หลังจากฉันจัดการเก็บร่างของพวกสมิงเทาที่ตายเเล้วเข้าไอเท็มบ๊อกซ์ ฉันก็เดินไปหาเเหล่งน้ำที่อยู่ใกล้ๆ เพื่อล้างเืของพวกมันบางส่วนที่กระเด็นมาโดนฉันออก
.....
อืม...จะว่าไปนี่มันใช่ฉันเเน่หรอ?
ถ้าเป็ตัวเองก่อนหน้านี้ เเค่เห็นเืก็คงจะเป็ลมไปเเล้ว ถึงจะเคยเล่นเกมเเนวโหดๆมาบ้างเเล้ว เเต่นี่มันเป็เืจริงๆนะ
ฉันชักกังวลเเล้วสิ ว่าไอ้ค่าสเตตัสที่ได้รับมาจะเปลี่ยนให้ฉันเป็อะไรซักอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปเเล้ว
....
ขณะคิดเช่นนั้น ฉันก็เดินไปตามเสียงที่มีน้ำไหลอยู่ ระหว่างทางก็เหมือนจะเจอมอนเตอร์บ้าง เเต่เพราะฉันไม่ได้'ลบัั'ของตัวเองพวกมันจึงหนีห่างออกไป
เหมือนจะเห็นมอนเตอร์ชื่อดังอย่าง'ก็อปลิน'ด้วยเเหะ?
เเต่ฉันไม่อยากทำให้ตัวเองเปื้อนเยอะไปมากกว่านี้ เลยช่างมันไปก่อนล่ะกัน
......
"โอ๊ะ...เจอลำธารเเล้วเเหะ"
ที่อยู่ตรงหน้าของฉันตอนนี้คือลำธารที่มีน้ำใสๆไหลออกไปเป็ทางยาว จากตรงนี้ฉันยังมองไม่เห็นต้นน้ำ เเต่ดูจากความสูงของระดับเนินตรงนี้ มันคงจะไหลมาจากที่สูงๆเช่นน้ำตกก็ได้ล่ะมั้ง พอดีต้นไม้ในป่านี้มันสูงก็เลยบดบังทิวทัศน์ไปเยอะพอตัว
ฉันลองเอามือไปเช็คน้ำในลำธารที่ไหลอยู่มันเย็นกำลังดี ดูเเล้วสะอาดเกินกว่าจะเป็ลำธารทั่วไปในป่าซะอีก นี่มันให้ความรู้สึกเหมือนน้ำในสระว่ายน้ำที่โรงเรียนเลยเเหะ อืมมม...เเต่ฉันคงจะฟันธงอะไรไม่ได้มากนักหรอก เพราะฉันไม่ได้มีความรู้เื่ของน้ำโดยละเอียด ดังนั้นฉันจึงหันไปพึ่งข้อมูลของเ้าAIที่อยู่ในเฮดโฟนหูเเมวเเทน ซึ่งมันก็ตอบกลับมาว่า
/....เเม่น้ำในลำธารนี้ไหลมาจากน้ำตกสูงที่ภูติในป่านี้เป็คนดูเเลอยู่ค่ะ ไม่มีสิ่งเเปลกปลอมหรือสิ่งมีชีวิตปะปน ถือเป็ลำธารที่สะอาดที่สุดในป่าเเห่งนี้เลยก็ว่าได้ค่ะ/
อืมม...เ้าAIในเฮดโฟนหูเเมวนี่ช่วยได้เยอะจริงๆ ไม่ใช่เเค่เเสดงข้อมูลเกี่ยวกับความสามารถของฉันเเละเฮดโฟน เเต่ยังมีข้อมูลของสิ่งต่างๆในโลกนี้รวมอยู่ด้วย อีเเบบนี้ฉันเรียกว่าเธอมี'สกิลประเมิน'ได้หรือเปล่านะ? ฉันหวังว่าเธอจะตอบทุกอย่างที่ฉันสงสัยได้จริงๆเช่นวิธีเข้าใจถึงมานาที่อยู่ในตัวเอง เเต่พอลองถามไป เธอก็ดันบอกมาว่า"ไม่อนุญาติให้เข้าใจมานาด้วยตัวเองค่ะ"ซะงั้น เหมือนว่าฉันจะใช้วิธีลัดอย่างการเข้าใจมันด้วยตัวเองไม่ได้ต่อให้ถามเคล็ดลับจากเ้าAIเเล้วก็ตาม
วิธีที่อนุญาติให้เข้าใจได้มีเเค่...อ่านหนังสือ...ไม่ก็ถามคนในโลกนี้เเละคนๆนั้นก็ต้องใช้เวทยมนตร์ได้ซะก่อน เป็การ set up ของคุณพระเ้าเขา ซึ่งดูจะทำให้ยุ่งยากขึ้น เเม้จะไม่ชัวว่าเหตุผลคืออะไร เเต่มันคงไม่ใช่เหตุผลอะไรที่ซับซ้อนเกินความเข้าใจของฉันหรอก เอาเป็ว่าเล่นไปตามกฏล่ะกัน
"สรุปคือฉันโชคดีที่บังเอิญมาเจอลำธารที่สะอาดที่สุดในป่าสินะ?"
/ค่ะ/
"เเต่ได้ยินว่าภูติเป็คนดูเเลนี่ ถ้าฉันใช้มันล้างตัวนิดหน่อยจะเป็ปัญหาหรือเปล่า?"
ติ้ง/เกรงว่าไม่มีค่ะ ลำธารส่วนนี้ไม่ได้อยู่ในขอบเขตการดูเเลของภูติจึงไม่น่าจะเป็ปัญหาค่ะ/
อืมม...งั้นก็ขอให้มันล้างตัวนิดหน่อยนะคะ
ฉันพนมมือขออนุญาติในใจ ก่อนจะใช้มือัักับน้ำในลำธารเเละสาดมันมาเบาๆที่เเขนกับหน้าโดยไม่ให้โดนเสื้อเเละเฮดโฟนหูเเมวของฉัน
ถึงจะไม่คิดว่ามันจะพังเพราะเปียกน้ำสะอาดก็เถอะเเต่กันไว้ก่อนล่ะกัน ชีวิตนี้ฉันต้องพึ่งมันอีกเยอะ...
ฉันคิดเเบบนั้นไปล้างคาบเืไปอย่างระวัง ในตอนนั้นจู่ๆเ้าAIในเฮดโฟนก็บอกให้ฉันลองเอาน้ำมาล้างเืที่เปื้อนอยู่บนเสื้อดู ถึงจะสงสัยก็เถอะ เเต่ฉันก็ลองทำอย่างที่เขาเสนอเเนะมา
โอ๊ะ! คาบเืหายไปจนไม่เหลือล่องลอยเดิมเลยเเหะ
นี่คงเพราะว่ามันเป็น้ำที่ไหลมาจากน้ำตกที่พวกภูติดูเเลอยู่สินะ ความสามารถในการชำระล้างคราบเืช่างสูงจริงๆ ฉันขอเรียกมันว่า'ลำธารเเห่งการชำระล้าง'จะได้ไหมเนี้ย
.....
เอาล่ะ...หลังจากเคลียร์ปัญหายิบย่อยไปเเล้ว ฉันจะทำอะไรต่อจากนี้ดีนะ...
อย่างนึงที่ฉันคิดออกคือเข้าเมืองเเล้วไปหาที่พักก่อนมืด ซึ่งตอนนี้ยังผ่าน่เที่ยงไปได้ไม่นานเอง
เมืองใกล้ๆมันอยู่ตรงทิศไหนของป่ากันนะ ฉันไม่ได้มีเเผนที่ย่อเหมือนในเกมด้วยสิ พอลองถามเ้าAIดู เธอก็ดันตอบกลับมาว่า /ไม่สามารถให้ข้อมูลกับสิ่งที่ไม่เคยสเเกนได้ค่ะ/ ดูเหมือนเธอจะให้ข้อมูลได้เเค่เฉพาะที่อยู่รอบตัวฉันเท่านั้นนะ เเสดงว่าตอนเธอบอกที่มาของลำธารนี้เ้าน้ำตกที่มีภูติดูเเลอยู่คงอยู่ไม่ไกลมาก เเต่ฉันว่าอย่าพึ่งไปข้องเเวะด้วยดีกว่า
.....
หรือฉันควรกลับไปหาสามคนนั้นดี?
ถ้าเเค่ถามทางไปเมืองจากนั้นก็ขอเเยกไปคนเดียวก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร หวา...รู้งี้ถามตั้งเเต่ตอนนั้นเลยก็ดีสิ
.....
เอ้ย! ไม่ได้ๆ นี่ฉันลืมสภาพตัวเองตอนนี้ได้ไงกัน! ฉันจะเข้าเมืองในสภาพที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับการเกงขาสั้น เเละมีเฮดโฟนหูเเมวไม่ได้นะ! นี่มันเกินกำลังของคนที่ชอบติดอยู่ในบ้านอย่างฉัน จะทนรับไหว
"นี่...คุณAI มีคำเเนะนำอะไรบ้างไหมคะ?"
สุดท้ายฉันก็ต้องมาหวังพึ่งคุณAIที่อยู่ในเฮดโฟนหูเเมวจนได้ น่าอายชะมัดเลยตัวฉัน...
ตื้ดๆ
มันส่งเสียงเหมือนกำลังประมวลผลอยู่ซักพัก
ติ้ง! /...สิ้้นสุดการประมวลผล...เเนะนำให้นายท่านก้าวข้ามความน่าอายนั่นไปจะเป็การดีสุดค่ะ/
"นี่!!"
คนเขาอุส่าห์หวังพึ่งในตัว AI ว่าจะมีความคิดดีๆซักอย่างเเท้ๆ
เเต่ก่อนฉันจะบอกไปเเบบนั้น เ้าAIก็พูดบางอย่างต่อ
/เเต่ถ้านายท่านทำไม่ได้...ถ้างั้นก็มีอีกทางเลือก นั่นคือการเก็บค่าประสบการณ์ให้เฮดโฟนหูเเมวเลเวลถึง20ค่ะ/
"หืม!? ถ้า เลเวล20 เเล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?"
/ถ้า เลเวล20 เเล้ว...จะปลดล็อคชุดของนักปราชญ์จาก "Aiko_ja" มาเก็บไว้ใน ไอเท็มบ๊อกซ์ ได้ค่ะ/
"โอ๊ะ-! ชุดนั่น-"
ถ้าจำไม่ผิดมันเป็ชุดที่ฉันเอาไปเเต่งสกินด้วยตัวเองจนดูผิดยุคของเกมที่ฉันเล่นอยู่เลยนี่นะ เเม้ว่าชุดนั่นจะสวมกางเกงขาสั้นไว้เหมือนกัน เเต่ก็มีเสื้อนอกเป็ชุดคลุมยาวเเบบมีฮู้ดคลุมหัวอยู่ น่าจะพอปิดอะไรได้หลายอย่างกว่าตอนนี้ล่ะนะ
เเถมชุดนั่นยังมีสกิลเสริมพลังให้นักเวทย์อย่าง สกิลที่ลดจำนวนมานาที่ต้องใช้ในการร่ายเวทย์เเละเสริมคุณสมบัติการฟื้นฟูมานาให้อีกด้วย
อ่ะๆ เเล้วก็ยังสกิลนั้น! สกิลที่ทำหน้าที่เหมือนกับฮีล! สกิล'รีเวิร์ส'ที่สามารถเปลี่ยนมานาเป็เืให้กับผู้ใช้ได้จนเืเต็ม เเละยังสามารถใช้สลับกันเปลี่ยนเืให้เป็มานาได้อีกด้วย!
ตัดสินใจล่ะ เป้าหมายที่จะต่อไปจะเป็ดังนี้!
-อัพเลเวลให้ถึง20เพื่อรับชุดมา
-หาเมืองใกล้ๆเพื่อลงหลักปักฐานซักพัก
ฉันไม่คิดหรอกนะว่าฉันจะสามารถหาชุดอื่นในป่าที่มีมอนเตอร์เเบบนี้ได้ เพราะงั้นนี่จึงเป็ทางเลือกที่ดีที่สุดเเล้วล่ะ
'เอาล่ะ ในเมื่อกำหนดเป้าหมายได้ก็มาให้เสร็จก่อนหมดวันล่ะกัน!'
***