บทที่ 33
สัตว์อสูร
[ ชื่อสุนัขจิ้งจอกสีดำ ขั้น สัตว์อสูรขั้นต่ำ (สีขาว) ]
[ พลังชีวิต 1000/1000ปราณ 250/250 ]
สัตว์อสูรปรากฏกายออกมาบริเวณด้านหน้ามันเป็นสุนัขจิ้งจอกที่มีร่างกายและมีขนสีดำสนิทมีดวงตาสีแดง
หวงหมิงดวงตาจ้องมองไปที่มันเขาคิดภายในใจของตนเอง “สัตว์อสูรระดับต่ำที่สุด”
สำหรับสัตว์อสูรแล้วนี่คือสัตว์อสูรระดับต่ำที่สุดมันคือสัตว์อสูรที่มีระดับสีขาวหรือว่าสัตว์อสูรขั้นต่ำนั่นเอง
หวงหมิงไม่ได้แสดงท่าทางหวาดกลัวแต่พวกองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหลังกลับแสดงท่าทางหวาดระแวง
พวกมันดูตื่นตัวเป็นพิเศษแถมยังยกกระบี่ของตนเองขึ้นมาเพื่อเตรียมพร้อมต่อสู้เพียงแค่มองเห็นก็รู้ได้ในทันทีว่าพวกองครักษ์พวกนี้ไม่เคยพบเจอสัตว์อสูรมาก่อน
สำหรับคนที่ไม่เคยพบเจอสัตว์อสูรมาก่อนแน่นอนว่าจะไม่แปลกที่แสดงท่าทางประหม่า
หวงหมิงที่ยืนอยู่บริเวณด้านหน้าตัวของเขาแสดงใบหน้าเรียบเฉยไม่ได้รู้สึกอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว
เพราะว่าสำหรับตัวของเขาแล้วเจ้าสัตว์อสูรบริเวณด้านหน้าก็เป็นเพียงแค่สัตว์อสูรระดับต่ำ
ในตอนที่อยู่ภายในร่างกายก่อนตัวละครของเขาเคยพบเจอกับสัตว์อสูรมา
พวกสัตว์กระสุนพวกนั้นล้วนแล้วเป็นสัตว์อสูรระดับสูงความแข็งแกร่งและความน่ากลัวมากกว่าเจ้าหนี้ก็ตั้งไม่รู้เรื่องกี่เท่า
สุนัขจิ้งจอกสีดำเป็นสุนัขจิ้งจอกที่มีร่างกายเทียบเท่ากับสุนัขจิ้งจอกธรรมดา
แต่จุดเด่นของมันก็คงจะเป็นเขี้ยวอันแหลมคมแล้วการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว
ร่างกายของสุนัขจิ้งจอกที่อยู่บริเวณด้านหน้าทำการขยับเขยื้อนร่างกายของมันพุ่งทะยานเข้าหามนุษย์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
หวงหมิงก้าวเท้าออกไปบริเวณด้านหน้าเขามองเห็นการเคลื่อนไหวที่มันเคลื่อนไหวเข้ามาอย่างชัดเจน
พวกทหารด้านหลังตื่นตระหนกที่รัชทายาทก้าวไปบริเวณด้านหน้าเพื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูร
แต่ว่าภาพถัดมาที่พวกมันเห็นก็ทำให้พวกมันตกตะลึงมากกว่ารัชทายาทที่ยืนอยู่บริเวณด้านหน้าของมันพลิกร่างกายของตนเองหลบการโจมตีได้อย่างง่ายดาย
ไม่ได้เพียงเเค่หลบการโจมตีเท่านั้นเมื่อหลบการโจมตีได้หนึ่งครั้งกระบี่ภายในมือฟันเข้าใส่กลางร่างกายของเจ้าสัตว์อสูร
กระบี่ของผู้ฝึกฝนวรยุทธ์รุนแรงกว่าธรรมดาทั่วไปฟันโดนครั้งเดียวสร้างบาดแผลขนาดใหญ่กลางร่างกาย
ร่างของสุนัขจิ้งจอกสีดำกระเด็นไปไกลหลายเมตรมันส่งเสียงร้องครวญครางออกมาโลหิตสีแดงกระจายออกมาเป็นจำนวนมาก
หวงหมิงค่อยๆเดินเข้าไปอย่างช้าๆก่อนที่จะยกกระบี่ขายในมือของตนเองตัดศีรษะของมันอย่างง่ายดาย
“ ฉึบ!!! ”
[ สังหารสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์]
[ ได้รับสิบเหรียญเงิน]
เจ้าสัตว์อสูรตนนี้มันอ่อนแอเกินไปมันน่าจะอ่อนแอมากที่สุดนับจากพวกสัตว์อสูรทั้งหมดแล้ว
มันมีร่างกายเทียบเท่ากับพวกสุนัขจิ้งจอกธรรมดาร่างกายเองก็มีความแข็งแกร่งเท่ากันมีแค่ความเร็วที่รวดเร็วกว่าแล้วก็มีเพียงแค่การโจมตีที่ดูจะรุนแรงความสุนัขจิ้งจอกธรรมดาทั่วไปเท่านั้น
ถ้ามองถึงในเรื่องศักยภาพในด้านร่างกายมันแทบจะไม่มีส่วนใดเลยที่แข็งแกร่งเหมือนกับสัตว์อสูรต้องเดิน
เพราะแบบนั้นเขาจึงไม่เกรงกลัวมันเลยแม้แต่นิดเพียงแค่สามารถอ่านการเคลื่อนไหวของมันได้เพียงแค่นั้นทุกอย่างเองก็จบแล้วเค้า
เขาก็เพียงแค่ทำการโยกร่างกายของตนเองหรอกแล้วก็โจมตีสวนกลับไปเท่านั้น
ทุกอย่างมันเองก็เป็นอย่างที่เห็นหลังจากที่สามารถกำจัดเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้แล้ว
เมื่อสามารถกำจัดได้สิ่งที่เขาจะได้รับไหมคือเขาจะได้รับค่าประสบการณ์และก็ได้รับเงิน
แต่ว่าการต่อสู้กับสัตว์อสูรที่มีระดับที่มันสูงกว่านี้มันเองก็มีโอกาสที่จะทำให้เค้านั้นได้รับไอเทมเช่นเดียวกัน
ซึ่งมันเองก็ขึ้นอยู่กับสัตว์อสูรตัวหนังนั้นแตกต่างจากสัตว์กระสุนธรรมดาทั่วไป
สัตว์อสูรระดับต่ำแบบนี้สิ่งที่จะได้รับหลังจากทำการสังหารมันแล้วก็มีเพียงแค่การที่ตัวของเขาจะได้รับค่าประสบการณ์หรือกล่องเงินทองเท่านั้น
พวกทหารที่อยู่บริเวณด้านหลังแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกพวกมันแสดงไปนะนี่เต็มไปด้วยความประหลาดใจว่าองค์รัชทายาทของตนเองเก่งกาจขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ก่อนหน้านี้ก็กำจัดโจรอย่างง่ายดายเรื่องนั้นว่าน่าตกตะลึงแล้วสิ่งที่มันน่าตกตะลึงมากกว่ามันเองก็คือการที่สามารถกำจัดสัตว์อสูรได้ง่ายดาย
นี่คือเรื่องที่พวกเขานั้นตกตะลึงพวกทหารองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหลังดวงตาแบบกว้างขึ้นจ้องมองไปที่รัชทายาทด้วยแววตาที่แปลกประหลาด
พวกมันไม่คิดมาก่อนเลยว่าองค์รัชทายาทได้สามารถสังหารพวกมอนสเตอร์หรือว่าสัตว์อสูรพวกนั้นได้อย่างง่ายดาย
ในตอนนี้หวงหมิงใช้ดวงตาของตนเองมองตรงไปที่พวกทหารที่อยู่บริเวณด้านหลังแล้วพูด “ พวกเจ้าเองก็ต้องสังหารพวกสัตว์อสูรเช่นเดียวกัน”
พวกทหารที่อยู่บริเวณด้านหลังแสดงใบหน้าตื่นตระหนกพวกมันเป็นองครักษ์ถูกฝึกฝนมาให้รับมือกับพวกมนุษย์
แน่นอนว่าการต่อสู้กับสัตว์อสูรพวกมันนั้นแทบจะไม่มีประสบการณ์เลยด้วยซ้ำ
เพราะแบบนั้นในตอนนี้เมื่อโดนพูดออกมาแบบนั้นพวกมันเลยแสดงใบหน้าที่ตื่นตระหนกตกใจออกมา
หวงหมิงกล่าวต่อออกมาในทันที “การที่สังหารพวกสัตว์อสูรพวกนี้มันจะทำให้ตัวของพวกเราพัฒนาความสามารถได้รวดเร็ว”
“ ต่อจากนี้อีกสิบวันพวกเราจะอยู่ภายในป่าแห่งนี้โดยที่ไม่ออกไปบริเวณด้านนอก”
พวกทหารองครักษ์ยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีกพวกมันต้องอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้อีกสิบวันเต็มๆเลยอย่างนั้นหรือ
ตัวของพวกมันจำเป็นจะต้องอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้อีกสิบวัน
หลังจากนั้นการล่าสัตว์อสูรมันเองก็ได้เริ่มขึ้นป่าแห่งนี้เป็นพวกป่าที่มีพวกสัตว์อสูรระดับต่ำพวกผู้คนไม่ค่อยเข้ามาล่าสักเท่าไหร่
มันเองก็ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีเมื่อทำการล่าสัตว์อสูรภายในสถานที่แห่งนี้แล้วมันเองก็ทำให้ระดับของเขาพัฒนาขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
วันเวลานั้นผ่านไปวันแล้ววันเล่า
[ เลเวลอัพ ]
[ เลเวลอัพ ]
[ เลเวลอัพ ]
[ เลเวลอัพ ]
ระดับเกิดการพัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาหวงหมิงตัวของเขาสังหารสัตว์อสูรไปจำนวนมากแต่เริ่มต้นจากการสังหารพวกสัตว์อสูรระดับธรรมดาทั่วไป
ในตอนนี้เป้าหมายของเขาคือเริ่มสังหารจากพวกสัตว์อสูรระดับต่ำก่อนเป็นอันดับแรก
เมื่อเริ่มสังหารมันผ่านไปเรื่อยๆเขาเองก็จะเริ่มพัฒนาระดับหลังจากผ่านไปประมาณห้าวันเต็มๆที่อาศัยอยู่ภายในป่าแห่งนี้การต่อสู้อันยาวนานมันทำให้ตัวของเขานั้นพัฒนาความสามารถไปได้
บริเวณใจกลางป่า
หลังจากผ่านพ้นมาห้าวันพวกองครักษ์กำลังปะทะกับสัตว์อสูรฝูงใหญ่บริเวณด้านล่าง
หวงหมิงยืนอยู่บริเวณด้านบนต้นไม้เขาเลื่อนหน้าต่างของระบบของตนเองขึ้นมามองดู
[ ชื่อตัวละครหวงหมิง LV.51 ]
[ เพศ ชาย ]
[ ฉายาที่มี -รัชทายาทเสเพล - มหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย - ผู้สืบทอดบัลลังค์ ]
[ ค่าชื่อเสียง- 99999999 ]
[ พลังชีวิต [3250/3250]] [ พลังปราณ [2800/2800] ]
[ ความแข็งแกร่ง82 ] [ ความรวดเร็ว 87]
[ สัมผัส 71] [ จิต 64 ]
[ ปราณ 90]
[ ความสามารถวิธีโคจรลมปราณ(ขั้นเต็ม) ปราณหยินหยาง(ขั้น7) หมัดกระแทก(ขั้น13) เท้าเงา(5) จิตคุกคาม(ขั้น3)]
นี่คือค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาในช่วงเวลาที่ผ่านมาตัวของเขานั้นพัฒนาขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
พวกองครักษ์กำลังต่อสู้กับสัตว์อสูรบริเวณด้านล่างอย่างหนักหวงหมิงที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านบนก็มองหน้าต่างของระบบและก็คิด “ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาระดับความสามารถเพิ่มขึ้นเป็น”
“ ที่ผ่านไปเพียงแค่ห้าวันเท่านั้นจากประสบการณ์ในการต่อสู้ทำให้ตัวของเราสามารถล่ามอนสเตอร์ได้เป็นจำนวนมาก”
“ เอาเถอะมันเองก็ถือว่าเป็นทิศทางที่ดีเหลือเวลาอีกห้าวันถ้าสมมุติว่าผ่านไปห้าวันแล้วบางทีระดับของเราอาจจะขึ้นไปสูงขณะที่สามารถต่อกรกับพวกมันก็ได้”
หวงหมิงยกยิ้มขึ้นมาที่มุมปากหลังจากที่เห็นว่าเป้าหมายของตนเองนั้นสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว“ เอาล่ะสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้วต่อจากนี้ก็เหลืออีกครึ่งหนึ่งอีกห้าวันเท่านั้น ”
เขาตั้งเป้าหมายของตนเองเอาไว้อย่างแน่วแน่
หลังจากนั้นก็ผ่านไปอีกสี่วัน
จบบท
6K
