ตอนที่ 9 โปรโมทไก่ทอดเกาหลี
ในฐานะที่พีทเป็เพียงแค่นักศึกษา เขาอาจจะสู้ประสบการณ์ของร้านขายไก่ทอดที่เป็เ้าถิ่นที่ขายอยู่ข้างซอยมหาลัยของเขาไม่ได้อยู่แล้ว แต่กระนั้นพีทก็ได้เปรียบจากข้อจำกัดที่เขาเป็นักศึกษานี้อยู่เหมือนกัน
ตรงที่เขาสามารถมีปฏิสัมพันธ์กับนักศึกษาในมหาลัย ได้มากกว่าร้านขายไก่ทอดอื่นๆ ที่ไม่อาจนำเข้ามาขายในมหาลัยของเขาได้นั่นเอง
แน่นอนพีทก็นำไก่ทอดไปขายในมหาลัยไม่ได้เช่นกัน ตามกฎระเบียบของมหาลัย แต่กระนั้นถึงในมหาลัยจะขายไม่ได้ แต่ไม่ได้มีกฎห้ามไม่ใช่เขาแจกฟรีจริงไหม?
พีทตั้งใจที่จะแจกไก่ทอดของเขาฟรี เพื่อเชิญชวนให้นักศึกษาทดลองชิมไก่ทอดของเขาอยู่แล้ว
พีทนั้นมั่นใจในไก่ทอดของเขาเป็อย่างมาก เขามีสูตรไก่ทอดจากเชฟมินแจกยูที่พิชิตร้านไก่ทอดทั่วเกาหลีอยู่ใน อีกทั้งเขายังมีไพ่ตายสุดท้ายหมอบเอาไว้กับตัวอยู่อีกหนึ่งสูตร
ดังนั้นพีทจึงไม่กลัวเลยว่า ไก่ทอดของเขาจะขายไม่ได้ ที่เป็กังวลมากที่สุด เขากลัวว่าทุกคนจะไม่รู้จักร้านไก่ทอดของเขาต่างหาก
ตามหลักการตลาดที่เป็ดั่งพื้นฐานในธุรกิจ นั้นมีด้วยกัน 4 ประการ เรียกกันว่า 4P ที่ต้องยึดถือนั้นก็คือ Product (สินค้า) Price (ราคา) Place (สถานที่) และสุดท้าย Promotion (โปรโมชั่น)
4P นี้ พีทได้ทำการคิดอย่างถี่ถ้วนมาเป็อย่างดีแล้วว่าจะกำหนดทุกอย่างเช่นไร และขั้นตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะโปรโมทไก่ทอดให้ทุกคนได้รู้จักแล้ว
พีท แชมป์และฝ้าย ได้นำไก่ทอดที่ทอดเสร็จใหม่ๆ ใส่รถเข็นที่ยืมมาจากป้าเ้าของหอ รวมทั้งใส่ข้าวเหนียวห่อเล็กๆ และหัวไชเท้าดอง ไว้กินเป็เครื่องเคียง ก่อนที่จะนำมันเข้าไปในมหาลัย
ที่ตอนนี้ก็เป็เวลา 8 โมงเช้าพอดิบพอดี ซึ่งในมหาลัยธาราบุรี คาบเรียนใน่เช้าจะเริ่มต้นที่เวลา 8.30 ซึ่งระยะเวลาว่างนี้ ก่อนจะเริ่มเรียน ก็เริ่มที่จะมีนักศึกษาเข้ามาในมหาลัยกันมากพอสมควรแล้ว
ดังนั้นพีท แชมป์และฝ้าย จึงได้อาศัยโต๊ะที่ว่างอยู่ ตรงอาคารหน้าชั้นเรียนวางไก่ทอด เปิดเป็แผงเล็กๆ ขึ้นที่นั้น
พีท แชมป์และฝ้าย แทบจะไม่ต้องอาศัยการพูดเชิญชวนใดๆ เลย เพราะทั้งสามคนก็ถือเป็ที่รู้จักประจำมหาลัยในรุ่นปีที่ 4 อยู่แล้ว
อย่างเช่นพีทเองก็เป็เดือนมหาลัยประจำคณะบริหาร ฝ้ายเป็ดาวมหาลัยประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ ส่วนแชมป์เองแม้จะไม่ได้เป็เดือนของมหาลัยเพราะแพ้ให้กับพีท แต่ดีกรีของแชมป์ก็เป็ถึงเดือนคณะรัฐศาสตร์เช่นเดียวกัน อีกทั้งยังพ่วงตำแหน่งประธาณคณะไปอีกด้วย
ดังนั้นพอทั้งสามคนปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับไก่ทอดและป้ายฟรี ตัวโตๆ แน่นอนมันย่อมเรียกความสนใจจากเพื่อนนักศึกษาและรุ่นน้องได้ไม่น้อย
“แจกฟรีจริงๆ ใช่ไหม มึงไม่ได้หลอกกันนะไอ้แชมป์” เพื่อนจากคณะรัฐศาสตร์ที่ค่อนข้างมีนิสัยกวนๆ ได้เดินตรงเข้ามาหาแชมป์ ที่กำลังยืนแจกไก่ทอด
“วันนี้แจกฟรี แต่ถ้าพวกมึงชอบ สามารถไปซื้อได้ที่ร้านของกู เดี๋ยวจะคิดราคาพิเศษให้” แชมป์ตอบกลับไป พลางยัดไก่ทอดซอสเกาหลี ที่มีสีแดงชุ่มฉ่ำ ดูน่ารับประทานส่งให้กับเพื่อนร่วมคณะ พร้อมทั้งแนะนำให้กินคู่กับหัวไชเท้าดองที่เป็สูตรเด็ดของร้าน
คร่อบ~!
เสียงกัดไก่ทอด ราวกับเสียง์ แป้งสีน้ำตาลท้องที่เคลือบอยู่บนผิวของไก่นุ่มๆ ด้านใน มันได้แตกออกทันทีที่ถูกกัดลง ความเค็มอ่อนๆ ได้ซึมซับเข้ากับลิ้นที่ทำหน้าที่รับรส
“เชี่ย ไก่ทอดนี้อร่อยเป็บ้าเลยว่ะ!” เพื่อนของแชมป์ต่างอุทานกันดังลั่น เรียกความสนใจให้กับนักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมาได้มากกว่าเดิม
“ไก่ทอดอร่อยใช่ไหม พวกนายลองดูไก่เกาหลีหน่อยไหม อาจจะมีความหวานและเผ็ดเล็กน้อยแต่รับรองว่าเด็ดไม่แพ้ไก่ทอดอย่างแน่นอน” พีทไม่ลืมที่จะเสนอไก่ทอดเกาหลี ที่เป็เหมือนลูกรักของเชฟมินแจกยู
แน่นอนเชฟมินแจกยูที่เป็คนให้สูตรนี้กับพีท ก็ปรากฏตัวขึ้นในระบบที่มีเพียงแค่พีทคนเดียวที่เห็นมัน อนึ่งเพื่อเฝ้าดูผลตอบรับของเหล่านักศึกษาที่จะได้กินไก่ทอดเกาหลีของตัวเองอีกด้วย
เชฟมินแจกยูเองก็ลุ้นไม่แพ้กับพีท เพราะถึงอย่างไรในโลกบลูสตาร์แห่งนี้ก็แตกต่างจากโลกเดิมที่เชฟมินแจกยูจากมา อีกทั้งเชฟมินแจกยูก็ได้เสียชีวิตไปก่อนที่เกาหลีจะเผยแพร่วัฒนธรรมไปสู่นานาประเทศ
จึงไม่แปลกที่เชฟมินแจกยูจะตื่นเต้นกับการทดลองชิมในครั้งนี้ไม่แพ้พีทนั่นเอง
คร่อบ~! เสียงกัดของไก่ได้ดังขึ้นอีกครั้ง แม้จะไม่ได้ดังเหมือนกับไก่ทอดชิ้นก่อนหน้านี้ แต่ด้วยความที่มันเป็สูตรเดียวกัน ทำให้แป้งที่เคลือบไก่ยังคงให้รสััที่เหมือนกันๆ หากแต่…!!
“เฮ้ย! อร่อยจริงๆ ด้วยว่ะ ซิ้ด อุ้ย~” เพื่อนในคณะของแชมป์เมื่อได้กินไก่ทอดเกาหลีเข้าไป ดวงตาของเขาก็เบิกโพลงขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นและเต็มไปด้วยแปลกใจกับรสชาติอันหวานป่นเผ็ดที่ดูจะผสานกันได้เป็อย่างดี
นี้นะเหรอ คือรสชาติไก่ทอดเกาหลีที่คนเกาหลีนิยมทานกัน อืมๆ ไม่เลวเลย ถือว่าเปิดรสชาติใหม่ๆ ที่คนไทยอาจจะเบื่อกับไก่ทอดดั้งเดิมของตัวเอง ที่ค่อนข้างจะซ้ำซากจำเจอยู่กับเมนูเพียงไม่กี่อย่างนั่นเอง
ไก่ทอดของไทยไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่มันขาดการต่อยอดและพัฒนาจนหยุดอยู่ที่เดิมมานานเกินไป
ไก่ทอดเกาหลีอาจจะอร่อยพอๆ กับไก่ทอดของไทย แต่ด้วยการแข่งขันของตลาดที่ค่อนข้างสูงของคนเกาหลี ที่คิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะประกอบอาชีพอะไรก็แห่กันมาเปิดร้านขายไก่ทอดกันเต็มบ้านเต็มเมือง จึงไม่แปลกที่ไก่ทอดของพวกเขาจะพัฒนาไปมาก จนไก่ทอดของเราที่หยุดอยู่ที่เดิม เริ่มที่ตามไม่ทัน
ดังนั้นพอคนไทยได้ลิ้มลองไก่ทอดรสชาติอื่นๆ จึงไม่แปลกที่จะตื่นเต้นกับรสชาติอันแปลกใหม่นี้ ก่อนที่ในที่สุด รสชาติของไก่ทอดเกาหลีจะเริ่มเข้ามานั่งอยู่ในตัวเลือกของไก่ทอดที่คนไทยนิยมทาน
“ติดใจเลยล่ะสิ…หากกูเปิดร้านแล้วอย่าลืมมาอุดหนุนด้วยนะ อ่ะเอาหัวไชเท้าไปกินตัดเลี่ยนหน่อยไป” แชมป์หยอกล้อเพื่อนในคณะของตัวเอง ที่ตอนนี้ดูจะติดใจกับรสชาติไก่ทอดจากร้านของพวกเขากันแล้ว
ทั้งนี้ หลังจากที่ได้ชิมไก่ทอดของพีทกันเสร็จ เพื่อนของแชมป์ก็ไม่ได้จากไปไหน อีกทั้งพวกเขาก็ไม่ได้คิดที่จะชิมฟรี โดยไม่ช่วยเหลือเพื่อนของพวกเขา
ทุกคนต่างขะมักเขม้นช่วยกันะโเชียร์ไก่ทอดจากร้านของพีทกันจ้าละวัน โดยที่พีทและแชมป์ไม่ต้องเสียเงินจากสักบาทเดียว
สังคมในวัยเรียนมันก็แบบนี้แหละ ภายนอกเหมือนจะดูวุ่นวาย แต่จริงๆ แล้วมันกลับเรียบง่ายกว่าวัยทำงานเป็ไหนๆ
วัยนี้ไม่มีต้องปวดหัวเื่เงิน ไม่ต้องปวดหัวว่าวันพรุ่งนี้จะกินจะใช้อะไร…เพียงแค่เรียนและสอบ ใช้ชีวิตกันให้เต็มที่ก็พอแล้ว
ดังนั้นภาพที่ปรากฏจึงสร้างแรงกระเพื่อมให้กับน้าผีที่เฝ้าดูพีทผ่านระบบอยู่ไม่น้อย ‘วัยนี้ นี้แหละมันสนุกที่สุดแล้ว’
เมื่อได้รับการเชียร์จากเพื่อนของแชมป์ ไม่นานนักโต๊ะแจกไก่ทอดของพีทและแชมป์ก็เต็มไปด้วยกลุ่มนักศึกษาทั้งชายและหญิงเต็มไปหมด แน่นอนตอนนี้มันไม่ได้มีแค่กลุ่มเพื่อนของแชมป์เท่านั้นที่เข้ามาช่วย
กลุ่มเพื่อนในคณะของพีทเอง ไม่ว่าจะเป็เพื่อนร่วมรุ่นหรือรุ่นน้อง ต่างก็มาลองชิมไก่ทอดของพีทไปคนละชิ้น
หรือแม้กระทั่งกลุ่มเพื่อนของฝ้ายเองก็ตามมาด้วยเช่นกัน…ซึ่งหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของฝ้าย ก็มีแฟนของฝ้ายตามมาด้วยเช่นกัน ‘ซัน’
ซัน หรือเดือนประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ เป็หนุ่มหน้าตาดี ผิวขาวดูสะอาดสะอ้านที่มีฐานะทางบ้านพอสมควร ซันเป็แฟนกับฝ้ายมาได้ 2 ปีแล้ว โดยได้ตามตื๊อจีบฝ้ายอยู่นาน อาจจะด้วยความใจอ่อนหรืออะไรก็แล้วในที่สุดฝ้ายก็ยอมรับเป็แฟนด้วย
แต่เพราะด้วยความที่ฝ้ายนั้นสนิทกับพีทและแชมป์ค่อนข้างมาก ซันจึงดูจะไม่ค่อยชอบหน้าพวกเขาสองคนสักเท่าไร แม้จะถึงกับออกอาการ แต่พีทกับแชมป์ก็รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ชอบพวกตน
ดังนั้นพีทจึงพยายามรักษาระยะห่างกับซัน ไม่พยายามเข้าไปยุ่งเกี่ยวเวลาฝ้ายอยู่กับซัน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหากับฝ้ายนั่นเอง
“ฝ้ายเธอกำลังทำอะไรอยู่?” ซันได้เดินเข้ามาหาฝ้ายที่กำลังแจกไก่ทอดให้กับน้องในคณะ ซึ่งซันก็ได้พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่พอใจฝ้ายอยู่พอสมควร แต่ไม่ถึงกับะโแหกปากให้ชาวบ้านรู้
“ฝ้ายมาร่วมลงทุนกับพีทและแชมป์เปิดร้านขายไก่ทอด ซันลองชิมไก่นี้ดูสิอร่อยมากเลย” ฝ้ายยิ้มตอบกลับไปและได้ยื่นไก่ทอดที่จัดวางอยู่ในกล่องกระดาษให้กับซันได้ลองชิมไก่ทอดของเธอ
แต่แล้ว! พลั่ก~
ด้วยความไม่พอใจหรืออะไรก็แล้วแต่ ซันได้ปัดมือของฝ้ายที่ยื่นเข้ามาจนไก่ทอดถึงกับตกกระเด็นลงกับพื้น
“ซันไม่ได้อยากกิน ซันแค่อยากรู้ว่าทำไมฝ้ายจะทำอะไร ถึงไม่ปรึกษาซันก่อน…ลงทุนทำธุรกิจมันก็ดีอยู่หรอก แต่ฝ้ายก็ควรจะเลือกธุรกิจที่มีอนาคตสักหน่อยไหม เอาแบบนี้ถ้าฝ้ายอยากทำงาน งั้นมาทำงานที่บริษัทยาของพ่อซันดีกว่าไหม” ซันไม่ได้ขอโทษที่ตัวเองทำไก่ทอดที่ฝ้ายยื่นให้ตกลงพื้นเลยแม้แต่น้อย พูดง่ายๆ คือไม่สนใจว่าฝ้ายจะรู้สึกยังไง
ชายผู้นี้คิดถึงแต่หน้าของตัวเองเพียงอย่างเดียว ซ้ำยังโอ้อวดฐานะทางบ้านของตัวเองอย่างไม่เข้าท่าอีกด้วย
“ไอ้นี่หาเื่นี้หว่า” พีทและแชมป์ได้ยินคำพูดของซัน ที่ได้พูดแซะเกี่ยวกับธุรกิจร้านขายไก่ทอดของเขาเต็มสองหู เช่นนั้นมีหรือที่แชมป์จะไม่เกิดอารมณ์
ทำแบบนี้เหมือนกับหยามกันชัด ดังนั้นแชมป์จึงฮึดฮัดและเตรียมที่จะไปเอาเื่กับซันให้รู้เื่
“ใจเย็นๆ แชมป์...ให้ฝ้ายจัดการเื่นี้เองเถอะ พวกเราอย่าเข้าไปยุ่งเลย” พีทดึงแชมป์เอาไว้ พร้อมกับปั้นหน้ายิ้มให้กับนักศึกษาที่ยังคงสนใจในไก่ทอดของเขา ประหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น
พีทยังคงรักษาบรรยากาศหน้าร้านของเขาให้เป็ปกติ แต่กระนั้นเขาก็แอบชำเลืองมองฝ้ายที่มือข้างหนึ่งของเธอที่กำลังกำแน่นและสั่นระริก อันมาจากนิสัยของเธอที่เวลาโกรธหรือเวลากำลังจะร้องไห้ เธอจะกำมือของเธอเอาไว้ให้แน่นเพื่อระงับอาการ
นี้เป็นิสัยที่พีทนั้นรู้เกี่ยวกับฝ้าย ดังนั้นพอเห็นฝ้ายมีอาการแบบนี้ เขาจึงรีบเข้าไปหาฝ้าย เพื่อที่จะช่วยเหลือเธอในทันที
“เอางี้ไม่ซัน ให้เสร็จจากตรงนี้ก่อน ค่อยมาคุยกับฝ้ายทีหลังดีไหม?” พีทเสนอแนะ ด้วยคำพูดที่เป็กันเอง
“. . .” ซันหันหน้ามามองพีทด้วยหางตา แม้จะไม่พูดอะไร แต่พีทก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังด่าเขาว่า ‘เสือก’ อยู่ในใจ
แต่แล้วในขณะที่ทุกอย่างกำลังจะเริ่มวุ่นวาย จู่ๆ ก็มีเสียงเอ่ยทัก ดังขึ้นมาจากกลุ่มคนที่กำลังห้อมล้อมร้านไก่ทอดของพีทขึ้นพอดิบพอดี
“เ้าพีท!”
...โปรดติดตามตอนต่อไป...
สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ
www.facebook.com/WritelazyV2
นามปากกา.Writelazy