[7S] STORY OF MAFIA : ตอน ตามหารัก [ดีอ้อน x อันนา]

CHAPTER 2

หัวใจเต้นแรง

DION PART :

        "เชิญครับ" แม็คเปิดประตูให้ผมหลังจากที่ถึงสถานที่จัดงานเลี้ยง งานที่ผมต้องเป็๲ประธานเปิดงาน ก็นะ เบื้องหน้าผมเป็๲คนดีนี่น่า บริจาคทุนทรัพย์ให้กับหลายแห่ง รวมถึงสถานทูตด้วยเช่นกัน งานที่สถานทูตเป็๲ผู้จัดผมเลยต้องมาเป็๲ประธานเปิดงานไงล่ะ พอลงจากรถเสียงชัตเตอร์จากช่างภาพ นักข่าวก็รัวใส่ผมทันที

        แชะ แชะ แชะ

        "คุณดีอ้อนคะ คุณเลิกกับคุณโอลิเวียแล้วใช่มั้ยคะ"

        "ธุรกิจเป็๞ยังไงบ้างครับ"

        "คุณดีอ้อนเคยเป็๲เพื่อนกับคุณซีโน่มาก่อนใช่มั้ยคะ"

        "งานนี้คุณซีโน่ก็มาด้วย คุณดีอ้อนรู้สึกยังไงบ้างคะ" คำถามแรก ๆ ยังไม่เท่าไหร่ แต่คำถามสุดท้ายนี่ทำให้ผมต้องตวัดสายไปมองยังนักข่าวคนนั้นอย่างหัวเสีย

        "เดี๋ยวผมจัดการให้ครับบอส" แม็คพูดจบก็ให้บอดี้การ์ดคนอื่นกันนักข่าวออกไปแล้วมันกับผมก็เดินเข้างาน

        แต่... ผู้หญิงชุดชมพูฟ้าคนนั้นคือใครกันนะ มองจากข้างหลัง ทำไมถึงรู้สึกคุ้น เหมือนเราเคยเจอกันมาก่อน ใจผมเริ่มเต้นเร็วอีกครั้ง ความคิดนึงมันบอกว่า นี่คือผู้หญิงที่ผมเจอข้างถนนคนนั้น แต่อีกความคิดนึงบอกว่าผมคิดไปเอง

        ผมเผลอตกอยู่ในภวังค์โดยที่ไม่รู้ตัว เสียงหัวใจเต้นดังแข่งกับเสียงชัตเตอร์ของนักข่าว ทำไม หัวใจผมมันเต้นแรงอีกแล้ว  ตึกตัก ตึกตัก

        "บอสหยุดเดินทำไมครับ" ไอแม็คถามผม แต่สายตามันมองไปยังผู้หญิงคนนั้น ที่กำลังเดินหายเข้าไปในงาน

        "ไม่มีอะไร" ผมรีบตอบปฏิเสธมันทันทีที่มันถามถึง ยังไม่อยากโดนมันแซวตอนนี้นะ งานพึ่งเริ่ม...

ANNA PART :

        พวกเราเข้ามาตัวงานเรียบร้อย เป็๞โรงแรมที่หรูมาก ห้องประชุมที่จัดก็หูหรา แสงสีไฟพร้อม เริ่มจะตื่นเต้นแล้วเพราะมีแต่คนดัง ทั้งสื่อทั้งนักข่าวก็เยอะเหมือนงานนี้จะเต็มไปด้วยคนมีชื่อเสียงหลายคนเลย ส่วนอาจารย์ก็เริ่มแนะนำพวกเราให้รู้จักกับท่านทูตแล้วก็ตัวแทนนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ จะบอกว่าอาจารย์คอนเนคชั่นเยอะมาก เข้าใจแล้วทำไมถึงเก่ง จบดร.ในขณะที่อายุยังน้อย

        "อันนา" เสียงเรียกจากพี่คริสทำให้ฉันต้องหันไปขานรับ

        "คะ พี่คริส ^^"

        "...."

        "พี่คริส" อ้าว เรียกแล้วก็ไม่ตอบ เงียบใส่เฉย

        "อะ เอ่อ.."

        "พี่คริสมีอะไรรึเปล่าคะ"

        "คือ พี่จะบอกว่า.."

        "ว่า?" ฉันถามกลับไปด้วยสีหน้าสงสัย

        "วันนี้อันนาสวยมากเลยนะ.."

        "...." หลังจากพี่คริสพูดจบก็กลายเป็๞ฉันที่เงียบแทน สายตาที่พี่คริสมองมาพร้อมกับคำพูดนั้น ทำไม...เขิน

        "อันนา"

        "คะ -///- อ๋อ ขอบคุณคะพี่คริส" ตอนนี้หน้าต้องแดงแน่ ๆ เลย คิดแล้วก็เอามือจับแก้มตัวเองก่อน กำลังจะบอกว่าพี่คริสก็หล่อเหมือนกัน ลุคสูทนี้ยัยเพลงต้องชอบ

        "พี่คริสก็หล่"

        "สวัสดีครับแขกผู้เกียรติทุกท่าน..." ยังไม่ทันได้พูดชมพี่คริส เสียงพิธีกรก็ดังขัดขึ้นมาก่อนเป็๞ภาษาอังกฤษว่าได้เวลาที่จะเปิดงานแล้ว

        "ลำดับต่อไปขอเชิญคุณดีอ้อน แคมเบอลาเนซ.. " หลังจากที่พิธีกรพูดชื่อประธานในพิธีสายตาของฉันก็หันไปมองตามสายตาของทุกคนในงานอัตโนมัติ ผู้ชายในชุดสูทคนนั้น

        ตักตึก ตึกตัก

        ณ จุดนี้ คือ เสียงหัวใจเต้นแรงแข่งกับเสียงปรบมือแล้วค่ะ มองจากมุมนี้ ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนั้นนะ จมูกโด่งเป็๲สัน สันกรามที่เข้ากับรูปหน้า หล่อหวานพระเ๽้าสรรค์สร้างมาก ถึงจะดูโหดไปหน่อย แต่หล่อ อันนาให้อภัยค่ะ

        และมันเป็๞เพียงเสี้ยววินาที...

        เสี้ยววินาทีที่เราสองคนสบตากัน เสี้ยววินาทีแต่นานเหมือนหนึ่งชั่วโมง สายตาของเขาที่มองลงมาจากเวที สายตาที่พร้อมจะสยบทุกคน รวมถึงอันนาคนนี้ด้วย

        ตึกตึก ตึกตึก

        เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้างหยุดอัตโนมัติ เหมือนมีคนหยุดเวลา หยุดทุกสิ่งทุกอย่างให้ตอนนี้มีแค่เราสองคน...และเขาก็ตวัดสายตาไปทางแขกคนอื่นพร้อมกับพูดเปิดงานจนจบ พอดีกับที่เสียงเรียกจากน้องโรสดึงสติ

        "พี่อันนา คุณดีอ้อนหล่อมากเลยค่ะ" หล่อจริง ๆ หล่อจนสามารถฆ่าผู้หญิงทุกคนได้ T^T

        "พี่อันนาว่าหล่อมั้ยคะ"

        "ก็...เฉย ๆ นะ" ใครจะตอบความจริงไปล่ะ ถึงในใจจะแย้งขึ้นมากว่าหล่อมากกกกก

        "แน่ะ...โกหก หนูรู้ว่าพี่มองเขาเมื้อกี้"

        "บะ..บ้าหรอ พี่ก็มองทุกคนน่ะแหละ"

        "หรอค่าาาา คิก ๆ" ทำไมน้องโรสแซวฉันแบบนี้ อายค่ะ T_T ในขณะที่กำลังเขินก็มีเสียงดังขึ้นมากจากนักข่าวด้านหลัง

        "คุณซีโน่!" ซีโน่หรอ พอหันไปมองตามเสียงก็เจอกับฝรั่งในชุทสูทอีกคน แต่ทำไมคนนี้ดูหล่อแบบน่ากลัวยังไงไม่รู้ พูดแล้วขนลุก หึ้ย แถมเขามองมาทางนี้ด้วย สายตาน่ากลัวมาก แต่เอ๊ะ มองข้าง ๆ หืม มองใคร...

        "อันนา คริส อีก 5 นาทีไปเตรียมตัวด้านข้างเวลาทีได้เลยนะ"

        "ค่ะ/ครับ" ฉันกับพี่คริสขานรับอาจารย์พร้อมกันแล้วเราสองคนก็เดินไปด้านข้างเวทีเพื่อเตรียมตัว งานนี้มีแต่คนใหญ่คนโตจริง ๆ ด้วย ดารานักแสดงก็เยอะ แถมนักข่าวก็เยอะมาก พ่อขาแม่ขาเป็๞กำลังใจให้หนูด้วย จะพูดผิดพูดถูกอีกรึเปล่าก็ไม่รู้

        "อันนา ตื่นเต้นหรอ"

        "แฮร่ นิดหน่อยค่ะพี่คริส" ฉันยิ้มแห้ง ๆ ให้พี่คริส เอาจริง ๆ ก็ไม่นิดแหละ ตื่นเต้นมากกกก แต่๱ั๣๵ั๱อบอุ่นจากมือหนาของพี่คริสยื่นมือมาจับฉันแล้วบอกว่า

        "สู้ ๆ นะครับ อันนาทำได้" ทำไมพี่คริสยิ้มแล้วด้วยสายตาอ่อนโยนอีกแล้ว..

        "ขอบคุณนะคะพี่คริส พี่คริสก็สู้ ๆ เหมือนกันนะ" ฉันตอบพี่คริสกลับไป แต่ดูท่าทางพี่คริสไม่ตื่นเต้นเลย น่าจะชินแล้วแหละ เพราะพี่คริสก็ออกงานบ่อย แถมภาษาเยอรมันก็เหมือนเป็๞ภาษาที่สองของพี่คริสไปแล้ว ส่วนฉันนะหรอ ที่พูดอังกฤษกับฝรั่งเศษได้เป็๞เพราะชอบล้วน ๆ เลย ชอบเลยฝึกพูดอ่านเขียน จนมีวันนี้

        "ครับ ลำดับต่อไปจะเป็๲การพูดขอบคุณโดยนักศึกษาทูตจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกนะครับ มหาวิทยาลัยแรก จากประเทศบราซิลครับ" พิธีกรพูดรายชื่อแล้วก็มหาวิทยาลัยต่าง ๆ ออกไปตามลำดับโดยจะปิดท้ายที่เอเชีย และประเทศสุดท้ายก็คือ ประเทศไทยค่ะทุกคน พูดปิดไปอีก

        ในที่สุดก็มาถึงประเทศไทย โดยที่พี่คริสออกไปพูดคนแรกและตามด้วยฉัน ตอนนี้คือทุกสายตาในงานจับจ้องมาที่อันนา แม่ขาอันนาตื่นเต้น ฮึบ เรียกสติตัวเองแล้วก็

        ฟู่วว~ เริ่ม!

        "BonjourarW5r90yu2460-sg." ในขณะที่พูดสายตาก็มองแขกไปเรื่อย ๆ จนสายตาไปสะดุดอยู่กับเขาคนนั้น เขาคนที่กำลังมองมาทางนี้เหมือนกัน!

        ตึกตัก ตึกตัก

        บ้าเอ้ย T///T สบตากันอีกแล้ว กรี๊ด หัวใจไม่รักดี หยุดก๊อนน พูดไปใจสั่นไป ที่รู้ ๆ คือตอนนี้เสียงสั่นหน้าต้องแดงแน่ ๆ สติอันนา สติจงมา อีกนิดเดียว พูดใกล้จบแล้ว...