ของชำรุด...ขอรุกบ้าง! [ NC / จบแล้ว ]

    ท้ายเล่มกับผู้เขียน

            ท้ายเล่มกับผู้เขียน

             

            จบลงแล้วสำหรับเรื่อง“ยอดหญิงสิงห์พาเลซ” หวังว่าคุณนักอ่านทุกท่านจะได้อะไรจากเรื่องนี้บ้างไม่มากก็น้อย ตามความคิดของแต่ละคนที่แตกต่างกันออกไป

            ผู้เขียนหวังจะเตือนใจอยู่เพียงหลายข้อหลักๆ ซึ่งใช้ยกมาเป็นประเด็นในการเขียนหนังสือเล่มนี้ออกมา คือ (1.) อันคำว่ารักตลอดไป นั้นหายากหากว่าอยู่ด้วยกันแล้วไปไม่รอดก็ขอให้เลิกรากันได้ด้วยดี

            เพราะยิ่งฝืนก็จะยิ่งเจ็บปวดใจยิ่งกับคำคมลมบุรุษด้วยแล้ว ช่วงโปรฯ ก็มักจะหมั่นมาเอาอกเอาใจพอหมดโปรไปกลายเป็นคนอีกคน…

            (2.) ความไร้เดียงสา ดั่งที่ผู้เขียนได้หยิบยกเอาบทกลอน “สุภาษิตสอนหญิง” มาเป็นเครื่องตอกย้ำแม้ว่ามันจะเชยในบางบริบท อ่านแล้วไม่ค่อยจะถูกใจหลายท่านนัก 

            ทว่าในความเป็นจริงสาวไทยเราก็มีกิริยาและเอกลักษณ์เป็นของตัวเองดังนั้นความไร้เดียงสาอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำผิด ทว่าก็กลับไม่ใช่ทุกสิ่งผู้หญิงควรรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้ชายไว้ให้มาก

            (3.) ความรักไม่ใช่เรื่องของคนสองคน หลายครั้งเรามักจะได้ยินอะไรในทำนองนี้

            ทว่าอันที่จริงแล้วมนุษย์นั้นเป็นสัตว์สังคมอยู่กันเป็นหมู่คณะและในบ้านเราที่ถือเอาครอบครัวเป็นสำคัญ ทั้งความกตัญญูต่อพ่อแม่เลี้ยงดูเมื่อยามแก่เฒ่า แม้ฟังดูแล้วมันอาจไม่ถูกจริตของคนหลายคนทว่าต้องยอมรับว่านี่คือความเป็นจริง ซึ่งดำรงอยู่คู่สังคมไทย

            (4.) ความรักที่ดี“ควรอยู่ถูกที่และถูกเวลา” นิยายเรื่องนี้ก็สอนให้รู้แล้วดังนั้นในบางครั้งชายหนุ่มหญิงสาว อย่าได้ผลีผลามใจบาง รีบตัดสินใจมีลูกเลยเพราะท่านยังมีเวลาอีกมาก ค่อย ๆ ดูใจกันไปก่อน 

            ธาตุแท้ของแต่ละคนจะเป็นอย่างไรยามเมื่อคบกันไปนาน ๆ ก็จะได้พบความจริงเอง…

            ระยะทางพิสูจน์ม้ากาลเวลาพิสูจน์คน เรื่องนี้ไม่ใช่แค่คำมโนที่เลื่อนลอยหากแต่เป็นความจริงที่สืบทอด ส่งต่อกันมา”

            (5.) คนหนุ่มสาวยังมีโอกาสเติบโตอีกมาก เรื่องนี้ไม่ต้องบอกหลายท่านก็คงทราบผู้เฒ่าบางคนก็ยิ่งรู้ดี ทว่ารู้ดีกับทำได้ มันมีความหมายที่แตกต่างกันครอบครัวของฝ่ายชายและฝ่ายหญิง ในสมัยนี้ มิควรได้ดูถูกหนุ่มสาวเหล่านั้น 

            ดั่งนักศึกษาที่พึ่งเรียนจบมหาลัยเขาและเธอ ยังมีเวลาอีกมาก มากเพียงพอที่จะก้าวหน้าอย่างมั่นคง ในอาชีพการงานของตน

            สิ่งที่ผู้เขียนได้กล่าวมาข้างต้นโดยมากมักอิงความเป็นจริง ที่เกิดขึ้นในอดีตยกมาเป็นบทเรียนหรือมาอิงกับบทประพันธ์ 

            สัจธรรมนั้นแปลว่าเป็นความจริงของธรรมชาติ มีอยู่ตั้งนานแล้ว ไม่เสื่อมคลายและคงอยู่คู่กับมนุษย์ของเราตลอดไป…

             ____________

            หากท่านนักอ่าน“ชื่นชอบนิยายเรื่องนี้” และยังรวมไปถึงนิยายอื่น ๆ

            ทางผู้เขียนขออนุญาตรบกวนเวลาของท่านนักอ่านทุกท่าน สักเล็กน้อย…

            ด้วยการเขียนรีวิวและคอมเมนต์ ให้หน่อยนะครับ

            เพื่อเป็นการให้กำลังใจกับทางนักเขียนเพราะมันถือเป็นจุดสำคัญในการ “ขายนิยาย” ของผู้เขียน

            “หากไม่มีหญ้าไม่น้ำ…ม้าย่อมวิ่งไปได้ไม่ไกล!”ตัวผมเองก็เช่นกัน

            กราบขอบพระคุณครับ:)

            รสเลิศ

    คล้ายกับเรื่องของชำรุด...ขอรุกบ้าง! [ NC / จบแล้ว ] ที่คุณอ่าน