ทันทีที่สิงหาปล่อยคนในอ้อมกอดให้ลงไปยืนกับพื้นห้องน้ำด้วยตัวเอง คิ้วเรียวก็ต้องขมวดมุ่นเพราะความเจ็บแปลบจากตรงส่วนนั้น
มือเล็กข้างหนึ่งพยายามที่ผลักกำแพงเนื้อหนังที่ยืนประชิดตัวอยู่ ให้ถอยห่างออกไปจากเธอเสียที ส่วนอีกมือก็พยายามปกปิดจุดสงวนให้หลุดพ้นจากสายตาพราวระยับ ใบหน้าเนียนใสแดงก่ำทั้งโกรธทั้งอับอายที่ต้องมาโป๊ต่อหน้าเขา
หญิงสาวโกรธตัวเองที่นอกจากจะทำอะไรเขาไม่ได้แล้ว กลับกันเธอกลับรู้สึกใจสั่นทุกครั้งที่เขาชิดใกล้ และในเมื่อเขาเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็ไม่แปลกที่เธอจะไม่พอใจสิงโตจอมเผด็จการ จึงออกปากไล่จอมเผด็จการอย่างไม่พอใจ
“คุณออกไปสิคะ”
“อยู่นิ่งๆ สิ ยิ่งมันสะเทือนทรายก็จะยิ่งเจ็บนะ” จอมเผด็จการบอกพร้อมกับรั้งเอวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแน่น
“คุณจะทำอะไร” ธันย์ชนกถามเสียงสั่น ตอนนี้ร่างกายใหญ่โตบดเบียดเข้าหาจนเธอต้องถอยหนีจนสุดทางแล้ว
แผ่นหลังบอบบางแนบชิดไปกับผนังห้องน้ำ ขณะที่หน้าอกเปลือยเปล่าก็ถูกแผงอกแกร่งภายใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดีบดเบียดเข้าหาจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน
“ถ้าทรายยังแผลงฤทธิ์ไม่เลิกผมจะทำมากกว่านี้อีก” จอมเผด็จการบอกหน้าซื่อตาใส พร้อมกับใช้มือข้างที่ว่างจากการพันธนาการเธอปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดๆ
“ถอดเสื้อทำไมคุณสิงห์” ธันย์ชนกถามเลิ่กลั่ก อย่าบอกนะว่าเขาจะทำอย่างเมื่อคืนนี้ที่นี่ ตอนนี้
“ก็อาบน้ำให้ทรายไง”
“ไม่ต้องค่ะ ฉันอาบเองดะ….อื้อ”
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ปฏิเสธจนจบประโยค ริมฝีปากร้อนก็ฉกวูบลงมาบนริมฝีปากอิ่มเป็นการลงทัณฑ์
สิงหาบดจูบเร่าร้อน เอาแต่ใจ เขาขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอด้วยประสบการณ์อันโชกโชน หลอกล่อเพียงไม่นานหญิงสาวก็ยอมเปิดปากให้เขาได้เข้าไปกวาดชิมหาความหวานล้ำภายในโพรงปากนุ่ม มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งงอน ก่อนที่สองมือหาจะบีบเคล้นอยู่ที่ก้นกลมกลึงจนผิวบางเกิดเป็นรอยจ้ำแดง
“ผมย้ำแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้าขัดใจผมทรายจะถูกลงโทษ” เขาถามเสียงพร่า
สิงหาพยายามข่มความรู้สึกปวดหนึบที่กึ่งกลางหว่างขา ทั้งที่ความเป็นจริงเขาอยากโถมกายสอดใส่เข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มของธันย์ชนกอย่างดิบเถื่อนจนใจแทบขาด แต่ก็ต้องยั้งใจเอาไว้เพราะรู้ดีว่าเด็กดื้อยังไม่พร้อมสำหรับตัวตนที่ใหญ่เกินมาตรฐานของเขาในตอนนี้
ธันย์ชนกกะพริบตาปริบๆ เรียกสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมา แค่เธออยากอาบน้ำเอง ทำไมถึงกลายเป็นการขัดใจเขาไปได้ ทั้งทั้งที่ร่างกายนี้ก็เป็นร่างกายของเธอไม่ใช่หรือ หรือว่านี่เป็นข้อบังคับในการอยู่ใต้อาณัติของเขาด้วย ตกลงว่าเธอไม่มีสิทธิ์อะไรเลยในชีวิตของตัวเองอย่างนั้นหรือ ยิ่งคิดความน้อยใจในชีวิตก็ยิ่งทบเท่าทวีคูณ จนสุดท้ายก็ระเบิดมันออกมา
“ทำไมคะ การที่ฉันต้องใช้ร่างกายชดใช้หนี้ให้คุณ หมายความว่าฉันจะต้องหมดสิทธิ์ในร่างกายของตัวเองไปด้วยอย่างนั้นหรือคะ” หญิงพรั่งพรูความน้อยใจออกมาเป็นชุด ที่ผ่านมาต่อให้ใครต่อใครดูถูกอย่างไร เธอก็ปล่อยผ่านไม่เอามันมาใส่ใจ แต่นี่เป็นเขา เป็นคนที่เธอคิดมาตลอดว่าจะเป็นคนสุดท้ายที่จะดูถูกเธอ
มือเล็กผลักคนตัวโตให้ถอยห่าง เพราะไม่อยากให้เขาแตะเนื้อต้องตัวเธออีก แต่ก็ยังไม่เป็นผลอยู่ดี
“ทรายมีสิทธิ์ในร่างกายตัวเองทุกอย่าง แต่ก็ต้องไม่ลืมด้วยว่าผมเองก็มีสิทธิ์เหมือนกัน” ชายหนุ่มจัดการรวบข้อมือบอบบางทั้งสองข้างขึ้นไปตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว พร้อมทั้งบดเบียดร่างกายเข้าหาร่างนุ่มนิ่มเพื่อไม่ให้เด็กดื้อแผลงฤทธิ์ได้อีก
“จริงสินะ ฉันเป็นสินค้าที่คุณซื้อมาเพื่อตอบสนองความต้องการ คุณย่อมมีสิทธิ์ขาดในสินค้าชิ้นนี้อยู่แล้ว” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นอย่างท้าทาย แม้นว่าความน้อยใจจะเอ่อท้นจนน้ำตาขึ้นมาคลอหน่วยแล้วก็ตาม
“ถ้ารู้สถานะของตัวเองดีแล้ว ก็ช่วยทำหน้าที่ให้มันคุ้มกับค่าเงินที่ผมจ่ายไปหน่อย” มือหนาบีบปลายคางมนแน่น
ธันย์ชนกตีค่าความใส่ใจและการกระทำทั้งหมดของเขาเป็นการทำเพื่อให้ได้มีเซ็กซ์กับเธอเท่านั้นเองหรือ นี่เขาคงใจดีกับเธอมากเกินไปสินะ เธอถึงได้เอาแต่ดื้อ เอาแต่งอแงใส่เขาไม่หยุด คงเพราะรู้ว่ายังไงเขาก็ต้องยอมตามใจ ถ้าอย่างนั้นต่อแต่นี้เธอคงต้องเป็นฝ่ายตามใจเขาบ้างแล้ว
และเมื่อความโกรธอยู่เหนือความยับยั้งชั่งใจ ริมฝีปากร้อนจัดจึงฉกฉวยลงบนริมฝีปากอิ่มในทันที คนตัวสูงใช้มือข้างหนึ่งประคองใบหน้าอ่อนหวานไม่ให้เธอหลบหนี ส่วนอีกมือหนึ่งกอดรัดตัวเธอเอาไว้แน่นจนร่างกายของเขาและเธอบดเบียดเข้าหากันจนเกือบจะเป็นเนื้อเดียวกัน
ธันย์ชนกพยายามยกมือดันแผ่นอกกว้างเพื่อให้สิงหาปล่อยเธอให้เป็นอิสระแต่ยิ่งผลักไสเขามากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งกอดเธอแน่นมากขึ้นเท่านั้น
สิงหาเสาะแสวงหาความหวานภายในปากนุ่มจนหญิงสาวถึงกับรับมือไม่ถูก ร่างกายเริ่มสะบัดสะบัดร้อนสะบัดหนาวราวกับคนเป็นไข้ หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความหวาดหวั่นและขลาดกลัวในเวลาเดียวกัน ร่างกายสัมผัสได้ถึงภยันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น เพราะถึงแม้นว่าเธอกับเขาจะผ่านการมีอะไรกันมาแล้ว แต่เมื่อคืนเขาทะนุถนอมเธอมาก ถึงแม้จะมีบ้างช่วงที่เขาลืมตัวโถมกายเข้าใส่รุนแรงแต่เมื่อเธอร้องขอเขาก็เบาแรงลง ต่างจากสัมผัสคราวนี้โดยสิ้นเชิง
“หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณสิงห์”
ธันย์ชนกร้องห้ามเสียงแข็งเมื่อคนตัวสูงลากริมฝีปากต่ำลงมาที่ซอกคอ ฝ่ามือร้อนของเขาซุกซนไปบนร่างกายของเธอไม่หยุด เขาลูบไล้ไปบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าตามแนวกระดูกสันหลังอย่างเชื่องช้า ชายหนุ่มออกแรงรั้งให้เธอขยับเข้าไปแนบชิดกับร่างกายสูงใหญ่ ต่อให้เขายังมีเสื้อผ้าขวางกั้นอยู่แต่เธอก็รับรู้ได้ถึงตัวตนของเขา ตัวตนที่ถูกปลุกขึ้นตั้งแต่วินาทีแรกที่เขามอบจุมพิตเร่าร้อนมาให้
ดวงตากลมโตคลอไปด้วยหยาดน้ำตา “คุณกำลังจะข่มขืนฉัน” ธันย์ชนกต่อว่าเสียงสั่นเครือ ทำให้ชายหนุ่มต้องเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ
“ผมไม่จำเป็นต้องข่มขืน แค่จูบไม่กี่ทีทรายก็พร้อมที่จะมีเซ็กซ์กับผมแล้ว” เขาบอกอย่างมั่นใจ
ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าขัดใจหรือปฏิเสธเขาเช่นนี้ เพียงแค่สบตากันผู้หญิงทุกคนก็พร้อมที่จะคลานขึ้นเตียงโดยไม่ต้องบอกกล่าวอะไร แต่นี่เธอเป็นบ้าอะไร ทั้งที่เขาพะเน้าพะนอเอาใจเธอสารพัดแต่เธอกลับปฏิเสธทั้งที่เป็นหน้าที่ของตัวเอง
ธันย์ชนกน้ำตาไหลพราก แม้จะรู้ตัวเองดีว่าอยู่ที่นี่ในฐานะอะไรแต่เธอก็มีเกรียติ์ มีศักดิ์ศรี ของตัวเองเหมือนกันไม่ใช่ว่าเขาคิดอยากจะมีเซ็กซ์กับเธอเมื่อไหร่เธอก็ต้องยินยอมเขาเสมอไป “ร่างกายของฉันอาจจะพร้อมเพราะมันเป็นไปตามกลไกของร่างกายที่ถูกปลุกเล้า แต่จิตใจของฉันไม่พร้อม แบบนี้ก็เรียกว่าเป็นการข่มขืนเหมือนกัน”
สิงหาผลักธันย์ชนกออกจากแผ่นอกกว้างจนร่างบางถอยหลัง เขาจ้องหน้าเธอยังไม่พอใจก่อนจะเดินออกไปจากห้องน้ำแล้วปิดประตูเสียงดังสนั่น
ธันย์ชนกหายใจด้วยความเหนื่อยล้ากับการต่อสู้กับสิงหาและจิตใจของตนเอง ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หญิงสาวเอื้อมมือสั่นเทาไปเปิดก๊อกน้ำ หวังเพื่อให้สายน้ำเย็นชำระล้างความอ่อนล้าภายในจิตใจ และคราบน้ำตา ให้มลายหายไป พร้อมคำปลุกปลอบใจตัวเอง
เธอต้องอยู่ให้ได้… ต้องทนอยู่กับสภาพแบบนี้ให้ได้
***
อีพี่จะใช้ไม้แข็งกับน้องเหรอ แค่นี้น้องก็ช้ำใจจะแย่แล้ว
Ps.คอมเม้นต์เงียบจัง ขอคอมเม้นต์เป็นกำลังใจหน่อยนะคะ