ภายในจวนของเสนาบดีเซี่ยผู้ร่ำรวยที่ลานกลางจวนมีคุณหนูรูปร่างผอมแห้งแรงน้อยกำลังถูกผู้เป็บิดาว่ากล่าวโทษว่า นางเป็ผู้ที่วางยาพิษน้องสาวต่างมารดา จนล้มป่วย และยังไม่ฟื้นคืนสติ
เื่ราวที่เกิดขึ้นนั้นบิดาพุ่งเป้ามาที่นาง ซึ่งเป็บุตรสาวที่กำเนิดจากอดีตฮูหยินสาม ที่บัดนี้หนีหายไปจากจวนเมื่อหลายปีก่อน
" ท่านพ่อ ข้าไม่ได้ทำ ข้าไม่ได้ทำ " นางเอ่ยบอกทั้งน้ำตาที่ไหลรินไม่ขาดสาย เซี่ยชิงหรู นางคือบุตรสาวคนรองที่เกิดจากฮูหยินสาม ที่หลบหนีออกไปจากจวนเมื่อหลายปีก่อน เื่นี้เป็ที่ล่ำลือกันนานนับเดือน ทำให้เซี่ยเย่เผิงอับอายขายหน้าผู้คน จนพาลเกลียดบุตรสาวผู้นี้ไปด้วย ทั้งยังขับไล่ให้นางไปอาศัยอยู่ที่เรือนท้ายจวน ซึ่งปัจจุบันนางมีอายุเพียงแค่ 12 ปี
" เ้ายังจะกล้าพูดปดต่อหน้าข้าอีกหรือ นังลูกไม่รักดี หลักฐานก็กองอยู่ตรงหน้าเ้าแล้ว หรือเ้าจะบอกว่า ห่อยาพวกนี้มันมีขา เดินเข้าไปในห้องของเ้าเอง " เซี่ยเย่เผิงยังคงต่อว่าบุตรสาวไม่หยุดหย่อน เขาเกลียดชังบุตรสาวผู้นี้อย่างมากเพราะนางมีใบหน้างดงามที่เหมือนกับมารดาแพศยาผู้นั้นยิ่งนัก
" ไม่ใช่ ไม่ใช่ของข้า ฮึก ข้าไม่ได้ทำจริงๆ " นางเอ่ยยืนยันด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้ม
" เ้ามันต่ำช้า น้องสาวเ้านางดีต่อเ้ามาตลอด แต่เ้ากลับมีจิตใจอำมหิตคิดฆ่าได้แม้กระทั่งน้องสาวของตนเอง อีกทั้งแม่ใหญ่ก็ดีกับเ้ามากนัก แต่เ้ากลับเนรคุณต่อนางได้ลง " เซี่ยเย่เผิงเอ่ยวาจาใส่ความบุตรสาวไม่หยุด
" ท่านพ่อ ข้ามิได้ทำจริงๆ " นางเอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงแห้งผาก
" นายท่านเ้าคะ คุณหนูไม่ได้ทำจริงๆเ้าค่ะ " จินจูสาวใช้ส่วนตัวของนางเอ่ยปกาเพื่อช่วยเหลือคุณหนูของตนเอง เพราะคุณหนูไม่ได้ทำผิดจริงๆ กลับกัน เป็คุณหนูของนางต่างหากที่ถูกสองแม่ลูกกระทำมาตลอด
หางตาของเซี่ยเย่เผิงตวัดมองสาวใช้ของบุตรสาวด้วยโทสะที่มากล้น เขาสั่งบ่าวไพร่บริเวณนั้นจับนางไปโบย แต่มีหรื่อที่เซี่ยชิงหรูจะยินยอม นางรักสาวใช้ข้างกายไม่ต่างจากพี่สาว ด้วยเพราะมีกันอยู่แค่สองคนในเรือนท้ายจวน อีกทั้งจินจูยังคอยปกป้องตนเองจากการถูกสองแม่ลูกทำร้าย
ตุบ ตุบ ตุบ เสียงไม้กระทบแผ่นหลังบอบบางของสาวใช้อยู่นานหลายทีจนตอนนี้ร่างบางของสาวใช้สลบไปแล้ว
" อย่าทำอะไรจินจูเลยท่านพ่อ ข้าขอร้อง ท่านพ่อ ข้า ข้ายอมแล้ว ข้ายอมแล้ว " เซี่ยชิงหรูรีบคลานเข้าไปหาสาวใช้ที่ถูกโบยด้วยความเป็ห่วงอย่างรวดเร็ว
" ในเมื่อพวกเ้ารักกันดีนัก โบยนาง 30 ไม้ แล้วก็ขับออกไปพร้อมกันทั้งนายทั้งบ่าว พ่อบ้านลบชื่อนางออกจากผังตระกูลเซี่ยซะ " หลังจากที่เซี่ยเย่เผิงกลับเข้าเรือนหลักไปแล้ว เซี่ยชิงหรูถูกโบยจนครบตามที่บิดาของนางสั่งเอาไว้
จากนั้นพ่อบ้านเจียงก็พานางและสาวใช้ออกทางประตูหลังของจวน พร้อมกับเรียกรถม้าให้มารับทั้งสองด้วย โดยมีแม่ครัวเจียงผู้เป็ภรรยาคอยช่วยเหลือเด็กหญิงทั้งสองในการเดินทางครั้งนี้ เขาให้ภรรยาไปเก็บข้าวของทั้งหมดของเด็กหญิงเอาไว้เรียบร้อยแล้ว รวมถึงสินเดิมของฮูหยินสามที่ทิ้งเอาไว้ให้นางติดตัวไปด้วย
รถม้าพาเด็กหญิงทั้งสองเดินทางออกมาไกลจากเมืองหลวงั้แ่เมื่อวานนี้ จนมาถึงชายป่าหมอกพิษตอนรุ่งเช้าของวันใหม่
ป่าหมอกพิษเป็ป่าที่ขึ้นชื่อว่ามีหมอกพิษกระจายอยู่ทั่วทุกที่ของป่า นอกจากนี้มีประกาศจากทางการ ห้ามเข้าไปในป่าหมอกพิษหากมีใครหลงเข้าไปรับรองได้ว่า ไม่อาจมีชีวิตรอดกลับมาได้อย่างแน่นอน
ชายหนุ่มจอดพักรถม้าที่บริเวณชายป่า เพราะเขาได้รับการไหว้วานจากพ่อบ้านเจียงให้นำนางทั้งสองไปส่งให้ไกลที่สุด เวลานี้จึงจำเป็ต้องจอดรถม้า เพื่อให้ม้าได้พักเหนื่อย อีกทั้งเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะพาพวกนางไปส่งไว้ที่ไหนดี
ทางทิศเหนือติดกับแคว้นโจว อุดมไปด้วยพืชพรรณสมุนไพรหลากชนิด ชาวบ้านประกอบอาชีพทำนา ปลูกผักและปลูกสมุนไพรขาย
ทิศตะวันตกติดกับแคว้นหาน แคว้นที่เต็มไปด้วยเหมืองทอง และอัญมณี
ทิศตะวันออกติดกับแคว้นเว่ย แคว้นที่ขึ้นเชื่อเื่ความอุดมสมบูรณ์ ติดกับทะเล ซึ่งถือว่าเป็จุดศูนย์กลางของการค้าระหว่างแคว้นต่างๆด้วย
ทิศใต้ติดกับหุบเขาซีเหมิน ซึ่งเป็พื้นที่การปกครองของ ประมุขน้อย สกุลจ้าว ถือเป็กลุ่มชนเผ่าขนาดกลางที่อาศัยอยู่ด้วยกันที่นี่จำนวนมาก ไม่ติดต่อคบหากับแคว้นอื่นๆ เพราะพวกเขาสามารถค้าขาย แลกเปลี่ยนกันเองในชนเผ่าได้
ไม่นานนักจินจูก็ได้สติขึ้นมาเมื่อสอบถามกับคนขับรถม้าแล้ว นางจึงได้รู้ว่าตอนนี้พวกตนออกมาจากเมืองหลวงได้ไกลมากแล้ว และอยู่กึ่งกลางระหว่างทางแยกไปยังแคว้นต่างๆ ส่วนคุณหนูของนางยังไม่ได้สติ อีกทั้งยังมีไข้ขึ้นสูง าแที่แผ่นหลังบอบบางเต็มไปด้วยรอยแผลเืซิบๆ
" พี่ชายท่านพาข้าไปส่งที่หุบเขาซีเหมินได้หรือไม่ " จินจูเอ่ยถาม เพราะที่นั่นคือบ้านเกิดของนางและฮูหยินสาม มารดาของคุณหนูรองเซี่ยชิงหรู ไม่แน่ว่าพวกนางอาจเจอฮูหยินสามที่นั่นก็เป็ได้
" แต่ข้าไม่อาจเข้าไปในนั้นได้คงทำได้แค่ส่งพวกเ้าสองคนที่เนินทางขึ้นเท่านั้น "
" ขอบคุณพี่ชาย แค่นั้นก็พอเ้าค่ะ "จินจูเอ่ยบอกเขาอย่างขอบคุณ อย่างน้อยก็เกือบถึงหุบเขาซีเหมินดั่งที่นาง้า