เพื่อนรัก 2
บทที่ 1เปลี่ยนรินให้กลายเป็ทาส
หลังจากวันนั้น รินกับชุกลายเป็เพื่อนสนิทกันมาก จนเพื่อนๆล้อว่าทั้งสองคนเป็แฟนกัน ก็ไม่แปลกเลยที่เพื่อนจะคิดกันแบบนั้น เพราะทั้งสองคนนัวเนียกันตลอดจริงอยู่ที่โดยปกติแล้ว ผู้หญิงมักจะกอดกันเป็เื่ปกติ แต่คงจะเกินไปที่เวลานั่งด้วยกันรินมักจะซบหน้าลงไปที่คอปกเสื้อขอชุเสมอๆ จมูกของรินอยู่ที่ปกเสื้อของชุ เสมือนว่ากลิ่นตัวของชุคือออกซินเจนที่รินต้องหายใจแบบนั้นเลย
วันหนึ่งครูวารีได้สังงานให้รินลดากับชุติมาไปส่งงานครูที่ห้องพักครูหลังเลิกเรียน ทั้งรินและชุได้ยินก็ตื่นเต้นว่าครูจะทำอะไรอีกหรือว่าแค่ให้ไปส่งงานเฉยๆก็อาจเป็ไปได้ ก่อนจะถึงเวลาเลิกเรียนทั้งสองตื่นเต้นไม่เป็อันเรียน กลัวครูจะเล่นอะไรแผลงๆอีก แต่อีกใจ กลับรู้สึกดีอย่างอธิบายไม่ถูก หลังเลิกเรียน ทั้งสองจึงเดินไปห้องพักครู
แอ๊ดดดดด พอเปิดประตูเข้าไป เจอครูวารีนั่งอยู่คนเดียว ทั้งสองจึงถอดรองเท้าไว้หน้าห้องแล้วเดินเข้าไปหาครูที่โต๊ะ ครูชี้มือให้นั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามครู แล้วครูก็หยิบงานมาตรวจ สถานการณ์ตอนนั้นมีแต่ความเงียบและเสียงเครื่องปรับอากาศเสียงดังหึ่งๆ แค่นั้น
สักพักครูวารีก็ถามชุติมาว่า “ชุติมาเธอรู้มั้ยว่าเพื่อนเธอเป็มาโซคีส “
ชุติมา “คืออะไรคะครู”
ครูวารี“รินลดาเค้าชอบถูกกระทำ ชอบโชว์ นี่เธอไม่รู้เลยเหรอ!!” รินลาดนั่งก้มหน้า ไม่กล้าแม้กระทั่งสบตาชุเพื่อนรัก เพราะรินกลัวชุจะไม่ชอบและรังเกียจเธอ ครูวารีจึงถามต่อไปว่าแล้วชุติมาล่ะเธอจะรังเกียจเพื่อนเธอมั้ย ถ้าครูบอกแบบนี้
ชุติมา“ไม่ค่ะ รินคือเพื่อนหนูเรารักกันค่ะครู” ครูพยักหน้าพร้อมกับพูดกับทั้งสองคนว่าต่อจากนี้ ครูจะให้สิ่งที่รินลดาปรารถนา และชุติมา ถ้าเธอรักเพื่อนเธอแบบที่เธอว่าเธอจะต้องเชื่อและทำตามครูนะ ครูพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและเป็มิตรเหมือนจริงๆแล้วครูวารีรักเด็กทั้งสองคน ทั้งสองจึงพยักหน้ารัก และมองที่หน้าครูด้วยความเคารพ
ครูจะให้เธอดูว่าเพื่อนเธอมีความสุขอะไร แล้วครูหันไปมองหน้ารินลดา แล้วบอกว่า รินลดา ครูรู้นะว่าเธอ้าอะไร เธอถอดถุงเท้าให้เพื่อนเธอสิ ชุใจนถอยเก้าอี้ออกไปนิดนึง แต่รินลดากลับนิ่ง และพยักหน้า ครูเลยพูดต่อว่ารินลดาครูให้เธอใช้ปากถอดถุงเท้าให้เพื่อนเธอนะ รินลดาพยักหน้าอีกเช่นเคย ครูหันไปหาชุ บอกให้ ชุ เธอนั่งเฉยๆนะ ถ้าเธอรักเพื่อน
รินรดาในชุดนักเรียนมอปลายลงไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าชุ ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติก รินรดาเอามือทั้งสอง จับที่น่องชุด้านล่างแล้วยกขึ้นเบาๆ แล้วเอาปากค่อยๆคาบและดึงถุงเท้านักเรียนเพื่อนออกทีละนิด ชุส่งเสียงบอกเพื่อน “ริน เท้าเราเหม็นนะ อย่าเลยริน” รินลดาไม่หยุดยังคงทั้งเลียทั้งดึงถุงเท้าอย่างต่อเนื่อง จนถุงเท้าหลุดมา รินคายถถุงเท้าเพื่อนลงบนพื้นแล้วเอาปากอมนิ้วเท้าเพื่อน ซอกนิ้ว ใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดอย่างมีความสุข ชุติมาน้ำตาคลอสงสารที่เพื่อนรักทำเพื่อตนเองขนาดนี้ แล้วรินรดาก็จัดการกับถุงเท้าอีกข้างของชุประหนึ่งว่าเป็ของกินที่หอมอร่อย ซึ่งจริงๆแล้ว กลิ่นถุงเท้าที่ใส่มาทั้งวันเป็กลิ่นเหงื่อและกลิ่นอับเป็อย่างมาก เธอก็ไม่รังเกียจแต่อย่างใด
หลังจากมีความสุขกับถุงเท้าทั้งสองข้างของเพื่อน รินรดาก็ถือถุงเท้าเพื่อนไว้ในมือแล้วลุกขึ้นยืน บอก เสร็จแล้วค่ะครู ครูวารียิ้ม แล้วถามรินรดาว่า หอมมั้ย รินรดาตอบอายๆว่า “หอมค่ะหนูชอบ” คำตอบของรินทำให้ชุโผเข้าโอบเพื่อนไว้ ครูวารีจึงบอกว่าพรุ่งนี้เย็น ให้มาพบครูที่นี่อีกก่อนกลับบ้านทั้งสองตอบครูว่าค่ะครู แล้วครูจึงไล่ทั้งสองคนรีบกลับบ้านก่อนจะมืดครูอมยิ้ม เมื่อเห็นทั้งสองกำลังเดินออกจากห้อง
บทที่ 2 ฝึกทาส
วันรุ่งขึ้น ่เย็นซึ่งครูวารีสั่งให้ทั้งสองคนไปพบ่เย็น แต่เนื่องจากวันนี้เพื่อนๆนัดกันไปดูหนังและไปกินไอศรีมต่อ ทั้งสองคน เลยลืมนัดของครูวารีไปเสียสนิท แต่อีกใจ ก็ไม่กล้าที่จะกยกลุ่มกับเพื่อนกลัวเพื่อนสงสัยในพฟติกรรมทั้งสองคนไปมากกว่านี้
เช้าวันต่อมา ขณะเข้าแถวครูวารีเดินมาหารินรดาพูดกับรินรดาข้างหูด้วยเสียงโกรธแต่เบาไม่ให้คนอื่นได้ยิน “เดี๋ยวชั้นจะโทรบอกแม่เธอสองคนขอให้เธอสองคนมาค้างกับครูอาทิตย์นึง มาบำเพ็ญประโยชน์ที่โรงเรียน ช่วยครูทำงาน เธอโดนแน่” รินไปบอกชุ ทั้งสองตื่นเต้นไม่เป็อันเรียน พอกลับบ้านไป แม่ของทั้งสองก็บอกว่า ครูวารีโทรมาขอแม่แล้ว ว่าจันทร์-ศุกร์นี้จะขอให้ลูกไปค้างที่โรงเรียน ผู้ปกครองเลยเก็บเสื้อผ้าให้ทั้งสองคนเรียบร้อยรวมถึงชุดนักเรียน ชุดลูกเสือ ชุดนอน ชุดพละอีกด้วย แม่สองคนดีใจ เพราะครูวารีเป็ครูเก่าแก่มีชื่อเสียง ส่งเด็กเข้ามหาวิทยาลัยไปหลายคนแล้ว ดีใจมากที่ครูเอ็นดูลูกๆของเขา
ในวันจันทร์ต่อมาทั้งสองถือกระป๋าเสื้อผ้าไปเรียน เพื่อนๆ ก็ถามกัน จึงได้ความว่า ครูวารีสั่ง ทุกคนรู้ในความดุของครูวารีจึงไม่มีใครสนใจและอยากจะยุ่งสักเท่าไหร่ และเข้าใจว่า อยู่ช่วยงานครูเป็เื่ปกติของครูปกครองดุๆ แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ ในดรงเรียน หลังเลิกเรียนในวันแรกของสัปดาห์ สองคนก็ถือกระเป๋าเรียน กับกระเป๋าเสื้อผ้า ไปพบครูวารีที่ห้องพักครู ครูวารีให้ทั้งสองคนรอครูเคลียงานอีกหน่อยช่วยครูยกเอกสาร เดินกลับบ้านพักครู เรียนไม้เก่าๆ ใต้ถุนโล่งๆ หลังอาคารเรียน ซึ่งปกติบ้านพักครูมีครูอยู่ 4 คน เป็ครูวารีครูอ้อย ครูพนา และครูผู้ชายอีกคนชื่อครูมนตรี ซึ่งปกติครูมนตรีไม่ได้พักที่นี่ นานๆทีเท่านั้นที่จะมานอน ส่วนครูอ้อย ครูพนา ครูผู้หญิงอีก 2คนก็ไม่ได้นอน นานๆ จะมานอนสักครั้ง เช่นคืนนี้ ครูวารี อยู่คนเดียว กับลูกศิษย์ 2 คนที่จะมาอยู่เป็เพื่อน
บ้านพักครู มี 2 หลัง หลังละ 2ห้องนอน มีห้องน้ำ 2 ห้อง คือ ห้องน้ำชั้น 2 กับ ห้องน้ำ ชั้น 1ซึ่งอยู่เป็ใต้ถุนโล่งๆ ถ้าจะเข้าห้องน้ำชั้นล่าง ต้องเดินลงบันไดผ่านใต้ถุนโล่งๆ ส่วนห้องนอน 3 ห้อง อยู่้าทั้งหมด ใช้ห้องน้ำร่วมกัน
พอเดินถึงบ้านพักครู ครูให้ทั้งสองคนเข้ามาในห้องแล้ววางของครูนั่งอยู่บนเตียงนอน ทั้งสองคนยืนอยู่ในชุดนักเรียนต่อหน้าครูวารี ครูหัวเราะบอกว่ายังไงดีล่ะ เพื่อนรักสองคนนี้ แล้วดึงตัวชุมานั่งบนที่นอนข้างๆครู
ครูวารี “รินรดา เธอรู้ใช่มั้ย ต้องทำอะไร ทำให้เพื่อนเธอด้วย” รินรดาพยักหน้า พร้อมกับคุกเข่าลง ใช้ปากของเธอถอดถุงเท้าให้ชุ เช่นที่เคยทำ ครั้งนี้ชุกลับรู้สึกดี หลับตา แล้วรอ้งครางออกมา ชื่อรินรดา รินอย่า รินอย่า เหม็นเท้าเรานะรินรินอย่า รินรดาบนนจงถอดและใช้ลิ้นของเธอทำความสะอาดเท้าของเพื่อนจนเสร็จ รินก็นั่งคุกเข่หน้าชุเหมือนเดิม ครูวารียิ้ม แล้วถามชุว่า เป็อย่างไรบ้าง เห็นไหมว่าเพื่อนรักเธอแค่ไหน เดี๋ยวเธอจะรู้ยิ่งกว่านี้อีก
ว่าแล้วครูวารีก็จับแขนของชุไขว้หลัง แล้วใช้เคเบิ้ลไทด์ที่เตรียมไวรัดเข้าที่ข้อมือของชุ ชุดิมาดิ้นขัดขืนด้วยความใ แต่เด็กตัวเล็กๆหรือจะสู้แรงของครูได้อย่างไร ไม่ใช่แค่นั้น ครูวารีเปิดกระโปรงของชุขึ้นชุที่อยู่ในสภาพมือไขว้หลังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ได้แต่ดิ้นจนครูต้องขู่ว่าถ้าไม่หยุดดิ้นรินรดาจะเจ็บตัว ชุเลยได้แต่ขอร้องทั้งน้ำตา ให้ครูสาวปล่อย ซึ่งเป็คำขอร้องที่ว่างเปล่า ครูไม่ได้ยินคำขอดังกล่าวเลย
”รินรดา!!!“ รินสะดุ้งตามเสียงครู “เธอมาดมสิว่าเพื่อนเธอหอมไหม” รินรดาคุกเข่าแล้วเขยิบมาแทบจะติดกับระหว่างขาของชุ ชุเองตอนนี้ อยู่ในท่ายืนมือไพล่หลัง กระโปรงนักเรียนถูกเปิดออกจนเห็นกางเกงในลูกไม้ของตนเอง แถมยังมีเพื่อนรักมามองตรงของสงวนอีก ั้แ่เกิดมา ยังไม่เคยมีใครเห็นของชุเลย ”ครูจะให้เธอทำความสะอาดเพื่อนเธอให้สะอาด ถ้าครูตรวจเจอว่าไม่สะอาด คืนนี้เธอสองคนไม่ได้นอนแน่ๆ“ สิ้นเสียงพูดครู รินรดาบรรจงใช้ลิ้นเสียชอนไชหว่างขาของเพื่อนรักค่อยๆใช้ปากดึงกางเกงในลงทีละนิด ชุติมาได้แต่ร้อง โอ้ย อย่า โอย เสียว อย่า แต่ร่างกายที่ย่อขา อ้าขา ให้ลิ้นเพื่อนชอนไชได้ทั่ว ช่างเป็ภาพที่ใครเห็นจะบอกเหมือนกันว่าช่างน่าอายยิ่งนัก
เวลาผ่านไปสักพัก ไม่รู้ว่ากระโปรงนักเรียน กางเกงในถูกถอดกองไว้ั้แ่เมื่อไหร่ ชุติมานั่งพับลงบนตักของรินรดา ในสภาพหมดแรง ครูวารีเดินออกมาจากไปอาบน้ำมา ครูเอ่ยว่า ” สะอาดหรือยังรินรดา ไหน ชุติมา เธอยืนขึ้นให้ครูตรวจสิ” ชุติมาค่อยๆ ยืนขึ้นช้าๆ ส่วนรินรดาก็ยังคุกเขาอยู่เช่นเคย เพี๊ยยย!!!เสียงครูตีลงที่ขาชุติมาอย่างแรง “ครูสั่งแล้วให้ทำให้สะอาก” “ สะอาดแล้วค่ะครู”รินรดาตอบเสียงสั่นด้วยความกลัว ครูจับตัวชุลงกับที่นอนให้ชุนอนคว่ำ ทั้งที่ยังใส่เสื้อนักเรียน และมือถูกมัดไขว้หลัง ครูวารีเอานิ้วจับที่ก้นชุ แล้วแหกก้นออกจนเห็นรูทวารหรือถ้าให้เห็นภาพก็คือรูอุจาระนั่นเอง ชุร้อง “อย่าค่ะครู มันสกปรก อย่านะริน“ ครูจับก้นแยกไว้ รินรดาค่อยๆก้มลงมา ใช้ลิ้นชอบไชอย่างรุนแรง ล้วงรูด จนรูทวารของชุสะอาดแบบที่ครูสั่งจริงๆ ตัวชุเอง กระตุกหลายครังในระหว่างที่ชุลงลิ้น ไม่เหลือแรงจะดิ้นอีกแล้วรอรับแต่ความสุขจากลิ้นและปากของเพื่อนของตัวเอง ”ดีมาดรินรดา ตอนนี้เธอน่าจะเป็ทาสที่ดีได้แล้ว เหลือแต่ยัยชุ ยังเป็ม้าพยศแบบนี้ เธอจะเจออะไรที่เธอจะต้องยอมแน่ๆ ในสักวัน“ ครูสาวัวเราะ แล้วมองลูกศิษย์สองคนที่นอนหมดแรงอยู่บนที่นอน
4K
