บทที่ 02.อาจารย์ผู้เคร่งครัดกับลูกสะใภ้จอมยั่ว (2)
“ไม่ว่าจะตอนไหนก็ตาม เธอไม่ควรจะทำอะไรแบบนี้กับผู้ชายนะ...”
พอเห็นธีรภัทร ทำท่าจะเริ่มเทศนาชุดใหญ่ ปวิมลที่โดนติวเข้มมาทั้งวัน ต่อมความอดทนก็ขาดผึงลงทันที
จากนั้นเธอก็เลิกทำตัวเรียบร้อยน่ารักทันที ปวิมลเปลี่ยนสีหน้าและท่าทางให้ดูยั่วยวนขึ้นมาทันตา พร้อมทั้งยังแฝงความแซ่บซี้ดเอาไว้ในสายตา
ปวิมลเอาปลายนิ้วชี้จิ้มแก้มที่ขึ้นสีแดงอมชมพูระเรื่อ แล้วยื่นมือออกไปลูบไล้ต้นขาด้านในของ ธีรภัทรอย่างไวพร้อมกับหัวเราะหยอกเย้า “สบายตัวใช่ไหมล่ะ”
จากนั้นเธอก็รีบปลดกระดุมกางเกงของธีรภัทรทันทีแบบไม่รอช้า “ให้มลเถอะค่ะ... ได้ทำอะไรๆ แล้ว บางทีมลอาจจะมีกะจิตกะใจอ่านหนังสือต่อ”
“หยุดเล่นเลยนะ” ธีรภัทรขมวดคิ้วแน่น ปฏิเสธการเชื้อเชิญของปวิมลแบบไม่ใยดี
“มลไม่ได้เล่นนะคะ” ปวิมล พูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่? เธอเป็แฟนของลูกชายฉันนะ ในอนาคตถ้าแต่งงานกันไปเธอก็ต้องเรียกฉันว่าพ่อนะ”
ธีรภัทรไม่พูดถึงจะดีกว่า พอพูดขึ้นมาความแค้นที่ฝังลึกอยู่ในใจของปวิมลก็พุ่งออกมาทันที “อาจารย์ยังกล้าพูดอย่างนี้อยู่อีกเหรอ! ลูกชายของอาจารย์รังเกียจที่ มลเรียนไม่เก่งเลยเพิ่งจะบอกเลิกไปเมื่อวานซืน วันรุ่งขึ้นเขาก็ไปคบกับ อีพลอยที่เป็ที่สองของชั้นปีแล้ว ฮืออออ...”
ที่จริงแล้ววันนี้ ปวิมลมาที่บ้านของธีรภัทร ก็เพื่อที่จะมาเคลียร์กับ ไอ้กร แต่ ไอ้กร ดันเผ่นออกจากบ้านไปั้แ่เช้า ส่วนธีรภัทรที่อยู่บ้านก็เกิดอยากสอนเป็พิเศษ เลยรั้งตัวเธอที่ตั้งใจจะกลับเอาไว้ แล้วใช้เวลา “อบรมสั่งสอน” เธอไปซะนาน
เธอก็คิดนะว่าถึงแม้จะเรียนไม่เก่ง แต่พื้นฐานครอบครัวของเธอก็ดี วาดภาพก็สวยจนคว้ารางวัลใหญ่มาได้ทั่วประเทศ แถมยังเล่นไวโอลินเก่งอีกด้วย แถมยังสวยหุ่นดีอีกต่างหาก ทุกคนต่างก็ชมว่า “สวยเก่งครบเครื่อง” มีผู้ชายมาชอบมาตามจีบเยอะแยะ
ใครจะไปคิดว่าจะโดน ไอ้กรเทแถมยังคบซ้อนแบบไม่ต้องเว้นช่องว่างอีกด้วย!
ฮ่าๆ ๆ... แม่งโคตรตลกเลยว่ะ
ใครจะคิดว่าธีรภัทร ที่ขึ้นชื่อเื่ความรักเดียวใจเดียว ไม่เคยมีข่าวฉาวเื่ผู้หญิงั้แ่ภรรยาเสียชีวิตหลังคลอดลูกชาย จะมีลูกชายอย่างศุภกร ที่เป็ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ชอบเล่นกับความรู้สึกของคนอื่น นอกใจ เทผู้หญิง แล้วก็หนีหน้า ไม่ยอมเจอใคร ทำทุกอย่างได้อย่างช่ำชองโคตรๆ
ดวงตาสวยๆ ของปวิมลลุกเป็ไฟด้วยความโกรธแค้น แล้วก็เปลี่ยนจากความโกรธธรรมดาเป็การอยากแก้แค้นทันที
วิธีแก้แค้นที่ดีที่สุดคืออะไร ก็คือทำให้แฟนเก่าต้องเรียกเราว่าแม่ยังไงล่ะ
พอคิดได้แบบนั้น เธอก็มองไปที่ธีรภัทร เขาที่แต่งงานเร็วตอนนี้อายุสามสิบหกปี ที่ดูเหมือนแค่สามสิบต้นๆ หน้าตาหล่อเหลา ดูภูมิฐาน แถมยังมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ ปวิมลก็ตัดสินใจได้ในทันที
แววตาเ้าแผนการก็แวบผ่านเข้ามาในสายตาของเธอทันที ก่อนที่เธอจะร้องไห้โฮแล้วโผเข้ากอดธีรภัทร
“อาจารย์ไม่รู้หรอกว่าเขาทำอะไรกับมลไว้บ้าง! อาทิตย์ที่แล้วเขายังคบอยู่กับมลอยู่เลย แต่พอผ่านไปแค่ไม่กี่วัน เขาก็ไปคบกับคนอื่นแล้วอ่ะ… การคบซ้อนแบบไม่เว้น่มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ เขาต้องนอกใจมลแน่ๆ แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว คบกับคนอื่นไปด้วย แล้วก็หลอกมลไปด้วย! แถมตอนจะเลิกกันก็ยังไม่ปล่อยให้มลรอดจากเื่พรรค์นั้นอีก”
“อะไรนะ” ธีรภัทรฟังแล้วก็โกรธขึ้นมาทันที “ไอ้ลูกชายเฮงซวยนั่น ฉันย้ำแล้วย้ำอีก ตั้งไม่รู้กี่ครั้งว่าการมีอะไรกันก่อนแต่งงานมันไม่สมควร”
จากนั้นน้ำเสียงของเขาก็อ่อนลง มีความกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย แล้วถามอย่างอ่อนโยนว่า “เธอ... พวกเธอ... ได้ป้องกัน... หรือเปล่า”
ปวิมลที่ซบหน้าอยู่กับอกของ ธีรภัทรก็กรอกตาไปมาในใจ พวกเขายังไม่ได้ทำอะไรกันเลย จะต้องใช้การป้องกันเพื่องอะไรกันล่ะ
แต่แน่นอนว่าเธอพูดแบบนั้นไม่ได้
เธอเลยใช้มือปิดหน้า ทำท่าทางเขินๆ แล้วพยักหน้าเบาๆ พร้อมพูดเสียงแ่ว่า “มี... มีค่ะ”
ล้อเล่นเหรอ ถ้าบอกว่าไม่มีรับรองได้เลยว่าตอนนี้ ธีรภัทรได้ลากเธอไปตรวจที่โรงพยาบาลแน่ ถึงตอนนั้นคำโกหกของเธอก็โป๊ะแตกหมดสิ
“... อย่างงั้นก็ยังดี”
ปวิมล รู้สึกได้ชัดเจนว่าธีรภัทรถอนหายใจอย่างโล่งอก
“แต่ว่า...” ธีรภัทรเริ่มพูดเหมือนจะเตือนอะไรบางอย่าง
พอรู้สึกว่าความมีเหตุผลของธีรภัทร กำลังจะกลับมา ปวิมลก็ร้อนรนทันที เพราะถ้าเื่มันกลับไปสู่ความถูกต้องตามทำนองคลองธรรม แผนการของเธอก็จะไม่มีทางสำเร็จน่ะสิ
เธอต้องรีบชิงลงมือก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
“ไม่… มลไม่สนค่ะ เขาเอาความบริสุทธิ์ของมลไปแล้ว ลูกชายเป็หนี้ พ่อก็ต้องชดใช้แทน อาจารย์ต้องชดใช้ความบริสุทธิ์ของมลคืนมาให้มล ไม่งั้นมลจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนได้อีก”
ขณะที่ปวิมลพูดจาหาเื่ไปเรื่อยแบบไม่มีเหตุผล เธอก็สร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเองดูเป็คนที่ให้ความสำคัญกับความบริสุทธิ์เป็อย่างมาก ทำให้ธีรภัทรถึงกับรับมือไม่ถูกเลย
ในที่สุด ปวิมลก็ได้โอกาสทองตามที่ตั้งใจไว้
ปวิมลคร่อมลงบนตักของธีรภัทร ใช้สองมือปลดกระดุมกางเกงของ ธีรภัทรออกอย่างรวดเร็วที่สุด จากนั้นก็รูดซิปออก แล้วใช้มือเล็กๆ ล้วงเข้าไปใต้ผ้าด้านใน แล้วควักเ้าสิ่งนั้นออกมาทันที ทำให้แท่งั์ถูกดึงออกมาอยู่เบื้องหน้าเธอ
พอเธอรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่หนักอึ้งในมือ แก้มของปวิมลก็แดงก่ำแต่ดวงตากลับเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและความอยากได้
“ใหญ่จัง...”