" แกอยากกินไหม ? "
อาเล็กนั่งยองๆ ลงพร้อมกับคุยกับผู้ช่วยวิเชียร ที่ตอนนี้แววตาของเขาไม่ต่างอะไรไปจากอาเธอร์เลยเมื่อมองมายังอเล็กซ์
" ถ้าแกอยากกิน แกต้องเชื่อฟังข้าทุกเข้าใจไหม ? "
ยังไม่มีการตอบรับใดๆ กลับมาจากผู้ช่วยวิเชียร แต่เขามองการกระทำ พร้อมกับพยายามอ่านปากของอเล็กซ์ด้วยความตั้งใจ อาเล็กจึงได้ตั้งสมมติฐานว่าตอนนี้ความทรงจำของผู้ช่วยวิเชียรนั้นได้ถูกทำลายไปจนหมด เหมือนฮาร์ดดิสก์ของคอมพิวเตอร์ที่โดนฟอร์แมตไม่มีผิด แล้วเขาจึงเริ่มสอนผู้ช่วยวิเชียรั้แ่การกระทำพื้นฐานต่างๆ ว่ามันคืออะไร เช่นสิ่งนี้เรียกว่ายืน สิ่งนี้เรียกว่านั่ง สิ่งนี้เรียกว่าฆ่า
แล้วผู้ช่วยวิเชียรก็กระโจนเข้าใส่หมาในอย่างไม่ลังเล อเล็กซ์สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเล็บมือเล็บเท้าแล้วก็ฟันของผู้ช่วยวิเชียร มันจะมีเส้นใยสีแดงเหมือนกับเส้นเืฝอยมาห่อหุ่มเอาไว้ เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับอวัยวะบริเวณนั้น เขาเห็นผู้ช่วยวิเชียรใช้ฟันกัดคอของหมาในอย่างง่ายดาย เหมือนกับว่าฟันของเขานั้นมีความคมไม่ต่างจากใบมีดเลย ทั้งๆ ที่มันก็มีลักษณะเดียวกันกับของมนุษย์เพียงแต่ว่ามันมีใยสีแดงนั้นปกคลุมเอาไว้ในตอนที่เขาเข้าทำการต่อสู้ แล้วข้อความของระบบก็แสดงขึ้นมาอีกครั้ง
" ท่าน้าจะรับมนุษย์กลายพันธุ์ตัวนี้เป็สัตว์เลี้ยงหรือไม่ ? "
" ตกลง ต่อจากนี้ไปเ้าชื่อ วี ก็แล้วกัน คนที่ชื่อวิเชียรนั้นได้ตายไปแล้ว "
ผู้ช่วยวิเชียรหยุดกินในทันที แล้วหันหน้ามาจ้องตากับอเล็กซ์ด้วยความซาบซึ้งใจ พร้อมกับพยักหน้าเบาๆ การกระทำลักษณะนี้อเล็กซ์ได้สอนมันให้กับเขาแล้วว่ามันหมายความว่าอย่างไร หลังจากนี้ไป วี จะกลายเป็คนของเขาอย่างสมบูรณ์ แล้วอเล็กซ์ก็เปิดพร์นักฝึกสัตว์ของเขาขึ้นมาดู
" 4)นักฝึกสัตว์ ไม่มีระดับพัฒนาตามระดับวิวัฒนาการ
มีสัตว์เลี้ยงในพันธสัญญาได้ 2/2 ตัว
ชื่อ เ้าร้านทอง งูหลามสยาม วิวัฒนาการระดับ 1
ใช้แต้มสังหาร 4,365 / 300,000 เพื่อวิวัฒนาการเข้าสู่ระดับ 2
ความภักดี 75
ยังไม่สามารถเปิดดูค่าสถานะได้
ชื่อ วี มนุษย์กลายพันธุ์ตัวแรก
วิวัฒนาการระดับ 1
ใช้แต้มสังหาร 5 / 200,000 เพื่อวิวัฒนาการเข้าสู่ระดับ 2
ค่าความภักดี 78
ยังไม่สามารถเปิดดูค่าสถานะได้ "
" อยู่ที่นี่อย่าออกไปไหน เ้าร้านทองแกเฝ้าเขาเอาไว้ด้วย "
เมื่ออเล็กซ์พูดจบ เขาก็เดินออกมาจากห้องนิรภัยด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน เพราะวีนั้นไม่ได้เป็เพียงมนุษย์กลายพันธุ์ธรรมดาเท่านั้น มันยังเป็มนุษย์กลายพันธุ์ตัวแรกอีกด้วย แสดงว่าอัตราการเกิดขึ้นของมนุษย์กลายพันธุ์นั้นต่ำมาก มันคงไม่ต่างจากการซื้อลอตเตอรี่ให้ถูกรางวัลที่ 1 เขาไม่เชื่อหรอกว่า มนุษย์บนโลกกว่า 3,500 ล้านคนในปัจจุบันจะไม่มีใครกินเนื้อซอมบี้กับกินเนื้อพวกบีสท์ไปด้วย แต่ด้วยคำว่ามนุษย์กลายพันธุ์ตัวแรก แสดงว่ามันก็ต้องมีตัวที่ 2 ที่ 3 ตามมา อเล็กซ์ก็ได้แต่ภาวนาไม่ให้เขาเจอกับพวกสัตว์ประหลาดเหล่านี้
แล้วอเล็กซ์ก็ะโขึ้นไปบนยานเกราะล้อยางที่เตรียมพร้อมนานแล้ว วันนี้มะลิเธอได้นำปืนไรเฟิลพิสัยกลางมาใช้ มันเป็ปืนชนิดกึ่งอัตโนมัติ หนึ่งแมกกาซีนยิงได้ 10 นัด ระยะวังผลคือ 1,000 เมตรลงมา ที่เธอไม่เอาปืนไรเฟิลซุ่มยิงพิสัยไกลมาใช้ก็เนื่องจากน้ำหนักของมัน รวมไปถึงความจำเป็ในตอนนี้คงไม่มีเหตุการณ์อะไรให้เธอต้องยิงในระยะเกินกว่า 1,000 เมตรหรอก
วันนี้อเล็กซ์ไม่ได้นำกองกำลังหอกเหล็กออกมาด้วย เนื่องจากเมื่อวานพวกเขาได้ได้ใช้แรงทั้งหมดไปกับการสร้างกำแพงชั้นในของปราการ เลยจำเป็ต้องให้เวลาพวกเขาได้พักผ่อนร่างกายบ้าง เป้าหมายของวันนี้ยังคงเป็สนามยิงปืนยาวที่เดิม เนื่องจากวันนั้นเร่งรีบมาก พวกเขาเลยไม่มีเวลาตรวจสอบสถานที่แห่งนี้ได้ละเอียดเท่าที่ควร อเล็กซ์เชื่อว่าสนามยิงปืนแห่งนี้ยังมีของดีเหลืออยู่ แต่เมื่อเขามาถึง เสี่ยงการปะทะกันระหว่างฝูงซอมบี้กับมนุษย์ก็ดังขึ้นให้ได้ยิน
" ไปเร็ว ! ะุผมหมดแล้ว ใครบอกว่าที่นี่มีปืน พวกเรามาช้าไป ไม่น่าเสี่ยงชีวิตมาที่นี่เลย "
" เวรแล้ว ! พวกเราโดนล้อมหมดแล้ว "
" เห*** มันกัดกูนิ้วขาดเลย !! อ้า !!! "
" ช่วยด้วย ! "
" มีคนกำลังมา ! นั้นรถถัง ! ช่วยพวกเราด้วย ! "
" ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ "
อลิซาเบธเปิดฉากยิงทันทีตามคำสั่งของอเล็กซ์ห่าะุปืนกลหนักซัดสาดใส่ฝูงซอมบี้หลายร้อยตัวที่อัดแน่นตรงทางเข้าสนามยิงปืน แล้วเสียงปืนกลที่ด้านหน้าของยานก็หยุดลง อเล็กซ์กับอาเธอร์ออกจากยานเกราะพร้อมกับหอกเหล็กคู่กาย โดยมีมะลิทำหน้าที่คุ้มกันพร้อมกับปืนไรเฟิลพิสัยกลางกระบอกใหม่ของเธอ
กลุ่มผู้รอดชีวิตที่อยู่ด้านในของสนามยิงปืน รู้สึกแปลกใจในทันที เมื่อเห็นคู่พ่อลูกะโออกมาจากรถถังตามที่พวกเขาเข้าใจ และยิ่งแปลกใจที่เห็นว่าคนที่ยิงปืนกลหนักเมื่อครู่เป็ทหารหญิงที่สวยมาก แล้วยังมีทหารหญิงอีกคนที่ทำหน้าที่เป็ผลซุ่มยิง พวกเขาต้องใช้เวลาตั้งสติอยู่นานหลายนาที จึงได้เริ่มขยับตัวพากันเข้าไปต่อสู้กับฝูงซอมบี้ที่ลดจำนวนลงเรื่อยๆ พวกเขาพบว่าผู้ชายที่สวมหมวกไบเล่สีแดงนั้น มีดาวสีเงินสองดวงประดับอยู่ เพียงแค่นี้ก็ทำให้กลุ่มผู้รอดชีวิตใจชื่นขึ้นมาแล้ว
ด้านอเล็กซ์จัดการกับฝูงซอมบี้ไม่ต่างจากการเกี่ยวข้าว ด้วยความแข็งแกร่งที่เกือบจะเกิน 300 แล้วในเวลานี้มันก็เพียงพอที่จะใช้จัดการกับเหล่าซอมบี้ธรรมดา เขาใช้หอกฟาดใส่ซอมบี้ที่วิ่งกรูกันเข้ามาแบบหวั่นเกรง ด้านอาเธอร์ที่เดินตามหลังพ่อของเขา ใช้หอกแทงเข้าเบ้าตาของซอมบี้ทุกตัวที่ล้มลง แล้วไม่นานอเล็กซ์ก็อนุญาตให้อลิซาเบธเข้าร่วม โดยสั่งห้ามให้เธอใช้ทักษะพิเศษโดยเด็ดขาด เพราะในสถานที่แห่งนี้ยังมีคนที่พวกเขาไม่รู้จักอยู่
การปะทะกันในครั้งนี้ใช้เวลา กว่าครึ่งชั่วโมง กลุ่มของอเล็กซ์เก็บเกี่ยวแต้มสังหารได้มากมาย แต่ที่น่าแปลกใจไม่มีซอมบี้ระดับ 1 อยู่ในฝูงนี้เลย ด้วยจำนวนซอมบี้ที่ไม่ต่ำกว่า 400 ตัว มันเป็ไปไม่ได้เลยที่จะมีผู้นำฝูงปรากฏตัวขึ้นมา
" ผมรู้ว่าลูกพี่คิดอะไร ไอ้ซอมบี้ที่แปลกประหลาดมันไม่ได้มาด้วยหรอกครับ ซอมบี้ตัวนั้นมันมีพลังพิเศษที่สามารถสั่งการซอมบี้ตัวอื่นๆ จากระยะไกลได้ แล้วตอนนี้มันได้รวบรวมซอมบี้ทั้งจังหวัดเป็หนึ่งเดียว และมันกำลังออกคำสั่งให้ซอมบี้ไล่กวาดล้างผู้รอดชีวิตอยู่ ซอมบี้ตัวนั้นยังมีความสามารถอีกอย่าง คือการเปลี่ยนแปลงคนตายให้ฟื้นคืนกลับกลายมาเป็ซอมบี้ได้ แต่คนคนนั้นยังต้องมีหัวอยู่ ผมเห็นมากับตาเลย ~ "
ชายที่โดนซอมบี้กัดจนนิ้วขาด พยายามข่มกั้นความเ็ปเอาไว้ แล้วอธิบายเื่ราวต่างๆ ให้กับอเล็กซ์ได้รับรู้ หลังจากอเล็กซ์ก็ได้ทราบความเป็มาของคนกลุ่มนี้ ว่าพวกเขาเป็นักศึกษาจากภาคเหนือที่เดินทางมาเข้าค่ายอาสา แล้วคืนวิปโยคก็เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง อเล็กซ์ให้อาเธอร์ไปนำกล่องพยาบาลมาปฐมพยาบาลคนกลุ่มนี้ พวกเขามีกันอยู่ 7 คน เป็ผู้ชาย 2 ผู้หญิง 5
6 คนเป็นักศึกษาระดับปริญญาตรีปี 2 เท่านั้น ส่วนอีก 1 คนเป็รุ่นพี่ปี 4 และผู้ชายที่นิ้วขาดนี้เองคือรุ่นพี่ของพวกเขา เมื่อการปฐมพยาบาลเสร็จ อเล็กซ์จึงกล่าวขึ้นว่า
" ผมพันโทอเล็กซ์ มาจากปราการแห่งรุ่งอรุณ สถานที่แห่งนั้นเป็ค่ายผู้รอดชีวิตที่ผมจะสร้างขึ้น ถ้าพวกคุณ้าจะไปอาศัยอยู่ที่นั่น ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของผมอย่างเคร่งครัด สถานที่แห่งนั้นมีน้ำและอาหารอยู่มากมาย และมีความปลอดภัยมากพอ ผมไม่้าบีบบังคับใคร แต่ผู้รอดชีวิตทุกคนที่อาศัยอยู่ในปราการแห่งนั้น ล้วนต้องทำตามคำสั่งของผม ถ้าพวกคุณยอมรับในกฎข้อนี้ได้ ผมจะช่วยพวกคุณ ตอนนี้ไม่มีรัฐบาลหรือกองทัพอีกแล้ว พวกคุณคงเข้าใจ "
อเล็กซ์เสียเวลาร่ายยาวด้วยความสุภาพ ผิดจากนิสัยของเขาอย่างสิ้นเชิง มันเลยทำให้อลิซาเบธที่อยู่ใกล้ๆ ถึงกับกั้นหัวเราะไม่อยู่ แล้วเธอก็ได้ยินคำพูดที่ไร้อารมณ์ของพี่ชายว่า
" วิดพื้น 10 ทีปฏิบัติ "
" ค่ะ "
แล้วอลิซาเบธก็ทำการวิดพื้นจริงๆ มันเลยทำให้นักศึกษาผู้ชาย 2 คน ความเ็ปของพวกเขาไป แล้วอยากจะกลายไปเป็พื้นซีเมนต์ตรงนั้น แต่เมื่อมองเห็นสายตาที่ดุร้ายของอเล็กซ์พวกเขาก็รีบก้มหน้าลงทันที พร้อมกับเริ่มตอบคำถามของอเล็กซ์พร้อมๆกัน
" พวกเรายอมรับค่ะ ! ครับ ! "
" ดี ถ้าอย่างนั้นคำสั่งแรกของฉันคือพาคนเจ็บไปขึ้นยานเกราะ ส่วนคนที่ไม่ได้รับาเ็ตามผมมา "
ด้วยความโชคดี วันนี้อเล็กซ์ไม่จำเป็ต้องไปสำรวจภายในเมืองอีกแล้ว เพราะด้านในห้องลับของสนามยิงปืน ยังมีห้องใต้ดินซ่อนอยู่ แล้วสิ่งที่อเล็กซ์พบมันก็คือขุมทรัพย์ดีๆ นี้เอง เหมือนที่เขาคาดการณ์เอาไว้ ทุกสนามยิงปืนจะต้องมีเครื่องอัดลูกปืนผิดกฎหมายอยู่ด้วย เป็ธรรมดาที่พวกเขาไม่สามารถสั่งซื้อลูกปืนถูกกฏหมายได้ทั้งหมด เนื่องจากราคาของพวกนั้นมีราคาแพงกว่าการผลิตเองหลาย 10 เท่า และห้องใต้ดินแห่งนี้สามารถผลิตะุปืนยาวได้หลายล้านลูก
ภายในห้องใต้ดินแห่งนี้ยังมีสิ่งที่น่าแปลกใจอีกอย่างเก็บเอาไว้เป็จำนวนมาก มันคืออาหารกระป๋องชนิดต่างๆ ที่เหมือนกับว่ามันพึ่งถูกซื้อมาเก็บเอาไว้ ตาลุงเ้าของสนามยิงปืนไม่ได้เป็เพียงอดีตพลซุ่มยิงธรรมดาเสียแล้ว การเคลื่อนย้ายสิ่งของทุกอย่างที่อยู่ในห้องใต้ดินไปยังยานเกราะกินเวลานานพอสมควรกว่าทุกอย่างจะแล้วเสร็จ อเล็กซ์ก้มหน้าดูนาฬิกาข้อมือแล้วก็ออกคำสั่งให้เฮร่าออกรถกลับปราการ
เกิดเสียงร้องไห้ขึ้นทันเมื่อยานเกระเริ่มเคลื่อนตัว ไม่ต้องมองก็รู้ว่าเสียงนี้มาจากนักศึกษาปีสองที่พึ่งได้รับการช่วยเหลือจากอเล็กซ์ ตลอดการเดินทางอเล็กซ์สอบถามเื่ราวต่างมากมายจากรุ่นพี่ปี 4 นิ้วขาดจนได้รู้ว่าเขาชื่อ เจท ลี อเล็กซ์ถึงกับใเมื่อรู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็ลูกชายคนโตของแจ็คสัน เขาร้องไห้ทันทีเมื่อรู้ว่าพ่อเขายังไม่ตาย เขาไม่ได้ไปเที่ยวกับพี่น้องคนอื่นๆ เพราะติดกิจกรรมเข้าค่ายอาสา และพ่อของเขาไม่เคยสนใจว่าเขาจะทำสิ่งใด อเล็กซ์ก็ได้แต่ส่ายหัวให้กับครอบครัวนี้
ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงยานเกราะล้อยางก็กลับมาถึงปราการ กองกำลังหอกเหล็กทุกคนต่างพากันถอยหายใจออกมา และเมื่อแจ็คสันเห็นชายหนุ่มที่คุ้นหน้าออกมาจากท้ายยานเกราะ เขาะโลงจากรถแมคโครทันที แล้ววิ่งตรงไปยังยานเกราะด้วยความเร็วสูงสุด
" เจท ลูกพ่อ ! ขอบคุณผู้พัน ขอบคุณผู้พัน ฮือ~ "
เจท ลี คุกเข่าลงกับพื้นกราบเท้าแจ็คสันทันทีที่ร่างอ้วนๆ ที่เขาคิดถึงมากที่สุดวิ่งเข้ามาใกล้
" ผมขอโทษครับพ่อ~ ฮือ~ "
" ไม่ต้องลูกไม่ต้อง ยืนขึ้น ยืนขึ้น ยังมีชีวิตรอดอยู่ก็ดีแล้ว คนที่ลูกควรจะกราบเท้าคือผู้พันต่างหาก "
อเล็กซ์ยกมือห้ามทันที แล้วกองกำลังหอกเหล็กหน่วยต่างๆ ก็มาขนย้ายสิ่งของต่างๆ มากมายลงจากยานเกราะ สิ่งของส่วนใหญ่ถูกนำไปเก็บไว้ที่ศูนย์วิจัยใต้ดินชั้น 2 ยกเว้นอย่างเดียวที่พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้แตะต้องคือลังไม้ขนาดใหญ่ลังหนึ่ง ที่มีเืสีดำไหลย้อยเป็ทาง อเล็กซ์เปิดใช้ทักษะพิเศษเพิ่มความแข็งแกร่ง 2 เท่า แบกมันเข้าไปในห้องนิรภัยทันที หลายคนเดาได้แล้วว่าตอนนี้ผู้พันของพวกเขากำลังเลี้ยงงูหลามั์สีทองตัวนั้นอยู่
กว่าอเล็กซ์จะออกมาจากห้องนิรภัย แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ก็หายไปจากขอบฟ้าแล้ว มะลิเลยต้องทำหน้าที่ผู้นำปราการอีกตามเคย เธอเลยถูกทุกคนเรียกว่าผู้กองไปโดยปริยาย หลังจากอเล็กซ์ทำหน้าที่รักษาอาการาเ็ของผู้รอดชีวิตกลุ่มใหม่เสร็จแล้ว ซึ่งพวกเขาทั้ง 7 ถือว่าเป็ผู้ป่วยทั้งหมด เลยได้รับคำสั่งให้พักผ่อนอยู่ภายในศูนย์วิจัยใต้ดินชั้น 1 ยกเว้น เจท ลี ที่ขอไปนอนกับพ่อของตัวเอง อเล็กซ์ก็อนุญาต
เมื่ออเล็กซ์กลับมาถึงห้องชุด เขานึกว่าคนแรกที่จะได้เห็นคือมะลิ แต่กลับกลายเป็อลิซาเบธซะงั้น และดูเหมือนว่าเธอกำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่ เขาคิดว่าเธอคงรู้สึกโกรธที่สั่งให้เธอวิดพื้นในวันนี้ แต่ที่ไหนได้ กลับกลายเป็ว่า
" พี่บอกหนูมาเดี๋ยวนี้ ว่าพี่ทำยังไงให้เ้าแมวป่ามันยอมกินอาหาร เมื่อวานหนูทำทุกวิถีทางแล้ว ทั้งขอร้องอ้อนวอนมันก็ไม่ยอมกิน มันจะตรอมใจตายท่าเดียว ขนาดหนูตัดสินใจขอโทษมัน มันก็หันหน้าหนี เื่นี้พี่ห้ามปิดเป็ความลับเด็ดขาด หึ ! "
" น้องพี่ก็อย่าคิดว่ามันเป็แมวธรรมดาซิ โลกมันเปลี่ยนไปแล้วเธอก็รู้ พี่เพียงแค่บอกกับมันสั้นๆ ว่า จะยอมกินดีๆ หรือจะกลายไปเป็อาหารงูให้มันเลือกเอา แล้วพี่ก็เดินออกมา พี่ทำแค่นี้จริงๆนะ "
" อะไรกัน .. ทำไมเื่แค่นี้หนูถึงคิดไม่ออก อ้อ~ ลืมบอกไป พี่สะใภ้ทำอาหารไว้ให้ในห้องอาหารนะ ตอนนี้เธอคงพาอาเธอร์เข้านอนอยู่ สักพักเดี๋ยวก็คงเดินออกมา หนูขอตัวไปหาเ้าแมวป่าตัวนั้นก่อน "
" อือ.. ไปเถอะ อย่าไปปลดโซ่มันล่ะ นี้คือคำสั่ง "
" ค่ะท่าน ! "
หลังจากพี่น้องพูดคุยกันจบ ต่างก็แยกย้ายไปคนละทาง อลิซาเบธมีหน้าที่ดูแลกลุ่มนักวิทยาศาสตร์สาวเพื่อนของเธออยู่แล้วในเวลา เพราะถ้าพวกเธอ้าเืเพิ่ม อลิซาเบธก็จะไปเอามาจากเ้าแมวป่าให้ ด้านอเล็กซ์ก็เข้าไปรับประทานอาหารเย็นภายในห้องอาหาร ถึงแม้มันจะเป็เพียงอาหารจานเดียว มันก็ทำให้เขาถึงกับน้ำตาไหล เพราะมะลิทำผัดกระเพาะที่เผ็ดมากไว้ให้เขากินพร้อมกับไข่ดาว 3 ฟอง….
2K
![ทะลุมิติไปเป็นฮองเฮา พร้อมระบบเชฟเทพนักปรุง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1676557888_64513782.webp)
