ตอนที่ 2: ฟ้าที่สั่นะเื
เสียงฟ้าคำรามสะท้อนก้องไปทั่วโรงเรียนจันทรคีรี นักเรียนทั้งห้องต่างมองหน้ากันด้วยความใ เสียงครืนครั่นดังราวกับมีใครบางคนกำลังทุบม่านพลังเวทที่ปกป้องโรงเรียนอยู่
อาจารย์สิริจันทรายืนขึ้นอย่างสงบนิ่ง ดวงตาเขามีประกายแข็งกร้าว “ทุกคนอย่าเพิ่งใ… นี่คือสิ่งที่พวกเ้าต้องเรียนรู้ั้แ่วันแรก การที่โรงเรียนนี้ตั้งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ไม่ใช่เพราะความบังเอิญ แต่เพื่อเฝ้าระวังบางสิ่ง…”
ทันใดนั้น เสียง ปัง! ดังสนั่นจากภายนอก ทำให้กระจกหน้าต่างสั่นะเืราวกับจะหลุดออกมา
ภพรีบลุกขึ้น “โห! มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!”
ดินจับแขนเพื่อนไว้ “อย่าเพิ่งทำอะไรบุ่มบ่าม เดี๋ยวอาจารย์จัดการเอง”
ณิชากอดอกแต่หันไปจ้องหน้าต่างอย่างไม่วางตา ส่วนรินกำมือแน่น เธอััได้ถึงพลังเวทประหลาดที่ปะทะกับม่านหมอกจากด้านนอก
ไม่นานนัก อาจารย์สิริจันทราก็โบกไม้เท้าเก่าแก่ของตน วงแหวนเวทมนตร์สีน้ำเงินส่องแสงกลางห้องเรียน
“นักเรียนปีหนึ่งทั้งหมด… เตรียมตัวสอบแรกของพวกเ้าแล้ว”
นักเรียนหลายคนอ้าปากค้าง “หะ? สอบอะไรตอนนี้น่ะ!?”
สิริจันทรายิ้มบาง “สอบเพื่อเอาตัวรอด”
ทันใดนั้น! พื้นห้องใต้เท้านักเรียนทุกคนส่องแสง ก่อนจะเปิดเป็ประตูเวทที่ดูดนักเรียนทั้งห้องเข้าไปทีละคน
“ว้ากกกกกกกก!” ภพร้องเสียงหลง พลางพยายามคว้าดินติดมือไปด้วย
รินกรีดร้องเบา ๆ ก่อนถูกแสงเวทกลืนร่างไป ขณะที่ณิชาเพียงขมวดคิ้วแล้วหายวับไปกับแสง
---
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ทั้งสี่คนพบว่าตัวเองยืนอยู่บนลานกว้างกลางูเาที่โอบล้อมด้วยป่าลึก ม่านหมอกปกคลุมรอบด้าน แต่คราวนี้ไม่ใช่โรงเรียนที่คุ้นเคย หากแต่เป็ “สนามทดสอบ”
เสาหินโบราณสิบต้นตั้งเรียงล้อมรอบ มีอักษรเวทส่องแสงวับวาวอยู่บนผิวหิน ราวกับจ้องมองพวกเขาอยู่
ทันใดนั้น เสียงของสิริจันทราดังก้องในหัวพวกเขา “นี่คือการทดสอบแรก… พวกเ้าต้องร่วมมือกันเพื่อปกป้องเสาหินเหล่านี้จากสิ่งที่กำลังจะมา”
“สิ่งที่กำลังจะมา?” รินทวนอย่างสับสน
ไม่ทันสิ้นเสียง พื้นดินก็สั่นะเื เสียงคำรามต่ำ ๆ ดังออกมาจากเงาหมอก ทันใดนั้นเงาดำขนาดใหญ่ก็ก้าวออกมา—
มันคือ อสูรเงา สิ่งมีชีวิตปริศนาที่เกิดจากพลังมืดแทรกซึมเข้ามาในโลกเวทมนตร์ ดวงตาของมันสว่างสีแดงก่ำ แผดเสียงคำรามจนต้นไม้รอบ ๆ สะท้าน
ภพยกมือขึ้นทันที เปลวไฟลุกวาบรอบกำปั้นของเขา “ดีเลย! ได้ทดสอบจริง ๆ ซะที!”
ดินยืนข้างเพื่อนพลางเรียกโล่เวท “อย่าประมาทนะภพ เราไม่รู้พลังมันระดับไหน”
รินรีบยกไม้เท้าขึ้น สายน้ำไหลวนรอบตัวเธอเพื่อเตรียมรักษาเพื่อน ส่วนณิชาก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ ธนูลมของเธอปรากฏขึ้นในมือ
“พวกแกอย่ามัวแต่พูดมากเลย ลองให้มันเจอสักดอกก่อน!” เธอว่าพลางปล่อยศรแรกพุ่งทะลุหมอก เสียง ปัง! ดังขึ้นเมื่อศรลมปะทะเกราะเงาของอสูร
อสูรคำรามเสียงดัง แล้วพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขา—
นี่คือการต่อสู้ครั้งแรกในฐานะเพื่อนร่วมห้อง… และยังไม่รู้เลยว่ามันเป็เพียง “บททดสอบ” หรือเป็สัญญาณของภัยพิบัติจริงที่กำลังจะมาถึงโลกใบนี้
---
จบตอนที่ 2
15K
