หอสูงลับฟ้า ฟินิกซ์ถูกกักขัง ัเฝ้ามองใกล้ด้วยสายตาหลงใหล รับใช้ด้วยกายา แต่ใจยังดื้อดึง
รักต้องห้ามก่อตัวดุจเพลิงใต้เถ้ากลบ
ัดำฟินิกซ์ (The Untamed Love)
หลังจากค่ำคืนอันโหดร้ายในห้องมืดฟ้าสว่างขึ้นเหนือค่ายัดำด้วยแสงอาทิตย์สีแดงฉานราวเืสดที่ยังไม่แห้งภายในค่ายอันกว้างใหญ่ มีการฝึกฝนลมปราณของนักรบดำอย่างเข้มงวดพวกเขายกกระบองเหล็กหนักและฝึกท่าไม้ตาย “ัเก้าทะยาน”ภายใต้คำสั่งของรองหัวหน้าพรรคพวก
เสวียนหลงสั่งให้องครักษ์ส่วนตัวนำหลิวเฉิงไปยัง“หอเมฆดำ” ซึ่งเป็หอส่วนตัวของเขาเอง ตั้งโดดเด่นบนเนินเขาเล็กๆล้อมรอบด้วยสวนหยกและบ่อน้ำพุร้อนภายในหอตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้จันทน์แกะสลักั ผ้าม่านไหมสีดำปักทองกลิ่นธูปหอมโบราณลอยคละคลุ้ง ผนังห้องมีภาพวาดลายัฟินิกซ์พันกันในตำนานเก่าแก่
หลิวเฉิงถูกพามาที่นี่ในสภาพร่างกายอ่อนล้าชุดขาวถูกเปลี่ยนเป็ชุดไหมบางสีครามอ่อนที่เน้นเรือนร่างงามสง่าโซ่เหล็กยังคงร้อยที่ข้อมือและข้อเท้า แต่หลวมพอให้เคลื่อนไหวได้จำกัด
“ท่านหัวหน้าสั่งว่า ให้เ้าจะพักที่นี่และรับใช้ท่าน”องครักษ์รายงานก่อนถอยออกไป
หลิวเฉิงยืนนิ่งกลางห้องมองออกไปนอกหน้าต่างที่เห็นทัศนียภาพอันงดงามของูเาหิมะและค่ายทหารด้านล่าง“ข้าจะไม่รับใช้ปีศาจผู้นั้น” เขาพึมพำในใจ แต่ร่างกายยังคงเ็ปจากค่ำคืนก่อน
ไม่นานเสวียนหลงก็ก้าวเข้ามาในหอด้วยท่วงท่าสง่างาม ชุดคลุมสีดำหลวมๆเปิดเผยแผงอกและรอยสักั เขาถือถาดยาหอมและอาหารบำรุงกำลังมาเอง
“หลิวเฉิง... หอนี้คือที่อยู่ใหม่ของเ้า”เขาวางถาดลงบนโต๊ะ แล้วเดินเข้าไปใกล้ “เ้าจะรับใช้ข้าด้วยการเตรียมชาช่วยนวดคลายกล้ามเนื้อหลังศึก และ... อยู่เคียงข้างข้าในยามค่ำคืน”
หลิวเฉิงหันหลังให้ หัวเราะเยาะเบาๆ“ข้าไม่ใช่ทาสของเ้า เสวียนหลง ข้าจะไม่ก้มหัวให้ผู้รุกรานอย่างเ้า”ความดื้อรั้นในน้ำเสียงยังคงแน่วแน่ ดวงตาคมกริบฉายประกายแห่งการต่อต้าน
เสวียนหลงยิ้มอย่างสนุกสนานมือใหญ่จับไหล่หลิวเฉิงแล้วดึงให้หันหน้าเข้ามา“ความดื้อรั้นนี้แหละที่ทำให้ข้าหลงเ้า เ้าจะค่อยๆ เรียนรู้ว่าการอยู่เคียงข้างข้าจะนำพาความปลอดภัยมาให้พวกพ้องที่เหลือของเ้า”
เขาบังคับให้หลิวเฉิงนั่งลงแล้วป้อนยาหอมด้วยตนเองหลิวเฉิงพยายามหันหน้าหนี แต่เสวียนหลงจับคางไว้แน่นแล้วจูบฝังยาเข้าไปในปากด้วยลิ้นร้อนผ่าว การจูบนั้นยาวนาน ลึกซึ้ง และ
การรับใช้และความตึงเครียด
ตลอดทั้งวันหลิวเฉิงถูกบังคับให้รับใช้ในรูปแบบต่างๆ เขาต้องต้มชาเข้มข้นให้เสวียนหลงช่วยนวดไหล่หลังจากการประชุมกับรองหัวหน้าเื่การเมืองภายในพรรคพวก(ซึ่งมีเสียงบ่นกระซิบถึงการขังเชลยฟินิกซ์ขาว)และถูกบังคับให้อ่านตำราโบราณเกี่ยวกับเส้นทางสายไหมให้ฟัง
ในทุก่เวลาที่ใกล้ชิดความตึงเครียดทางกายภาพและจิตใจสูงขึ้นเรื่อยๆ เสวียนหลงจะลูบไล้แผ่นหลังเขา ลูบผมหรือกระซิบคำหวานขมกลืนข้างหู “เ้างามยิ่งเมื่อโกรธเคืองเช่นนี้”
หลิวเฉิงยังคงแข็งกร้าว ปฏิเสธคำสั่งเล็กๆน้อยๆ ด้วยคำพูดคมคาย“ท่านเป็หัวหน้ามาเฟียที่ครองดินแดนด้วยเืเนื้อของผู้บริสุทธิ์ข้าจะไม่ยอมเป็เครื่องเล่นของท่าน”
ในหอส่วนตัว
ยามค่ำคืน เมื่อแสงจันทร์สาดผ่านหน้าต่างกระดาษเสวียนหลงที่อดกลั้นมานานทั้งวันก็ดึงหลิวเฉิงเข้ามากอดจากด้านหลังบนเตียงนอนอันกว้างใหญ่
“วันนี้เ้ารับใช้ข้าดี... แต่ยังไม่พอ”เขาถอดเสื้อผ้าของทั้งคู่ออกช้าๆ มือลูบไล้ทุกส่วนของร่างกายที่งามสง่า
หลิวเฉิงดิ้นรนแต่ถูกกดไว้ด้วยพลังภายในอันลึกซึ้ง“อย่า... ข้าไม่ยอมอีกแล้ว!”
แต่เสวียนหลงกลับยิ่งกระตุ้นด้วยการกัดและดูดรอยบนผิวขาวเนียนฉากครั้งนี้เต็มไปด้วยความดุร้ายผสมความทะนุถนอม เขาใช้ตำแหน่งต่างๆที่ทำให้หลิวเฉิงทั้งเ็ปและเสียวซ่านไปทั่วร่างกายลมปราณของทั้งคู่ปะปนกันเบาๆ ผ่านการัั
หลิวเฉิงร้องไห้เงียบๆระหว่างความสุขสมและความอัปยศ “ทำไม... ทำไมร่างกายข้าถึงตอบสนองต่อเ้าเช่นนี้?” ความคิดภายในของเขาวุ่นวายกับจิติญญาที่เริ่มสั่นคลอน
เสวียนหลงกอดเขาไว้แน่นหลังจากทุกอย่างจบลง“เพราะเ้ากำลังตกหลุมรักข้า... เช่นเดียวกับที่ข้าตกหลุมรักเ้ามาั้แ่แรก”
หอเมฆดำกักขังกายแต่ใจฟินิกซ์ยังโบยบิน รับใช้ด้วยน้ำตา ซ่อนความรู้สึกที่เริ่มก่อ ัเฝ้าด้วยรักดิบเถื่อนลึกซึ้ง ชะตาฟ้าจะพลิกผัน เมื่อฟินิกซ์ยอมจำนน
..สุสาส์นราคะ...
466
