สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 108

กว่าซาร่าและเด็กๆทั้งสามคนจะมาถึงนิวยอร์คก็เป็นเวลาเกือบสองทุ่ม

“นี่น่ะเหรอคะนิวยอร์คดูคึกคักกว่าวอชิงตันอีกนะคะ” ซาช่าพูดพลางมองไปด้านล่างที่เต็มไปด้วยแสงไฟจากอาคารต่างๆ

“ก็นะสมัยก่อนนิวยอร์คเคยขึ้นชื่อว่านครที่ไม่เคยหลับไหลนี่นะ” ซาร่าตอบ

“อ๊ะข้างหน้านั่นจะถึงที่หมายแล้วล่ะ” ซาร่ามองไปตึกสูงด้านหน้าที่ห่างไปไม่ถึงห้าร้อยเมตรซึ่งมันคือโรงแรมที่เธอและสตีฟมาอาศัยอยู่หลังจากระหว่างรอห้องซ่อมเสร็จนั่นเองและเมื่อเหาะเข้ามาใกล้ๆเธอก็เห็นว่าตรงระเบียงห้องเธอไฟถูกเปิดเอาไว้อยู่และก็มีคนนั่งอยู่ซึ่งนั่นก็คือสตีฟนั่นเอง

ทางด้านสตีฟ

“นี่เราต้องเป็นภาระซาร่าไปอีกหลายเดือนสินะนึกไม่ถึงว่าไวรัสนี่จะร้ายกาจขนาดนี้ เฮ้อ” สตีฟมองออกไปด้านนอกก่อนจะถอนหายใจออกมาเขาไม่รู้ว่าตัวเองมานั่งอยู่ตรงนี้นานเท่าไหร่แล้วแต่เขาจำได้ว่าตอนออกมานั่งมองไปด้านนอกนั้นพระอาทิตย์ยังไม่ตกดินเลยด้วยซ้ำ

“ซาร่าอยู่ที่โรงเรียนสินะไปตั้งแต่เช้าแล้วจะกลับกี่โมงกันนะ” สตีฟพูดเบาๆตอนนั้นเองจู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงของใครบางคนดังแว่วเข้ามาในหู

“คุณลุง !!!!!!!!!!!!!”

“รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงไอวี่เลยแฮะสงสัยเราจะบ้าไปแล้วล่ะมั้งจะเป็นไปได้ยังไง” สตีฟพูด

“คุณลุง !!!!!!!!!!!!”

“หือคราวนี้เสียงไอรี่งั้นเหรอหรือว่าเป็นอาการแทรกซ้อนของกล้ามเนื้ออ่อนแรง” สตีฟเปรยกับตัวเองเบาๆทันใดนั้นเอง

“คุณลุงคะรับด้วย !!x2” เสียงของไอรี่และไอวี่ดังขึ้นพร้อมกันที่ด้านบนสตีฟเงยหน้ามองก่อนจะเห็นสองเด็กแฝดกำลังร่วงลงมาจากบนฟ้าโดยเป้าหมายคือเขา

“เฮ้ย !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจในหัวพยายามคิดว่าทำไมเด็กสองคนนี้ถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ที่สำคัญทำไมถึงร่วงมาจากบนฟ้า

“เดี๋ยวก่อน !!!” สตีฟพยายามจะร้องให้หยุดแต่แน่นอนมันเป็นไปไม่ได้เขาพยายามยกแขนขึ้นแต่ไม่ทันเสียแล้วร่างของทั้งสองคนตกลงมากระแทกสตีฟเต็มๆ

โคร่ม !! อัก !! รถเข็นที่สตีฟนั่งอยู่ถึงกับหักความรู้สึกต่อมาคือรู้สึกจุก

“ลงจอดเรียบร้อย เย้ !!!” ไอวี่ชู้มือขึ้นเหนือหัวก่อนจะตะโกนออกมาอย่างดีใจ

“คุณลุงคิดถึงจังเลย” ไอรี่กอดร่างของสตีฟที่ยังนอนจุกอยู่บนซากรถเข็น

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันทำไมไอรี่และไอวี่ถึงร่วงลงมาจากบนฟ้าไม่สิพวกเธอมาอยู่นี่ได้ไงแล้วซาช่าล่ะ สตีฟคิดอย่างไม่เข้าใจ

“นี่ทั้งสองคนกระโดดลงมาแบบนี้อันตรายนะคะถ้าพลาดขึ้นมาจะตายเอานะ” เสียงซาช่าพูดว่าสองแฝดดังอยู่ข้างบนสตีฟแหงนหน้ามองก่อนจะเห็นร่างของซาช่าที่เกาะแขนซาร่าอยู่

“ซาร่าและก็ซาช่าด้วยมาอยู่นี่ได้ไงกัน ไม่สิซาร่าควรจะอยู่ที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอนี่มันยังไงกันเนี่ย” สตีฟพูดเขาในตอนนี้นั้นไม่เข้าใจสักนิดว่านี่มันเรื่องอะไรกัน

ตุบ !! ตุบ !! ร่างของซาร่าและซาช่าค่อยๆร่อนลงที่ระเบียง

“กลับมาแล้วล่ะสตีฟ” ซาร่าพูดพลางฉีกยิ้มหวานก่อนเธอจะเดินเข้ามาหาสตีฟ

“ลุกขึ้นก่อนนะเด็กๆ” ซาร่าพูดกับไอวี่และไอรี่

“คร่า !!!x2” ทั้งสองตอบก่อนจะลุกขึ้นจากร่างของสตีฟหลังจากลุกแล้วซาร่าก็หยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ามิติทันทีสตีฟรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาสิ่งที่ซาร่าหยิบออกมาเหลือเกินแต่ยังไม่ทันได้ตรวจสอบอะไรซาร่าก็โยนมันใส่ร่างของสตีฟเสียก่อน

วู่บ !! ร่างของสตีฟมีแสงสว่างกระจายไปทั่วร่างอยู่ครู่หนึ่งก่อนมันจะหายไป

“นี่มัน !!” สตีฟอุทานออกมาเพราะทันทีที่แสงสว่างหายไปเขาก็ไม่รู้สึกปวดตามเนื้อตามตัวและในกระดูกอีก

“เป็นไงบ้างที่รัก” ซาร่าถามเสียงหวาน

“เป็นยังไงนี่คือ....” สตีฟพูดก่อนจะมองมือตัวเองที่ยกขึ้นมา

“หายแล้วสินะ” ซาร่าถาม

“หายเฮ้ยหายผมยกมือขึ้นได้ หายแล้ว.....ผมหายแล้วยู้ฮู้ !!!!!!” สตีฟตะโกนออกมาอย่างดีใจแต่ในตอนนั้นเองจู่ๆสตีฟก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างพุ่งเข้าหน้าของเขา

ตู้ม !! โคร่ม !! สตีฟโดนซาร่าถีบเข้าที่หน้าจนร่างของเขากระเด็นกลับเข้าไปในห้อง

“อู้วเต็มๆหน้าเลยคุณลุงคงเจ็บหน้าดู” ไอรี่ร้องอู้วออกมาหลังจากเห็นซาร่าใช้เท้าขวาถีบเข้าไปเต็มๆหน้าสตีฟ

ตึก !! ตึก !! ตึก !! ซาร่าเดินเข้าไปในห้องอย่างช้าๆโดยมีเด็กทั้งสามคนตามมาข้างหลัง

“โอ๊ยอะไรเนี่ยที่รักถีบหน้าผมทำไม” สตีฟลุกขึ้นมาพลางถามซาร่าเขาไม่เจ็บจากการถูกซาร่าถีบสักนิดแต่เพราะไม่ทันตั้งตัวร่างของเขาจึงกระเด็นไปตามแรงถีบ

“นายยังจะมาถามอีกเรอะ ที่เม็กซิโกนายไปทำอะไรไว้พ่อตัวดีมานี่เลย” ซาร่าตะโกนออกมาอย่างอดกลั้นเธอเดินเข้าไปดึงหูสตีฟจนสตีฟลอยขึ้นมาเพราะซาร่าใช้สกิลของเธอยกร่างของเขาขึ้นมานั่นเอง

ฟิ้ว !! โคร่ม !! ซาร่าเหวี่ยงร่างของสตีฟลงไปบนเตียง

“เดี๋ยวสิที่รักนี่มันเรื่องอะไรกันเม็กซิโกอะไร ผมตามไม่ทันแล้วเนี่ยอธิบายกันก่อนดิ” สตีฟพยายามท้วงเขายังไม่รู้เลยว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“จะเรื่องอะไรซะอีกล่ะก็เรื่องที่นายไปทำอนาจารกับเด็กพวกนี้ยังไงล่ะ เด็กพวกนี้น่ะเล่าให้ฉันฟังหมดแล้วนะเรื่องที่นายไปกอดเธอและลูบหน้าอกเธอน่ะ” ซาร่าชี้ไปที่ไอรี่

“ห๋าผมเนี่ยนะ !!!” สตีฟชี้หน้าตัวเอง

“ใช่อย่ามาแก้ตัวนะว่ามันไม่จริง หนูซาช่ายังยืนยันเลยฉันดูออกเด็กคนนี้ไม่ใช่เด็กชอบโกหก” ซาร่าพูดอ้างขึ้นมา

“ใจเย็นๆที่รักให้ผมอธิบายก่อนสิ” สตีฟรีบยกมือบอกให้ซาร่าใจเย็นๆ

“เอาล่ะอธิบายมาให้หนึ่งนาที” ซาร่ากอดอดมองสตีฟด้วยอารมณ์ครุกกรุ่นจากนั้นสตีฟรีบอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนั้นทันที

หนึ่งนาทีต่อมา

“ก็อย่างที่เล่าไปตอนนั้นพวกเรานอนอยู่ในป่าล้อมรอบกองไฟ ผมเองก็เพลียเลยหลับลึกตื่นมาอีกทีไอรี่ก็มานอนอยู่ในอ้อมกอดแล้ว” สตีฟพูด

“เหร๋อ !!! แล้วเรื่องลูบหน้าอกนั่นล่ะ” ซาร่าถาม

“ผมคงนอนละเมอมั้งตอนนั้นผมก็จำไม่ค่อยได้ว่าฝันเรื่องอะไรอยู่ คุณก็รู้นี่นาเวลาผมฝันผมชอบละเมอน่ะ” สตีฟพูด

“อืม....” ซาร่าฮึมฮัมในลำคอก่อนจะนึกถึงตอนที่สตีฟนอนหลับและฝัน

จะว่าไปมันก็จริงเราเองก็เคยสะดุ้งตื่นเพราะสตีฟนอนละเมออยู่เหมือนกัน ซาร่าคิด

“นี่ๆพี่สาวอย่าไปดุคุณลุงสิน่าสงสารออก” ไอรี่เดินเข้ามาดึงแขนเสื้อของซาร่าพลางพูดขอร้อง

“ใช่ๆคุณลุงน่าสงสารออก” ไอวี่เองก็เดินเข้ามาขอร้อง

“หึก็ได้เห็นแก่เด็กๆหรอกนะ ว่าแต่อาการเป็นไงบ้างยังปวดตรงไหนอีกมั้ย” ซาร่าพูดพลางถามสตีฟ

“ไม่ปวดแล้วนี่คุณเอาอะไรมารักษาผมเหรอ” สตีฟถาม

“จะอะไรซะอีกล่ะก็ยาอายุวัฒนะน่ะสิ” ซาร่าพูด

“ยาอายุวัฒนะ !!!!!” สตีฟอุทานออกมาเสียงดังก่อนจะค่อยๆสะอื้นและน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมา

“สตีฟนายร้องไห้ทำไม ไม่ต้องร้องนะ” ซาร่าตกใจที่จู่ๆสตีฟก็ร้องไห้ไม่รอช้าซาร่าเดินเข้ามาดึงร่างของสตีฟเข้ามากอดทันที

“ฮือ.........” เสียงสตีฟร้องไห้ออกมา เด็กๆทั้งสามคนเห็นดังนั้นก็รู้สึกมีอารมณ์ร่วมไปด้วยจึงเดินเข้ามากอดสตีฟกันหมดจนคล้ายกับลูกบอลมนุษย์กลมๆ

ฮือ.........ตรูหายจากโรคฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนต่ำ(เป็นหมัน)แล้วสินะ สตีฟคิดในใจที่เขาร้องไห้ออกมานั้นเพราะเรื่องนี้นี่เอง

(ไรท์ : เวอร์ไปป่าววะสตีฟร้องไห้เฉย)

(สตีฟ : เอ็งไม่เป็นหมันแบบตรูเอ็งไม่เข้าใจหรอกเฟ้ยไอ้คนไม่มีหัวใจตรูขอให้เอ็งเป็นหมัน)

(ไรท์ : เฮ้ยเอ็งจะมาแช่งแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย เดี๋ยวตรูโบกคว่ำ)

ทั้งสี่คนกอดกันกลมอยู่เกือบห้านาทีในที่สุดสตีฟก็หยุดร้องและเงยหน้าขึ้นมาพลางถามเด็กๆ

“ว่าแต่ทั้งสามคนมาอยู่กับซาร่าและมาที่นิวยอร์คนี่ได้ไง” สตีฟถาม

“คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะคุณลุง” ซาช่ามองสตีฟก่อนจะเริ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดออกมา

“ว่าไงนะไปวอชิงตันเพื่อประมูลยาอายุวัฒนะมา แล้วนั่นมันอะไรกันหมดไปหนึ่งหมื่นห้าพันล้าน ยาบ้าอ่ะไรแพงหูฉีกขนาดนั้นแค่ระดับ B เองไม่ใช่เหรอ !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากได้ยินเรื่องทั้งหมด

“เห็นว่าเป็นชิ้นแรกที่มีการประมูลน่ะ” ซาร่าพูดเธอนั้นไม่เสียดายเงินเท่าไหร่เพราะไม่ตายก็หาใหม่ได้

“ชิ้นแรกอะไรกัน ผมเองก็เคยได้มาชิ้นนึงที่ใช้กับคุณไปไงนั่นน่ะระดับ SS เลยนะถ้าเอาไปขายไม่หวังรวยไปอีกสิบชาติ !!” สตีฟพูด

“ที่พูดแบบนี้หมายความว่าตอนนั้นจะปล่อยให้ฉันตายหรือไง” ซาร่าพูดพลางมองสตีฟด้วยสายตาคมกริบ

“ชะ ชะ ใช่ที่ไหนล่ะผมก็แค่พูดขึ้นเฉยๆผมไม่ปล่อยให้คุณตายหรอกน่า” สตีฟพูดตะกุกตะกัก

“นี่ๆว่าแต่คุณลุงไปทำอะไรมาเหรอถึงป่วยอ่ะ” ไอรี่ถาม

“ก็ไปสู้กับสัตว์กลายพันธ์แล้วเสียท่ามานิดหน่อยน่ะ” สตีฟพูด

“เสียท่า ???” ไอวี่สงสัยว่ายังมีตัวอะไรในอเมริกาทำให้สตีฟเสียท่าได้อีกด้วยงั้นเหรอ

“ใช่ไปเจอเลเวลสามร้อยห้ามาน่ะสิ” สตีฟพูด

“สามร้อยห้าในอเมริกามีด้วยเหรอคะ จำได้ว่าโกทแมนที่อเมริกายังเลเวลไม่มากเท่านี้เลยนี่นา” ซาช่าพูด

“ใครว่าอเมริกาล่ะ ไปเจอมันที่สเปนมาต่างหาก” สตีฟอธิบาย

“สเปน ????x3” ทั้งสามคนอุทานออกมาเพราะนึกไม่ถึงว่าสตีฟจะไปสเปนมา

“ใช่สเปนนั่นแหละ” สตีฟพยักหน้า

“ว่าแต่ทั้งสามคนจะเอายังไงล่ะมีที่พักหรือยัง” สตีฟถามเด็กๆ

“ยังเลยค่ะ /ยังคร่า x2” ทั้งสามคนตอบ

“งั้นเดี๋ยวลงไปจองห้องให้นะ” สตีฟพูดพลางจะลุกขึ้นลงไปจองห้องให้

“ไม่ต้องหรอกสตีฟให้เด็กๆพักที่นี่ก็ได้ ห้องก็ออกใหญ่โตเรียกพนักงานมาใส่เตียงเสริมเอาก็ได้” ซาร่าพูด

“แต่ผมว่าเปิดห้องใหม่ไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ” สตีฟพูดเพราะถ้าให้เด็กๆทั้งสามคนอยู่นี่มีหวังเขาไม่ได้จู๋จี๋กับซาร่าพอดี เขาอุส่าหายเป็นหมันแล้วนะอยากจะลองซักหน่อยว่ามันจะปึ๋งปั๋งขนาดไหน

“ถ้าอย่างนั้นถามเด็กๆพวกนี้แล้วกัน ทั้งสามคนว่าไงจ๊ะอยากเปิดห้องใหม่หรืออยากนอนกับพี่สาว” ซาร่าหันไปถามเด็กๆ

“อยากนอนกับพี่สาวคร่า/ค่ะ !!!” ทั้งสามคนตอบ

“เห็นมั้ยล่ะเป็นอันตกลงตามนี้นะ” ซาร่าพูดก่อนจะโทรเรียกพนักงานให้มาเสริมเตียงให้หลังจากจัดการเรื่องที่พักเสร็จแล้วซาร่าก็พาสตีฟและเด็กๆลงไปกินข้าว ที่ห้องอาหารของโรงแรมเพื่อเป็นการฉลองที่สตีฟหายจากโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงกว่าจะเข้านอนก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืนเพราะเด็กๆมาเซ้าซี้ให้สตีฟและซาร่าเล่าเรื่องที่ไปเที่ยวสเปนมาให้ฟัง

กลางดึก

จึก !! จึก !! สตีฟยื่นมือไปสะกิดซาร่าเบาๆ

“หือสตีฟเหรอมีอะไรคนจะหลับจะนอน” ซาร่าถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย

“ที่รักพาผมไปห้องน้ำหน่อยสิผมปวดฉี่น่ะ” สตีฟพูด

“หือปวดฉี่ไปห้องน้ำพูดอะไรของนาย” ซาร่าถาม

“ผมปวดฉี่จริงๆแต่ผมไม่มีแรงเลยพาผมไปหน่อยสิ” สตีฟพูดพลางทำสีหน้าให้ดูแย่ๆเข้าไว้

“หรือว่าอาการจะยังไม่หาย บ้าน่ายาอายุวัฒนะมันน่าจะได้ผลสิ” ซาร่าอุทานออกมาอย่างตกใจก่อนจะรีบลุกขึ้นมาและพาสตีฟเดินไปเข้าห้องน้ำ

ฟี้ !! เสียงเด็กๆทั้งสามคนกรนเบาๆสตีฟมองดูเด็กๆพวกนั้นก่อนจะเดินตามซาร่าที่คอยพยุงไปและฉีกยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย

“ไหวมั้ยสตีฟ” ซาร่าถามสตีฟอย่างเป็นห่วงเพราะดูจากท่าเดินแล้วสตีฟไม่ค่อยมีแรงเลย

“ไม่แน่ใจผมไม่ค่อยมีแรงเลยอ่ะ” สตีฟแกล้งทิ้งน้ำหนักตัวไปที่ซาร่า

“ไปหาหมอหน่อยมั้ย” ซาร่าถาม

“ไม่เป็นไรเอาไว้ตอนเช้าดีกว่า” สตีฟพูด

ครืด !! เสียงเปิดประตูห้องน้ำเบาๆก่อนซาร่าจะพาสตีฟไปนั่งที่ชักโครกในห้องน้ำ

“ช่วยถอดกางเกงให้หน่อยสิผมยกแขนไม่ขึ้นเลยอ่ะ” สตีฟแกล้งพูด

“อือ” ซาร่าพยักหน้าเบาๆก่อนจะนั่งลงตรงหว่างขาของสตีฟและค่อยปลดกางเกงออกให้สตีฟเพื่อให้เขาได้ฉี่ให้เรียบร้อย

พรึ่บ !! ผัวะ !! เมื่อซาร่าปลดกางเกงสตีฟลงมาเธอก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างดีดเข้าที่คางของเธอจนเธอเผลอกัดลิ้นตัวเอง

“โอ๊ยอะไรกั..............” ซาร่ายังพูดไม่ทันจบก็ต้องอ้าปากค้างเพราะอาวุธของสตีฟมันกำลังชี้หน้าเธออยู่ก่อนเธอจะเงยหน้ามองสตีฟและเห็นรอยยิ้มอันแสนชั่วร้ายของเขา

“นี่มันอะไรกันสตีฟ นายหลอกฉัน !!!” ซาร่าพูดออกมาอย่างอายๆตอนนี้หน้าของเธอแดงไปหมด

“ชู่ว !! เงียบๆสิเดี๋ยวเด็กๆตื่นนะ จัดการให้หน่อยสิที่รักดูสิผมปวดฉี่ไปหมดเลยเห็นมั้ย” สตีฟพูดพลางฉีกยิ้มอย่างโรคจิต

“ปวดฉี่บ้าบาอ่ะไรกันนี่นายบ้าไปแล้วเหรอ เด็กๆนอนอยู่ข้างนอกนะ ฉันไปนอนดีกว่ารีบๆทำให้สงบซะน่าเกลียดจริง” ซาร่าพูดก่อนจะลุกขึ้นยืนสตีฟเห็นดังนั้นไม่รอช้ารวบร่างของเธอเข้ามาทันที

หมับ !! ร่างของซาร่าถูกรวบเข้ามานั่งลงบนตักของสตีฟ

กึก !! ขาของเธอเบียดเข้ากับอาวุธของสตีฟซาร่ารู้สึกได้ถึงความร้อนที่แล่นผ่านผิวหนังเข้ามา

“เร็วเถอะที่รักรีบจัดการเถอะผมปวดฉี่จนจะทนไม่ไหวแล้วเห็นมั้ย” สตีฟพูดซาร่าพยายามดิ้นขัดขืนเพื่อหนีจากสตีฟแต่ไม่ได้ผลสตีฟแรงเยอะมาก

เผียะ !! ซาร่าตีเข้าที่อกของสตีฟเบาๆ

“อย่ามาหื่นนะตาบ้า ปล่อยเดี๋ยวนี้ฉันจะไปนอน” ซาร่าพูดเธอหน้าขึ้นสีแดงแปร๊ดเธอกลัวเหลือเกินว่าเด็กๆจะมาเห็นเธอและสตีฟในสภาพนี้

“น่าที่รักผมฉี่แบบเดียวเองไม่ถึงสิบนาทีหรอกคุณก็รู้” สตีฟพูดก่อนจะเอื้อมมือลงไปดึงกางเกงขาสั้นที่ซาร่าใส่อยู่ลงมา ซาร่าพยายามขัดขืนแต่เธอสู้แรงสตีฟไม่ได้ในที่สุดเธอก็เลิกขัดขืนและคิดจะทำให้เสร็จไปไวๆจะได้ไปนอนก่อนที่จะมีเด็กๆตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำ

“หะ หะ ให้ห้านาทีนะ ฉี่ไวๆล่ะ” ซาร่าพูดก่อนจะปล่อยให้สตีฟถอดกางเกงขาสั้นของเธอออกและเมื่อกางเกงขาสั้นของซาร่าถูกถอดไปแล้วสตีฟก็ยกร่างของเธอขึ้นก่อนจะกดลงมา

อ๊าง !!!! เสียงซาร่าร้องออกมาเบาๆเพราะมันนานมากแล้วที่เธอกับสตีฟไม่ได้มีช่วงเวลาแบบนี้ร่วมกันจากนั้นทั้งคู่ก็บรรเลงเพลงรักในห้องน้ำโดนสตีฟนั่งอยู่บนชักโครกและมีซาร่านั่งอยู่ด้านบนพวกเขาทั้งคู่ไม่รู้เลยว่ามีดวงตาคู่หนึ่งมองอยู่นอกห้องน้ำ

“คุณลุงกับพี่สาวทำอะไรกันอยู่ หรือว่านั่นเป็นท่านั่งกายบริหารงั้นเหรอ” เสียงของเด็กคนหนึ่งพูดเบาๆเธอมีผมสีเงินซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนเลยเธอคือซาช่านั่นเองเธอตื่นขึ้นมากินน้ำก่อนจะเห็นไฟห้องน้ำเปิดอยู่และเมื่อมองลอดผ่านช่องประตูเข้าไปก็เห็นสตีฟและซาร่ากลังนั่งอยู่บนชักโครก

“ว่าแต่ทำไมพี่สาวต้องไปนั่งขย่มบนตักคุณลุงด้วยล่ะ หรือว่าเป็นวิธีนวดแบบใหม่” ซาช่าเอ่ยเบาๆก่อนจะเลิกสนใจและเดินไปนอนต่อ

(ซาช่า : “นี่ๆไรท์คะพี่สาวกับคุณลุงเขาทำอะไรกันเหรอคะ”ซาช่าถามด้วยน้ำเสียงใส่ซื่อ)

(ไรท์ : “อ๋อนั่นเรียกว่ากายบริหารแบบนั่นจ๊ะ” ไรท์ปาดเหงื่อก่อนจะตอบสาวน้อยใสซื่อบริสุทธิไป)

ปล.นิยายผมจะไม่บินใช่มั้ย : D
จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 108 ที่รักผมปวดฉี่ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 108 ที่รักผมปวดฉี่ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้