บทที่
5
โรงพยาบาล
"เด็กชายวิหค แสงเกียรติเข้าพบคุณหมอได้แล้วคะ"
เมื่อถึงคิวของน้องซิกผมก็อุ้มน้องเดินเข้าห้องตรวจก็พบกับคุณหมอที่ผมไม่วันลืมพระคุณของท่านที่ช่วยเหลือผมไว้แน่นอน วันนั้นในอดีตตอนที่ผมพึ่งจะอายุ12ปี ผมเกิดปวดท้องขึ้นมาอย่างหนักตอนที่กำลังข้ามถนนก็ได้ป้าหมอสาคนนี้ช่วยผมเอาไว้และพาผมส่งโรงพยาบาลที่ท่านทำงานอยู่และวันนั้นก็เป็วันที่ผมได้รู้ว่าไม่ควรทานของสุ่มสี่สุ่มห้าเพราะจะทำให้ผมอาหารเป็พิษได้ง่ายและท่านมักจะนัดผมไปรับยาอยู่เสมอทุกๆ สามเดือน
ท่านบอกเป็วิตามินเสริม ผมก็ไม่ได้ค้านอะไรก็มารับตรงเวลาตลอดจนวันหนึ่งท่านถูกเรียกตัวกลับกรุงเทพด่วนแล้วหลังจากวันนั้นท่านก็ถูกย้ายกับกรุงเทพผมก็ไม่ได้รับยาอะไรอีกจนวันนี้ผมได้กลับมาพบท่านอีกครั้งผมโคตรจะดีใจเลย
"สวัสดีจ๊ะน้องโฟร์ยังจำกันได้ไหม"
"ครับ ป้าหมอ"
"ยังทานยาอยู่ไหม"
"ไม่แล้วครับผมไม่ได้ทานยาั้แ่ที่คุณหมอย้ายไปแล้วครับ"
"อย่างนั้นหรอแล้วทานอาหารได้ปกติไหมต้องดูแลตัวเองดีๆ หน่อยนะรู้ไหมลำไส้เราไม่ค่อยดีเท่าไร แล้วดูสิไม่ได้เจอกันนานจนมีลูกซะแล้วอย่างเราไปทำสาวบ้านไหนท้องหืม"
"โธ่ป้าหมอครับ ใช่ลูกผมที่ไหนหละแม่เด็กเขาเป็เพื่อนสนิทกับผมครับ ป้าหมอจำเปรี้ยวได้ไหมนั่นแหละครับแม่เด็ก พ่อเด็ก้าฆ่าเด็กเธอเลยทิ้งเด็กไว้ให้ผมเลี้ยง ตอนแรกผมว่าจะไม่เรียนต่อกะหางานทำแล้วฝากเด็กให้แม่ฝ้ายเลี้ยงแต่แม่ฝ้ายกลับจะขายที่เพื่อย้ายไปอยู่กับสามีของเขาที่ต่างประเทศน่ะครับ แต่ดีที่คุณหญิงท่านเมตตาผม ผมกับน้องซิกเลยไม่ต้องอดตายกันอยู่ข้างถนนน่ะครับ"
"งั้นหรอดีจริงๆ เลยนะ ยังไงสาก็ฝากพี่ดูแลโฟร์ด้วยนะคะ พี่สินี"
"ได้อยู่แล้วหละนะยังไงเราก็รุ่นพี่รุ่นน้องกันนี่ ว่าแต่กลับมาจากญี่ปุ่นตอนไหนกันหืม แถมกลับมาก็ไม่ยอมติดต่อพี่มาเลยนะคะ ถ้าน้องเล็กยังอยู่คงดีนะคะพี่จะได้จับหมั้นกับตายักษไว้ก่อนเลย"
"คงต้องถามพ่อเค้าอีกทีนะคะพี่สินี แล้วก็ขอโทษที่น้องไม่ได้ติดต่อไปนะคะพอดีแฟนสาเขาอยากกลับมาเจอลูกเร็วๆน่ะคะพี่สินี เอาหละคะสาว่าเรามาตรวจน้องซิกกันดีกว่านะ"อยู่ๆป้าหมอก็ทำสายตาเศร้ามาทางผมแล้วก็เปลี่ยนเื่ไปเฉยๆงั้นอ่ะ
ป้าหมอเคยมีลูกด้วยแหะพึ่งรู้นะครับเนี่ยผมอุ้มน้องซิกให้ป้าหมอตรวจ พอป้าใช้หูฟังของแพทย์ตรวจเสร็จก็หันมาหาผมด้วยสีหน้าเครียดๆ
"โฟร์ น้องซิกลูกเราการหายใจไม่ปกติเท่าไรเลยนะฟังจากการทำงานของปอดดูเหมือนตอนท้องแม่เด็กคงดูแลไม่ดีแน่เลย หมอคงต้องขอดูประวัติของตัวแม่หน่อยแล้วหละ อืมโรงพยาบาลนี้เองหรอดีนะที่หมอมีเพื่อนอยู่ที่โรงพยาบาลนั้นพอดีเลยขอมาได้ง่ายหน่อย"
ป้าหมอกดกริ่งเรียกคุณพยาบาลหน้าห้องให้เข้ามาและสั่งบางอย่างกับคุณพยาบาลจากนั้นซักพักแฟ้มบางๆ ก็มาอยู่ในมือป้าหมออย่างไวเลยครับ อย่างเทพอ่ะสั่งปุ๊ปได้ปั๊ป ป้าหมออ่านประวัติแล้วผมโคตรจะใอ่ะ
"อืม ดื่มแอลกอฮอล์จัดมากแถมยังเคยทานยาขับตอนอายุครรภ์หกเดือนด้วยเกือบไม่รอดทั้งคู่ เพื่อนเธอคนนี้ใจร้ายมากเลยนะ อ๊ะเดี๋ยวก่อนมีจดหมายแนบมาด้วยจากเพื่อนของน้องที่ชื่ออิงอร ในนี้เขียนว่าตัวแม่เด็กอาละวาดอย่างหนักเพราะพ่อเด็ก้าแค่ตัวลูกไม่รวมตัวแม่ เธอพยายามทุบท้องตัวเองอยู่ตลอดเวลาทำให้พ่อของเด็กในท้องให้มัดตัวแม่เด็กเอาไว้ตลอด จนกระทั่งคลอดผ่านไปสองวันทั้งแม่และเด็กก็หายไปจากโรงพยาบาล พ่อเด็กโวยวายโรงพยาบาลแทบแตก ตอนนี้ถ้าเธอเจอเด็กช่วยติดต่อพ่อของเด็กด้วย ขอบคุณ อิงอร จดหมายมีมาเท่านี้แหละนะ ว่าแต่เปรี้ยวเขาบอกเราไหมว่าพ่อเด็กจะฆ่าเด็กทำไมน่ะหืมโฟร์ เท่าที่อ่านเขาดูรักลูกมาเลยนะเห็นว่าตามหาลูกตลอดเลย"
"เปรี้ยวเขาไม่ได้บอกครับ บอกเพียงแค่ว่าให้ดูแลลูกผมแทนเขาทีเท่านั้น"
"ดูเหมือนเพื่อนมึงจะพาลูกหนีพ่อแท้ๆ มานะไม่ใช่โดนทิ้งแต่ลักพาตัวเลยต่างหาก"
พี่ั์ที่เงียบฟังมานานก็พูดขึ้น อีกอย่างผมอยากรู้จังว่าพ่อน้องซิกคือใครกันจะใช่พี่โอเด็นรึเปล่า เด็กนักเรียนรุ่นพี่ที่แลกเปลี่ยนมาจากอังกฤษคนนั้นที่ผมเห็นเปรี้ยวปลื้มนักปลื้มหนา
"อืมนี่ใบเกิดของเด็กที่พ่อเด็กส่งมา"ป้าหมอยื่นใบเกิดน้องซิกให้ผมและดูช่องของพ่อเด็ก พอผมเห็นช่อของพ่อเด็กผมแทบทำกระดานหลุดมือเลยล่ะ เป็อย่างที่ผมคิดจริงๆด้วย
"นายโอเด็น เกร็นสโตร์..."
"รู้จักรึไง"
พี่ั์เขาถามผมด้วยเสียงขุ่นๆ ไบโพล่าแดกรึไงไม่รู้ครับเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเนี่ย ผมเลยได้แต่พยักหน้าตอบกลับไป
"เขาเป็นักเรียนแลกเปลี่ยนมาจากอังกฤษครับ พี่ชายของเพื่อนห้องเดียวกันเปรี้ยวปลื้มพี่เขามากแต่คนที่เปรี้ยวคบด้วยคือคนน้องที่ชื่อไอเดนนะครับ พี่โอเด็นเขาไม่ได้เป็แฟนของเปรี้ยว แล้วเปรี้ยวไปท้องกับพี่โอเด็นได้ไง แถมเปรี้ยวก็คบกับไอเดน่สั้นๆเอง เพราะมีการแลกเปลี่ยนแค่สามเดือน แต่พอหลังจากคู่พี่น้องเกร็นสโตร์กลับไป เปรี้ยวก็มาขอลาออกไปเหมือนกัน"
"อาจจะพลาดท้องกับคนพี่ก็ได้นะ แบบวันไนท์แสตนน่ะ"พี่ั์ตอบไขข้อข้องใจให้ผม
"แบบนี้ก็ได้หรอครับ เขาคบกับไอเดนอยู่นะครับ"
"มึงนี้นะคงปล่อยไปไหนคนเดียวไม่ได้เลยสินะไอเฉิ่มเอ๊ย"
"หึหึ งั้นเดี๋ยวหมอพาเ้าตัวเล็กไปตรวจร่างกายเพิ่มก่อนนะหมออยากดูให้แน่ใจว่าหัวใจกับปอดจะไม่เป็อะไรหรือถ้าเป็ขึ้นมาจริงๆ หมอคงให้ยาวิตามินกลับไปทานทั้งพ่อทั้งลูกเลยแล้วกัน"
หลังจากตรวจจนละเอียดแล้วผมก็พาน้องซิกไปรอรับยาส่วนพ่อกับแม่พี่ั์รออยู่คุยกับป้าหมอต่อ หัวใจกับปอดของน้องซิกยังทำงานได้ไม่ปกติเพราะคลอดก่อนกำหนดป้าหมอบอกไม่มีอะไรหน้าห่วงมากแค่นี้ผมก็เบาใจแล้ว
พอรอรับยาและจ่ายเงินเสร็จผมกับพี่ั์และพี่นนท์ก็มานั่งรอคุณหญิงกับสามีของท่านตรงล็อบบี้และสายตาผมก็หันไปเห็นพี่พีมแฟนพี่ั์กำลังเดินมากับผู้ชายที่ดูภูมิฐานแถมยังดูนัวเนียกันมากด้วยพี่พีมเขาเข้าใจอะไรผิดเปล่าวะนี่มันโรงพยาบาลนะไม่ใช่โรงแรมม่านรูดจะมาจี๊จ๊าบีบตูดกันในที่สาธารณะได้แบบนี้
แฟนพี่ั์แม่งโคตรน่าเกียจเลยประเจิดประเจ้อชิบแล้วอีกอย่างพี่เขาเป็แฟนพี่ั์ไม่ใช่รึไงทำไมถึง ถึงเนื้อถึงตัวกับผู้ชายคนอื่นง่ายจังวะ
"น้องโฟร์ครับเรากลับไปทำปิ้งย่างทานกันที่บ้านแม่ดีกว่านะฉลองวันเปิดเรียนของน้องโฟร์ด้วยดีไหมคะส่วนไอจะชวนเพื่อนมาก็ได้นะคะลูกไปกันคะไปซื้อของสดกัน"
"ครับแม่/ครับแม่"
ผมที่คุยกับคุณหญิงเสร็จหันไปอีกทีพี่พีมก็หายไปแล้วพี่นนท์ก็ด้วยหายไปไหนนะแล้วผมจะบอกพี่ั์ดีไหมนะว่าเห็นพี่พีมกับผู้ชายคนอื่น
"มองหาอะไรไอ้เฉิ่ม รีบเดินดิ๊เดี๋ยวแม่กูรอนานอีกอย่างกูเริ่มปวดแขนแล้วเนี่ย ตัวเล็กแต่แม่งอุ้มนานๆก็ไม่ไหววะ มึงเอาลูกไปอุ้มมั้งดิ๊เดี๋ยวกูโทรตามเพื่อนกูก่อน อ้าวเชี่ยน้องซิกเล่นอะไรกับมือถือกูวะเนี่ย นี่มัน...."
พี่ั์พูดจบก็ยื่นน้องซิกมาให้ผมเลยครับแล้วกำลังจะกดหาเพื่อน พี่ั์มันก็บ่นว่าน้องซิกเล่นอะไรในมือถือของพี่มัน แต่ซักพักพี่มันกลับเงียบแล้วยืนจ้องมือถือค้างอยู่แบบนั้น จนผมทนไม่ไหวเดินเข้าไปดูและเห็นวิดีโอที่พี่พีมกำลังหยอกล้อบีบก้นอยู่กับผู้ชายอีกคนอยู่หน้าลิฟต์ตรงล๊อบบี้
"พี่ั์ เป็ไรไหมพี่"
"ไม่ ไม่เป็ไรเราไปกันเถอะ มากูอุ้มลูกให้"
สีหน้าพี่ั์ไม่ดีเลยครับ ผมจึงตัดสินใจจับมือพี่ั์แล้วเดินไปที่ลิฟต์เพื่อไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดิน แล้วตามทางผมก็เห็นพยาบาลเขากดถ่ายรูปผมสามคน แล้วพูดบางอย่างประมาณว่า
'น่ารักเนอะแก พ่อแม่ลูกดูสิมีจับมือกันด้วยอ๊ายยยย! ชะนีอิจฉาจร้า'
หรือไม่ก็ประมาณว่า
'ดูสิแกนั่นหลานชายเ้าของโรงพยาบาลอุ้มลูกก็ยังหล่อเลยดูสิแก'
แต่ไอ้คนข้างๆ ผมนี่สงสัยสติหลุดไปพร้อมคลิปภาพตีลังกาฝีมือการถ่ายของลูกผมไปแล้วไม่หือไม่อือหน้านิ่งกว่าปกติแถมยังบีบมือผมจนมือผมเจ็บไปหมดแล้วเนี่ย
"พี่ั์!! ไอ้เชี่ยพี่ั์!!บีบมือผมจะแหลกแล้วโว้ยพี่!!"
ผมะโเรียกพี่ั์ที่หยุดกระทันหันแล้วมองตามสายตาพี่มันไปก็เห็นหนังสดพี่พีมกำลังจูบแบบดูดดื่มกับผู้ชายที่ผมเห็นในตอนแรก เชี่ยแล้วไงกระดูกมือกูจะแหลกคามือพี่มันแล้ว ไม่น่าไปจับมือพี่มันเลยส่วนลูกชายผมมันหลับไปแล้ว น้องซิกมึงหลับไปได้ไงเนี่ยรังสีฆ่าฟันกระจายซะขนาดนี้ ก็อย่างว่าน้องมันยังเด็กคงไม่รู้เื่
แต่ผมนี่ดิรับแรงพี่มันเต็มๆ จนพี่พีมหันมา ไอ้เชี่ยพี่ั์มันหมุนตัวกลับแล้วดึงผมเข้าไปจูบอย่างหนักหน่วงผมที่ไม่เคยจูบมาก่อนลมหายใจแทบหมดและเหมือนพี่มันจะรู้สึกตัวแล้วเลยเลิกจูบผมแล้วพาผมกับน้องซิกเดินขึ้นรถที่จอดรออยู่แล้วเมื่อเข้าไปนั่ง พ่อพี่ั์ก็พูดบางอย่างขึ้น
"กลับไปห้องซะั์แล้วดูว่าแบบรถยังอยู่ไหม พ่อจะรอด้านล่าง"
"ครับ พ่อ"
พ่อแม่พี่ั์ดูซีเรียสมากแต่กูเนี่ยเจ็บปากมากได้รสเืในปากเลยครับ
หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา
พวกเราถึงบ้านของพ่อแม่พี่ั์แล้วครับ ผมจะบอกว่าก่อนที่จะมาถึงที่นี่ได้เหมือนพายุลูกใหญ่ซัดเข้ากับห้องของพี่ั์เลยหละครับ พี่แกเล่นรื้อห้องทุกมุมเลยเนี่ยสิ ไอ้ผมก็อยากจะขัดแหละนะว่าทำไมไม่หาตรงที่เก็บเล่ามาหาอะไรตามใต้โซฟา ซิงค์ล้างจานหรือแม้แต่ตู้เย็นพี่มันก็หา ผมหละอยากจะร้องะโถามจริงๆ ว่าพี่มึงรื้อแล้วใครจะเป็คนเก็บของครับถ้าไม่ใช่ไอ้ทาสคนนี้ ฮือๆ
คืนนี้ผมจะเมานะครับอย่าห้าม ผมจะตีเนียนเมาแล้วแฮงค์จนเก็บห้องไม่ไหวให้ดู ฮือๆแล้วผลสุดท้ายพี่ั์ก็หาแบบรถไม่เจอเลยไปดูกล้องวงจรปิดที่พี่มันติดตั้งไว้ทั่วห้องคือจะมีเยอะไปเพื่อ จะเอาไว้ถ่ายหนังโป๊รึไงพี่เอาแบบเห็นครบทุกมุมไรงี้ คือถ้าพี่มึงดูกล้องวงจรปิดั้แ่แรกคงไม่ต้องรื้อกระจายแบบนี้ใช่ป่ะ พี่มันโง่เนอะ แล้วผมก็สะดุ้งใจนเกือบทำจานกุ้งเผาหล่นเพราะเสียงที่ทักผมตอนที่ผมกำลังคิดอะไรเพลินๆ
"มายืนทำมิวสิคอะไรหน้าเตาครับน้องโฟร์"
"ไม่ได้ทำมิวสิคครับพี่เกมแต่ผมกำลังคิดแผนที่จะให้พวกพี่ไปช่วยผมเก็บของที่ห้องไงดี อุ๊บส์แผนแตก อ่อแล้วก็กางเกงในของพวกพี่ผมซักเก็บไว้ให้แล้วนะคืนนี้ตามไปเอาด้วย"
"ได้เลยครับ"
"รับปากว่าจะไปแล้วนะพี่"
"ครับ"
หึหึเสร็จโจรเราได้แรงงานทาสเพิ่มแล้วสบายหละทีนี้ ผมที่ปิ้งย่างไปได้ซักพักก็เพิ่งสังเกตว่าพี่ั์มันหายไปผมจึงหันไปถามพ่อของพี่ั์
"คุณพ่อครับแล้วพี่ั์หละครับ"
ผมหละกลัวพี่มันจะคิดสั้นยิ่งอกหักอยู่ด้วยอ่ะ
"อยู่ในห้องน่ะเราถามพ่อทำไมครับ"
"คือผมจะเอาของที่ย่างเสร็จแล้วไปให้พี่เขาทานน่ะครับ"
วิด วี๊ว!
เสียงโห่แซวของเพื่อนๆ พี่ั์ก็มา ผมก็อายเป็นะไม่กล้ามองหน้าพี่ๆ มันเลยอ่ะ
"น้องโฟร์ย้ายมาเรียนคณะพี่เถอะครับพี่จะดูแลเทคแคร์อย่างดีเลยครับ"
"มึงอยากแดกของอร่อยพร้อมการดูแลก็บอกน้องมันไปดิวะไอ้สัสมีน"
"ไอ้เชี่ยเสียแผนกูหมดไอ้บาส น้องมันทำกับข้าวอร่อยกว่าแม่กูอีกอ่ะกูก็ต้องอยากได้ตัวน้องมันเป็ธรรมดาไหมวะ"พี่มีนด่าใส่พี่บาสเป็ชุดเลยครับ พวกพี่เขาฮาดีนะผมว่า
"เดี๋ยวผมทำฝากพี่ั์ไปก็ได้ครับพี่มีน"
"โอ้วนางฟ้าท่านมหาของพี่"
อะไรของพี่มันวะครับอย่างกับจะดูอดอยาก เหมือนไม่เคยกินของอร่อยจะดีใจอะไรปานนั้น อากาศเมืองไทยนี่ก็ร้อนจริงๆ สงสัยผมต้องไปตัดผมบ้างแล้วมั้งเนี่ย ผมรวบผมทำเป็จุกเหมือนเดิมแล้วก็ใช้ยางรัดผมที่พี่ั์ซื้อให้มามัดพร้อมติดกิ๊ฟอีกชั้นกันมันหลุด
พอเสร็จผมก็คีบกุ้งเผาสี่ตัวตัวปลาหมึกอีกสามตัวแล้วก็ปลาเผาหนึ่งตัวมานั่งแกะนั่งหั่นเป็ชิ้นๆ พร้อมตักน้ำจิ้มใส่ถ้วยเล็กกับผักสดอีกนิดหน่อยแล้วก็ตบท้ายด้วยข้าวสวยร้อนๆ ใส่จาน พอเตรียมเสร็จผมก็จัดการใส่ถาดแล้วเดินยกเข้าไปในตัวบ้านเพื่อไปห้องของพี่ั์ ก่อนไปผมก็บอกแม่พี่ั์ก่อนแล้วยังได้ยินเสียงเพ้อๆ ของพี่บาสอีก อะไรของพวกพี่เขาวะ ท่าจะบ้ากันจริงๆสงสัยเมาความร้อนจนเพ้อ
"เชี่ยนางฟ้าของจริง นี่มันนางฟ้าในร่างท่านมหาหรอวะ ไอ้เชี่ยั์มีของดีแล้วเงียบตลอด"
"คุณหญิงแม่ครับผมเอาอาหารไปให้พี่ั์ก่อนนะครับ"
หลังจากโฟร์เดินหายเข้าไปในตัวบ้านคุณหญิงของบ้านก็พูดขึ้น
"คนนี้ไม่ได้นะจ๊ะคุณแม่จองแล้ว มองได้แต่อย่าจีบนะจ๊ะนั่นน่ะของพ่อั์ใหญ่เขา แม่หละไม่อยากจะเมาท์วันนี้น้องไอศูรย์ของคุณแม่จูบดูดดื่มกับน้องโฟร์โชว์คนมักมากที่ลานจอดรถใต้ดินของโรงพยาบาลด้วยหละ"
พอคุณหญิงของบ้านพูดจบผู้เป็สามีก็ได้แต่ส่ายหัวกับความอยากเมาท์มอยของภรรยาตัวเอง
"ใครครับแม่!! "
เพื่อนๆ ของั์ทั้งสามคนต่างพากันล้อมวงเข้ามานั่งดูคลิปคลิปหนึ่งที่ไม่ว่ามองยังไงคนในภาพก็คือพีมแฟนของั์ที่กำลังนัวเนียอยู่กับโชคคู่แข่งทางธุรกิจของบ้านั์
"เชี่ยพีมมันทำแบบนี้กับเพื่อนเราได้ไงวะเสียแรงที่เชียร์วะสัส"
มีนพูดขึ้นเมื่อดูคลิปจบ ทั้งบาสและเกมต่างก็เงียบเพราะพวกเขาเคยเจอพีมเดินควงกับพี่รหัสของั์มาก่อนแล้วที่สยามและพยายามบอกให้ั์รู้แต่พีมก็จะมาขวางตลอดและเมื่อพวกเขาได้โอกาสบอก ั์กลับไม่เชื่ออีก พวกเขาได้แต่มองหน้ากันและคิดว่าครั้งนี้ั์ได้เห็นกับตาตัวเองคงจะตาสว่างได้ซักที
3K
