“หึหึ ายังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหารพวก”
“ไม่ต้องรอให้จบก็รู้แล้วว่าเดิมพันนี้คนชนะคือข้า ฮาฮ่า” หนุ่มผอมแห้งหัวเราะอารมณ์ดีเมื่อนึกถึงเงินห้าพันที่จะลอยมาอยู่ในกระเป๋าตัวเองในค่ำคืนนี้
“ผู้กองครับ เอ่อ...” หนุ่มผมสีน้ำตาล ดวงตาสีเขียว รูปร่างกำยำเอ่ยถามด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆเพราะั้แ่ที่พวกเขามาถึงคาสิโนที่กำลังยิงปืนต่อสู้กันอยู่ข้างในนั้น มีพวกคนหนีตายวิ่งออกมาจ้าละหวั่นโดยไม่รู้ว่าเป็ฝีมือจากกลุ่มไหนแต่นายของพวกเขายังให้รอดูสถานการณ์โดยไม่ให้เคลื่อนไหวใด ๆ ก่อนได้รับคำสั่ง
ทำให้ตำรวจหน่วยรบพิเศษหลายคนได้แต่ลอบมองหน้ากันรวมทั้งประชาชนที่อยู่ท่ามกลางพื้นที่เหล่านี้ได้แต่มองด้วยความสงสัย
“รอคำสั่ง” เสียงเข้มพูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่งพร้อมอาวุธครบมือมองดูผู้คนมากมายที่ได้รับาเ็วิ่งกระเสือกกระสนมองหาความช่วยเหลือจากหน่วยรถพยาบาลที่ถูกกันให้อยู่บริเวณรอบนอก
“ช่วยด้วยค่ะช่วยสามีฉันที่ติดอยู่ในนั้นด้วยค่ะ พลีส” หญิงวัยกลางคนผมลอนยาวกระเซอะกระเซิงวิ่งเข้าหาตำรวจทันทีที่ออกมาจากคาสิโนนี้ได้ยกมือร้องขอความช่วยเหลือทั้งน้ำตา
“เอาไปทำแผล”
“ครับ” นายตำรวจหน่วยรบพิเศษเดินเข้าไปพยุงตัวสาวที่โชคดีรอดชีวิตแต่อาจจะโชคร้ายที่คืนนี้อาจต้องสูญเสียสามี“ไม่ ได้โปรดพลีส” เธอพยายามดิ้นรนขัดขืนสุดชีวิตเพื่อร้องขอให้ช่วยสามีที่ไม่รู้ว่าเป็หรือตายแทบขาดใจนายตำรวจอีกนายจึงเข้าไปช่วยพยุงอีกแรง แต่กลับดูเหมือนฉุดกระชากลากถูไปมากกว่า
การกระทำของเ้าหน้าที่ยิ่งสร้างความเคลือบแคลงให้กับผู้คนที่เฝ้าดูเหตุการณ์ั้แ่แรกก่อนที่จะยกมือถือขึ้นมาถ่ายแต่โทรศัพท์กลับถูกยึดโดยเ้าหน้าที่แม้แต่ผู้สื่อข่าวก็ไม่อนุญาตให้เข้ามาในโซนนี้เด็ดขาดทำได้แค่รายงานสถานการณ์อยู่บริเวณหน่วยรถพยาบาล
“รีบหนีไปครับนาย” ลูกน้องวิ่งหน้าตั้งมารายงานฟารองซ์ที่กำลังตรงดิ่งไปจัดการกับพวกที่มันไม่รู้ที่ต่ำที่สูงที่บังอาจเข้าถ้ำเสืออย่างเขา
“มันสิต้องหนี ไม่ใช่กู”
“แต่พวกเราถูกมันจัดการหมด”
พลั่ก
พูดยังไม่ทันจบเขาก็ถูกถีบเข้าที่ท้องเซไปชนเข้ากับเครื่องเล่นเกมจนล้มลงไปกองกับพื้นทั้งคนทั้งตู้“พวกไร้ประโยชน์” ฟารองซ์ตวาดลั่นด้วยความโกรธจัด“ใครฆ่ามันได้กูให้ค่าหัวแสนยูโร” เ้าของคาสิโนประกาศกร้าวั์ตาลุกวาว
ลูกน้องที่ตอนแรกมีท่าทางรักตัวกลัวตายเมื่อได้ยินเงินหนึ่งแสนยูโรก็ตาลุกวาวไม่กลัวตายด้วยความโลภ
ปั้ง ปั้ง ปั้งอาวุธปืนาสาดยิงมาเหมือนเม็ดห่าฝนก่อนชุดดำเ่าั้จะร่วงนอนเกลื่อนพื้นโดยที่ตายังเต็มไปด้วยความโลภ
“ยิงคุ้มกัน” จบคำพวกที่เหลือรอดก็ยิงป้องกันตามคำสั่งของลูกน้องคนสนิท“ไปเรดรูมสปา”ฟารองซ์สั่งก่อนวิ่งหนีตายกลับทางเดิมเพื่อไปขอความช่วยเหลือจากซัวเรสเพื่อนร่วมห้องขังดวงตาเต็มไปด้วยความผยอง เพราะถ้าได้ซัวเรสเข้ามาเสริมที่นี่จะเป็หลุมศพของพวกมัน
“ซัวเรส ซัวเรส” เมื่อมาถึงฟารองซ์ก็ะโเรียกชื่อด้วยความหวังปั้ง~ ลูกน้องคนสนิททรุดลงไปนั่งกับพื้นเมื่อถูกยิงเข้าที่ขาโดยไม่ทันตั้งตัวฟารองซ์ก้มหมอบลงหาที่กำบัง
ปั้ง ปั้งลูกน้องคนสนิทถูกยิงสวนทันทีเมื่อยกปืนเตรียมเหนี่ยว ก่อนร่างคนสนิทนั่งพิงเก้าอี้นิ่งไม่ไหวติงเืสดหยดลงพื้น
“ไอรวย ไอมีเงินเป็ร้อยล้านยูโร หล่อนหยากได้เท่าไหร่เอาไปหมดเลยเอาไป ไอยกให้ ยกให้ทั้งหมดเลย ขอแค่ปล่อยไอไป” ฟารองซ์ยกมือสองข้างขึ้นเสมือนยอมจำนนขณะยื่นข้อเสนอให้แก่หญิงสาวที่เขาเพิ่งใช้เป็ทาสบำเรอกามไปเมื่อไม่ถึงสองชั่วโมงที่แล้วกำลังยืนเล็งปืนมาที่มันด้วยใบหน้าเคียดแค้นเต็มไปด้วยแววตาเกลียดชังที่พันเพียงผ้าขนหนูผืนเดียว
“ได้สิท่านฟารองซ์” ใบหน้าสาวใสวัยแรกแย้มคลี่ยิ้มหวาน ผม บลอนด์ทองยาวสยายถึงกลางหลังผิวขาวเนียนละเอียดดูเย้ายวนค่อย ๆ ก้าวย่างมาทีละน้อยด้วยประกายตาสุกใสแต่ดวงตาของฟารองซ์แม้แวววาวแต่แฝงไปด้วยความดูถูกใต้หน้ากากใบหน้าที่ดูใจดีและอ่อนโยน
(หึหึ นังคนชั้นต่ำ เงินนะกูให้แน่แต่มึงจะมีชีวิตอยู่ได้ใช้มันรึเปล่า ) ฟารองซ์แสยะยิ้มเย็นพลางนึกในใจ
“แต่กู้าแค่ชีวิตมึง ไอ้สารเลว”ปั้ง~ หญิงสาวเหนี่ยวไกเล็งไปขา ร่างนั้นล้มลงไปกองกับพื้นเขาลากขาาเ็ถอยหนีด้วยใบหน้าตื่นใ “ ใเหรอ ฮาฮ่าคนอย่างมึง ตายไปก็หนักขุมนรก” แผ่นหลังของคนหวาดกลัวชนเข้ากับผนัง“หนีสิ หนี ฮาฮ่า” แววตาลุกวาวราวกับเสือที่กำลังเล่นกับเหยื่อก่อนที่มันจะสังหาร
“ไอจะนับหนึ่งถึงสิบถ้าท่านฟารองซ์หนีได้ท่านก็รอด” เสียงหวานฟังดูละมุนแต่มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัยฟารองซ์ไม่มีเวลาให้คิดอะไรทั้งนั้น ทางเดียวคือต้องรักษาชีวิตส่วนชีวิตนังนี่เขาจะเอาเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ คนที่ผ่านโลกมาเพียงหล่อนนับไม่ถึงห้าก็ตามเขาไม่ทันแม้ว่าหล่อนจะมีอาวุธก็ตาม
“หนึ่ง” ฟารองซ์รีบกัดฟันแม้จะรู้สึกปวดร้าวไปที่ขาข้างที่โดนยิงรีบลุกขึ้นยืนแล้ววิ่ง ปั้ง! “สิบ” มือใหญ่กุมที่ไหล่ซ้ายเมื่อะุยิงมาจากด้านหลัง
“อีโง่ มึงนับเลขไม่เป็เหรอฟะ” ฟารองซ์กราดเกรี้ยวที่เขากำลังจะรอดอยู่แล้วเชียว แต่หล่อนกลับนับหนึ่งสิบ
“อ้าวเหรอ โทษทีลืม” คนนับตอบหน้าตายทำเอาฟารองซ์แค้นเคือง “งั้นนับใหม่แล้วกัน” แม้คนถูกยิงจะมีน้ำโหแต่จากที่เขาเป็คนออกแบบทางลัดของคาสิโนนี้ห่างจากที่นี่ไม่ถึงสิบก้าวด้วยซ้ำยังไงก็ตามแต่คืนนี้เขาต้องรอด
ปั้ง หนึ่ง
ปั้ง สอง
ปั้ง สาม
ปั้ง สี่
หญิงสาวผมบลอนด์นับใหม่แต่นับจากจำนวนะุที่ยิงไปทำเอาฟารองซ์ทรุดนอนตัวงอบนพื้นเมื่อขาสองข้างถูกยิง ไหล่ขวามีรูลูกะุหน้าท้องมีเืไหลอาบ ใบหน้าและริมฝีปากซีดเผือดไร้สีเื
“อีคนชั้นต่ำ มึงกล้ายิงกูเหรอ” ความเจ็บทำให้เขาไม่กลัวตาย แต่ถ้าเขาต้องตายมันก็ต้องตายเหมือนกันมือสั่นระริกค่อยจับไปที่เอวด้านหลัง เ้าของมีดยิ้มเย็น
ปั้ง มีดสั้นตกลงบนพื้นมือขวามีรูะุทะลุไปเจาะกำแพง “อ๊ากก!!”เสียงเ้าของมีดร้องลั่นด้วยความเ็ปน้ำใสไหลอาบแก้มนอนดิ้นทุรนทุรายสาวผมบลอนด์สะดุ้งโหยงเมื่อลูกะุเพิ่งวิ่งผ่านข้างแก้มเธอไปแบบฉิวเฉียดตามมาด้วยกลุ่มคนที่ตัวเธอเองไม่คุ้นหน้า
“ไปลากหัวมันมา”
“ครับคุณเลออน” พอได้ยินชื่อคนที่นอนดิ้นทุรนทุรายดวงตาเบิกโพลงพลันหันมายังต้นเสียง ขณะที่เ้าตัวดึงหนวดปลอมที่ยาวปิดคางหมวกสีดำถูกถอดมาวางบนเตียง ก่อนแว่นตาสำดำจะถูกนำมาห้อยที่คอเสื้อ
“ผะ ผีหลอก อย่ามาหลอกมาหลอนกันเลยเราสองคนไม่เคยยุ่งเกี่ยวกันไม่มีเื่บาดหมาง ไปที่ชอบที่ชอบเถอะ” ฟารองซ์ร้องเสียงหลงแม้เขาจะเพิ่งออกมาจากคุกได้สองปีแต่วงการมาเฟียไม่ว่าจะสีดำหรือสีขาวไม่มีใครไม่รู้จักผู้ชายคนนี้รวมทั้งชายที่ดวงตาสีเดียวกับเขา
หญิงสาวรีบหมอบลงทันทีไม่รู้ว่ากลุ่มนี้เป็ใครชีวิตเธอกำลังจะหนีเสือปะจระเข้รึเปล่า
พรึบ จู่ ๆเสื้อสูทเนื้อดีราคาแพงก็คลุมลงที่ไหล่บางที่กำลังสั่นกลัว จนกายสาวสะดุ้งใแต่ไม่กล้าเงยหน้าสบตา
“ซัวเรสอยู่ไหน”
“ไอไม่รู้ ไอไม่รู้” เขาปฏิเสธรัวขณะหลับตาปี๋ไม่กล้ามองผีตรงหน้า ก่อนจะเหมือนคิดอะไรได้บางอย่างจึงเผลอลืมตา
“อย่าบอกนะว่าที่ยูมาพังคาสิโนไอเพราะไอ้ซัวเรส”
“ถูกต้อง”
“และคนที่ซัวเรสมัน้าตัวคือยู”
“ถูกต้อง” ฟารองซ์ได้ยินดังนั้นก็โกรธจัดเมื่อเพิ่งรู้ว่าตัวเองถูกหลอกใช้จากไอ้เพื่อนเวรคาสิโนที่เขาสร้างมันมาเองด้วยน้ำพักน้ำแรงที่ได้จากการโกงและเข่นฆ่าหลายร้อยชีวิตเพื่อให้ได้มันมากลับต้องแลกด้วยหลายร้อยชีวิตรวมทั้งชีวิตเขาที่ไม่รู้จะเป็หรือตาย
“อย่าบอกนะว่านังนั่น”
“ว่าที่น้องสะใภ้ในอนาคต” ทันทีที่ฟารองซ์ได้ยินเขาก็รู้สึกอยากตายขึ้นมา เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าเป็คนที่ชาตินี้ทั้งชาติคือคนที่เขาจะอยู่ให้ห่างแต่ดันถูกถูกหลอกให้ไปตกอยู่ในปากเสือ
“’งั้นก็ฆ่าไอเถอะ” คนที่เพิ่งรู้ว่าั้แ่เริ่มจนจบเขาถูกคนที่คิดว่าเป็เพื่อนหลอกใช้มาโดยตลอดเขารู้สึกสิ้นหวังกับสิ่งที่เพิ่งได้ยินมา หมดแล้วทุกอย่างที่สร้างมากับมือพังราบไปในพริบตา
“อย่านะ” เสียงเล็กร้องห้ามทำให้ทุกสายตามองมาที่เธอทั้งหมดและได้สบตากับั์ตาสีมะกอกที่ดูเ็าแต่กลับเจือไปด้วยความเศร้าและเต็มไปด้วยแรงดึงดูด
“ถ้ามันจะต้องตายมันต้องตายด้วยน้ำมือฉัน” แม้จะกลัวผู้มาใหม่แต่คนที่ทำให้เธอมีชีวิตอยู่ไม่สู้ตายมาเป็ปีแต่เหมือนยาวนานเป็ร้อยปีให้ตายไปง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้ เธอไม่ยินยอม
ถุย ฟารองซ์ถ่มน้ำลายใบหน้าเหยียดหยามเต็มไปด้วยความดูถูก หญิงสาวรีบยกมือขอร้อง
“นิโคไลว่าไง” เลออนหันไปถามความเห็นเพื่อนที่เขาไม่อยากจะเป็เพื่อนด้วยเท่าไหร่นิโคไลชำเลืองมองร่างบางนั่นชั่วครู่แล้วพยักหน้าตอบตกลง
“อีนังแพศยา กูจะฆ่ามึง กูจะฆ่ามึง”ฟารองซ์ได้ยินดังนั้นก็เกรี้ยวกราดขู่อาฆาต ั์ตาแดงก่ำอัดแน่นไปด้วยความโกรธก่อนเมาโรจะให้สองคนลากไปกับพื้น เสียงร้องอ๊ากดังลั่นราวเนื้อฉีกขาดดังไปตามทาง
“เมาโรจัดการที่เหลือ”
“ครับนาย” เมาโรเดินแยกออกไปจัดการโดยมีลูกน้องเดินตามไปส่วนหนึ่งเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยหมดคนที่เหลือก็ตั้งแถวให้นายเดินในขณะที่สองคนกำลังเดินไปนั้น
“ฉันไปด้วย~”
22K
![[ข้าเนี่ยแหละราชาของเกมส์นี้]AC Online เอซีออนไลน์ ss1+ss2](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/storyNotfoundSmall.webp)
