ระบบ:ลงชื่อเข้าใช้ในโลกอมตะ

   อาณาจักรดาวสีคราม ในเมืองเล็กๆเช่นเมือง ภูเขาเขียว ในตอนเช้าเสียงสัตว์อสูรคำรามในเทือกเขาหมื่นบรรจบ ย่อมบ่งบอกว่าเช้าวันใหม่ได้มาถึงอีกครั้ง    ทางทิศใต้ของเมือง คฤหาสน์ ตระกูลหม่า ลานบ้านเล็กๆที่อยู่เกือบชิดขอบกำแพง ของคฤหาสน์ตระกูลหม่า แต่ดูหรูหราวิจิตรงดงามห่างไกลจากบ้านธรรมดา ซึ่งสามารถบ่งบอก สถานะเจ้าของบ้านได้เป็นอย่างดี    เด็กชาย อายุ 14-15 ปี ใบหน้าแม้จะซีดเล็กน้อยแต่ไม่สามารถปกปิดความหล่อเหล่าของเขาได้    เขากำลังนั่งรับแสงอาทิตย์ยามเช้าและฝึกฝนบ่มเพาะพลังจิตวิญญาณอยู่ทั้งที่ยัง ไม่ได้เปิดพระราชวังหนี่วาน มีร่องรอยความไม่เต็มใจปรากฏบนใบหน้าของเขา พร้อมรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวแล้วบ่นพึมพำขึ้นว่า    “ข้ารวบรวมออร่าจิตวิญญาณ ในอากาศไม่ได้เลยหลายปีมาแล้วหรือสวรรค์จะไร้นัยน์ตาจริงๆ”   ถ้าหากเขามีรากจิตวิญญาณที่ปกติเกมือนคนอื่น หม่าเซียนก็สามารถเปิด พระราชวังหนี่วาน แล้วเริ่มฝึกฝนบ่มเพาะพลังจิตวิญญาณได้    นี่ก็ผ่านมา 5 ปีแล้วกาลเวลายากเหนี่ยวรั้งจริงๆ หม่าเซียนขบคิดและได้แต่ถอนหายใจยาว   หม่าเซียนไม่ใช่คนบนทวีปวิญญาณสวรรค์ เขาเป็นคนจากที่อื่นที่เรียกว่า โลก แน่นอนว่าเขาเกิดใหม่เป็นนายน้อย ตระกูลหม่าที่บ่มเพาะพลังจิตวิญญาณไม่ได้และปลุกความทรงจำตอนอายุ 10 ปี    5 ปีมานี้เขาต้องทนทุกข์ใจ จากคนในตระกูลและผู้คนจากเมืองภูเขาเขียว แม้แต่ข้ารับใช้ก็แอบพูดลับหลังเขา แม้ไม่ได้พูดต่อหน้าเพราะสถานะ แต่ส่วนลึกในแววตาที่ดูถูกดูแคลนนั้นยากปกปิดมันไว้   เขาทำได้เพียงทำเป็นมองไม่เห็นหรือไม่สนใจและยิ้มให้กับมันแล้วปล่อยมันผ่านไปเหมือนเดิมทุกครั้ง    ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป หลังจากตรวจพบว่า รากจิตวิญญาณ ของเขานั้นผิดปกติเหมือนทารกในครรภ์ที่หลับลึก    ทวีปวิญญาณสวรรค์ ส่งเสริมการบ่มเพาะพลังจิตวิญญาณ การบ่มเพาะพลังจิตวิญญาณ..จากต่ำไปสูง คือ อาณาจักรรวบรวมวิญญาณ นักรบวิญญาณ กำเนิดวิญญาณ คุรุวิญญาณ ปรมาจารย์วิญญาณ มหาวิญญาณ....     รากจิตวิญญาณ จากต่ำไปสูง คือ รากจิตวิญญาณระดับเหลือง สีดำ ลึกลับ พื้นดิน สวรรค์     คนที่ปลุกรากจิตวิญญาณขึ้นมาทุกคน จะมีรากวิญญาณเหล่านี้ไม่รากใดก็รากหนึ่งคือ ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้....   สายพิเศษสุดยอด ซึ้งหายากมากๆเหมือนงมเข็มในมหาสมุทรก็ว่าได้ เช่น น้ำแข็ง สายฟ้า ความมืดและสว่าง   เขาลุกขึ้นตบฝุ่นเลิกคิดฟุ่งซ่าน ขณะที่กำลังก้าวเท้าเข้าไปในบ้าน เสียงสาวรับใช้ดังมาจากนอกลานประตูว่า    “นายน้อย นายท่านเรียกเข้าพบโดยด่วน”   พูดจบสาวใช้ก็ถอยไปด้านข้าง รอรับคำสั่งของหม่าเซียนต่อไป    สาวใช้น้อยนางนี้มีชื่อว่า เสี่ยวกู่ซึ่งเป็นคนเดียวที่อยู่รับใช้เขามาห้าปีที่ผ่านมา แม้จะเลอะเทอะไปบ้างแต่ก็ไม่เคยดูถูกเขาและรับใช้ด้วยความจริงใจ   “เอาล่ะ! ไปกันเถอะเดี๋ยวท่านพ่อจะตำหนิเอาได้”    หม่าเซียน พูดจบเขาก็เดินออกจากลานไป พร้อมสาวใช้เสี่ยวกู่ไปที่ห้องโถงใหญ่    ….    ทวีปวิญญาณสวรรค์..เมื่อเด็กอายุครบ 10 ปี ต้องประเมินและตรวจสอบรากจิตวิญญาณ..