"คร้าบ !!! มีคำถามคร้าบ" ผมพูดพร้อมกับยกมือขึ้น
"ที่นี่ที่ไหน แล้วผมมาทำอะไรครับ"
"ที่นี่คือโลกที่ตัวคุณในชาติที่แล้วขอให้ส่งมาเกิดใหม่ค่ะ"
"คุณมาที่นี่เพื่อเป็นักผจญภัย ใช้ชีวิตให้สุดเหวี่ยง ไม่ซ้ำซาก จำเจ ตื่นเช้าไปเรียน ตกเย็นทำงานพิเศษหาเงินมาจ่ายค่าห้องเช่า" เทพธิดายิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะพูดอย่างใจเย็น
"แต่ผมไม่ยักจะจำได้ว่าเคยมีความทรงจำแบบนั้นเลยนะ" ผมเอ่ยด้วยความสงสัย
"ทาง์ได้ทำการลบความทรงจำส่วนที่ไม่จำเป็ในการใช้ชีวิตในโลกใหม่ของคุณตามความปราถนาของตัวคุณเองค่ะ"
"แต่ถ้าอยากรู้เื่ในอดีตของคุณดิชั้นก็สามารถเล่าได้นะคะ"
เดี๋ยวนะ นี่ตูขอให้ลบเองยังงั้นหรอ !!! แปลว่าความทรงจำก่อนหน้านี้มีเื่ไม่ได้เื่อยู่สินะ คงประมาณจีบสาวแล้วกินแห้ว สอบตก เป็หนี้ ทำธุรกิจแล้วเจ๊งรึเปล่าฟะ
แต่เดี๋ยวนะ แล้วตอนนี้ตูอายุเท่าไหร่ฟะ แต่เธอบอกว่าตูตายนี่ แต่ไม่เห็นแขนจะเหี่ยวเลย หน้าก็ไม่เหี่ยวนะ แสดงว่าไม่ได้แก่ตาย ?
หรือเธอสามารถย้อนร่างกายกลับมาได้ ยังไงถามสาเหตุการตายหรือชีวิตประจำวันชาติก่อนก็คงไม่มีปัญหาอะไรมั้ง
"เอ่อ คือ ชาติที่แล้วผมเป็อะไร แล้วตายตอนอายุเท่าไหร่เหรอครับ" ผมเริ่มถามอีกครั้ง
"คุณตายตอนอายุ 16 ค่ะ"
"เป็นักเรียน ม.ปลายธรรมดาที่หัวดีนิดหน่อย ใช้ชีวิตในห้องเช่าแคบๆ ทำงานพิเศษไม่มีวันหยุด โดนสาวปฏิเสธครบ 99 ครั้งพอดิบ พอดี ก่อนจะถูกรถชนหน้าที่ทำงานในวันเดียวกัน" เทพธิดาประจำตัวเริ่มเผาผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"ชีวิตโคตรรันทดเลยนี่หว่า !!!" ผมสวนกลับทันควัน
"อ๊ะ ก็ไม่แย่ซะทีเดียวนะคะ"
"ผลการเรียนคุณก็เรียกว่าหัวดีได้เลย กีฬาถึงจะไม่เรียกว่าขั้นเทพแต่ก็เรียกว่าเรียนรู้ได้เร็วสุดๆ เกมกระดานต่างๆคุณก็เก่งพอตัว"
"ถึงจะหน้าตาดีนิดหน่อยแต่ไม่รู้ทำไมไม่เป็ที่นิยมของสาวๆกันนะ อ๊า แล้วก็ ๆ ส่วนเื่ดวงน่ะดวง..." ขณะที่หล่อนกำลังพูดไปเรื่อยผมก็รีบสวนขึ้น
"เอ่อ... ผมว่าพอเถอะครับ ในเมื่อตัวผมในอดีตอยากให้ลืมมัน งั้นผมว่าลืมๆ มันไปซะเถอะ"
ผมเริ่มกลับมานั่งคิดถึงเื่การใช้ชีวิตที่โลกนี้อีกครั้ง
"เอ่อ คุณเทพธิดา...."
"ไพฑูรย์ค่ะ !!! ชั้นชื่อไพฑูรย์" เทพธิดาทวนชื่อตัวเองซ้ำอีกครั้ง
"คุณไพฑูรย์ คุณบอกว่านี่คือโลกแห่งเกมสินะ แล้วคุณให้แทนตัวเองว่า NPC มันหมายความว่ายังไงกันครับ ผมว่าโลกนี้มันก็ดูเหมือนโลกจริงๆ นะ" ผมเริ่มซักด้วยความสงสัย
"ตรงนี้เป็จุดที่มอนสเตอร์อ่อนแอที่สุดค่ะ"
"เป็จุดเริ่มต้นของผู้เล่น อ๊ะ หมายถึง เป็จุดที่ส่งคนจากต่างโลกมายังที่โลกนี้แล้วสามารถรับประกันได้ว่าจะสามารถมีชีวิตรอดได้น่ะค่ะ"
งี้นี่เอง ตรงนี้ก็เหมือนตอนหลังจากสร้างตัวเสร็จสินะ เดี๋ยวก็คงมีสอนวิธีการเล่นเบื้องต้น แล้วก็ทำเควส เก็บเลเวล เปลี่ยนอาชีพ สินะ
"เอ่อ คุณบอกว่าเป็จุดที่มาส่ง ... หมายความว่ามีคนมาที่นี่นอกจากผมด้วยหรอ ?"
"หัวไวสุดๆ จริงๆ ด้วย !!!"
"ใช่ค่ะ มีคนขอแบบเดียวกับคุณในหลายๆโลก แล้วก็ถูกส่งมาเกิดที่นี่ แล้วก็ใช้ชีวิตเป็นักผจญภัยแบบคุณด้วยนี่แหละค่ะ เรียกว่าเป็รุ่นพี่ก็คงได้ละมั้ง..."
"อ๊ะ คนล่าสุดรู้สึกจะเมื่อเดือนก่อนละมั้ง" เทพธิดาเริ่มพูดมากขึ้นเรื่อยๆ
"แล้ว ... เอ่อ คนอื่นๆ ที่มาเนี่ยพอจะมีวิธีติดต่อเค้าหรือเปล่าครับ แบบขอเข้าปาร์ตี้ หรือขอแบ่ง ไอเท็มอะไรแบบนี้"
"อืม คิดว่าวิธีการติดต่อในโลกนี้จะทำไม่ได้นะคะ สงสัยคุณต้องออกเดินทางเองแล้วล่ะค่ะ"
"แล้วคุณไพฑูรย์เป็ถึงเทพธิดา ทำอะไรไม่ได้เลยหรอครับ" ผมเริ่มถามต่อ
"อย่างที่บอกไปในตอนแรก ชั้นเป็แค่ NPC นะคะ มันมีข้อจำกัดในการช่วยเหลือผู้เล่นอยู่"
"หรือก็คือ ถ้าไม่ใช่ผู้เล่นที่ตนเองรับผิดชอบ จะแทบไม่ต่างกับอากาศเลยค่ะ"
"ผู้คนในโลกนี้จะมองไม่เห็นชั้น ไม่ได้ยินเสียง ไม่สามารถรับรู้ได้ถึงการมีตัวตนของชั้น เหมือนผีเลยใช่มั้ยล่าาาาา" เทพธิดาพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น
เอ่อ ... เป็เทพธิดาที่มีประโยชน์อยู่หรอกนะ แต่แบบนี้ก็ลากเข้าตี้แล้วให้ไปช่วยผจญภัยไม่ไหวแหง อีกอย่าง หล่อนเป็ NPC คงมีข้อจำกัดในการเคลื่อนที่หรือทำเควส
เราควรจะไปคนเดียวสินะ แต่ตอนนี้เราต้องหาวิธีติดต่อกับพวกรุ่นพี่ให้ได้ซะก่อน อย่างน้อยถ้าไม่ได้ไอเท็ม หรืออาวุธมา ก็คงได้คำแนะนำอะไรบ้างละนะ
"เอาละ ตัดสินใจแล้ว ผมจะออกเดินทาง !!!"
"ว่าแต่ ผมต้องทำยังไงถึงจะเป็นักผจญภัยได้ล่ะ ?"
"มันต้องมีสถานที่รวมตัวผู้กล้าหรืออะไรทำนองนี้ใช่มั้ย" ผมถามคุณเทพธิดาอีกครั้ง
"อ๊า เื่นั้น ไปทางตะวันออกของเมืองจะเจอบ้านหลังโตๆอยู่ค่ะ"
"สังเกตดีๆนะคะ หลังคาสีส้มค่ะ" เทพธิดาพูดไปพลาง ชี้ไปพลาง
"โอเค !!! งั้น ผมไปละ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะ" พูดจบผมก็ออกวิ่งไปทางที่คุณเทพธิดาชี้ทันที
............
"อ๊า เหมือนลืมบอกเื่สำคัญอะไรซักอย่าง แต่นึกไม่ออก" เทพธิดาที่เริ่มพูดอะไรคนเดียวเมื่อผมวิ่งจากไปแล้ว
"ช่างเถอะ เดี๋ยวนึกออกเมื่อไหร่ค่อยติดต่อไปละกัน" พูดจบเทพธิดาก็เริ่มยิ้มออกมา
262
