USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
“นายอยากกินเค้กไหม?”
แอลทำหน้างุนงงแปลกใจ รุ่นพี่จำเขาไม่ได้ไม่ใช่หรอ แถมรุ่นพี่โซไม่ชอบของหวานด้วย แต่มาชวนเขากินเค้กเนี้ยนะ ยังไงกันละเนี้ย
“รุ่นพี่เลี้ยงหรอครับ?” สงสัยก็จริงแต่ก็เป็โอกาสที่เขาจะได้พูดคุยกับรุ่นพี่อีกครั้ง แอลปัดความคิดก่อนหน้า ที่จะเว้นระยะห่างจากโซออกจากหัวทันที
โซพยักหน้ารับ ส่วนแอลยิ้มแฉ่งทันที
“ดีเลยครับ ผมกำลังหิวพอดี เมื่อกี้ชาวต่างชาติคนนั้นก็เข้ามาถามทางก่อนได้สั่งขนม” พูดบอกก่อนเดินนำรุ่นพี่ไปที่เค้าเตอร์ที่มีพนักงานยืนต้อนรับอยู่ ข้างๆ เค้าเตอร์มีตู้เค้กที่วางขนมเค้กเรียงรายเต็มไปหมด ทำเอาเลือกไม่ถูกเลยว่าจะกินชิ้นไหนดี เขาเป็คนชอบกินของหวานมาก ชอบกินมากกว่ากินข้าวอีกมั้ง
“รุ่นพี่จะกินด้วยไหมครับ?” แอลหันไปถามโซที่ยืนอยู่ด้านหลัง หลังจากที่เขาเลือกเค้กมา 3-4 ชิ้น
“ไม่ละ” โซส่ายหน้าปฏิเสธ
แอลพยักหน้ารับรู้ แต่ถึงอย่างเขาก็หันไปชี้สั่งเค้กชิฟฟ่อนโรลกาแฟให้โซอยู่ดี
“เอาสมูทตี้สตอเบอรี่โยเกิร์ตกับเอสเพรสโซ่ร้อนด้วยนะครับ” สั่งเครื่องดื่มเพิ่ม
“ไปหาโต๊ะนั่งรอกันเถอะครับ พนักงานบอกว่าจะยกมาเสริฟให้ครับ” หลังจากที่โซจ่ายเงินเสร็จ แอลก็หันไปบอกโซ ก่อนเดินนำไปยังโต๊ะว่างติดกับกระจก เวลานี้คนค่อนข้างบางตาเพราะส่วนมากยังคงสนุกกันอยู่ที่ผับ
ตอนแรกที่เจอรุ่นพี่เขาทั้งกดดันทั้งอึดอัดใจที่ต้องมาเจอกันอีกครั้ง แต่ตอนนี้เขากลับดีใจที่ได้กลับมาเจอกันและได้พูดคุยกันแบบนี้ ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่เขาจะเป็คนพูดก็เถอะ
รุ่นพี่โซนั่งเงียบมองเขานิ่ง ไม่พูดไม่จาอะไรตามเคย เห็นทีต้องหาเื่คุยหน่อยละ
“รุ่นพี่บีทละครับ กลับไปแล้วหรอครับ”
“กลับไปแล้ว”
“แล้วรุ่นพี่ยังไม่กลับหรอครับหรือรอใครอยู่” ผมถามลุ้นๆ ในใจหวังว่าหลังจากที่เขาออกมาจากผับ รุ่นพี่คงจะไม่ได้สั่งค็อกเทลนะ
“วันนี้กูค้างที่นี้” หมายถึงโรงแรมของผับสินะ แอลพยักหน้ารับงึกๆ ก่อนนิ่งไป สมองกำลังคิดหนักว่าควรจะถามดีไหมว่าวันนี้รุ่นพี่ได้คู่นอนรึยัง ถ้าถามมันจะจะดูก้าวก่ายมากไปรึเปล่าและถ้ารุ่นพี่ตอบว่ามีแล้วละ เขาจะพร้อมรับฟังมันรึเปล่า แอลคิดจนหัวหมุนไปหมด
ยังไม่ทันได้ตัดสินใจ ขนมเค้กและเครื่องดื่มก็มาเสริฟก่อนทำให้บทสนทนาต้องหยุดลงแค่นั้น แอลเลื่อนแก้วเอสเพรสโซ่ร้อนกับเค้กชิฟฟ่อนโรลกาแฟไปให้ตรงหน้าโซ
“เค้กกาแฟไม่ค่อยหวานเท่าไร ผมว่ารุ่นพี่น่าจะพอกินได้” แอลบอกก่อนจะหยิบซ้อมมาตักเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่มเข้าปากอย่างอารมณ์ดี ได้นั่งกินขนมเค้กกับรุ่นพี่ที่แอบชอบถึงจะเป็่เวลาสั้นๆ ก็เถอะ เขาก็ดีใจที่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้
“เพื่อนมึงละ?” หลังจากนั่งเงียบกินกันไปสักพัก โซก็พูดขึ้น
“วินกับฮารุหรอครับ ขึ้นไปพักที่ห้องก่อนแล้วละ วันนี้พวกผมค้างที่นี้เหมือนกัน” แอลตอบ
“อร่อยดีนะครับ” แอลพูดขึ้นลอยๆ อย่างมีความสุข ได้นั่งคุยกับรุ่นพี่ที่แอบชอบ รุ่นพี่เลี้ยงขนม รุ่นพี่ชวนคุย ตอนนี้จิตใจเขาเบิกบานสุดๆ พอกินเค้กหมดไป 2 ชิ้น แอลก็เริ่มคิดว่า เขาควรจะถามเื่คู่นอนจากรุ่นพี่ดีไหม แต่ยังไม่ได้คิดจะพูดอะไร ก็มีผู้หญิงหุ่นเอ็กซ์ในชุดรัดรูปสีแดงเดินตรงมาที่โต๊ะของพวกเขาพร้อมถือแก้วเอสเพรสโซ่ร้อนมาวางลงบนโต๊ะ แอลเงยหน้าขึ้นมองอย่างงงๆ เขาจำได้ว่าสั่งไปแก้วเดียวนะ
“วันนี้ได้คู่นอนรึยังค่ะ คุณโซ” เธอเอ่ยเสียงหวาน จีบปากจีบคอถาม
แอลมองอึ้ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าวิธีหาคู่นอนของรุ่นพี่คือการสั่งเครื่องดื่มแล้วถ้าใครสนใจจะเสนอตัวเป็คู่นอนในคืนนั้น จะสั่งเครื่องดื่มชนิดเดียวกันมาวางที่โต๊ะเพื่อบอกเป็นัยๆ ว่าสนใจที่จะเป็คู่นอนให้ในคืนนี้ และผู้หญิงคนนี้คงเห็นรุ่นพี่ดื่มเอสเพรสโซ่ร้อนเลยไปสั่งมาเพื่อแบบนี้สินะ
“คู่นอนของฉันก็นั่งอยู่ตรงนี้ไง” โซเปรยตามองก่อนตอบสั้นๆ
“ห๊ะ!” ผมตีหน้าเหลอหลา นั่งตรงนี้ หมายถึงเขาหรอ?
ผู้หญิงคนนั้นจากที่ยิ้มหวานหยดหุบยิ้มลงทันที ก่อนที่ตวัดสายตามามองเขา มองขึ้นมองลงั้แ่หัวจรดเท้า ก่อนจะหมุนตัวสะบัดหน้าเดินไปโดยทิ้งแก้วกาแฟไว้
เกิดความเงียบขึ้น โซไม่พูดอะไรต่อหันมายกแก้วกาแฟร้อนจิบต่อ
“รุ่นพี่เมื่อกี้ ล้อเล่นใช่ไหมครับ” แอลตัดสินใจพูดออกไป ดีกว่านั่งเงียบแล้วปล่อยให้ความคิดของเขาคิดเองเออเองไปคนเดียวแบบนี้ รุ่นพี่อาจจะใช้เขาเป็ไม้กันหมา เพื่อให้ผู้หญิงคนนั้นยอมตัดใจไปก็ได้
“กูไม่เคยพูดล้อเล่น” โซวางแก้วกับจานรอง ก่อนหันมาสบตาแอลนิ่ง
แอลสบตากลับ เขาไม่คิดจะหลบสายตาเพราะเขา้าคำตอบ ถ้ารุ่นพี่จะแกล้งเขาจริง มันก็แกล้งกันแรงเกินไปแล้ว สำหรับรุ่นพี่อาจจะพูดแบบไม่ต้องคิดอะไร แต่สำหรับคนที่แอบรักแบบเขามันเสียความรู้สึกมาก
“ทำไม มึงไม่อยากนอนกับกูหรอ”
แอลนิ่งอึ้ง เขาไม่เห็นแววตาล้อเล่นจากรุ่นพี่เลย หมายความว่าที่รุ่นพี่บอกไปกับผู้หญิงคนเมื่อกี้ว่าเขาคือคู่นอนวันนี้ หมายถึงรุ่นพี่ตั้งใจอย่างนั้นจริงๆ หรอ
เมื่อโซเห็นแอลนิ่งไม่โต้ตอบ สายตาสับสนเหมือนคิดอะไรอยู่ โซก็ยกกาแฟขึ้นดื่มจนหมดแล้วลุกยืนขึ้นก่อนหยิบคีย์การ์ดมาวางไว้บนโต๊ะ
“ห้อง 501” โซบอก ก่อนหมุนตัวเดินออกจากร้านไป ปล่อยให้แอลมองตาม พอตั้งสติได้ แอลก็ยื่นมือไปหยิบคีย์การ์ดที่โซวางทิ้งไว้
“เอาจริงดิ” เขาต้องเป็คู่นอนของรุ่นพี่จริงหรอ!
พอเวลาผ่านไปความรู้สึกดีใจถูกเลือกจากคนที่แอบชอบค่อยๆ จางหายไป สติค่อยๆ กลับมาก่อนคิดขึ้นได้ว่า ‘กฏ’ ของรุ่นพี่โซ ทั้ง 4 ข้อนั้น อาจจะทำให้เขามีความสุขเพียงคืนนี้เท่านั้น เพราะถ้าเขานอนกับรุ่นพี่โซในคืนนี้จริง ต่อไปเขาจะไม่มีสิทธิเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับรุ่นพี่อีกอย่างนั้นหรอ
แอลเม้มริมฝีปากแน่นอย่างคิดไม่ตก จริงอยู่ว่าโอกาสนี้อาจจะไม่มีอีกเป็ครั้งที่สอง ครั้งนี้เพราะรุ่นพี่เอาเขาเป็ไม้กันหมา ทำให้รุ่นพี่เลือกเขามาเป็คู่นอนในคืนนี้ สำหรับเขาในฐานะคนแอบรักทั้งที่รู้ว่าเป็ไปไม่ได้ ถ้าแค่ได้มีความสุขเพียงคืนเดียวก็ดีเท่าไรแล้ว เพราะต่อไปอาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วก็ได้ แอลคิดอย่างเศร้าใจ เป็การเจอกันอีกครั้งที่มีความสุขหรือควรเ็ปใจดีนะ
“แค่คืนนี้....” แอลสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนลุกเดินออกจากร้าน
USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
เป็แค่คนแอบรักเขาข้างเดียว คืนเดียวบางทีอาจจะมากเกินไปด้วยซ้ำ....
1K
