หลังจากที่อัญญาออกจากห้องทำงานของเกษม ความรู้สึกสับสนและตื่นเต้นยังคงวนเวียนอยู่ในจิตใจของเธอ เธอพยายามโฟกัสไปที่งานตรงหน้า แต่ภาพของเกษมที่จ้องมองเธอด้วยสายตาที่เข้มข้นไม่เคยหายไปจากความคิด
ในคืนนั้น อัญญานอนไม่หลับ ความคิดถึงเกษมและความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขาทำให้เกิดขึ้นในใจของเธอยังคงตามมารบกวน เธอพลิกตัวไปมา พยายามหาความสงบสุขในใจแต่กลับล้มเหลว ความรู้สึกที่ถูกปลุกเร้าใน่บ่ายนั้นยังคงเด่นชัดอยู่ทุกครั้งที่เธอนึกถึงการััเบา ๆ ที่มือของเขา
เช้าวันรุ่งขึ้น อัญญาได้รับข้อความจากเกษมให้ไปพบเขาในห้องทำงานของเขาหลังเลิกงาน ข้อความนั้นสั้นและตรงไปตรงมา แต่เต็มไปด้วยนัยยะที่ทำให้อัญญารู้สึกหวั่นไหว
เมื่อถึงเวลาที่กำหนด อัญญาก้าวเข้าไปในห้องทำงานของเกษมอีกครั้ง เธอรู้สึกว่าบรรยากาศในห้องนั้นเปลี่ยนไป มันเต็มไปด้วยความเงียบที่เข้มข้นและความคาดหวังที่ลอยอยู่ในอากาศ
เกษมยืนอยู่ที่หน้าต่างเช่นเคย แต่คราวนี้เมื่อเขาหันกลับมา สายตาของเขามีบางสิ่งบางอย่างที่ลึกซึ้งและทวีความรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม
"มานี่สิ อัญญา" เสียงของเขานุ่มนวล แต่แฝงไปด้วยคำสั่งที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้
อัญญาก้าวเข้าไปใกล้เขา หัวใจของเธอเต้นแรงในอก ความตื่นเต้นและความกลัวผสมปนเปกันอย่างรุนแรง เกษมยื่นมือออกมาและแตะที่ใบหน้าของเธอเบา ๆ นิ้วมือของเขาไล้ไปตามแก้มของเธอ ัันั้นทำให้อัญญารู้สึกถึงความอบอุ่นและความปรารถนาที่พุ่งขึ้นมาจากภายใน
"คุณรู้สึกอย่างไรเมื่ออยู่ใกล้ผม?" เกษมถามด้วยน้ำเสียงที่แ่เบาและเต็มไปด้วยความอยากรู้
อัญญารู้สึกว่าลมหายใจของเธอติดขัด เธอไม่สามารถหาคำตอบให้กับคำถามนั้นได้เพราะความรู้สึกที่ท่วมท้นอยู่ในใจ ความคิดของเธอเต็มไปด้วยภาพความปรารถนาที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน
"ฉัน… ฉันไม่รู้ค่ะ" เธอตอบเสียงเบา รู้สึกเหมือนคำพูดของเธอไม่สามารถถ่ายทอดสิ่งที่อยู่ในใจได้
เกษมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเอียงตัวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น ลมหายใจของเขาอยู่ใกล้กับใบหูของเธอจนเธอรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายของเขา
"บางครั้ง เราไม่จำเป็ต้องใช้คำพูดเพื่อแสดงความรู้สึก" เขากระซิบเสียงแ่
มือของเกษมเลื่อนลงมาที่คอของเธอ ลูบไล้เบา ๆ ราวกับกำลังสำรวจความนุ่มนวลของิัของเธอ อัญญารู้สึกว่าร่างกายของเธอเริ่มตอบสนองต่อการัันั้น ความรู้สึกที่เคยถูกซ่อนอยู่ในใจเริ่มเปิดเผยออกมาในทุกััที่เขามอบให้
เกษมค่อย ๆ เลื่อนมือของเขาลงไปยังด้านหลังของเธอ ก่อนจะดึงเธอเข้ามาใกล้มากขึ้นจนร่างของเธอแนบชิดกับร่างกายของเขา ััที่แแ่นั้นทำให้ความร้อนในตัวของอัญญาพุ่งสูงขึ้น หัวใจของเธอเต้นแรงจนเธอรู้สึกเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอก
"คุณเป็ผู้หญิงที่สวยมาก อัญญา" เกษมกระซิบที่ข้างหูของเธอ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่ถูกปิดบัง
อัญญารู้สึกเหมือนกับว่าเธอกำลังถูกกลืนกินด้วยแรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทานได้ เธอหลับตาลง ปล่อยให้ตัวเองจมลงไปในความรู้สึกที่เกษมกำลังสร้างขึ้น ความรู้สึกที่ทั้งหวานและร้อนแรง
เกษมเลื่อนมือไปที่ท้ายทอยของเธอ ก่อนจะโน้มตัวลงมาและจูบเธอเบา ๆ ที่ริมฝีปาก ความอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความปรารถนาทำให้อัญญารู้สึกเหมือนทุกอย่างรอบตัวหยุดเคลื่อนไหว การจูบของเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากภายใน
เธอตอบสนองด้วยความลังเลในตอนแรก แต่เมื่อความรู้สึกนั้นเข้าครอบงำ เธอก็เริ่มจูบเขากลับอย่างลึกซึ้ง ความปรารถนาที่เธอพยายามจะซ่อนเอาไว้เริ่มเปิดเผยออกมาในทุกััที่พวกเขาแบ่งปันกัน
ใน่เวลานั้น อัญญารู้ว่าเธอกำลังเข้าสู่โลกที่เธอไม่เคยรู้จัก โลกที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความร้อนแรงที่ไม่อาจต้านทานได้ และเกษมก็คือผู้ที่จะพาเธอไปสำรวจโลกใบนั้นอย่างลึกซึ้ง
280
