ตอนที่ 5 ปากแข็ง
หลังจากที่ขับรถออกมาจากกรุงเทพฯเมื่อ่สายๆ ตอนนี้รถยนต์ที่ต้นกล้าขับมาได้เลี้ยวเข้าไปจอดที่หน้าบ้านสองชั้นหลังใหญ่ใน่เกือบๆสามทุ่ม
เฮียกล้าใช้เวลาขับรถประมาณสิบสองชั่วโมง มีแวะพักรถจอดกินข้าว เข้าห้องน้ำ ระหว่างทางที่เดินทางมาในที่สุดทั้งสามคนก็มาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ส่วนตะวันเธอตีตั๋วนอนมาตลอดทางเพื่อเปิดทางให้พี่ชายคุยกับเพื่อนรักของเธอได้สะดวกมากขึ้น
"ถึงแล้ว...ตื่นๆคนอะไรเงียบเป็หลับขยับเป็กิน"เฮียกล้าหันไปบ่นน้องสาวที่นอนอยู่ทางเบาะด้านหลังของรถยนต์สี่ประตูในแบบหยอกๆไม่ได้จริงจังอะไรมากนัก ในขณะที่พราวมุกเปิดประตูรถลงไปแล้ว ตะวันก็กระดกศีรษะขึ้นมาจากเบาะทางด้านหลังที่เธอนอนอยู่บอกพี่ชายเสียงเบาว่า...
"เปิดโอกาสให้คุยกันไง" ใบหน้ายิ้มแย้มของน้องสาวทำเอาพี่ชายอย่างเขาอยากจะเตะก้นน้องสาวสักป๊าบ...มันยังไม่หยุด!
"เฮียต้องขอบคุณมั้ย"
"ดูทำหน้าเข้าสิ ชอบก็บอกว่าชอบ จะปากแข็งทำไม" เฮียกล้าไม่ได้พูดอะไรกับน้องสาวตัวแสบของเขาอีกเขาลงจากรถ ตะวันเองก็ด้วย
เสียงรถที่ต้นกล้าขับเข้ามาจอดทำให้คนที่อยู่ด้านในบ้านพากันเดินออกมา
"มากันแล้วเหรอลูก" เสียงแม่รำเพยดังมาแต่ไกลท่านคงคิดถึงลูกสาวคนเล็กของท่านมาก
"แม่...สวัสดีค่ะ" ตะวันวิ่งเข้าไปสวมกอดผู้เป็มารดาแล้วหอมแก้มซ้ายแก้มขวาจนชื่นใจ
"คิดถึงแม่จังเลยค่ะ"
"แม่ก็คิดถึงเรา แล้วนั่นใช่มุกเพื่อนเรามั้ยน่ะ"แม่รำเพยไม่เคยเจอหน้าพราวมุกมาก่อนแต่รู้ว่าลูกสาวมีเพื่อนชื่อมุกและวันนี้ก็พากันมาที่นี่ด้วย
"ใช่ค่ะ มุกนี่แม่เราเอง ผู้หญิงที่ใจดีที่สุดในโลกทำอาหารก็อร่อยที่หนึ่ง"
"สวัสดีค่ะ"สาวเหนือหน้าตาสวยหวานยกมือไหว้ผู้เป็มารดาของเพื่อนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มส่วนเฮียผาและเฮียสิงห์ก็เดินตามหลังมารดาออกมาเช่นกัน
"อ้าวเฮีย...ยังอยู่กันอีกเหรอเนี่ย"คำทักทายของน้องสาวทำเอาพี่ชายทั้งสองคนอยากจะเขกกะโหลกมันสักทีสองที
"ปากแบบนี้...ถึงยังไม่มีแฟนสักที"ปากเหมือนเฮียเลย เพราะเฮียก็ยังไม่มี!
"ไม่ใช่ๆ หนูหมายความว่านี่ก็ดึกมากแล้วเฮียสองคนไม่กลับไปนอนที่บ้านตัวเองกันเหรอ"เฮียผามีบ้านแยกออกไปต่างหากอยู่ติดกับสวนในที่ดินของเขา
ส่วนเฮียสิงห์ก็มีบ้านอยู่ต่างหาก เป็ชั้นสองของร้านซึ่งเฮียผาและเฮียสิงห์จะมีบ้านไว้นอนเท่านั้นเื่อาหารการกินจะมากินที่บ้านกับแม่ทุกมื้ออาจจะมี่กลางวันที่ต้องหากินเอาเองบ้างเพราะ่เวลางานไม่ค่อยมีใครกลับมากินข้าวที่บ้าน
"รอแกเป็เพื่อนแม่ไง นึกยังไงพาเพื่อนมาด้วย"เป็เสียงเฮียผาเอ่ยถามน้องสาวแต่สายตามองไปที่พราวมุกเฮียผากับเฮียสิงห์เคยเจอกับพราวมุกแล้ว ่ที่ขึ้นไปหาน้องสาวที่กรุงเทพฯ
"เฮียผา เฮียสิงห์ สวัสดีค่ะ"ฝ่ามือเรียวสวยยกขึ้นไหว้ทักทายพี่ชายของเพื่อนตามมารยาท
"สวัสดีมุก ตามสบายนะ นึกยังไงถึงมา"เป็เสียงเฮียสิงห์เอ่ยทักทายกลับไปบ้าง
"มุกอยากมาหางานแปลกๆที่นี่ทำค่ะ"
"งานแปลกๆงานอะไร"
"ช่วยเฮียกล้าขายของค่ะ"
"จริงเหรอไอ้กล้า"เสียงเฮียผาหันไปถามน้องชายของตัวเองบ้าง
"อือ...เด็กยกปูน ยกเสา คนใหม่น่ะ"เฮียกล้าตอบขำๆ เพราะเขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะให้เธอทำงานตรงไหนดี
"พูดเป็เล่น..." ไม่มีใครเชื่อ!
"ของบนรถนี่จะขนลงเลยมั้ยตะวัน"เขาอยากพักผ่อนแล้ว มัวแต่ยืนคุยคืนนี้ทั้งคืนก็ยังไม่จบ ข้าวก็ยังไม่ได้กินหิวจะแย่อยู่แล้ว
"แม่ว่าวันนี้ก็ดึกมากแล้วหยิบแต่ของที่จำเป็มาใช้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยขนลงแล้วกัน เข้าบ้านกินข้าวกันก่อนเถอะแม่ทำกับข้าวไว้รอเราสามคนเยอะแยะเลย ว่าแต่คนเหนือกับอาหารใต้บ้านแม่ไม่รู้จะถูกปากหรือเปล่า" ประโยคหลังแม่รำเพยหันไปถามเพื่อนของลูกสาวซึ่งท่านก็ยินดีต้อนรับ
"หนูกินอะไรก็ได้ค่ะ"
"ถ้ากินไม่ได้ก็บอกแม่แล้วกันเดี๋ยวแม่เจียวไข่ให้"
"กินได้หมดค่ะ"
"เข้าบ้านๆ มาคุยกันต่อในบ้านเถอะ"แม่เดินนำเข้าบ้าน เฮียกล้าเดินตามเข้าไปคนแรก และตามด้วยพราวมุกซึ่งเธอขอเข้าห้องน้ำก่อนที่จะลงมือกินข้าว
ในขณะที่ทุกคนกำลังจะเดินตามกันเข้าบ้านตะวันน้องสาวคนเล็กของบ้านก็รั้งแขนพี่ชายคนโตและคนรองเอาไว้ก่อนยังไม่ยอมให้เดินตามเข้าไป
"เฮีย...อย่าเพิ่งไปหนูมีเื่จะขอความร่วมมือหน่อย"
"เื่อะไร..." เฮียผาทำหน้าเอือมระอา
"คิดจะทำอะไรอีก..."เฮียสิงห์ก็มองหน้าน้องสาวในแบบไม่ค่อยไว้ใจ
"เฮียกล้าชอบเพื่อนหนู" เสียงกระซิบเบาๆทำเอาพี่ชายทั้งสองคนเริ่มสนใจ
"มันบอกเหรอ" ไม่ใช่เื่แปลกอะไรเพราะเท่าที่เป็พี่น้องกันมา ต้นกล้ามักจะชอบผู้หญิงสวยๆไปทั่วแต่ก็ไม่เคยเห็นมันจะจริงจังกับใครเลยสักคน
"เปล่าค่ะ..."
"แล้วรู้ได้ยังไง"
"รู้ก็แล้วกันน่า แต่เฮียกล้าปากแข็งไม่ยอมรับ"
"แล้วเพื่อนเราล่ะ"
"ไอ้มุกมันชอบคนยากค่ะ แต่คงไม่ยากเกินความสามารถของเฮียกล้าถ้าเฮียกล้าจะจีบ เฮียสองคนว่ายังไง"
"เฮียขอตัวนะี้เียุ่ง"เฮียผาแกะมือน้องสาวที่กอดแขนของเขาเอาไว้ออกแล้วเดินเข้าบ้านไปเขาโตเกินกว่าที่จะมาเล่นอะไรสนุกๆแบบนี้
"เฮียสิงห์..." น้ำเสียงอ้อนวอนสุดๆตะวันกำลังหาพวกพ้อง
"พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน ไปกินข้าวก่อนเถอะเพื่อนเรารอแล้ว" ส่วนเฮียสิงห์ เขาเองก็ไม่ค่อยอยากยุ่งเพราะกลัวผู้หญิงจะเสียใจ เนื่องจากต้นกล้าเป็ผู้ชายขี้เบื่อ
"ก็ได้ค่ะ" ตะวันยอมปล่อยแขนพี่ชายจากนั้นจึงเดินตามกันไปนั่งลงกินข้าว
หลังจากนั่งกินอาหารมื้อเย็นกันอิ่มแล้วเฮียผาและเฮียสิงห์ก็กลับไปนอนที่บ้านของตัวเอง
ส่วนเฮียกล้าเขาเป็ลูกชายคนเล็กส่วนมากจะนอนอยู่ที่บ้านหลังนี้เป็เพื่อนแม่อยู่แล้ว ต่อให้น้องสาวกลับมาอยู่บ้านภายในบ้านหลังนี้ก็มีแต่ผู้หญิงอยู่ดี
ในทุกๆวันเฮียกล้าจะนอนอยู่ที่บ้านหลังนี้ตลอด ถึงแม้ว่าที่ร้านบนชั้นสองจะมีห้องนอนแต่เขาก็ยังไม่เคยใช้นอนจริงๆเลยสักครั้งส่วนมากจะเอาไว้เอนหลัง่เวลากลางวันเท่านั้น
????????????????????
669
