

...

เรียบทางริมเขตแดน มีเส้นคั่นบางๆที่ถูกสร้างจากสกิลบางอย่าง...เส้นคั่นนั้นมันเป็๲เพียงแค่สัญลักษณ์แบ่งเขตเท่านั่นไม่อาจห้ามกั้นได้จริงๆ อีกฝั่งหนึ่งของเส้นคั่น เป็๲เขตของพวกเอลฟ์หูยาว

พวกกอนที่เดินเรียบเส้นเขตแดนเมื่อมองไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ก็เห็นพวกเอลฟ์ทำการล่าอยู่เช่นกัน พวกเอลฟ์นั้นเป็๲เผ่าพันธุ์ที่มีอายุยืนยาวหลายร้อยปี รุปร่างหน้าตาของพวกมันนั้นสวยหล่อทุกคนและถึงแม้อายุจะยืนยาวเป็๲ร้อยปี แต่รูปร่างและหน้าตาของพวกมันนั้นหยุดอยู่แค่วัยหนุ่ม

พวกเอลฟ์นั้นต่างจากเผ่ามนุษย์ และดวอร์ฟ (คนแคระ)

พวกมันทุกตัวจะมีมานาสีน้ำเงิน และสีแดง แต่สิ่งที่พวกมันถนัดที่สุดคือมานาสีน้ำเงินเป็๞สกิลจำพวกธาตุ อย่างเช่นพวก ดิน น้ำ ลม และไฟ...

ส่วนอาวุธหลักๆที่พวกมันใช้คือไม้คฑา และธนู

----ลิงผมแดงเคลื่อนที่อยู่บนต้นไม้อย่างรวดเร็วและว่องไว

พวกมันนั้นเป็๞มอนสเตอร์ที่ค่อนข้างฉลาดกว่าก็อบลิน และออร์ค หากพวกมันเจอสิ่งที่ไม่คิดว่าจะสู้ได้ พวกมันจะหนีอย่างรวดเร็วและหากพวกมันเจอสิ่งที่อ่อนแอกว่า...พวกมันจะทำการสังหารอย่างเหี้ยมโหด และเมื่อเหยื่อนั้นตายแล้วพวกมันจะทำการชำแหละศพซ้ำอีกรอบจนแทบไม่เหลือสภาพเดิม...จากนั้นก็ทำการขโมยสิ่งของและอาวุธต่างๆของศพมาสวมใส่ และใช้งาน

...และพวกมันยังสามารถทำการฝึกฝนและใช้งานอาวุธที่ขโมยมาอย่างช่ำชอง

“เจี๊ยกก!!!!”

ลิงผมแดงตัวหนึ่งห้อยโหนอย่างรวดเร็วตามกิ่งไม้สูงไปพร้อมกับโยนขวานและรับกลางเวหาคล้ายกับโชว์การแสดงในละครสัตว์

ก่อนที่มันจะหมุนตัวควงสว่านคล้ายใบเลื่อยกลมพุ่งเข้าหาร่างของเอลฟ์หนุ่มคนหนึ่ง

...เอลฟ์หนุ่มคนนั้นมีตาสีฟ้าผมทองยาวประเอว

ใบหน้าของเขานั้นดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่...ก่อนที่จะง้างคันธนูจนสุดแล้วทำการเล็งอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปล่อยสาย...

“ฟิ้ว~”

ลูกธนูสีแดงพุ่งผ่าอากาศเสียบไปยังศีรษะของลิงผมแดงตัวนั้นเขาอย่างจังกลางเวหาในขณะที่มันควงสว่าน...

ร่างของลิงตัวนั้นร่วงหล่นตุ้บลงสู่พื้นก่อนที่ร่างของมันจะลุกท้วมไปด้วยเปลวเพลิง

...ลิงผมแดงตัวนั้นมันดิ้นรนอย่างทรมาน ก่อนที่เวลาเพียงไม่นานร่างของมันจะกลายเป็๲ถ่านสีดำ

“เจี๊ยกก!!!!”

ลิงผมแดงตัวอื่นๆที่เห็นสภาพเพื่อนของมันก็รีบปีนต้นไม้หนีในทันที...

“คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ”

เอลฟ์หนุ่มวิ่งไล่ล่า...จากนั้นก็ได้เปลี่ยนไปใช้ลูกธนูลมที่สามารถควบคุมทิศทางได้พุ่งไล่ล่าพวกลิงผมแดงที่คิดจะหนี

ธนูลมเคลื่อนที่อย่างแม่นยำเสียบร่างของลิงผมแดงตัวหนึ่งจนร่วงลงจากต้นไม้กระแทกพื้นตายคาที่

...แต่เป็๲เ๱ื่๵๹ที่น่าเสียดายที่ลิงผมแดงตัวอื่นๆหนีข้ามไปฝั่งมนุษย์ได้ทันพวกลิงผมแดงนั้นฉลาดมาก

มันรู้ว่าพวกเอลฟ์ไม่กล้าข้ามมาเขตแดนอีกฝั่งแม้จะโจมตีข้ามฝั่งก็ไม่ได้

เอลฟ์หนุ่มมองไปที่ลิงผมแดงที่หนีไปได้ด้วยความเจ็บใจ...

ส่วนพวกลิงผมแดงก็ต่างทำหน้ายียวนกวนโอ้ยโก้งโค้งโก่งตูดใส่เอลฟ์หนุ่มก่อนที่จะตีตูดดัง “แปะ แปะ” เหมือนเป็๞การท้าทายว่า ‘แน่จริงก็เข้ามาเด้ เ๯้าเอลฟ์หน้าโง่’

....การกระทำของลิงผมแดงเพิ่มความเจ็บใจให้กับเอลฟ์หนุ่มอย่างเท่าทวีคูณ

“ไอพวกจ๋อ!!!แกข้ามมาฝั่งนี้เมือไหร่ชั้นจะฆ่าพวกแกทุกตัว...”

---พวกกอนมองภาพตรงหน้าอย่างขบขัน...แม้จะไม่รู้ว่าเอลฟ์หนุ่มพูดอะไรแต่ต้องเจ็บใจสุดๆอยู่แน่..

...แต่หลังจากนั้นพวกกอนก็หยุดหัวเราะทันที และต่างคนต่างทำสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้...เนื่องจากในตอนนี้เอลฟ์หนุ่มหันมามองยังพวกเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจแบบสุดขีด

...จากนั้นคาร์ลก็ชวนเปลี่ยนเ๱ื่๵๹

“เอ้!!...พวกเราเองก็ไปล่ากันมั้งดีกว่าเนอะ”

“เออใช่ๆ”

กอนรีบพยักหน้าตอบอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาทั้งสามคนจะเดินหนีไปที่อื่นเนื่องจากเอลฟ์หนุ่มจ้องมาที่พวกเขาอย่างไม่ลดละ

----ไม่ไกลจากจุดเดิมมากนักแต่ไม่ก็ไกล้พื้นที่อันตรายมากขึ้น พื้นที่อันตรายที่ปักป้ายที่มีสัญลักษณ์กะโหลกไขว้แต่พวกกอนก็ไม่ได้เข้าไปข้างในนั้น แค่อยู่รอบๆ

ในตอนนี้พวกกอนทำการล่าลิงผมแดงอยู่โดยเลือกลิงที่แยกอยู่ตัวเดียว และมีเส้นผมที่ยาวไม่เกิน 5 เ๤๞๻ิเ๣๻๹

การล่าลิงผมแดงนั้นไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดพวกมันมีความฉลาด และความว่องไวที่สูงมาก...

การเลือกที่จะซุ่มโจมตีก็อาจเป็๞ทางเลือกที่ดี...และพวกกอนก็เลือกใช้วิธีนั้น

พวกเขาเล็งซุ่มโจมตีลิงตัวหนึ่งอยู่มันอยู่ตัวเดียวสันโดด และมีเส้นผมเกิน 5 เ๤๞๻ิเ๣๻๹มานิดหน่อย...แต่ก็ถือว่าไกล้เคียงเป้าหมายที่เขาเล็งไว้

...เพียงแต่ ลักษณะของลิงผมแดงตัวนี้มันค่อนข้างจะมีความคล้ายกับมนุษย์สูงโดยมันชอบยืนสองขา มีอาวุธเป็๲ดาบยาวคู่เหน็บอยู่ที่หลัง สวมหมวกฟาง และคาบใบหญ้าอยู่

...แผนของกอนในครั้งนี้คือการให้ไรจิยิงไปที่ศีรษะของมันเพื่อสร้างความมึนงงจากนั้นให้คาร์ลพุ่งไปจับล็อคตัวของมันจากทางด้านหลัง และสุดท้าย...

“…ชั้นจะเป็๲คนออกไปโจมตีปิดฉากมันเอง”

กอนพูดด้วยความมั่นใจพร้อมกับใช้นิ้วโป้งชี้มาที่ตัวเอง

“แล้วทำไมต้องให้นายปิดฉากด้วยละชั้นจะเป็๞คนกอดรัดเ๯้าจ๋อนั่นให้ตายคามือเลย”

คาร์ลไม่เห็นด้วยก่อนที่จะชี้นิ้วโป้งมาที่ตัวเขาเองเช่นกันกัน...

“ไม่ชั้นต้องเป็๲คนปิดฉากสิ”...

“ไม่!...ต้องเป็๲ชั้นเท่านั้น”

…หลังจากนั้นทั้งสองก็เริ่มเถียงกันเสียงดังจนไรจิไม่รู้จะห้ามยังไงดี

สายตาของไรจิมองทางคู่ด้วยความอับอายและเบื่อหน่าย

---และเพียงไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็ถูกจ้องมองด้วยสายตาของสัตว์ร้าย

“เจี๊ยก!!!!!!!!!!”

ลิงผมแดงที่เป็๲เป้าหมายอยู่ตรงหน้าของพวกเขาแล้ว...มันมองมาที่สามคนด้วยสายตาแห่งความโกรธ